Επίδειξη δύναμης έκανε την περασμένη βδομάδα η γαλλική «δημοκρατία» στους διαδηλωτές που τόλμησαν να εναντιωθούν στο «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» της κυβέρνησης Ολάντ η οποία προτίθεται να περάσει το νομοσχέδιο για τα εργασιακά με διάταγμα παρακάμπτοντας την ψηφοφορία στη Βουλή. Για να «διαφυλάξει την τάξη» η γαλλική αστυνομία έστειλε ατομικά ειδοποιητήρια στα σπίτια ατόμων που κατέβαιναν στις διαδηλώσεις, με τα οποία τους γνωστοποιούσε ότι απαγορεύεται η παρουσία τους στους χώρους που θα πραγματοποιηθούν! Τα ειδοποιητήρια έφεραν την υπογραφή του Αστυνομικού Διευθυντή, ο οποίος αφού επικαλέστηκε τον νόμο 55-385 περί κατάστασης έκτακτης ανάγκης, που είχε εφαρμοστεί την εποχή του πολέμου της Αλγερίας(!), καθώς και τον πρόσφατο νόμο 2016-162 της 19ης Φλεβάρη 2016, που αφορά στην επέκταση εφαρμογής της κατάστασης έκτακτης ανάγκης του νόμου 55-385, και τα σχετικά με αυτόν διατάγματα, απεφάνθη ότι ο διαδηλωτής «εθεάθη πολλές φορές σε διαδηλώσεις ενάντια κυρίως στην αστυνομική βία και στο σχέδιο για την αναμόρφωση του κώδικα εργασίας», οι οποίες «εκφυλίστηκαν και προέκυψαν σοβαρά επεισόδια για τη δημόσια τάξη και ειδικά βίαιες αψιμαχίες με τις δυνάμεις της τάξης», γι’ αυτό και «εύλογα θεωρείται ότι η παρουσία του … σε οργανωμένες συγκεντρώσεις ενάντια στο σχέδιο νόμου που αποσκοπεί να θεμελιώσει νέες ελευθερίες και να λάβει νέα μέτρα προστασίας για τις επιχειρήσεις και τις περιουσίες, σκοπό έχει τη συμμετοχή του σε βίαιες ενέργειες». Ετσι, του απαγορεύτηκε η παρουσία του στη διαδήλωση της 17ης Μάη που κάλεσαν από κοινού οι συνδικαλιστικές οργανώσεις CGT, Force Ouvrière, Solidaires, L' UNEF, L'UNL και FIDL! Η ποινή για μη πειθάρχηση είναι τσουχτερή: Μέχρι 6 μήνες φυλάκιση και 7.500 ευρώ πρόστιμο!
Πάντως οι αναφερόμενες συνδικαλιστικές οργανώσεις είχαν φερθεί «υπεύθυνα». Εστειλαν πέντε μέρες πριν (στις 12 Μάη) επιστολή στις υπηρεσίες Διεύθυνσης Δημόσιας Τάξης και Κυκλοφορίας με την οποία ο εκπρόσωπος της Τοπικής Ενωσης της «κομμουνιστικής» CGT στο Ile-de-France γνωστοποιούσε την πρόθεσή του να οργανώσει από κοινού με τις υπόλοιπες οργανώσεις τη διαδήλωση της 17ης Μάη με αφετηρία την Ecole Militaire (Στρατιωτική Σχολή) στις 14:00 και προορισμό το Ματινιόν. Η Force Ouvrière (FO) διαμαρτυρήθηκε έντονα για την απαγόρευση της συμμετοχής της στην διαδήλωση που έκαναν οι μπάτσοι την περασμένη Τετάρτη 18/5 με κεντρικό αίτημα «σταματήστε το αντιμπατσικό μίσος» (έτσι αναφέρει επί λέξη η ανακοίνωση της FO, https://www.force-ouvriere.fr/police-fo-interdite-de-manifester-le-18-mai?lang=fr)! Στην εν λόγω διαδήλωση, οι μπάτσοι ζητούσαν αυστηρότερη στάση απέναντι στους διαδηλωτές, δηλαδή περισσότερη καταστολή, αλλά δεν απέφυγαν την οργή μερικών εκατοντάδων αντι-διαδηλωτών που έκαψαν ένα περιπολικό.
Από τη μεριά της η UNEF (Εθνική Ενωση Φοιτητών της Γαλλίας, κάτι σαν τη δική μας ΕΦΕΕ) ήταν αυτή που προ εβδομάδων χαρακτήριζε «γνήσια απάντηση στα αιτήματα των νέων ανθρώπων» τα καραγκιοζιλίκια του πρωθυπουργού Βαλς, ο οποίος έταζε 500 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο για να διευκολύνει υποτίθεται την ανεύρεση εργασίας από τους νέους στην πλήρη και όχι στην μερική απασχόληση, αλλά η υπόσχεση αφορούσε λιγότερο από το 5% του εργατικού δυναμικού ηλικίας από 15 μέχρι 24 ετών!
Η διαδήλωση της περασμένης Τρίτης ευτυχώς «αμαυρώθηκε», καθώς οι «ταραξίες» συγκρούστηκαν με την αστυνομία που απάντησε με καταιγισμό χημικών. Ετσι, αντί μίας ακόμα ήρεμης βολτούλας μερικών χιλιάδων ανθρώπων στο Παρίσι (55 χιλιάδες σύμφωνα με τα συνδικάτα, 12 κατά την αστυνομία) είδαμε να εκτυλίσσονται συγκρούσεις. Συγκρούσεις δεν έγιναν μόνο στο Παρίσι, αλλά και σε άλλες πόλεις, όπως η Νάντη, το Μπορντό, η Τουλούζη, η Ρεν κ.ά. Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία, παρά την «περιφρούρηση» που έκανε (που ήταν έντονη στη διαδήλωση του Παρισιού προκαλώντας την οργή πολλών διαδηλωτών), δεν κατόρθωσε να σταματήσει τους «ταραξίες».
Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές δε γνωρίζουμε τι έγινε στις διαδηλώσεις που οργανώθηκαν την Πέμπτη, αλλά το σίγουρο είναι ότι η αστυνομική καταστολή κορυφώνεται, ταυτόχρονα όμως με την οργή που ξεχειλίζει κυρίως από τη νεολαία που θα είναι το πρώτο θύμα του αντεργατικού διατάγματος της κυβέρνησης Ολάντ (λέμε διατάγματος γιατί ούτε στη Βουλή δεν τόλμησαν να το φέρουν). Η κυβέρνηση Ολάντ μπορεί να εμφανίζεται ανυποχώρητη, αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει. Αρκεί να συνεχιστεί το κίνημα και να διευρυνθούν οι μαχητικές πλευρές του. Τότε θα δούμε πόσο θα τους σώσει η αστυνομική καταστολή.
ΥΓ1. Οσο κι αν ψάξαμε στις ιστοσελίδες της FO και της CGT, καταγγελία δεν βρήκαμε για τις ατομικές απαγορεύσεις συμμετοχής στις διαδηλώσεις, που επέβαλε η αστυνομία. Αφού δεν αφορούν αυτούς, που είναι «υπεύθυνοι», γιατί να ασχοληθούν; Η σήψη της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας (στην οποία το νομοσχέδιο χαρίζει 20% αύξηση στις συνδικαλιστικές άδειες) είναι ορατή όσο το φως της ημέρας…
ΥΓ2. Εννέα από τα συγκεκριμένα άτομα κινήθηκαν νομικά μέσω συλλογικοτήτων και πέτυχαν να άρουν την απαγόρευση, οπότε συμμετείχαν εν τέλει στην πορεία.
