«Μια δυνατή και έμπειρη ομάδα στην υπηρεσία της αλλαγής!». Ετσι παρουσιάστηκε από τον προπαγανδιστικό μηχανισμό των Βρυξελλών η Κομισιόν που σχημάτισε ο Γιούνκερ, μοιράζοντας τα πόστα στους επιτρόπους που όρισε η κάθε χώρα-μέλος. Τη διανομή των βασικών χαρτοφυλακίων δεν την έκανε, βέβαια, ο Γιούνκερ. Αυτός είχε τη δικαιοδοσία μόνο να μοιράζει χαρτοφυλάκια στους Αβραμόπουλους της Κομισιόν. Τα βασικά πόστα μοιράστηκαν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων των ισχυρών. Δεν υπήρχε καμιά αμφιβολία, για παράδειγμα, ότι ο Μοσκοβισί θα οριζόταν επίτροπος Οικονμικών Υποθέσεων. Το ότι του έβαλαν ως αρμόδιο αντιπρόεδρο τον φιλλανδό Κατάινεν μικρή σημασία έχει. Αυτός θα ενεργεί προς όφελος της Γαλλίας και ο γερμανόφιλος Κατάινεν θα έχει το νου του μη τυχόν και παραβιάσει τα συμφωνημένα.
Ο Γιούνκερ δεν παρέλειψε στην εναρκτήρια ομιλία του, πέρα από τις μπούρδες περί «δυνατής ομάδας», να προσφέρει μια γερή δόση αναπτυξιολογίας. «Σήμερα παρουσιάζω την ομάδα που θα επαναφέρει την Ευρώπη στο δρόμο των θέσεων εργασίας και της ανάπτυξης». Η αναπτυξιολογία είναι της μόδας στην ΕΕ εσχάτως, καθώς η έξοδος από την κρίση δεν έφερε ανάπτυξη, αλλά μια στασιμότητα, η οποία εναλλάσσεται με περιόδους καπιταλιστικής ύφεσης. Για παράδειγμα, η Γαλλία, η δεύτερη ιμπεριαλιστική δύναμη της ΕΕ, προέβλεπε ανάπτυξη 1% το 2014 και τώρα έριξε την πρόβλεψη στο ταπεινό 0,4%, ένα βήμα πριν την ύφεση. Οσο για το έλλειμμα, αντί του 3,8% που είχε τεθεί ως στόχος, υπολογίζεται τώρα σε 4,4% του ΑΕΠ. Ο στόχος για συμμόρφωση με το Σύμφωνο Σταθερότητας (έλλειμμα όχι πάνω από 3% του ΑΕΠ) μετατίθεται τώρα για το 2017 (αντί του 2015).
Ουδείς, βέβαια, θα τολμήσει να θέσει τη Γαλλία υπό τροϊκανή επιτήρηση, όμως το πρόβλημα παραμένει, ο Ολάντ κατρακυλάει σε δημοτικότητα και οι περικοπές δημόσιων δαπανών ύψους 50 δισ. από τη μια δεν «εξορθολογίζουν» το έλλειμμα και από την άλλη εξοργίζουν την εργατική τάξη και καθιστούν τον Ολάντ και τον Βαλς εύκολο στόχο για τη λεγόμενη αριστερή πτέρυγα του Σοσιαλιστικού Κόμματος. «Το θέμα της ανάπτυξης αντιμετωπίστηκε σαν ένα έλεος που έπρεπε να πέσει από τον ουρανό, που ο πρόεδρος περίμενε όπως περιμένουμε τον Γκοντό», δήλωσε με σαρκασμό και χαιρεκακία σε συνέντευξή του ο αποπεμφθείς από την κυβέρνηση Αρνό Μοντμπούρ.
Στη Γερμανία, οι δημόσιες συζητήσεις έχουν εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα απ’ αυτόν που έχουν στη Γαλλία και την Ιταλία. Στη Γερμανία τα στελέχη της συμμαχικής κυβέρνησης Μέρκελ υπερασπίζονται τη λεγόμενη «δημοσιονομική ορθοδοξία». Αυτό γίνεται προκειμένου ν’ αποφύγουν τη λαϊκίστικη πίεση από τους λεγόμενους «ευρωσκεπτικιστές», οι οποίοι περιμένουν στη γωνία για να καταγγείλουν «διασπάθιση των οικονομιών των γερμανών φορολογούμενων» (τάχαμου ο γερμανικός προϋπολογισμός χρηματοδοτεί τα ελλείμματα των άλλων χωρών). Είναι όμως και οι γερμανοί πολιτικοί αναγκασμένοι να συμμετάσχουν στην αναπτυξιολογική φιλολογία, γιατί την έχουν ανάγκη οι ανταγωνιστές και σύμμαχοι ταυτόχρονα, αλλά και γιατί γνωρίζουν πως μια μικρή δημοσιονομική και νομισματική χαλάρωση αναγκαστικά θα υπάρξει, προκειμένου η ΕΕ να μη βυθιστεί ξανά στην κρίση. Αλλωστε, το μεγαλύτερο μέρος των γερμανικών εξαγωγών κατευθύνεται στις χώρες της ΕΕ, οπότε πρέπει η ζήτηση σ’ αυτές να διατηρηθεί σ’ ένα επίπεδο που δε θα πλήττει τη γερμανική παραγωγή και την παραγωγή που τα γερμανικά μονοπώλια έχουν αναπτύξει στις χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ, οι οποίες έχουν μετατραπεί σε γερμανική παραγωγική ενδοχώρα (η Πολωνία, για παράδειγμα, έχει τον υψηλότερο ρυθμό ανάπτυξης στην ΕΕ, χάρη στην παραγωγική βάση των γερμανικών μονοπωλίων, και έτσι εξηγείται η τοποθέτηση του πολωνού πρωθυπουργού Τουσκ στη θέση που έως τώρα κατείχε ο Βαν Ρομπάι).
Ετσι, παράλληλα με τον ανταγωνισμό, που είναι πάντοτε δυνατός ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα της ΕΕ, κλείνονται και συμφωνίες. Σε μια τέτοια συμφωνία κατέληξε ο γερμανογαλλικός άξονας και αναμενόταν να την εισηγηθούν στο χτεσινό Eurogroup στο Μιλάνο ο Σόιμπλε με τον Σαπέν. Πρόκειται για το πολυθρύλητο «ευρωπαϊκό επενδυτικό πρόγραμμα» των 300 δισ. ευρώ, το οποίο πιπιλίζουν εδώ και πολύ καιρό όλοι οι ιθύνοντες της Ευρωζώνης. Γερμανία και Γαλλία φαίνεται πως συμφώνησαν στη μοιρασιά και αποφάσισαν να την παρουσιάσουν και στους υπόλοιπους, όπως γίνεται πάντοτε με τις σοβαρές αποφάσεις στην ΕΕ. Σύμφωνα με τα πρακτορεία ειδήσεων, οι τομείς που επιλέχτηκαν για να στηριχτούν επενδυτικά είναι οι Μεταφορές, η Ευρυζωνικότητα και η Ενέργεια.
