Την περασμένη βδομάδα είχαμε φιλολογία για τις «απαράδεκτες απαιτήσεις» της τρόικας. Αυτή τη βδομάδα έχουμε φιλολογία για την «αιφνιδιαστική απαγόρευση διανομής του κοινωνικού μερίσματος από το πρωτογενές πλεόνασμα». Ενδιαμέσως είχαμε μια συνεδρίαση του Eurogroup, κατά την οποία δεν υπήρξε η πολυπόθητη «δήλωση προόδου», και μια συνάντηση του Σαμαρά με τη Μέρκελ στο Δουβλίνο, για το περιεχόμενο της οποίας δεν μάθαμε τίποτε. Μ’ αυτά πορευόμαστε μέχρι το Σαββατοκύριακο, κατά το οποίο θα εξαντληθεί το οιονεί τελεσίγραφο που έδωσε στον Στουρνάρα το Eurogroup: «βρείτε τα με την τρόικα μέχρι το τέλος της βδομάδας».
Στην πραγματικότητα, εκείνο που σφραγίζει το τωρινό παζάρι της κυβέρνησης με την τρόικα είναι οι αποκλίνουσες προεκλογικές στρατηγικές της συγκυβέρνησης στην Αθήνα και της συγκυβέρνησης στο Βερολίνο. Σαμαράς και Βενιζέλος θέλουν διθυραμβικές δηλώσεις «προόδου» και «κοινωνικό μέρισμα» προς διανομή, για να πάνε με αξιώσεις στις εκλογές. Χωρίς, όμως, και να πάρουν οποιοδήποτε από τα «πικρά» μέτρα που πρέπει να πάρουν. Μέρκελ-Σόιμπλε και Γκάμπριελ-Σταϊνμάγιερ θέλουν μεν να στηρίξουν τους εκλεκτούς τους στην Αθήνα, όχι όμως και να ρίξουν την τρόικα στην πυρά ή ν’ αφήσουν να διαφανεί ότι οι «τεμπέληδες του Νότου» το ‘χουν ρίξει πάλι στο σορολόπ. Γιατί κάτι τέτοιο θα γινόταν προεκλογικό όπλο στα χέρια των «ευρωσκεπτικιστών» που παίζουν μια χαρά το παιχνίδι του γερμανικού εθνικισμού.
Γι’ αυτό και το Eurogroup ήταν μια ψυχρολουσία για τον Στουρνάρα. Οχι μόνο δεν έγινε επίσημη «δήλωση προόδου», αλλά μετά το τέλος του ο Ντεϊσελμπλούμ δήλωσε πως «είναι πρώτα και κύρια θέμα της Ελλάδας» να ολοκληρωθεί η επιθεώρηση, εκφράζοντας ταυτόχρονα τη συμπάθειά του για την ταλαιπωρία που υφίσταται η τρόικα τους τελευταίους εφτά μήνες. Και για να μην περάσει από το μυαλό κανενός ότι όλ’ αυτά είναι τερτίπια της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών, βγήκε ο ίδιος ο Σόιμπλε στο Mega για να πει ότι «η Ελλάδα πρέπει να εκπληρώσει όσα συμφωνήθηκαν αλλιώς δε θα εκταμιευθεί η δόση» και να προσφέρει και αυτός με τη σειρά του πλήρη κάλυψη στην τρόικα: «Στο τελευταίο Eurogroup μελετήσαμε την ενδιάμεση έκθεση της τρόικας και διαπιστώσαμε ότι η Ελλάδα δεν έχει εκπληρώσει όσα έχουν συμφωνηθεί».
Το μήνυμα είναι σαφές: σας δώσαμε ανοχή στα δημοσιονομικά, αφήσαμε τη συζήτηση για τα νέα μέτρα για μετά τις εκλογές, σας έχουμε δώσει το δικαίωμα να μοιράσετε προεκλογικό «κοινωνικό μέρισμα» από το «πρωτογενές πλεόνασμα», κάντε όμως και εσείς μερικές μεταρρυθμίσεις και πάψτε να το παίζετε «οι μάγκες με τις κόκκινες γραμμές», γιατί αυτά μαθαίνονται και στο Βερολίνο και δεν γουστάρουμε το δικό σας προεκλογικό ζόρι να γίνει δικό μας.
Από την άλλη, πρέπει να σημειώσουμε ότι και τα δύο διαπραγματευόμενα μέρη παίζουν το γνωστό παιχνίδι του Χότζα. Η τρόικα στο πεδίο των διαπραγματεύσεων, η κυβέρνηση στο πεδίο της προπαγάνδας. Η τρόικα βάζει συνεχώς νέα θέματα, με στόχο να κερδίσει αυτά που από την αρχή έχει θέσει. Η κυβέρνηση φουσκώνει ακόμη περισσότερο αυτά που ζητάει η τρόικα, για να μπορεί να τραβήξει «κόκκινες γραμμές» σε θέματα που δεν έχουν τεθεί. Ετσι, στο τέλος η κυβέρνηση, αφού έχει δώσει αυτά που ζητούν οι τροϊκανοί σ’ αυτή τη φάση, θα καμαρώνει ότι έσωσε τα υπόλοιπα (αυτά που δεν τέθηκαν ως τωρινά προαπαιτούμενα). Κυρίως θα καμαρώνει ότι πάτησε πόδι και η τρόικα έκανε πίσω από την ένστασή της για το «κοινωνικό μέρισμα» που θα μοιράσει η κυβέρνηση την τελευταία βδομάδα του Απρίλη.
Αυτό είναι τώρα το θέμα. Το προπαγανδιστικό επιτελείο του Μαξίμου πέρασε τη γραμμή στα παπαγαλάκια: «Ο πρωθυπουργός τράβηξε βαθιά κόκκινη γραμμή. Τυχόν εμπλοκή σε αυτό το πεδίο μπορεί να οδηγήσει σε ρήξεις». Υπάρχει εμπλοκή, όμως, και σε τι ακριβώς συνίσταται αυτή; Ο Σίμος βγήκε για να πει, εμμέσως πλην σαφώς, ότι η τρόικα έχει ένσταση για τη διοχέτευση του «κοινωνικού μερίσματος» από το «πρωτογενές πλεόνασμα» για τους μπατσοκαραβανάδες και τους χαμηλοσυνταξιούχους, αντιπροτείνοντας αναπτυξιακά προγράμματα. «Ισχύουν όσα έχει πει ο πρωθυπουργός», είπε με το γνωστό του ύφος ο Σίμος και συμπλήρωσε: «Ο αναπτυξιακός χαρακτήρας της αναδιανομής εξυπηρετείται από τη στόχευση της κυβέρνησης, γιατί επιλέγεται μια κατηγορία που έχει υψηλό δείκτη διάχυσης στην οικονομία».
Τις προηγούμενες μέρες, όμως, οι διαρροές έλεγαν πως το πρόβλημα με την τρόικα αφορά τα νούμερα. Αυτά, όμως, δεν είναι αρμοδιότητα της τρόικας αλλά της Euro- stat. Kαι βάσει του Μνημόνιου η κυβέρνηση μπορεί να διανείμει το 70%. Δεν έχει νομική βάση η τρόικα να απαιτήσει να κρατηθεί ένα τμήμα ως μαξιλάρι ασφάλειας για το «πρωτογενές πλεόνασμα» της επόμενης χρονιάς.
Ολ’ αυτά δείχνουν πως το παζάρι γίνεται για να βρουν ένα «ισορροπημένο» ποσό που θα επιτραπεί στον Σαμαρά να μοιράσει σαν Μαυρογιαλούρος, μια-δυο βδομάδες πριν τις εκλογές. Ψάχνουν να βρουν μια συμφωνία που θα βολεύει τον Σαμαρά, θα βολεύει όμως (προπαγανδιστικά) και την Μέρκελ.
