Αλλωστε, με αυτό το θέμα άρχισε τις δηλώσεις του στο ραδιοφωνικό σταθμό «Πρακτορείο 104,9 FM» ο Κοντονής, τονίζοντας: «Δυστυχώς, στη Β' Εθνική, στη Football League, υπάρχουν πάρα πολλές, συχνές αναφορές, για στημένα παιχνίδια, και το λέω δημόσια αυτή τη στιγμή, πρώτη φορά. Είναι κάτι το οποίο μας προβληματίζει. Η Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού, η οποία είναι και αρμόδια να πάρει αποφάσεις, ελέγχει αυτές τις περιπτώσεις, αλλά κρούω τον κώδωνα του κινδύνου και στους ιδιοκτήτες των ομάδων, οι οποίες αναφέρονται αρκετές φορές σε τέτοιες καταστάσεις. Κρούω τον κώδωνα του κινδύνου τώρα. Πριν είναι αργά και για τους ίδιους και για τις ομάδες τους».
Από την πλευρά της ΟΥΕΦΑ έχουν ενημερωθεί τόσο η ΕΠΟ όσο και η κυβέρνηση ότι η Football League θεωρείται ένα από τα πιο «βρόμικα» πρωταθλήματα της Ευρώπης και έχουν αποσταλεί στοιχεία για τουλάχιστον έξι παιχνίδια που χαρακτηρίζονται από την ευρωπαϊκή ομοσπονδία στημένα, ενώ από κύκλους της Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού (ΕΕΑ) υπάρχουν «διαρροές» σύμφωνα με τις οποίες το φετινό πρωτάθλημα δε θα ολοκληρωθεί με τις 18 ομάδες που ξεκίνησαν, αφού δύο ή τρεις ομάδες θα αναγκαστούν να αποχωρήσουν ή θα αποβληθούν από αυτό λόγω εμπλοκής σε στημένους αγώνες. Ηδη με απόφασή της η ΕΕΑ έχει απαγορεύσει τη συμμετοχή δυο ομάδων (Αχαρναϊκός και Παναιγιάλειος) στο Πάμε Στοίχημα ως ύποπτες για τη «χειραγώγηση» αγώνων, ενώ έχουν ασκηθεί διώξεις σε άλλες επτά, προκειμένου να διαλευκανθούν συγκεκριμένα παιχνίδια τους, τα οποία θεωρούνται ύποπτα για παράνομο στοιχηματισμό.
Εχουμε και στο παρελθόν ακούσει ανακοινώσεις για δραστικά μέτρα αντιμετώπισης του παράνομου τζόγου και η κατάληξη ήταν μηδέν στο πηλίκο. Κατά συνέπεια, παρά την άμεση «κινητοποίηση» του υφυπουργού και τις επίσημες συναντήσεις, οι πιθανότητες να ξεκινήσει μια στοχευμένη προσπάθεια για την καταπολέμηση του προβλήματος είναι ελάχιστες. Υπάρχει όμως μια παράμετρος που αναφέρεται στις εκθέσεις της ΟΥΕΦΑ, η οποία αξίζει σχολιασμού.
Ενα από τα συμπεράσματα που καταλήγουν οι αξιωματούχοι της ΟΥΕΦΑ που ασχολούνται με το παράνομο αθλητικό στοίχημα και τους στημένους αγώνες, είναι πως η οικονομική κρίση αποτελεί έναν από τους πιο σημαντικούς παράγοντες για την αλματώδη αύξηση των στημένων αγώνων και ιδιαίτερα σε χώρες σαν την Ελλάδα, που οι ομάδες είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό «κρατικοδίαιτες». Τι σημαίνει αυτό με απλά λόγια;
Οι ομάδες έχασαν το μεγαλύτερο μέρος από τα φράγκα που έβαζαν στα ταμεία τους από την κρατική επιχορήγηση και τη διαφήμιση κατά κύριο λόγο κρατικών οργανισμών και ΔΕΚΟ, και πλέον οι ιδιοκτήτες τους στήνουν αγώνες για να καλύψουν ένα μέρος από τα «διαφυγόντα» έσοδα. Για το λόγο αυτό, όσο οξύνεται η κρίση τόσο θα αυξάνεται ο αριθμός των ομάδων που θα εμπλέκονται σε στημένους αγώνες και παράνομο τζόγο, αφού το στοίχημα θα αποτελεί τη βασική πηγή χρηματοδότησής τους. Και επειδή είναι πολύ δύσκολο να βρεθούν αδιάσειστα στοιχεία προκειμένου να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι ομάδες που συμμετέχουν σε αυτά τα κυκλώματα, υπάρχει ένας τρόπος «πρόληψης», που εφαρμόζεται από τις αρμόδιες υπηρεσίες για την καταπολέμηση του παράνομου αθλητικού τζόγου. Αρχικά μειώνεται δραστικά ο αριθμός των στοιχηματικών επιλογών και σε ομάδες που έχουν εμπλοκή σε «ύποπτους» αγώνες επιτρέπονται δύο είδη στοιχήματος: το αποτέλεσμα του αγώνα και το under ή over (κάτω ή πάνω) από τα 2,5 γκολ (για τις «καθαρές» ομάδες ο επιτρεπόμενος αριθμός ξεκινά από 21 και μπορεί να φτάσει και τα 78), ενώ στη συνέχεια υπάρχει πλήρης απαγόρευση συμμετοχής τους.
Εν αναμονή των εξελίξεων, αυτό που πρέπει να τονίσουμε είναι πως το επαγγελματικό ποδόσφαιρο είναι σάπιο από την κορυφή μέχρι τα νύχια και ο μοναδικός τρόπος ίασης είναι η διάλυσή του.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
Τέλος εποχής
Ο θάνατος του Χρυσοστόμου Ψωμιάδη, κατά κόσμον Μάκαρου ή Αγαπούλα, συνέπεσε χρονικά με την έναρξη της διαδικασίας διάλυσης της παλιάς παράγκας του ελληνικού ποδοσφαίρου αλλά και με τις συνολικότερες εξελίξεις «κάθαρσης» στο παγκόσμιο επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Πλέον, ο παλαιού τύπου πρόεδρος, που στις περισσότερες περιπτώσεις είναι και οπαδός της ομάδας, μεταχειρίζεται κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο για να πετύχει αυτή τους στόχους της και βασίζεται περισσότερο στη μαγκιά και τον τσαμπουκά του και λιγότερο στα φράγκα που διαθέτει, αποτελεί παρελθόν.
Ανθρωποι σαν το Ψωμιάδη, τον Μπέο, τον Κομπότη, τον Καλογιάννη (ας με συγχωρέσουν οι ανιδιοτελείς εργάτες του ελληνικού ποδοσφαίρου που ξέχασα) ήταν παρόντες στις εξέδρες, στην πρώτη γραμμή της μάχης, και καθάριζαν αυτοπροσώπως και επιτόπου τις υποθέσεις της ομάδας τους, χρησιμοποιώντας κάθε μέσο. Ηταν οι παράγοντες που διαλαλούσαν τις μπίζνες και τις επιτυχίες που είχαν στο παρασκήνιο, για να δείξουν ότι είναι δυνατοί και μάγκες. Μέσω αυτών άρχισε να χτίζεται το οικοδόμημα του επαγγελματικού ποδοσφαίρου.
Ομως, όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, όσο προχωρούσε η «επαγγελματοποίηση» τόσο μειωνόταν ο ρόλος των παραγόντων αυτού του είδους, αφού πλέον έπρεπε να μπουν κανόνες στο παιχνίδι, για να μπορέσουν οι διάφοροι καπιταλιστές να «επενδύσουν» στο ποδόσφαιρο. Μετά απ’ αυτούς τους πρώτους σκαπανείς, ήρθε στο προσκήνιο ο νέος τύπος παράγοντα, ο επονομαζόμενος «ισχυρός άντρας» της ΠΑΕ, που δεν είχε διοικητική θέση στην ομάδα, αλλά έβαζε τα φράγκα που χρειάζονταν και έκανε τις «δουλειές» του χωρίς θόρυβο και τυμπανοκρουσίες. Οριζε ως πρόεδρο κάποιο έμπιστο σε αυτόν άτομο, πολλές φορές κάποιον παλαίμαχο για να έχει και τη λαϊκή υποστήριξη, και δούλευε στο παρασκήνιο (και με τις πολιτικές άκρες που είχε) για να προωθήσει τα συμφέροντα της ομάδας.
Σήμερα έχουμε περάσει στο μοντέλο που ο καπιταλιστής ιδιοκτήτης της ΠΑΕ είναι ταυτόχρονα και πρόεδρος της ομάδας, αλλά -όπως όλα δείχνουν- σε λίγο καιρό τη θέση τους θα πάρουν τεχνοκρατικά στελέχη που θα λειτουργούν με καθαρά οικονομικά κριτήρια και θα αντιμετωπίζουν την εκάστοτε ΠΑΕ σαν μια επιχείρηση ξεκομμένη από το αθλητικό της περιεχόμενο.
Αν προσπαθήσουμε να κάνουμε ένα φλας μπακ στους τύπους των παραγόντων στο ποδόσφαιρο, θα διαπιστώσουμε ότι φιγούρες σαν τον Ψωμιάδη μοιάζουν πιο οικείες στη λαϊκότητα του αθλήματος, σε σχέση με τους κουστουμαρισμένους τεχνοκράτες των πολυεθνικών που σιγά-σιγά αρχίζουν να κυριαρχούν στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Ας σκεφτούμε, όμως, ότι αυτοί οι τύποι δεν έβαλαν μόνο τα θεμέλια για την καταστροφή του ποδοσφαίρου μας, αλλά χρησιμοποίησαν το ποδόσφαιρο σαν όχημα για «άλλες» δραστηριότητές τους.
Οι οργανωμένοι οπαδοί γενικά δεν αισθάνθηκαν την ανάγκη να συγχωρήσουν το Μάκη Ψωμιάδη και οι οργανωμένοι οπαδοί της ΑΕΚ είχαν έναν επιπλέον λόγο να δηλώσουν ότι δεν μπορούν αν συγχωρέσουν τον άνθρωπο που συμμετείχε στην απαξίωση της ομάδας τους (χαρακτηριστικό το πανό της φωτογραφίας). Την ίδια στιγμή, οι διοικήσεις των ομάδων έστελναν στεφάνι στην κηδεία του «Μάκαρου», επιβεβαιώνοντας τη διαχρονικότητα του στίχου του Μάλαμα «όλοι οι καριόληδες μια εταιρία»…
