Την πανικόβλητη αντίδραση της ΝΔ μπορούμε να την κατανοήσουμε. Τη μια μέρα βγαίνει η περιβόητη Αννα-Μισέλ και δηλώνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ άλλα λέει στον ελληνικό λαό και άλλα λέει στους εκπροσώπους τραπεζικών ομίλων στο Λονδίνο, κάνοντας περίπου… αριστερή αντιπολίτευση στον ΣΥΡΙΖΑ. Την άλλη μέρα, βλέποντας διάφορα e-mail που κυκλοφόρησαν με προέλευση το City, ξαναγύρισε στα γνώριμα μονοπάτια της, κατηγορώντας τον ΣΥΡΙΖΑ ότι οδηγεί τη χώρα σε αστάθεια, αναξιοπιστία και ρήξη με τις «αγορές».
Ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως, γιατί ξεπέρασε σχεδόν σκωπτικά τη δήλωση της Αννας-Μισέλ, αλλά έδειξε ιδιαίτερη ανησυχία για τη φιλολογία της επόμενης μέρας, που έφερε τα golden boys του City να ξιφουλκούν κατά της προοπτικής να αναλάβει τη διαχείριση της κρατικής εξουσίας στην Ελλάδα; Κανονικά, ένα κόμμα που εμφανίζεται ως αριστερό και ριζοσπαστικό, θα έπρεπε να πανηγυρίζει: μας χτυπούν οι εκπρόσωποι των κερδοσκοπικών funds, άρα τους ενοχλούμε, άρα πάμε καλά! Κι όμως, συνέβη το αντίθετο. Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις από το e-mail κάποιου Spooner, που κυκλοφόρησε στα ΜΜΕ, και έγραφε: «Ολοι όσοι βγήκαν από τη συνάντηση θέλουν να πουλήσουν τα πάντα στην Ελλάδα. Το πρόγραμμα (σ.σ. που παρουσίασαν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ) είναι χειρότερο κι από εκείνο των κομμουνιστών (τουλάχιστον εκείνοι είχαν ένα σχέδιο που το ‘χαν σκεφτεί καλά προηγουμένως) – αυτό εδώ θα φέρει το απόλυτο χάος. Περιμένω ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ πετύχει ποσοστό 36,5%, δηλαδή απόλυτη πλειοψηφία δεδομένων των +50 εδρών, θα δούμε να επαναλαμβάνεται το σενάριο της Κύπρου – μαζική φυγή καταθέσεων, οι επιχειρήσεις να μεταφέρουν ό,τι μπορούν στο εξωτερικό, ενώ θα σημειωθεί και απόλυτος τερματισμός ξένων επενδύσεων».
Ο Γ. Σταθάκης έσπευσε να κάνει δήλωση διάψευσης: «Το email που δημοσιεύτηκε στον ηλεκτρονικό Τύπο (με υπογραφή, η οποία αφαιρέθηκε στη συνέχεια) σχετικά με το κλίμα στις συναντήσεις, που είχα αυτές τις μέρες με επενδυτές, δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την πραγματικότητα». Αλλά δεν περιορίστηκε στη διάψευση. Προσέθεσε ότι «οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ έχουν πλέον ένα διεθνές ακροατήριο, το οποίο αντιλαμβάνεται ότι είναι απαραίτητη μια συνολική λύση που θα καθιστά το χρέος βιώσιμο, προκειμένου να επανακάμψει η ελληνική οικονομία με συνθήκες κοινωνικής συνοχής». Δηλαδή, εμφάνισε τους καπιταλιστές και τους μανατζαρέους, με τους οποίους συναντιούνται τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στο εξωτερικό, περίπου σαν ομοϊδεάτες του ΣΥΡΙΖΑ στο ζήτημα του χρέους. Ο Σκουρλέτης, που έχει αναλάβει να προωθεί τα σενάρια συνωμοσίας που κατασκευάζει ο ΣΥΡΙΖΑ, ισχυρίστηκε ότι το fund Capital «δεν είχε καν παρουσία στο meeting» και ότι «το συγκεκριμένο πρόσωπο (Σπούνερ) δεν παρέστη σε καμιά συνάντηση με τον Σταθάκη-Μηλιό», ενώ έκανε λόγο και για «συνεννόηση κέντρων με την κυβέρνηση για την δημιουργία εντυπώσεων».
Κοντολογίς, ο ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε να διαλύσει τις εντυπώσεις περί μη αποδοχής του από τα golden boys του City, λες και είναι αυτά τα golden boys που ψηφίζουν στην Ελλάδα και όχι εκατομμύρια άνθρωποι της δουλειάς. Αυτό αποκτά μεγαλύτερη σημασία, αν αναλογιστούμε ότι δεν μιλάμε για έλληνες καπιταλιστές, αλλά για εκπροσώπους των πιο ληστρικών και πιο επιθετικών τμημάτων του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου. Είναι φανερό ότι σ’ αυτή τη φάση ο ΣΥΡΙΖΑ «κόβεται» όχι μόνο να γίνει αποδεκτός από την ελληνική κεφαλαιοκρατία, πράγμα που έχει κατακτήσει, αλλά να γίνει αποδεκτός από τη διεθνή κεφαλαιοκρατία. Γι’ αυτό ενοχλήθηκε σφόδρα από την επίθεση που του έκαναν τα golden boys του City. Μέχρι τώρα είχε συνηθίσει ν’ ακούει μόνο καλά λόγια, όπως συνέβη με τον Τσίπρα στο Τέξας ή στη λίμνη του Κόμο.
Θα έπρεπε να το περιμένουν, όμως. Αλλο να σου ετοιμάζουν μια θριαμβευτική υποδοχή άνθρωποι που τους πληρώνεις γι’ αυτή τη δουλειά (όπως συνέβη στο Τέξας), άλλο να σε καλούν σ’ ένα φόρουμ στο οποίο δημοσίως περισσεύει η υποκρισία (όπως συνέβη στο συνέδριο Ambrozetti) και άλλο να παρακαλάς να σε δεχτούν τα golden boys του City για να τους εξηγήσεις το πρόγραμμά σου. Τα συγκεκριμένα αρπακτικά, που κάνουν τη δουλειά στο παρασκήνιο για λογαριασμό των κατόχων του χρηματιστικού κεφαλαίου, συνηθίζουν να κόβουν τον τσαμπουκά των πολιτικών στελεχών, τα οποία τα αντιμετωπίζουν ως αντιπάλους στα μελλοντικά «ντιλ» με τις τράπεζες και τα fund που εκπροσωπούν.
Δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο το γεγονός ότι την ίδια μέρα υπήρξαν δυο Βατερλό για τους πολιτικούς εκπροσώπους του κακομοιριασμένου ελληνικού καπιταλισμού. Ενα στο Παρίσι και ένα στο Λονδίνο. Ολόκληρη αντιπροσωπία της ελληνικής κυβέρνησης, με επικεφαλής τον υπουργό Οικονομικών, σύρθηκε στο Παρίσι με την ελπίδα ότι θα υπάρξει μια συμφωνία με την τρόικα των «θεσμικών δανειστών» (αλλιώς δεν είχαν λόγο να κάνουν το ταξίδι) και γύρισε άπρακτη στην Αθήνα, με τους τροϊκανούς να κλείνουν τις συζητήσεις μ’ ένα τελεσίγραφο: αυτές είναι οι απαιτήσεις μας, δείτε τις κι όταν είστε έτοιμοι τα ξαναλέμε. Στο Λονδίνο συνετελέσθη το Βατερλό των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ από την «τρόικα των αγορών». Δεν χρειαζόμασταν τα e-mail και τις εκθέσεις διάφορων χρηματιστικών οίκων για να καταλάβουμε τι συνέβη στο Λονδίνο. Αρκεί και μόνο το γεγονός ότι δεν υπήρξε ούτε μια θετική δήλωση, μια δήλωση αναγνώρισης του ΣΥΡΙΖΑ ως αποδεκτής κυβερνητικής πολιτικής δύναμης. Τα golden boys έριξαν τις σφαλιάρες τους στους Σταθάκη και Μηλιό, καθιστώντας σαφές ποιος κάνει κουμάντο και πως μια υπερχρεωμένη χώρα, η οποία θα χρειαστεί να ξαναδανειστεί για να ξεπληρώσει τα προηγούμενα χρέη της, δεν μπορεί να συζητά ισότιμα με αυτούς που έχουν τα προς δανεισμό κεφάλαια.
Δεν είναι τυχαίο ότι ελάχιστες μέρες μετά από το Βατερλό του Λονδίνου, ο Τσίπρας εμφανίστηκε στο συνέδριο του Ελληνοαμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου με μια απολογητική που ουδέποτε έχει ξανακάνει τόσο εμφανώς ο ΣΥΡΙΖΑ. Είπε μεταξύ άλλων: «Εξάλλου ο ΣΥΡΙΖΑ δεν καταθέτει μια ανεύθυνη στρατηγική διακινδύνευσης. Αλλά μια στρατηγική διεκδίκησης με ασφάλεια, μέσα σε ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο, όπου ωριμάζει ολοένα και περισσότερο η ανάγκη της αλλαγής στρατηγικής.
Ο ΣΥΡΙΖΑ στη Θεσσαλονίκη κατέθεσε αναλυτικά επεξεργασμένο και κοστολογημένο πρόγραμμα για την αντιμετώπιση των μεγάλων πληγών του μνημονίου και την επανεκκίνηση της οικονομίας, σε συνθήκες δημοσιονομικής ισορροπίας. Δεν παρουσίασε ένα πρόγραμμα νέων ελλειμμάτων. Και για αυτό το πρόγραμμά μας θα υλοποιηθεί ανεξάρτητα και έξω από τη διαδικασία της σκληρής διαπραγμάτευσης που θα αφορά τη βιωσιμότητα του χρέους καθώς και την ανάγκη γενναίας αύξησης των ευρωπαϊκών δημόσιων επενδύσεων για την επιστροφή στην ανάπτυξη και την απασχόληση».
Δεν πρόκειται για καινούργιες απόψεις του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά για παλιές απόψεις που πρώτη φορά παρουσιάζονται με τέτοιο τρόπο. Ο ΣΥΡΙΖΑ διεβεβαιώνει ότι θα σεβαστεί όλες τις υποχρεώσεις έναντι των δανειστών, περιμένοντας να ωριμάσει η ιδέα της «διεθνούς διάσκεψης για το χρέος», την οποία μάλιστα, στην ίδια ομιλία του, ο Τσίπρας συνέδεσε με το χρέος της Ιταλίας, της Γαλλίας και της Ισπανίας. Επειδή όλοι γνωρίζουν πως μια τέτοια διάσκεψη, αν δεν παραπεμφθεί στις ελληνικές καλένδες, θα πάρει κάμποσα χρόνια, ο Τσίπρας αισθάνθηκε την ανάγκη να διακηρύξει τη νομιμοφροσύνη του ΣΥΡΙΖΑ και να ξεκαθαρίσει ότι θεωρεί διακινδύνευση τη μη πληρωμή των δανειστών (πάνε εκείνα τα ηρωικά του Δραγασάκη, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα επιβάλει μονομερές μορατόριουμ στην αποπληρωμή των δόσεων, αν δεν το δεχτούν οι δανειστές) και ότι θεωρεί περιβάλλον ασφάλειας αυτό της ΕΕ, εντός του οποίου θα κινηθεί αποκλειστικά, σεβόμενος τις υποχρεώσεις του. Μπορεί ο καθένας να αντιληφθεί τι σημαίνει αυτό πρακτικά.
Πέτρος Γιώτης
ΥΓ: Σε αντίθεση με τα golden boys του Λονδίνου, ο πρόεδρος της Τράπεζας Πειραιώς Μ. Σάλλας δήλωσε ότι δεν τον προβληματίζει η ενδεχόμενη άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, με δεδομένο ότι σέβεται την κοινοβουλευτική δημοκρατία και δέχεται ότι η αγορά υποστηρίζει την ανάπτυξη, την εξέλιξη και την τεχνολογία. Παλιός σοσιαλδημοκράτης ο Σάλλας, ξέρει τι σημαίνει πολιτική. Γι’ αυτό και εκφράζεται με τόση κατηγορηματικότητα, θεωρώντας ότι η αναγνώριση του καπιταλισμού (της αγοράς όπως λέει) ως βάσης της οικονομίας από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι επαρκέστατος όρος για να αναγνωριστεί μια κυβέρνησή του. Τα υπόλοιπα έρχονται μόνα τους, θα ήθελε να συμπληρώσει ο Σάλλας, αλλά η πολιτική του εμπειρία τον κατέστησε προσεκτικό. Γιατί να δημιουργήσει πρόβλημα «από τ’ αριστερά» στον ΣΥΡΙΖΑ;
