Αμέσως μετά από την επανεκλογή της στην ηγεσία του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU) με ποσοστό 89.5%, η Μέρκελ αποφάσισε να δείξει τα δόντια της στους μετανάστες. Αφού διαβεβαίωσε ότι το καλοκαίρι του 2015 δεν πρόκειται να επαναληφθεί (με τη μαζική ροή προσφύγων και μεταναστών στα γερμανικά σύνορα, που υποτίθεται ότι ήταν… καλοδεχούμενοι), η Μέρκελ θυμήθηκε ότι η μαντήλα είναι ξένη προς το γερμανικό πολιτισμό και πρέπει να απαγορευτεί. Φυσικά, δεν ήταν ο «πόνος» για την καταπίεση των γυναικών που οδήγησε τη Μέρκελ σ’ αυτή τη δήλωση. Η καταπίεση δεν αίρεται με τέτοιου είδους απαγορεύσεις. Αν έδιναν στους μετανάστες τη δυνατότητα να ζουν ανθρώπινα και να καλύπτουν τις ανάγκες τους (κι όχι μόνο μία άθλια επιβίωση), βοηθώντας τους να μορφωθούν και να αναπτύξουν όλες τους τις ικανότητες, η μαντήλα θα έφευγε με τον καιρό, όπως έγινε στις καθυστερημένες οικονομικά και κοινωνικά κοινωνίες της ρωσικής αυτοκρατορίας, μετά από τη νίκη της σοσιαλιστικής επανάστασης πριν από έναν αιώνα.
Δεν είναι όμως αυτός ο στόχος τους. Οι μετανάστες τους χρειάζονται μόνο ως φτηνό εργατικό δυναμικό κι όταν αυτό περισσεύει πρέπει να πάρουν πόδι. Επομένως, αυτό που ενδιέφερε τη Μέρκελ ήταν να προσεγγίσει τους ακροδεξιούς και ξενοφοβικούς ψηφοφόρους και να στείλει μήνυμα στους ίδιους τους μετανάστες ότι από δω και μπρος ο κλοιός θα στενέψει γύρω τους, σε όλα τα επίπεδα. Ομως, ακόμα κι αν αυτή η απαγόρευση γίνει πράξη (θα απαιτηθεί χρόνος για να αρθούν νομικά κωλύματα), τι θα γίνει αν κάποιες γυναίκες συνεχίσουν να φορούν μαντήλα; Θα τις φυλακίζουν ή θα τις απελαύνουν; Ή μήπως θα τις κλείσουν στα σπίτια τους μία και καλή; Σίγουρα, έτσι δε θα σταματήσουν τη γυναικεία καταπίεση η οποία υπάρχει με άλλη μορφή (πιο… πολιτισμένη) και στην ίδια την Γερμανία.
Μια μέρα μετά, το μπαλάκι πέρασε στους συνέδρους του CDU, οι οποίοι ψήφισαν με μικρή πλειοψηφία (319 υπέρ έναντι 300 κατά) την κατάργηση της διπλής υπηκοότητας που μετά το 2014 δίνεται σε μετανάστες. Για την ακρίβεια, δίνεται η δυνατότητα σε παιδιά μεταναστών να κρατήσουν και τις δύο υπηκοότητες, της πατρίδας τους και τη γερμανική. Αν καταργηθεί η δυνατότητα διπλής υπηκοότητας, θα ισχύσει το σύστημα που υπήρχε πριν από το 2014: τα παιδιά, μόλις φτάσουν στην ηλικία των 21 ετών, πρέπει να αποφασίσουν ποια υπηκοότητα θα κρατήσουν.
Η επικείμενη κατάργηση της διπλής υπηκοότητας θα προκαλέσει τριγμούς στον κυβερνητικό συνασπισμό, καθώς οι σοσιαλδημοκράτες δε θέλουν να καταργηθεί. Ανεξάρτητα όμως από το αποτέλεσμα του μεταξύ τους παζαριού (αν θα καταργηθεί ή όχι), τα πρώτα αντιμεταναστευτικά -σε ακροδεξιά γραμμή- βήματα έχουν ήδη γίνει. Μέχρι του χρόνου το φθινόπωρο, θα δούμε πολλά ακόμα, προκειμένου η παραδοσιακή δεξιά των Μέρκελ και σίας να κερδίσει τους ακροδεξιούς και ρατσιστές ψηφοφόρους.
