Κόντρες

 

Η φωτογραφία είναι από το βίντεο των γερμανών αγελαδοτρόφων, στο οποίο αναφέρθηκε η «Κόντρα» στο προηγούμενο φύλλο. Ο… βλάχος κοιμάται ανάμεσα στα γελάδια, ξυπνάει, τεντώνεται και λέει το παραμύθι του μπροστά στην κάμερα, ενώ μια γελάδα τον γλείφει στοργικά!
 

Ας σκάσουν μερικά ακόμα κρούσματα Σπογγώδους Εγκεφαλοπάθειας και θα δούμε αν τα παραμυθάκια με τους ευτυχισμένους γελαδάρηδες θα μπορέσουν να σταματήσουν τον πανικό που θα επικρατήσει στον κόσμο.
 

«Ο εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας του Καταναλωτή εν όψει των οικονομικών συνθηκών καθίσταται ευκαιρία αφύπνισης για να ενταθεί ο αγώνας από την πλευρά τόσο της Πολιτείας όσο και των καταναλωτικών οργανώσεων για να διασφαλιστεί η υγεία, η ασφάλεια και τα οικονομικά συμφέροντα των καταναλωτών, οι οποίοι εξοπλισμένοι με την κατάλληλη ενημέρωση μπορούν και οφείλουν να διεκδικούν τα δικαιώματά τους μέσα από την έκφραση της βούλησής τους με τις αγοραστικές αποφάσεις τους.
 

Εστιάζοντας στα τρόφιμα ως κοινωνικό αγαθό η διάθεση ασφαλών τροφίμων υψηλής ποιότητας και η προστασία από την παραπλάνηση είναι πάγιος στόχος της ευρωπαϊκής και εθνικής νομοθεσίας για τα τρόφιμα με το σκεπτικό της εδραίωσης ορθής αγοραστικής συμπεριφοράς από τους καταναλωτές και ορθής πρακτικής από τις επιχειρήσεις. Καθώς τα θεσμικά εργαλεία εντός της Ευρωπαϊκής Ενωσης εξελίσσονται, η εμπειρία των αρμόδιων αρχών ελέγχου αυξάνεται και η τεχνολογία ενημέρωσης ισχυροποιείται, οι Ελληνες καταναλωτές είναι σε θέση να οξύνουν τα κριτήρια επιλογής τους, να προστατεύονται αποτελεσματικότερα από δόλιες εμπορικές πρακτικές και να προμηθεύονται ασφαλή, υγιεινά και ποιοτικά τρόφιμα».
 

Αυτά ανέφερε, μεταξύ άλλων, ανακοίνωση του ΕΦΕΤ στις 15 Μάρτη, που είναι η «Παγκόσμια Ημέρα του Καταναλωτή» (τη λέξη «καταναλωτής» μπορείτε να την αντικαταστήσετε με τη λέξη κορόιδο, μαλάκας ή όποια άλλη ανάλογη). Η ανακοίνωση είναι για πολλές μπάτσες όχι μόνο για τη χυδαία ωραιοποίηση της εγκληματικής πολιτικής των εθνικών και ευρωενωσίτικων αρχών, αλλά και γιατί καθιστά τον εργαζόμενο συνυπεύθυνο. Λες και μπορεί κανείς να ξέρει ότι το κρέας που αγοράζει περιέχει και άλογο ντοπαρισμένο με φαινυλοβουταζόνη, ότι το ηλιέλαιο έχει και βαλβολίνες, ότι το βοδινό προέρχεται από ζώο χτυπημένο από σπογγώδη εγκεφαλοπάθεια κτλ.
 

ΥΓ: Πρόεδρος του ΕΦΕΤ εξακολουθεί να είναι ο ΔΗΜΑΡίτης Ιωάννης Τσάλτας.
 

Εως τώρα γνωρίζαμε τους «καταλληλότερους» (τον τίτλο παίρνει ο εκάστοτε εκλεκτός του συστήματος για την πρωθυπουργία), πλέον πρέπει να μάθουμε να διακρίνουμε και τους ικανότερους. Αδημονούσα για τις εξελίξεις στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, η Λούκα Κατσέλη κάλεσε το κόμμα να κάνει «τις δικές του υπερβάσεις, το δικό του άνοιγμα». Διότι πρέπει «να υπάρχει μια συστράτευση» πολιτικών δυνάμεων που «θα στηρίξουν με τους καλύτερους εκπροσώπους που έχουν αυτή τη διαπραγμάτευση. Διότι τα πράγματα θα είναι δύσκολα, δεν είναι εύκολος ο δρόμος μπροστά, χρειάζεται συστράτευση των πιο ικανών στον τόπο μας και με ξεκάθαρες κόκκινες γραμμές».
 

Εκείνο που δεν μας είπε η Κατσέλη είναι γιατί η ίδια (τον εαυτό της βάζει πρώτο-πρώτο στους «ικανότερους») πρέπει να θεωρείται «πιο ικανή» από άλλους. Πού απέκτησε αυτή την ιδιότητα και πού την έδειξε; Γιατί εμείς ως μοναδική «κόκκινη γραμμή»  που τράβηξε η Κατσέλη είδαμε μια κατάμαυρη γραμμή, με την οποία στα τέλη του 2010 προχώρησε σε μια τεράστια αντεργατική ανατροπή των εργασιακών σχέσεων. Το συγκεκριμένο πολυνομοσχέδιο φέρει το όνομά της και είναι το μοναδικό παράσημο που έχει ως πολιτικός. Παράσημο αντεργατικότητας και αντιλαϊκότητας.
 

Ο Βούλγαρης απεφάνθη ότι «η μοίρα του ΠΑΣΟΚ και της Ελιάς είναι πια κοινή τόσο για την επιβίωση όσο και για τον θάνατο, είτε αυτό αρέσει είτε δεν αρέσει. Και ο Μπίστης (από τους 58 και αυτός) του απάντησε κάτι σε στιλ «δε μας χέζεις, ρε Βούλγαρη;». Για την ακρίβεια, πρότεινε «σε όσους δεν θέλουν να βοηθήσουν τουλάχιστον να μας αφήσουν ήσυχους να κάνουμε το χρέος μας απέναντι στην παράταξη». Ειδικά ο Μπίστης έχει ιδιαίτερα ανεπτυγμένη την αίσθηση του χρέους. Ξεκίνησε από τον Περισσό, πέρασε στο Συνασπισμό, από εκεί πήγε στο ΠΑΣΟΚ του Σημίτη, μετά στη ΔΗΜΑΡ, μετά στους 58. (Ζητούμε συγγνώμη αν ξεχάσαμε κάποιον ενδιάμεσο σταθμό).
 

Αν πιστέψουμε (δεν έχουμε λόγο να μην τον πιστέψουμε) τον αρθρογράφο της «Αυγής» Θανάση Καρτερό, στον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει συνωστισμός, όχι μόνο για υπουργιλίκια, βουλευτιλίκια, δημαρχιλίκια και άλλες αιρετές θέσεις, αλλά ακόμη και για θέσεις διοικητών δημόσιων οργανισμών και επιχειρήσεων. Ειδικά στον τελευταίο τομέα «παρατηρείται και μεγάλη κινητικότητα πρόθυμων τεχνοκρατών οι οποίοι είχαν θείο στη Μακρόνησο ή ξάδελφο στο Πολυτεχνείο». Ο αρθρογράφος υπονοεί ότι έχει δημιουργηθεί και κάποια επετηρίδα για τις προς ανάληψη θέσεις.
 

Ακόμα δεν τον είδαμε Γιάννη τον εβγάλαμε, που λέει και η παροιμία. Ακόμα δεν σχημάτισαν κυβέρνηση, μοιράζουν τα πόστα. Λογικό για ένα αστικό κόμμα εξουσίας, ας έχουν όμως υπόψη τους πως η επετηρίδα θ’ αλλάξει. Γιατί, αν ο ΣΥΡΙΖΑ σχηματίσει κυβέρνηση, θα στηριχτεί αναγκαστικά και σε άλλα κόμματα (εκτός αν κανείς τους πιστεύει ότι θα πάρουν τουλάχιστον 40% που θέλει η αυτοδυναμία), που θα ζητήσουν και θα πάρουν μερίδιο από τη νομή της εξουσίας. Οποιοι, λοιπόν, γράφονται από σήμερα στην επετηρίδα κινδυνεύουν να ξεροψηθούν και να καούν.
 

Του ξέφυγε του αρθρογράφου των «Νέων» Ηλία Κανέλλη: «Γύρω στο 2000, και ενώ οι τρομοκράτες της 17 Νοέμβρη είχαν ακόμη την αίγλη του λαού-τιμωρού…». Αυτός ήταν, κατά τον αρθρογράφο, ο λόγος που «η οργάνωση Ως Εδώ που έφτιαξαν (ο γιος του Μομφεράτου και τα παιδιά του Μπακογιάννη) αντιμετωπίστηκε με έχθρα». Τόση έχθρα που ο αρθρογράφος να περιγράφει ως εξής τη συγκέντρωση που επιχείρησαν στο Σύνταγμα: «Εκανε κρύο, είχαν πάει ελάχιστοι, περπατούσαν ώρα μπροστά στον Αγνωστο Στρατιώτη και αποχώρησαν απογοητευμένοι. Κακά τα ψέματα, η τρομοκρατία είχε μεγάλη αποδοχή στην ελληνική κοινωνία».
 

Στη συνέχεια, ο αρθρογράφος επιχειρεί (με… σεμνότητα είν’ αλήθεια) να πει ότι τα πράγματα σήμερα έχουν αλλάξει. Αφού είναι έτσι, γιατί αυτοί που παρελαύνουν καθημερινά από το ασφαλές (γι’ αυτούς) δελτίο ειδήσεων του Mega, δηλαδή οι ίδιοι που έφτιαξαν το «Ως Εδώ», δεν δοκιμάζουν να οργανώσουν μια συγκέντρωση σήμερα; Να μετρηθούν, βρε αδερφέ…
 

Την περασμένη βδομάδα, σε εμφάνισή του στο κανάλι Action24, ο Παπαδημούλης αρνήθηκε να απαντήσει αν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα επαναπροσλάβει όλους τους εργαζόμενους που απολύει η σημερινή κυβέρνηση. Οσο κι αν τον πίεσαν (και τον πίεσαν) αρνήθηκε να πει κάτι τέτοιο. Ο Π. Λαφαζάνης, όμως, δεν είχε πρόβλημα, όταν τον προκάλεσε στη Βουλή ο Μητσοτάκης, να πει: «Βεβαίως και θα επαναπροσληφθούν. Απολύετε τις καθαρίστριες για να πάρετε εργολάβους που θα κάνουν την ίδια δουλειά με δουλεμπόριο στις εργασιακές σχέσεις και ενώ γνωρίζετε ότι το κόστος για το Δημόσιο θα είναι μεγαλύτερο».
 

Ο Τσίπρας, πάντως, μολονότι από τους αντι-ΣΥΡΙΖΑ ειπώθηκε –για ευνόητους λόγους– ότι μιλώντας στο Εργατικό Κέντρο Αλεξανδρούπολης είπε το ίδιο με τον Λαφαζάνη, υπήρξε ασαφής σε βαθμό Πυθίας. Το μόνο που είπε ήταν ότι «θα αποκαταστήσουμε τις μεγάλες αδικίες, όλες τις πράξεις εκείνες που έγιναν κατά παράβαση του Συντάγματος», χωρίς να παραλείψει να συμπληρώσει ότι «η προοπτική της ανασυγκρότησης δεν είναι μια εύκολη και απλή υπόθεση. Δεν μπορείς να πατήσεις ένα κουμπί και να βρεθείς ως δια μαγείας, ξαφνικά, στην κατάσταση που ήμασταν πριν ξεκινήσει αυτός ο πόλεμος». Η λέξη επαναπρόσληψη δεν βγήκε από το στόμα του.
 

Φόρεσε αντιασφυξιογόνα μάσκα. Δέθηκε με αλυσίδες. Ολ’ αυτά στα έδρανα του ευρωκοινοβουλίου. Για τον ευρωβουλευτή Χατζημαρκάκη ο λόγος, που ανακοίνωσε μεν την ίδρυση κόμματος στην Ελλάδα, αλλά δεν φαίνεται να έχει ιδιαίτερη πέραση. Μάλλον γι’ αυτό επιλέγει το σόου. Μπας και βρεθεί κάποιος να τον βάλει στο ευρωψηφοδέλτιό του. Στην Ελλάδα ή στη Γερμανία αδιάφορο, αν και εμφανώς προτιμά την Ελλάδα, για να έχει ανοιχτό το δρόμο για τις επόμενες βουλευτικές εκλογές.
 

Εμφανίζεται και ως σφόδρα αντιμνημονιακός ο τύπος. Ισως για να ξεχαστεί το γεγονός ότι ευρωβουλευτής εκλέχτηκε με το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας, το κόμμα του Ρέσλερ και του Βεστερβέλε, μπροστά στους οποίους η Μέρκελ με τον Σόιμπλε είναι προσκοπάκια. Επειδή, λοιπόν, αυτό το κόμμα πάτωσε στις τελευταίες γερμανικές εκλογές, ο Χατζημαρκάκης αποφάσισε να μεταναστεύσει στην Ελλάδα. Επαγγελματίας είναι ο άνθρωπος, πηγαίνει όπου μπορεί να βρει «μεροκάματο».
 

Ο Μάρκος Μπόλαρης, πρώην Πασόκος, νυν ανεξαρτητοποιηθείς βουλευτής, πρώην και νυν υποψήφιος περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας, επιβεβαίωσε μέσω twitter ότι συναντήθηκε με τον Καραμανλή στη Βουλή και αυτός του ευχήθηκε «καλή επιτυχία». Συνηθισμένες είναι τέτοιες ευχές μεταξύ πολιτικών, ευγενής ως άνθρωπος είναι ο Καραμανλής, δεν μπορούσε να του πει «άει στο διάολο». Νομίζει, όμως, ο Μπόλαρης ότι μπορεί να πάρει ψήφους από τον Τζιτζικώστα ή τον Ιωαννίδη με τέτοιες γελοιότητες;
 

Για τις κυρώσεις που οι χώρες της Δύσης θα επιβάλουν στη Ρωσία μιλούσε ο Φρανσουά Ολάντ, όταν δέχτηκε την ερώτηση αν η Γαλλία θα παγώσει το ύψους 1,2 δισ. ευρώ συμβόλαιο για την κατασκευή δύο πλοίων για το ρωσικό πολεμικό ναυτικό. «Θέματα που αφορούν τη στρατιωτική συνεργασία αποτελούν το τρίτο επίπεδο των κυρώσεων» απάντησε. Και όλοι κατάλαβαν. Προς το παρόν βρισκόμαστε μόλις στο πρώτο επίπεδο των κυρώσεων. Μέχρι να φτάσουμε στο τρίτο, όλα θα έχουν ξεχαστεί. Οπως ξεχάστηκαν και οι κυρώσεις που αποφάσισαν οι Δυτικοί μετά τον πόλεμο του 2008 στη Γεωργία. Σιγά που θα στερήσει ο Ολάντ ένα τόσο μεγάλο συμβόλαιο από τη γαλλική πολεμική βιομηχανία, σε περίοδο οικονομικής κρίσης μάλιστα. Το πολύ να ζητήσει να παραγγείλει ο Πούτιν καναδυό πολεμικά σκάφη ακόμη.