Ο νέος πάπας ήταν ό,τι χρειαζόταν η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, το Βατικανό, για να εξαγνιστεί από τη βρόματων σκανδάλων παιδεραστίας και να αναβαθμιστεί στα μάτια των φτωχών που τόσο δύσκολα επιβιώνουν στις εποχές της κρίσης. Αουτσάιντερ, λατινοαμερικάνος (ο πρώτος μετά από 1.000 χρόνια), ιησουΐτης (για πρώτη φορά στην ιστορία του Βατικανού) και φυσικά «προστάτης των φτωχών», ο Φραγκίσκος ο Α' (κατά κόσμον Χόρχε Μπεργόλιο), έσπευσε να δηλώσει ότι ο ρόλος του είναι να προσφέρει την αγκαλιά του στους «φτωχούς, τους γυμνούς και όσους βρίσκονται στη φυλακή, σε όλους τους ανίσχυρους».
Μας θύμισε έναν άλλο Πάπα, του οποίου το εγκώμιο έπλεκε ακόμα και ο Φιδέλ γράφοντας στο βιβλίο των συλλυπητηρίων για το θάνατό του: «Στον Πάπα Ιωάννη Παύλο ΙΙ. Αναπαύσου εν ειρήνη, ακούραστε μαχητή της φιλίας μεταξύ των λαών, εχθρέ του πολέμου και φίλε των φτωχών» (η αναδημοσίευση έγινε από την κουβανέζικη κυβερνητική εφημερίδα Granma στις 5/4/2005). Ο σημερινός ηγέτης της Κούβας Ραούλ Κάστρο έστειλε το δικό του συγχαρητήριο τηλεγράφημα στο νέο ποντίφικα (https://www.granma.cu/ingles/cuba-i/14marz-mensaje.html) χαιρετίζοντας αυτό το «διακεκριμένο άτομο».
Ο Φραγκίσκος δεν είναι ένα οποιοδήποτε «διακεκριμένο άτομο». Ως επικεφαλής των Ιησουιτών της Αργεντινής τη δεκαετία του '70 κατηγορείται ότι είχε σχέσεις με την αιμοσταγή δικτατορία Βιδέλα που έπνιξε στο αίμα χιλιάδες αγωνιστές. Κυκλοφορούν μάλιστα και φωτογραφίες του με τον δικτάτορα, ενώ η άρνησή του δύο φορές να παρευρεθεί σε ανοιχτό δικαστήριο για τα βασανιστήρια και τις απαγωγές μωρών από τη δικτατορία τον στιγμάτισε. Στίγμα που δεν του έφυγε ακόμα κι όταν το 2010 κατέθεσε τελικά στη δίκη, δίνοντας όμως διφορούμενες απαντήσεις, όπως δήλωσε στο Associated Press η δικηγόρος Μίριαμ Μπρέγκμαν, υπερασπίστρια των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Η ίδια δικηγόρος τον είχε κατηγορήσει ότι εγκατέλειψε δύο ιησουίτες ιερωμένους στα νύχια της δικτατορίας. Οι δύο παπάδες συνελήφθησαν επειδή επισκέπτονταν φτωχές συνοικίες και βασανίστηκαν επί πέντε μήνες στη ναυτική βάση ESMA, όπου είχαν δολοφονηθεί πάνω από 5.000 άτομα από τη χούντα. Ο Μπεργόλιο υποστήριξε εκ των υστέρων ότι δρούσε υπογείως και τόλμησε να ζητήσει από τον προσωπικό παπά του δικτάτορα να παραστήσει τον άρρωστο, ώστε να τελέσει αυτός τη λειτουργία στο σπίτι του Βιδέλα. Εκεί του ζήτησε έλεος για να απελευθερω- θούν οι δύο ιερωμένοι, όπως και έγινε! Οποιος θέλει το πιστεύει, αλλά… οι φωτογραφίες μιλούν από μόνες τους.
Περασμένα ξεχασμένα, όμως, για τα κοράκια του Βατικανού. Αρκεί το ίματζ του «φιλεύσπλαχνου προστάτη των φτωχών» να φτιαχτεί και τα υπόλοιπα δεν αποτελούν παρά… κακοήθειες των αθέων!
ΥΓ: Για να μαθαίνουν οι νεότεροι και να θυμούνται οι παλαιότεροι, πρέπει να υπενθυμίσουμε πως η χούντα του Βιδέλα είχε άριστες σχέσεις και με τη… σοσιαλιστική ΕΣΣΔ, η οποία μιλούσε για… «κεντρώο καθεστώς». Θυμόμαστε ακόμη τους δυστυχείς Κνίτες να προσπαθούν να υποστηρίξουν αυτή τη θέση στη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου του 1978, που είχε γίνει στην Αργεντινή. Η «γραμμή» ήταν να υποστηρίζουν στον τελικό την «κεντρώα» Αργεντινή και όχι την καπιταλιστική Ολλανδία. Στο τέλος πανηγύρισαν το κύπελο της χιούντας (άσχετο από την πραγματικά σπουδαία ομάδα που είχε τότε η Αργεντινή).
