Ερχονται, φεύγουν, ξανάρχονται. Νησιά / της νύχτας / λάμπουν αραιά στη διαφάνεια. / Ενας γυμνός, / μια καρέκλα, ένα πουλί κρυμμένο στα φύλλα. / Είχες καθυ- / στερήσει ανάμεσα σε φανοστάτες και κατάρτια. Ο άλ- / λος / περίμενε μόνος στο κρεβάτι. / Μια ρωγμή στον / τοίχο. Κι ο καθρέφτης, / συνηθισμένος ν’ αντιγράφει μεγάλα κατά- / λευκα σεντόνια, / έπνιγε τώρα μία μία τις μαύρες νυχτο- / πεταλούδες. (Γ. Ρίτσος: «Ελξεις» – από τις «Υαλογραφίες»)
Οι νύχτες δεν είναι γκαστρωμένες
Γ. Σταμέλος – εργάτης. Αλλη μια φονική πράξη
> «Πιστεύω ότι πρέπει να διακρίνουμε το κοινό νόμισμα, για το οποίο οι συνθήκες δεν ήταν κατάλληλες, και το εγχείρημα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, το οποίο θεωρώ ότι αποτελεί σημαντική πρόοδο». Ποιος είναι; Ο Νόαμ Τσόμσκι. (epohi.gr/noam-tsomski-h-evrwpaikh-oloklirosi-parameni-shmantikh/). Με τέτοιους φίλους τι να τους κάνεις τους εχθρούς…
> Οταν οι εργαζόμενοι της «Κοινωνικής Δομής Αντιμετώπισης της Φτώχειας» βρίσκονται μπροστά στο μέλλον της ανεργίας και της… φτώχειας.
> Τι ακριβώς «τίμησε» ο Περισσός στη Φλώρινα;
> «Ούτε μισό βήμα πίσω από τη συμφωνία του 2015», δήλωσε η Γεροβασίλη. Διαβεβαίωση στο κουαρτέτο και πουλάμε «εθνική υπερηφάνεια» στους ακολούθους μας.
> Με «συνταγές για γεμιστά» δεν πληρώνονται οι εργαζόμενοι, μαντάμ Φωτίου.
> Προφανώς ο Μπουτάρης θα υπερ-υπερασπιστεί την επιχειρηματικότητα. Δεν πρωτοτυπεί ως καπιταλιστής.
> Τι θέλουν να μας πουν τα ΕΛΠΕ; Οτι ξεχνιέται το μέχρι θανάτου (των εργαζομένων) ξεζούμισμα; Ακου, «HELPE VILLAGE»…
> Μπαλάφας (ήταν και είναι), μπαλαφάρες λέει.
> Τι «όμορφα» τα βάζει τα πράγματα ο Αλέξης (Παπαχελάς – kathimerini.gr/849415/opinion/epikairothta/politikh/enas-efialtikos-dialogos) με τον χαμηλοσυνταξιούχο (απελπισμένο) να συναγελάζεται με τον (επίσης απελπισμένο) (μικρό ή μεγάλο;) επιχειρηματία… Χωρίς να πρωτοτυπήσει αποδέχεται την ύπαρξη του κινήματος των «απελπισμένων» όπου όλοι οι καλοί χωράνε…
> Μάλλον την «είδε» κάπως ο Τ. Θεοδωρόπουλος (kathimerini.gr/849657/opinion/epikairothta/politikh/einai-o-metaxas-tampoy) ασχημονώντας κατά του Δ. Γληνού και (καθόλου περιέργως) «εναγκαλιζόμενος» πολιτικά πρόσωπα, όπως ο Τρότσκι, ο Κάμενεφ και ο Ζηνόβιεφ. Οσο για τον Ι. Μεταξά, χάρισμά του, και στον Δένδια και στη Χ. Αυγή. Για δε τον Ιωάννη Συκουτρή, τον παραπέμπουμε (τον Τ.Θ.) στα γραπτά του Γιάννη Κορδάτου.
> Αναγκάζεται να παραδεχθεί η ημιεπίσημη: «Στις συμπληγάδες των δανειστών και του εξεγερμένου εσωτερικού κοινωνικού μετώπου κινείται το πλοίο της συγκυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ, με το ασφαλιστικό να έχει τεθεί στην κορυφή του ενδιαφέροντος και να αποτελεί τη θρυαλλίδα των κοινωνικών αντιδράσεων». (efsyn.gr, 16/02/2016, «Τι εξετάζει η κυβέρνηση να δόσει στους αγρότες», Τζ. Ρούσσος). Για μεν τους δανειστές, η ίδια η συγκυβέρνηση αποφάσισε, ως διαχειρίστρια, την κατάσταση. Για δε τις «κοινωνικές αντιδράσεις» (αποφεύγει την λέξη αντιστάσεις…), ήταν -σχετικά- αναμενόμενες.
> Τι κοστίζει -κατά μέσο όρο- ένα παιδί από τη στιγμή της γέννησης μέχρι την ηλικία των 21; «Για εκπαίδευση, 74.430 λίρες, για μπέιμπι σίτινγκ 70.466, φαγητό 19.004, διακοπές 16.882, άλλα έξοδα 14.915, ρουχισμός 10.942, παιχνίδια και χόμπι 9.307, ελεύθερος χρόνος + αναψυχή 7.464, χαρτζηλίκι 4.614, έπιπλα 3.408, προσωπικά έξοδα 1.130. Σύνολο: 231.843 λίρες στερλίνες» (theguardian.com/lifeandstyle/2016/feb/16/cost-of-raising-children-in-uk-higher-than-ever). Η παραμικρή πλευρά της ζωής με πληρωμή (μία από τις «ελευθερίες» του αναπτυγμένου βρετανικού καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού). Ενα ετήσιο «κουστούμι» 10.000 λιρών – τουλάχιστον. Δικαιώματα…
> Και στης αυγής τη χάση / μαραίνονται οι έρωτες.
> Το ποτάμι μολύνθηκε πολύ. / Να και κάποια σχόλια στις ειδήσεις. / Η μια ανάλυση ακολουθεί την άλλη. / – Αραγε, ποιες είναι οι τελευταίες τάσεις της μόδας; / – Τι λες για την κολεξιόν της Βαγδάτης; (Φαγιάντ Ασράφ).
> Θέλοντας να δώσει άλλο ένα δείγμα του πόσο φίλα προσκείμενη είναι στο ναζισιωνιστικό μόρφωμα, η κυβέρνηση της Βρετανίας προτίθεται να απαγορέψει το μποϊκοτάζ προϊόντων ισραηλινής προέλευσης από δημόσιους οργανισμούς, σώματα, δημοτικά συμβούλια και συλλόγους φοιτητών (independent.co.uk/news/uk/home-news/israel-boycott-local-councils-public-bodies-and-student-unions-to-be-banned-from-shunning-israel-a687).
> Είναι που το γέλιο / έγινε διάφανη χολή, / είναι που τα μάτια τα ζάρωσε / το νοτισμένο πρωινό.
> Ενώ το θέατρο λέγεται «Εμπρός», αυτοί που το καταδιώκουν είναι ΟΠΙΣΘΟδρομικοί.
> Βουλευτάδες, πολιτευτάδες και στελέχη του Σύριζα, τους έχουν στο κατόπι μια σειρά τοπικές κοινωνίες.
> «Με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο» να φύγουν οι αγρότες από τους δρόμους (έστω και με τη βία…). Ποιος; Ο ευρωνουδουβουλευτής Γ. Κύρτσος. Βιάζεται ο άνθρωπος.
> Ενα φιλί από τον Ωγκύστ Ροντέν -έστω και σε αντίγραφο του γλυπτού- 2,2 εκ. ευρώ. Πεινάνε, ρε, οι καπιταλιστές.
> Η μπίζνα στα hot spots: η μεν φανταρία δουλεύει (δωρεάν) ο δε Σωκράτης (ένας είναι) χέζεται στο τάλιρο.
> Αυτό που δήλωσε δεν το εννοούσε ο Σγουρίδης αλλά εννοούσε αυτό που δήλωσε… Πόσο πιο ΠΑΣΟΚ…
> Περάσανε και φύγανε τόσοι πολλοί χειμώνες, μα οι καρδιές που αγαπούν ποτέ δεν είναι μόνες.
> Τσίπρας: ο μεγάλος τιμονιέρης (παραφράζοντας Τσακαλώτο).
> Μ’ έκοψαν, με χώρισαν στα δυο: η ΕΕ όσον αφορά το προσφυγικό (αλλά όλες οι χώρες της βλέπουν τους πρόσφυγες ως δυνάμει «τρομοκράτες»…).
> Εδήλωσε ο Μοσκοβισίς: θέλουμε συμφωνία πριν το Πάσχα – και ξέρουμε πολύ καλά ποιοι σουβλίζονται…
> Δώδεκα μήνες πέρασαν και παν’ οι υποσχέσεις, κι αν δεις χαΐρι απ’ αυτούς εμένα να με …εις!
> «Ευρώπη του φόβου ή της αλληλεγγύης;» διερωτήθηκε το «ΒΗΜΑ» (tovima.gr/opinions/article/?aid=777324). Το ότι η Γαλλία διατηρεί την (εσωτερική) κατάσταση έκτακτης ανάγκης (με ό,τι συνεπάγεται αυτό…) δεν την απασχολεί καν.
> Μεταπράτες: το μεδούλι διαλαλούν, σαν ναν’ δικό τους.
> Τελικά, εκεί στην συγκυβέρνηση είναι μια ωραία ατμόσφαιρα όλοι τους.
> Η πρόληψη (της γρίπης) ακούγεται σαν κακόγουστο αστείο μέσα σε αυτόν τον Αρμαγεδδώνα.
> Ο καπιταλισμός σε κόβει κομματάκια. Μη μασάς. Κάνε αυτό που χρειάζεται η τάξη σου.
Βασίλης
