Πώληση της εργατικής δύναμης: μια… στυμένη φάση
Κάτω τα βρωμερά σας χέρια από τον αγωνιζόμενο λαό στις Σκουριές
Ο κοινοβουλευτικός φασισμός παραμένει (και σε εποχή καραλιτότητας εξαπλασιάζει το κόστος της παρέλασης –χορηγός η MOTOROIL– αλά χούντα και Μεταξά) στη Θεσ/νίκη
Εργοδοτική βία: 40χρονος εργάτης καταπλακώθηκε από κλαρκ
Για δες που η Χρυσή Αυγή πάει να βγει… χρηστή Αυγή
Και τώρα αντί για γάλα/ νερό απ’ την τσουκάλα/ σκέτο ρουφάω μόνο/ και πόσο το πληρώνω;/ Τα εκατό δραμάκια/ πέντε σωστά φραγκάκια/ και παραπάνω κάτι/ και λέω και σπολάτι./ Και τεμενά του κάνω/ κι όλο τον καλοπιάνω/ μη λάχει και θυμώσει/ και γάλα δε μου δώσει./ Ελα λοιπόν και ζήσε/ κι αν έχεις και φαμίλια/ τότε στη σούβλα ψήσε/ λαγούς με πετραχείλια/ και τρώγε νύχτα μέρα/ καβουρντιστόν αέρα/ κι αν εκ λοιμού πεθάνεις/ μαράζι μην το βάνης/ μονάχα φιλοσόφα/ κι από την πείνα ψόφα/ και μ΄όλη την ακρίβεια αυτή/ ο πλούσιος σήμερα πλουτεί!/ Γλεντά και ξεφαντώνει/ και δυστυχιά δεν νοιώνει/ μα δεν μπορώ να νοιώσω/ πώς τα κερδίζουν τα ψιλά/ και κάνουν λούσα τόσο;/ Κι εγώ νυχθημερόν δουλιά/ μασώ ξερό ψωμί κι ελιά/ σχισμένα ρούχα βάζω/ και πέρα δεν τα βγάζω. (Γεώργιος Δάκας – από το βιβλίο του Ε. Αυδίκου «Η ταυτότητα της περιφέρειας στο μεσοπόλεμο – Το παράδειγμα της Ηπείρου», 1993)
♦ «Η Ευρώπη να μην εγκαταλείψει την Ελλάδα» (Real News, 11-8-13). Γύργκεν Χάμπερμας. Μόνο αυτό.
♦ 100.000 αιτήσεις για 10.000 θέσεις: πώς το λέγαν το τραγού-δι των UB40, «I’m the one in ten, a statistical reminder of a world that doesn’t care» (βέβαια, το συγκρότημα μίλαγε για τους μετανάστες).
♦ Θα δείξει εάν το «Μανιφέστο για την κεντροαριστερά» εξελιχθεί σε μανιχέστο…
♦ Η δεσποσύνη και η… βεσποσύνη (για τους Μ.Γ. και Σ.Γ.) – ω, δαίμονα του Τύπου.
♦ Μπογιόπουλος: τσιράκι ήταν, τσιράκι μένει.
♦ «Το καλοκαίρι του 2011 κάναμε το λάθος να υποτιμήσουμε τη διαπάλη που διεξάγεται μέσα στο λαό, θεωρώντας εξ ορισμού το αυθόρμητο και προοδευτικό, ανατρεπτικό» (Π. Φαρντζής: «Φταίει ο λαός;» – prin.gr, 13-10-13). Σιγά-σιγά ο «έρωτας» προς το ΠΑΣΟΚ πριν από χρόνια, η «κομμουνιστική» επαναθεμελίωση ή όπως αλλιώς, ο «ολοκληρωτικός καπιταλισμός» και άλλα συναφή «λάθη» οδήγησαν στην αποθέωση του αυθόρμητου και την απαλλαγή της ηγεσίας της Χ.Α. από τη φυσική της (πολιτικά) δολοφονική δράση. Λάθος, λοιπόν, ή εγγενής αρρώστια, παίδες; Μας θυμίζετε τη διαφορά ανάμεσα στον «Επιτάφιο» του Ρίτσου (που τον έγραψε αντιδρώντας άμεσα στη δολοφονία του Τούση και τον Κ.Π. Καβάφη που έγραψε το μοναδικό «αντιαποικιακό» του ποίημα τέσσερα χρόνια μετά τη σχετική δολοφονία νεαρού Αραβα από τους άγγλους αποικιοκράτες – δεν ψέγουμε τον Καβάφη γι’ αυτό).
♦ Ξυλοπόδαρο για να στηριχτεί η διαχείριση του καπιταλισμού η εμφάνιση Τσίπρα «ενώπιον των πολιτών» στην εκπομπή του Χατζηνικολάου στο Σταρ (λάου-λάου).
♦ «Για την αναζωογόνηση-ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος» επιγράφεται η ανακοίνωση του Π.Γ. του Περισσού, Ριζοσπάστης, 13-10-13. Μετά, δηλαδή, από τόσες κλιμακώσεις (όρος που ο Περισσός χρησιμοποιεί… απρόσεχτα και κατά κόρον) έφτασε η ώρα της ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος (γιατί; διαλυμένο ήταν;) με σχήμα το… ΠΑΜΕ, φυσικά… Τελευταίο δείγμα κλιμάκωσης το «πρόγραμμα δράσης που προτείνουν οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ» στις ΕΛΜΕ (κανονικά έπρεπε να τις ονομάζουν αδυναμίες, όχι δυνάμεις, με βάση τις συνελεύσεις των ΕΛΜΕ στην πρόσφατη απεργία…) – το σχετικό κείμενο του ΠΑΜΕ στο Ριζοσπάστη, 16-10-13. (Με τις τόσες κλιμακώσεις έχουμε μπει σε… κλιμακτήριο, ρε παιδιά).
♦ Ποιος υπογράφει την ανακοίνωση των «Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων της Ευρώπης» στην οποία καταδικάζεται ΚΑΙ ο οπορτουνισμός; ΚΑΙ το ΑΚΕΛ… (Bravo a tutti partiti).
♦ Ακάθεκτη η κεντροαριστερά (με πρώτο σημαιοφόρο το ΕΘΝΟΣ, 14-10-13) βαδίζει (πού αλλού;) προς τις εκλογές.
♦ Ελα, όμως, που κάποιες δυνάμεις του «ελευθεριακού κομμουνισμού» τους… πρόλαβαν δυο μέρες πριν: «Οι δήμοι στο έλεος της λιτότητας» – Νέα Προοπτική, 12-10-13.
♦ Shut down: «στημένη» φάση – στυμμένη η αμερικάνικη εργατική τάξη.
♦ «Καταδίκη του σταλινισμού» (το «άλλο άκρο» που παίζει αυτόν τον καιρό) το νέο βιβλίο της Σ. Τριανταφύλλου – πρέπει να σημειώσουμε εδώ το timing με την κυβερνητική πολιτική και την ταυτόχρονη τηλεοπτική εμφάνιση της Σ.Τ…. (τίποτε δεν είν’ τυχαίο/ στη χαμένη σου ζωή).
♦ Δι-δα-κτι-κό-τα-τη η συνέντευξη του Δ. Δημητριάδη στην Εφ.Συν, 12-13/10/13.
♦ Τη θεωρία των «δύο άκρων» την εξέφρασε πρώτος ο Σόιμπλε σύμφωνα με τον κ. Νίκο Σβέρκο (Εφ.Συν, 12-13/10/13). Λίγο διάβασμα δε θα του έκανε κακό του ανθρώπου, γιατί αλλιώς οι αναγνώστες του ψώνισαν από… σβέρκο.
♦ Βροχοπτώσεις και πτωχοβρώσεις.
♦ Κοινωνία sauce.
♦ Σημειούται πολυσχιδής απραξία.
♦ Ο υπερασπιστής της δημοκρατίας «ανεξάρτητος» βουλευτής Ν. Νικολόπουλος δείχνει τις πολιτικές προτιμήσεις του μέσω ισχυρών… συναισθημάτων.
♦ Ο χρυσαυγίτης Ηλιόπουλος είπε ότι καταδιώκεται για τα πιστεύω του: μάλλον εννοούσε το «Πιστεύω» του χουντο-Παπαδόπουλου…
♦ Οχι μόνο politika –rkidia αλλά ούτε καν –rkidia δεν έχουν οι χρυσαυγίτες, εξού και η ονομασία «χρυσά αυγά» – κοτ-κοτ-κοτ-κοτ.
♦ Από σχόλιο του Γραφείου Τύπου του Περισσού (2-10-13, 902.gr): «…Τονίσαμε ότι η αντιμετώπιση δεν είναι μόνο δικαστικό-νομικό ζήτημα. Ο ίδιος ο λαός να πρωτοστατήσει για την απομόνωσή της». Αλλά και: «Το ΚΚΕ… επιμένει στην ανάγκη να διερευνηθούν όλες οι υποθέσεις σε βάρος Ελλήνων και μεταναστών εργατών κ. ά. αυτού του ναζιστικού μορφώματος». Και ποιος, παρακαλώ, θα «διερευνήσει» αυτές τις «υποθέσεις»; (προσέξτε, όχι επιθέσεις, μαχαιρώματα, δολοφονίες, αλλά «υποθέσεις»), αν όχι η αστική δικαιοσύνη; Ποιος ομνύει «πίστιν εις το πολίτευμα και τους νόμους» από το ’74 και πέρα;
♦ Και πούσαι/ στις γωνιές/ μη σταματάς/ και μη διστάζεις/ δεν κρύβουνε μυστικά/ παγίδες κρύβουνε. (ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ 1070).
♦ Μάλιστα. Για τον κ. Μαχαιρίτσα τι Χίτλερ, τι Στάλιν. Mainstream. Αλλος ένας φραγκάτος υπερασπιστής της «καθαρής» δημοκρατίας.
♦ Αγανάκτησε ο κ. Δ. Τσακνής για την απόλυση του Ν. Μπογιόπουλου από τον Ριζοσπάστη. («Ε, όχι και το Νίκο»). Ποιον; Το γκεσέμι της προβοκατόρικης χυδαιολογίας. Εύγε.
Βασίλης
