Τώρα που η ήττα της προηγούμενης μεγαλειώδους απεργίας τους βαραίνει πάνω στους διοικητικούς υπάλληλους των ΑΕΙ και ο υπουργός Παιδείας πραγματοποιεί σχεδόν ανενόχλητος το σόου των «αντιστάσεών» του στην πολιτική των απολύσεων, έχοντας πετύχει (αυτός ως μέρος του πολιτικού συστήματος και η κυβέρνηση ως σύνολο) την εφαρμογή του νόμου-εκτρώματος της Διαμαντοπούλου για τα πανεπιστήμια με την κατάρτιση των Οργανισμών τους, βγήκαν και οι πρυτάνεις να διαμαρτυρηθούν για τη διαθεσιμότητα-απόλυση των διοικητικών υπάλληλων.
Προσβάλλοντας τη μνήμη μας, και προπαντός τη μνήμη των διοικητικών υπάλληλων που έδωσαν τη σκληρή μάχη της απεργίας, αφού και αυτοί -οι πρυτάνεις- έβαλαν πλάτη στο να σπάσει αυτός ο αγώνας, θεωρώντας «θετικές» τις προτάσεις του προηγούμενου υπουργού Αρβανιτόπουλου και καλώντας σε έναρξη των μαθημάτων.
Σε ομόφωνο ψήφισμα που έβγαλαν κατά την 76η Σύνοδό τους αναφέρουν:
«Η Σύνοδος Πρυτάνεων διαπιστώνει ότι το πρόβλημα της διαθεσιμότητας και πιθανής απόλυσης διοικητικού προσωπικού καθιστά τη λειτουργία ορισμένων Ιδρυμάτων πρακτικά αδύνατη. Από τις εξελίξεις γίνεται ολοένα και πιο ξεκάθαρο ότι η απαίτηση για απόλυση υπαλλήλων στα Πανεπιστήμια δεν ήταν απαραίτητη ούτε και αιτιολογημένη, ενώ ο καθορισμός του αριθμού των υπαλλήλων έγινε με αυθαίρετα κριτήρια χωρίς να προηγηθεί μελέτη των αναγκών των Πανεπιστημίων και των στοιχείων που είχαν καταθέσει. Ζητείται να τηρηθούν τα υπεσχημένα από το Κυβερνητικό Συμβούλιο Μεταρρύθμισης και να επανέλθουν όλοι οι υπάλληλοι που έχουν τεθεί σε διαθεσιμότητα στη θέση τους.
Η Σύνοδος των Πρυτάνεων διαπιστώνει ότι κατά την εφαρμογή του νόμου 4250/2014 για την αξιολόγηση του προσωπικού στις διοικητικές υπηρεσίες των Πανεπιστημίων, εμφανίζονται σημαντικά προβλήματα. Συγκεκριμένα, οι διευθύνσεις και τα τμήματα των ΑΕΙ είναι κατά κανόνα μικρά και σε αρκετές περιπτώσεις διάσπαρτα σε διαφορετικές πόλεις ή νησιά, με αποτέλεσμα να καθίσταται δύσκολη η εφαρμογή των ποσοστών που προβλέπονται. Επιπλέον, οι διοικητικές υπηρεσίες έχουν αποδυναμωθεί δραματικά με τις αθρόες και πρόωρες συνταξιοδοτήσεις, την ανυπαρξία νέων προσλήψεων και τα προβλήματα που προέκυψαν με τις διαθεσιμότητες. Για τους λόγους αυτούς, διαπιστώνεται επιτακτική ανάγκη παράτασης της προθεσμίας για την ολοκλήρωση των διαδικασιών αξιολόγησης των διοικητικών υπαλλήλων κατά δύο μήνες. Η παράταση θα συμβάλει στην επανεξέταση και επίλυση των δυσλειτουργιών που διαπιστώνονται».
Σημειώνουμε ότι ακόμη και σ’ αυτή την ανακοίνωση, οι πρυτάνεις το παίζουν δίπορτο: από τη μια ζητούν να «επανέλθουν όλοι οι υπάλληλοι που έχουν τεθεί σε διαθεσιμότητα στη θέση τους» και από την άλλη διαπιστώνουν «επιτακτική ανάγκη παράτασης της προθεσμίας για την ολοκλήρωση των διαδικασιών αξιολόγησης των διοικητικών υπαλλήλων κατά δύο μήνες». Και αυτό όταν είναι γνωστό ότι η «αξιολόγηση» είναι ο φερετζές των απολύσεων.
Οι πρυτάνεις για μια ακόμη φορά παίζουν το «θεσμικό» τους ρόλο μέσα στο αστικό σύστημα. Οι εργαζόμενοι, όμως, δε μασούν. Σε ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Διοικητικού Προσωπικού ΕΚΠΑ αποκαλύπτει την περίφημη «αξιολόγηση»:
«Με ποια κριτήρια θα αξιολογηθούν τα ΑΕΙ-ΤΕΙ, που επί της αρχής έχουν στόχο την προσφορά υπηρεσιών κι όχι το κέρδος, από αξιολογητές που το μόνο που ξέρουν είναι να μετράνε κέρδη και ζημίες; Τι θα σημάνει η διαδικασία αυτή για εκείνες τις δραστηριότητές τους που δεν είναι και δεν μπορούν να είναι κερδοφόρες; Κατάργησή τους; Επιβολή διδάκτρων και βιβλίων εσόδων-εξόδων;
Κατά παραγγελία “αντικειμενική” αξιολόγηση
Ας δούμε τα πράγματα ως έχουν: Απ’ τη μια είναι η κυβέρνηση που θέλει να απολύσει προσωπικό. Κι απ’ την άλλη είμαστε εμείς που θέλουμε να διατηρήσουμε τις θέσεις εργασίας μας. Ποιος από μας ορθολογικά σκεπτόμενος θα δεχόταν να ‘’επιλυθεί η διαφορά’’ μέσω μιας αξιολόγησης που παραγγέλνουν και πληρώνουν (με το καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 142.065 ευρώ) εκείνοι που θέλουν να μας απολύσουν; Οταν πληρώνει κανείς παίρνει αυτό που θέλει. Ως γνωστόν, η μόνη ‘’αντικειμενική’’ αλήθεια είναι ότι ο πελάτης έχει πάντα δίκιο».
