Ορθιοι! Οχι πια στα τέσσερα.
Εφυγε ο Ιούλιος, ήρθε ο Αύγουστος, παρελαύνουν Νέρωνες και Καλλιγούλες, μια ατελείωτη ρωμαιοκρατία πλακώνει τη Μπανανία που όμως δεν (φαίνεται να) χολοσκάει. Κι ας ξεθωριάζει ο καλοκαιρινός ήλιος το επίμονο σύνθημα στους τοίχους: Τέρμα πια οι αυταπάτες. Ή με τους Ρωμαίους ή με τους Γαλάτες.
Διακρινόμενη για την κοινωνική της ευγένεια καθώς και για την (συν)τήρηση εορτών, τελετών και επετείων, η στήλη δεν μπορεί παρά να ευχηθεί χρόνια πολλά στην αντιτρομοκρατική υπηρεσία της αστυνομίας, η οποία την Τρίτη (5 Αυγούστου) γίνεται 26 ετών.
Επίσης, μέγιστη παράλειψη θα ήταν αν δεν αναφέραμε ένα σημαντικό γεγονός, καταθέτοντας τα θερμά (μοιραία, λόγω θέρους) συγχαρητήριά μας. Αντιγράφουμε την μητέρα των ειδήσεων του τελευταίου διαστήματος: «Μια ξεχωριστή διάκριση, παγκοσμίου εμβέλειας πήρε ο Δημήτρης Δασκαλόπουλος για την προσφορά του στη σύγχρονη τέχνη, μέσω των δράσεων της συλλογής του αλλά και του πολιτιστικού και αναπτυξιακού οργανισμού ΝΕΟΝ που ίδρυσε πριν από ένα χρόνο. Η ανακοίνωση έγινε από τον οργανισμό Independent Curators International και η βράβευση θα γίνει τον Νοέμβριο στη Νέα Υόρκη. Ο εκτελεστικός διευθυντής του ΙCI, Renaud Proch, τόνισε κατά την ανακοίνωση: "Από το 1997 το ICI μέσω του Leo Award αναγνωρίζει την προσφορά πρωτοπόρων ιδιωτών που δημιουργούν νέες ευκαιρίες και υποστηρικτικά περιβάλλοντα για τη σύγχρονη τέχνη. Φέτος τιμούμε τον Δημήτρη Δασκαλόπουλο για την οραματική προσέγγιση στον τρόπο συλλογής έργων τέχνης και για τα νέα μοντέλα που διερευνά για την έκθεση μιας συλλογής τέχνης. Ο Δασκαλόπουλος δημιούργησε τον ΝΕΟΝ, έναν "οργανισμό χωρίς τοίχους" για να προσφέρει υποστήριξη σε καλλιτέχνες και επιμελητές τέχνης, να δημιουργήσει νέο κοινό μέσω εκθέσεων και δράσεων με ελεύθερη είσοδο, ενώ δημιουργεί ένα διεθνές δίκτυο πολιτιστικών συνεργασιών. Φέτος το ICI έχει την τιμή να καλωσορίσει τον Δημήτρη Δασκαλόπουλο στις τάξεις των Leo" καταλήγει η ανακοίνωση». Μετά από αυτό, συντετριμμένοι και με χαμηλωμένο το κεφάλι μεταμελούμε για όσα κατά καιρούς έχουμε γράψει για τον βραβευθέντα…
Και η λαϊκή μούσα το χαβά της, μακριά απ’ όλα αυτά, ξαπλωμένη σε λαγκάδια και ρεματιές, πότε της νοτίου Ηπείρου, πότε της νότιας Μακεδονίας, άλλοτε της δυτικής Θράκης και άλλοτε οπουδήποτε φτάνει το σήμα του κινητού της ώστε να μη χάνεται από τα ραντάρ όσων ενδιαφέρονται για την υγεία και τις διαδρομές της.
που αχολογάει η Ρούμελη από το γλεντοκόπι
κι η τσίκνα απλώνει στα βουνά. Οι άνεμοι της Πίνδος
στις Αλπεις τη σκορπίζουνε και ως το βόρειο πόλο
τόσο που μοσχομύρισε ολάκερη η Ευρώπη
απ’ το ψητό το τραγανό, το τραγανοψημένο
που άνοιξε την όρεξη κι άλλο στη Γερμανία.
– Φέρε Χανς τα λουκάνικα, Γκρέτα πιάσε τις μπύρες
χορτάτοι ζούμε μια χαρά και χορτασμένοι πάμε.
Και ενώ τα κλεφτόπουλα τρώνε και τραγουδάνε, άιντε πίνουν και γλεντάνε, η λαϊκή μούσα δεν παραλείπει και την ενδοσκόπηση, σκαρώνοντας τέσσερα δίστιχα για ισάριθμους δύστυχους κλεφταρματωλούς των ωραίων ορέων της ανατολικής Ρούμελης:
Τον κουμαντάρεις μια χαρά τον χρόνο σου Αντώνη
παίζοντας το μονότερμα σε αδειανές εξέδρες.
Χοντρέ, αντί για διάλυση βλέπω να ξανανιώνεις
μα μην ξεχνάς: μια πιθαμή το ένα από τ’ άλλο.
Star Χ΄ δι’ άσου τα έγραψες κι αυτό το θέρος όλα
Αλέξη που –ξέρεις καλά– για σένα τρέχει ο χρόνος.
Με τα υποστηλώματα και τις αντιστηρίξεις
ξορκίζεις την κατάρρευση, μα δεν τη βγάζεις, Φώτη.
Ολα αυτά την ώρα που αδειάζουν τα αστεία άστεα και γεμίζουν οι λείες παραλίες από αστούς και προλετάριους, δικαίους και αδίκους, παραιτημένους και εγκλωβισμένους, επαναστάτες και καθεστωτικούς. Εδώ θα είμαστε, με τη στενή ή ευρεία χωροταξική έννοια. Καλώ καλοκαίρι, καλό καλοκαίρι (για την ακρίβεια καλό Αύγουστο).
Κοκκινοσκουφίτσα
