Τα γεγονότα είναι γνωστά. Οι εργαζόμενοι στο ραδιοσταθμό του ΣΥΡΙΖΑ ήταν απλήρωτοι, οι τεχνικοί εξήγγειλαν απεργία, ο σταθμός αναγκάστηκε να τους πληρώσει και ο διευθυντής του χαρακτήρισε την απεργία εκβιασμό! Ξέσπασε σάλος, φυσικά, και το συγκεκριμένο παχύδερμο ζήτησε υποτίθεται συγνώμη. Οχι γιατί θεωρεί ότι έσφαλε, αλλά γιατί έτσι του είπαν από το κόμμα.
Κάθε απεργία είναι εκβιασμός, είπε για να δικαιολογηθεί! Και θέλει να λέγεται μορφωμένος άνθρωπος… Με τη λογική του, αφεντικά και εργάτες μονίμως… αλληλοεκβιάζονται! Αμα ο εργάτης ζητήσει το μισθό που συμφώνησε και στην ώρα του, γιατί πρέπει να θρέψει την οικογένειά του, εκβιάζει το κακόμοιρο το αφεντικό που ζορίζεται! Ενώ το αφεντικό, που καθορίζει το μεροκάματο όσο γίνεται πιο χαμηλά δεν εκβιάζει. Ούτε άμα καθυστερεί να πληρώσει εκβιάζει. Εκβιασμός είναι μόνο όταν ο εργάτης απεργεί και αναγκάζει το αφεντικό να σεβαστεί τη συμφωνία τους!
Το πήγε και παραπέρα ο Αρβανίτης. Πληρώθηκαν οι εκβιαστές, είπε, και έμειναν απλήρωτοι όλοι οι άλλοι, στους οποίους συμπεριέλαβε και τον εαυτό του. Θα έπρεπε, όμως, για να γίνει πιστευτός, να μας πει πόσα παίρνει ο ίδιος και πόσα παίρνει ένας ηχολήπτης. Ετσι για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης. Από την άλλη, η λογική του ίδιου και των αφεντικών του, του ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή, είναι ανατριχιαστική: πληρώσαμε τους τεχνικούς, που μπορούσαν να κατεβάσουν τους διακόπτες, και αφήσαμε απλήρωτους εκείνους που δεν μπορούσαν να μας κάνουν ζημιά απεργώντας.
Σαφές δείγμα γραφής από ένα κόμμα που ετοιμάζεται να κυβερνήσει. Σαφέστατο.
ΥΓ: Ο Περισσός βρήκε την ευκαιρία να ταχθεί… αλληλέγγυος στις συριζαίικες αντεργατικές ασχήμιες, θυμίζοντας με παράπονο πως όταν αυτός έκανε τα ίδια οι συριζαίοι μιλούσαν με χαιρεκακία!
