Πολιτική και παραπολιτική διαπλέκονται για μια ακόμη φορά και δημιουργούν τον καμβά μιας αποπροσανατολιστικής προπαγάνδας. Από τη μια οι τροϊκανοί που στέλνουν ιταμά τελεσίγραφα για το κλείσιμο των πολεμικών βιομηχανιών (ΕΑΣ και ΕΛΒΟ) και της ΛΑΡΚΟ και η φοβητσιάρα Φώφη που απεκάλυψε το e-mail Μορς, για να μην χρεωθεί αυτή την τελική λύση, και από την άλλη ο τεράστιος Σαμαράς, που ύψωσε και πάλι το εθνικό του ανάστημα και έδωσε εντολή ν’ απαντήσουν στους τροϊκανούς «μολών λαβέ».
Αυτά σε επίπεδο προπαγάνδας, γιατί σε επίπεδο ουσίας πρέπει να δώσουμε βάση σ’ αυτά που είπε ο Στουρνάρας στη Βουλή, εξηγώντας με στεγνό τεχνοκρατικό ύφος το πρόβλημα: «Αυτές οι τρεις εταιρείες έχουν δύο προβλήματα: Πρώτον, είναι μη βιώσιμες. Οπως είναι σήμερα κοστίζουν στο φορολογούμενο, και οι τρεις μαζί σε αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου από το Δημόσιο, γύρω στα 150 εκ. το χρόνο – αν δεν απατώμαι- δηλ. για κάλυψη ζημιών υπό μορφή μετοχικού κεφαλαίου. Απασχολούν περίπου 2.100 ανθρώπους. Δεύτερον, τα ΕΑΣ και η ΛΑΡΚΟ βαρύνονται με κρατικές ενισχύσεις. Για τη μεν ΛΑΡΚΟ έχω λάβει επιστολή από δύο Επιτρόπους με συγκεκριμένο ποσό. Για τα δε ΕΑΣ έχει ανοίξει φάκελος για ένα σημαντικό ποσό που υπερβαίνει το 1 δισ. ευρώ. Αρα, έχουμε μια πολύ δύσκολη διαπραγμάτευση. Εχουμε να λύσουμε δύο προβλήματα την ίδια στιγμή. Το πρόβλημα βιωσιμότητας και το πρόβλημα κρατικών ενισχύσεων».
Αμέσως μετά, το μιντιακό σύστημα έθεσε τον πήχυ, την «κόκκινη γραμμή»: Οσοι απολυθούν να πάρουν τις αποζημιώσεις τους! Υπολόγισαν, μάλιστα, και τον αριθμό των υπό απόλυση εργατών: τουλάχιστον 500! Σαν να μετρούν στραγάλια και πάλι.
Από την απέναντι πλευρά, αυτή των «αντιμνομηνιακών», έχουμε κυρίως εθνικές κορόνες για την «εθνική μας άμυνα». Ακόμη και ο ΣΥΡΙΖΑ, οι ιδρυτές του οποίου ασκούνταν άλλοτε στον κοσμοπολιτισμό (καμιά σχέση με τον προλεταριακό διεθνισμό), μιλά για «εθνικό έγκλημα», διότι «δεν πρόκειται για έναν ακόμη παραγωγικό τομέα της χώρας, αλλά συνδέεται άρρηκτα με τη δυνατότητα διασφάλισης των πλέον ζωτικών συμφερόντων της». Προτείνει δε τη «δημιουργία ενιαίου φορέα αμυντικής βιομηχανίας υπό δημόσιο έλεγχο» (άλλη πονεμένη ιστορία αυτή, στην οποία άλλοτε ασκούνταν ο Περισσός, που τώρα αποφεύγει να χρησιμοποιήσει τις ίδιες διατυπώσεις). Το άρωμα της εξουσίας, η γραμμή «εμείς είμαστε το ΠΑΣΟΚ στη θέση του ΠΑΣΟΚ», εξοβελίζει τον κοσμοπολιτισμό και βάζει στη θέση του τον παραδοσιακό εθνικισμό, που αποτελεί συνδετικό ιστό της αστικής ιδεολογίας.
Ετσι, οι εργαζόμενοι, το δικαίωμά τους στη δουλειά, περνά σε δεύτερο πλάνο. Οπως ακριβώς στην περίπτωση της ΕΡΤ γινόταν λόγος για το «μαύρο» και όχι για τις 2.656 απολύσεις, έτσι και στην περίπτωση των τριών βιομηχανιών κυριαρχούν οι ανάγκες της «εθνικής άμυνας». Ουδείς διανοείται να πει το αυτονόητο: μετατρέψτε και την ΕΛΒΟ και τα ΕΑΣ σε ειρηνικές βιομηχανίες, εκμεταλευτείτε τις υποδομές τους και το άρτια εκπαιδευμένο εργατικό δυναμικό και πάψτε να πληρώνετε τους τραπεζίτες για τα θαλασσοδάνεια που άφησαν οι παλιοί ιδιοκτήτες τους. Γιατί το μείζον είναι το δικαίωμα τόσων εκατοντάδων εργατών στη δουλειά.
