Τρία χρόνια μετά την αποχώρηση του κύριου όγκου των αμερικάνικων δυνάμεων από το Αφγανιστάν, η επαρχία Χελμάντ βρίσκεται και πάλι σχεδόν εξ’ ολοκλήρου στα χέρια των Ταλιμπάν ύστερα από την κατάληψη των κυριότερων πόλεων της περιοχής. Η επαρχία Χελμάντ ήταν το πεδίο κάποιων από τις σφοδρότερες συγκρούσεις μεταξύ των Ταλιμπάν και των νατοϊκών δυνάμεων, ενώ οι μάχες που προηγήθηκαν της ανακατάληψής της από τους Ταλιμπάν προκάλεσαν μεγάλες απώλειες στον αφγανικό στρατό.
Η επίσημη στρατηγική του αμερικάνικου Πενταγώνου κατά την έναρξη της επέμβασης στη χώρα, εκτός από την ανατροπή των Ταλιμπάν και τη συγκρότηση του διάδοχου καθεστώτος, ήταν και η εκπαίδευση του αφγανικού στρατού ώστε μετά την αποχώρηση των Αμερικάνων η χώρα να μην ξαναπέσει στα χέρια των Ταλιμπάν. Οι τελευταίες εξελίξεις δείχνουν την παταγώδη αποτυχία αυτής της στρατηγικής. Σύμφωνα με έρευνα του BBC, οι Ταλιμπάν αυτή τη στιγμή ελέγχουν το 85% της επαρχίας Χελμάντ. Παράλληλα, αμερικάνικες πηγές υποστηρίζουν ότι ο αφγανικός στρατός είναι υποστελεχωμένος και ανεπαρκώς εξοπλισμένος, ενώ ακόμα επιχειρεί να ανασυγκροτηθεί ύστερα από την επίθεση που δέχτηκε από τους Ταλιμπάν στην πόλη Μαζάρ Ι Σαρίφ στο βόρειο Αφγανιστάν, που άφησε πίσω της 135 νεκρούς στρατιώτες.
Οι Ταλιμπάν επέστρεψαν δριμύτεροι πετυχαίνοντας μια σειρά από νίκες σε πόλεις-κλειδιά της περιοχής, αναγκάζοντας τους Αμερικάνους να ενισχύσουν πάλι την παρουσία τους στο Αφγανιστάν και συγκεκριμένα στη Χελμάντ, με στόχο την ανακατάληψή της. Η απώλεια της Χελμάντ ανάγκασε τον Γενικό Γραμματέα του αμερικάνικου υπουργείου Αμυνας, Τζέιμς Μάτις, αφενός να δηλώσει ότι το 2017 θα είναι μια ιδιαίτερα δύσκολη χρονιά για τον αφγανικό στρατό και τις νατοϊκές δυνάμεις που επιχειρούν στη χώρα και αφετέρου να παραδεχτεί ότι οι αμερικάνικες και βρετανικές δυνάμεις δεν νικούν στο Αφγανιστάν αυτή τη στιγμή.
Η δράση των Ταλιμπάν δεν περιορίζεται μόνο στην στρατηγικής σημασίας επαρχία Χελμάντ. Η πρωτεύουσα Καμπούλ δέχεται ολοένα και πιο συχνά επιθέσεις τους, ενώ ήδη πολλά κομμάτια της ευρύτερης περιοχής βρίσκονται υπό τον έλεγχό τους.
Οι τελευταίες εξελίξεις στον αμερικάνικης έμπνευσης «πόλεμο ενάντια στη διεθνή τρομοκρατία» έχουν προκαλέσει μεγάλο εκνευρισμό στην κυβέρνηση Τραμπ. Ο ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής και αντίπαλος του Ομπάμα στις προεδρικές εκλογές του 2008 δήλωσε απευθυνόμενος στον Μάτις: «Εαν δεν παραλάβουμε σύντομα ένα στρατιωτικό πλάνο για το Αφγανιστάν, θα πάρεις εσύ ένα από εμάς. Περιμέναμε ένα πλάνο μέσα στις πρώτες 30 με 60 μέρες της νέας κυβέρνησης. Θέλουμε ένα πλάνο. Δεν νομίζω ότι ζητάμε πολλά». Κατόπιν, ο Μάτις δήλωσε ότι το πλάνο θα είναι έτοιμο μέχρι τα μέσα Ιούλη, ενώ παράλληλα θα πιέσει του νατοϊκούς συμμάχους να ενισχύσουν τη νέα αμερικάνικη στρατηγική προκειμένου να μην επιβαρυνθεί εξ’ ολοκλήρου ο αμερικάνικος κρατικός προϋπολογισμός.
Αυτή τη στιγμή, οι αμερικάνικες στρατιωτικές δυνάμεις στο Αφγανιστάν φτάνουν τους 8.400 στρατιώτες. Ο στρατηγός Τζον Νίκολσον, γενικός διοικητής των αμερικάνικων δυνάμεων στη χώρα, ζήτησε από το Κογκρέσο να τις ενισχύσει με επιπλέον στρατό, ενώ νωρίτερα μέσα στη χρονιά το Πεντάγωνο εξέταζε το ενδεχόμενο να στείλει 3.000 αμερικάνους στρατιώτες επιπλέον, κάτι που τελικά πάγωσε εν αναμονή του νέου στρατιωτικού πλάνου.
Η δράση των Ταλιμπάν δεν αποτελεί τον μοναδικό πονοκέφαλο για τους Αμερικάνους στη χώρα. Τους τελευταίους μήνες πληθαίνουν οι προσπάθειες μαχητών του Ισλαμικού Κράτους να δημιουργήσουν προγεφύρωμα στο Αφγανιστάν, γεγονός που έχει οδηγήσει σε ένταση των συγκρούσεων και αύξηση των θανάτων αμερικάνων στρατιωτών.
Το Σάββατο 10 Ιούνη, αφγανός στρατιώτης εκτέλεσε τρεις αμερικάνους στρατιώτες, ενώ άλλοι τρεις στρατιώτες των αμερικάνικων ειδικών δυνάμεων σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια επιχειρήσεων ενάντια σε ομάδες μαχητών του ΙΚ τους τελευταίους δυο μήνες. Η αναμενόμενη ενίσχυση της παρουσίας των αμερικάνικων στρατευμάτων στο Αφγανιστάν είναι βέβαιο ότι θα τους επιφέρει ακόμα μεγαλύτερες απώλειες.
Ο θανατηφόρος βάλτος που λέγεται Αφγανιστάν έχει εξελιχθεί σε αδιέξοδο για την αμερικάνικη εξωτερική πολιτική, ενώ οι προσπάθειες απεμπλοκής από τη χώρα το 2014 βασίστηκαν σε λανθασμένες εκτιμήσεις, επιτρέποντας στους Ταλιμπάν να καλύψουν το στρατιωτικό κενό που δημιουργήθηκε επεκτείνοντας ραγδαία τον έλεγχό τους. Η ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Αφγανιστάν, εκτός από το τσαλάκωμα της αμερικάνικης παντοδυναμίας, αποτελεί και μια οικονομική μαύρη τρύπα που ρουφάει αστρονομικά ποσά χωρίς να αποφέρει τα αναμενόμενα αποτελέσματα στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό.
