Κόντρες

Η πίεση προς τον ΣΥΡΙΖΑ από τα δεξιά είναι προφανής. Και δεν γίνεται μόνο από τη ΝΔ, γίνεται και από το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ (που ανακάλυψε ότι δεν ήταν τόσο… αποφασιστική η συριζαίικη καταδίκη της συμβολικής κατάληψης στα γραφεία της), γίνεται και από τα ΜΜΕ. Και είναι μια πίεση που έχει διπλό σκοπό. Από τη μια, θεωρούν πως έτσι στηρίζεται η ακροδεξιά ατζέντα που έχει ανοίξει ο Σαμαράς, με αποτέλεσμα να «επαναπατρίζουν» ψηφοφόρους από το νεοναζιστικό μόρφωμα. Από την άλλη, πιέζοντας τον ΣΥΡΙΖΑ, τον ευθυγραμμίζουν απόλυτα με την κυρίαρχη πολιτική στον τομέα της κατασταλτικής πολιτικής. Οι μεμονωμένες φωνές στο εσωτερικό του εξαφανίζονται και κυριαρχεί η συντηρητική γραμμή της ηγετικής ομάδας, που αποθεώνει τους «νοικοκυραίους».
 

♦ Iμπεριαλιστικός κυνισμός
 

Περισσότερο κυνισμό δεν μπορούσε να επιστρατεύσει ο Πούτιν: «Σχετικά με την Κύπρο, το θέμα δεν είναι τα χρήματα, αλλά παίρνω ως δεδομένο ότι οι ευρωπαίοι εταίροι (σ.σ. της Κύπρου) οφείλουν να καθορίζουν τους κανόνες στο εσωτερικό της Ευρωζώνης και εμείς δεν αισθανόμαστε πολύ άνετα να παρεμβαίνουμε σ’ αυτή τη διαδικασία».
 

Σε ελεύθερη απόδοση η δήλωση Πούτιν μεταφράζεται ως εξής: Θα μπορούσαμε να δώσουμε στον Χριστόφια τα 5 δισ. που ζητούσε ως δάνειο, όπως του δώσαμε 2,5 δισ. πέρυσι. Το ποσό είναι αστείο. Από τη στιγμή, όμως, που έχει ξεκινήσει διαδικασία εντός της Ευρωζώνης, εμείς δεν αναμιγνυόμαστε. Αυτή είναι μια απάντηση σε όσους ονειρεύονται διαχείριση του χρέους με «δυναμική εξωτερική πολιτική», «διαφοροποίηση πηγών δανεισμού» και τα συναφή. Η μοιρασιά είναι δεδομένη και καμιά ιμπεριαλιστική δύναμη δεν μπαίνει στη σφαίρα επιρροής μιας άλλης, εκτός αν η εξαρτημένη χώρα της δώσει «γην και ύδωρ». Τι ακριβώς ζήτησε από τον Χριστόφια ο Πού-τιν, για να του δώσει δάνειο και να μην αναγκαστεί να κάνει προσφυγή στο μηχανισμό της ΕΕ; Αυτό το ξέρει ο Χριστόφιας και δεν πρόκειται να το πει. Μπορούμε ν’ αντιληφθούμε, όμως, ότι του ζήτησε «της Παναγίας τα μάτια». Ο Χριστόφιας δεν μπορού-σε να κάνει τέτοιες παραχωρήσεις, γι’ αυτό και ο Πούτιν τον έστειλε στα νύχια της τρόικας.
 

♦ Σκοτώνουν τ’ άλογα;
 

Πολύ κλάμα ο Πανίκας. Ηθελε να βάλει στο πόδι του τον αδελφό του Διονύση, όμως ο Σαμαράς δεν του έκανε τη χάρη και μέσω του μηχανισμού της ΝΔ εξέλεξε περιφερειάρχη τον Τζιτζικώστα, γιο του παλιού βουλευτή και υπουργού της ΝΔ. Παρά την πίκρα του, όμως, ο Πανίκας δεν προχώρησε πέρα από κάποιες μπηχτές, χωρίς να ονοματίσει τον Σαμαρά ή οποιονδήποτε άλλο. Δήλωσε, βέβαια, ενεργός και –με τον δικό του αμίμητο τρόπο–… πολύ σκληρός για να πεθάνει πολιτικά.
 

Τι σημαίνει αυτό; Οτι θα διεκδικήσει κομματικό αξίωμα. Γιατί ο Πανίκας ξέρει ότι ο Σαμαράς θα τον χρειαστεί για να διεμβολίσει το ακροδεξιό ακροατήριο, όπως τον χρειάστηκε στις τελευταίες εκλογές και τον έχρισε μακεδονάρχη της προεκλογικής του εκστρατείας. Στην περίπτωσή του δεν ισχύει το «σκοτώνουν τ’ άλογα όταν γεράσουν» και σύντομα ο Πανίκας θα στείλει τα χαιρετίσματά του στον Σαμαρά.
 

♦ Απεταξάμην
 

«Ως βουλευτής και μέλος του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ στηρίζω το πρόγραμμα και τις ιδέες της ριζοσπαστικής αριστεράς και τους μαζικούς και ειρηνικούς αγώνες του ελληνικού λαού για δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη. Αυτοπροσδιορίζομαι από αυτήν την ιδιότητά μου και μόνο. Για μένα απολύτως συμβατές με αυτή την ιδιότητα είναι οι αξιακές αναφορές μου στην άμεση δημοκρατία και στους κοινωνικούς χώρους». Δήλωση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Βαγγέλη Διαμαντόπουλου, που μοιάζει πάρα πολύ με τις δηλώσεις μετανοίας της Μαρκονήσου. Με τη διαφορά ότι τη δήλωση αυτή δεν τον υποχρέωσε το κράτος να την κάνει, αλλά το κόμμα του. Κι αυτός έσπευσε να την κάνει, γιατί δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένας κωλοτούμπας, ένας πολιτικός σαλταδόρος. Απλά, όπως είπε και ο Τσίπρας, νουθετώντας τον πατρικά (κι ας έχουν περίπου την ίδια ηλικία), είναι νέο παιδί και δεν έχει την εμπειρία να σταθεί σε μια δημοσιογραφική εκπομπή που μπορεί να κρύβει και παγίδες!
 

Από τη μια η επίσημη διγλωσσία (άλλη γλώσσα για το λαό, άλλη γλώσσα για την πλουτοκρατία και τους ιμπεριαλιστές), από την άλλη οι κωλοτούμπες των διάφορων στελεχών που δεν ξέρουν να παίζουν καλά το παιχνίδι της διγλωσσίας.
 

♦ Νοικοκυραίοι
 

Σχολιάζαμε στο προηγούμενο φύλλο τον βουλευτή Λασιθίου του ΣΥΡΙΖΑ Κ. Δερμιτζάκη, ο οποίος έκανε δηλώσεις για τη σημασία του ελληνοχριστιανικού πολιτισμού. Ασυγκράτητος ο βουλευτής, επανήλθε με αιτήματα για την ενίσχυση των αστυνομικών δυνάμεων στο νομό του, ώστε να ενισχυθεί ο νόμος και η τάξη. Σχετική ερώτηση υπέβαλε προς τον Δένδια, στην οποία σημειώνει: «Επειδή η κατάσταση αυτή δημιουργεί προβλήματα στην τήρηση της τάξης και στην εύνομη λειτουργία της κοινωνίας στο νομό Λασιθίου. Ερωτάται ο κ. Υπουργός. – Προτίθεται να ενισχύσει  την αστυνομική διεύθυνση Λασιθίου, στην επικείμενη διαδικασία  πλήρωσης των κενών οργανικών θέσεων, που θα πραγματοποιηθεί;   –Ποια μέτρα προτίθεται να λάβει για την άμεση επίλυση των υλικοτεχνικών προβλημάτων,  που προκαλούνται από την έλλειψη χρηματοδότησης της Διεύθυνσης;».
 

Το είπε ο πρόεδρος Τσίπρας: ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κόμμα των νοικοκυραίων. Ο εν λόγω βουλευτής πρέπει να επιβραβευτεί, γιατί έχει πιάσει καλύτερα από κάθε άλλον το νόημα της προσέγγισης των νοικοκυραίων.
 

♦ Του ξέφυγε
 

Το περασμένο καλοκαίρι, μιλώντας στο «φεστιβάλ» του νεοναζιστικού μορφώματος, ο Μιχαλολιάκος είχε χρησιμοποιήσει το ναζιστικό χαιρετισμό, λέγοντας ότι μπορεί να χαιρετούν έτσι, αλλά τα χέρια τους είναι καθαρά. Επειδή γενικώς δεν είναι και ο ευφυέστερος άνθρωπος του κόσμου, την περασμένη Τετάρτη στη Βουλή, ενώ προσπαθούσε να εμφανιστεί ως εκπρόσωπος ενός πατριωτικού κόμματος, που καταγγέλλει «κάθε πράξη βίας», προσπάθησε να υπερασπιστεί τη φυσιογνωμία του μορφώματος, διαπράττοντας μάλλον μια ακόμη γκάφα. «Είπε ο ίδιος ο Βουλευτής ότι η ιδεολογία μας είναι ο ναζισμός. Το ατομικό δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού φαίνεται πως για εμάς δεν ισχύει», είπε. Παραδέχτηκε, δηλαδή, ότι είναι νεοναζί και υπεραμύνθηκε του δικαιώματος του αυτοπροσδιορισμού!
 

♦ Πορτιέρης «μαγαζιού»
 

Και μια και μιλάμε για τους νεοναζί να θυμίσουμε την εμπλοκή του βουλευτή τους Αντ. Γρέγου με τον δικαζόμενο πρώην ταμία του Δήμου Θεσσαλονίκης Σαξώνη. Οπως κατέθεσε συνάδελφός του, με τον οποίο μοιράζονταν το ίδιο γραφείο στην ταμειακή υπηρεσία του Δήμου, ο Σαξώνης είχε ανοίξει νυχτερινό μαγαζί (σκυλάδικο, δηλαδή), στο οποίο σύχναζε και ο Παπαγεωργόπουλος, ενώ ο Γρέγος έκανε «εξτραδάκια» δουλεύοντας το βράδυ ως πορτιέρης (τους λένε και μπράβους). Ο Γρέγος είπε πως δεν εργαζόταν ως πορτιέρης, αλλά πήγαινε στο «μαγαζί» ως θαμώνας (εξ ου και οι φωτογραφίες του που κατατέθηκαν).
 

Οταν ήρθε η ώρα να καταθέσει στην πολύκροτη δίκη ο Γρέγος, πάσχισε να απαλλάξει τα πολιτικά πρόσωπα που κατηγορούνται ως συνεργοί του Σαξώνη. Πάσχισε να πείσει το δικαστήριο ότι ένας απλός υπάλληλος «έφαγε» τόσα λεφτά χωρίς να τον πάρει χαμπάρι κανένας και χωρίς να έχει πλάτες από τη διοί-κηση του Δήμου! Κι όμως, η επιθεωρήτρια που έβγαλε αυτή την υπόθεση κατέθεσε ότι τα πλαστά παραστατικά ήταν τόσο εμφανή που γίνονταν αντιληπτά όχι μόνο από υπαλλήλους της υπηρεσίας, αλλά ακόμη και από άσχετους. Ο Γρέγος είχε κάνει έλεγχο παραστατικών σε καμιά δεκαριά περιπτώσεις, αντικαθιστώντας την προϊσταμένη του τμήματος. Γι’ αυτό και εμφανίστηκε κατηγορηματικός: ο Σαξώνης τα «έφαγε» μόνος του. «Δεν είναι δυνατόν να εμπλέκεται ο Δήμαρχος ή οι αντιδήμαρχοι ή ο Γενικός. Δεν έχουν απολύτως καμία εμπλοκή», κατέθεσε, προκαλώντας την έντονη αντίδραση του προέδρου του δικαστηρίου, ο οποίος μιλώντας του στον ενικό (τόσο σεβασμό εμπνέει) του είπε: «Είσαι εκπρόσωπος του ελληνικού Κοινοβουλίου. Ακούω το κόμμα σου να φωνάζει στη Βουλή κατά της διαφθοράς. Εδώ θα πολεμήσεις τη διαφθορά, όχι με φωνές».
 

♦ Προς τι ο φόβος;
 

Είναι γνωστό ότι τα περί τον Λαφαζάνη και το «αριστερό ρεύμα» στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν γουστάρουν καθόλου το τζόγο με τη λίστα Λαγκάρντ και ιδιαίτερα την πρόταση για παραπομπή του Βενιζέλου. Επισήμως, βέβαια, δεν έχουν πει τίποτα, όμως όπου βρεθούν κι όπου σταθούν λένε πως η πρόταση για παραπομπή Βενιζέλου ήταν λάθος. Η άλλη πλευρά τους χρεώνει πολιτικούς φόβους μέσω αναγωγών στο 1989. Είναι, όμως, έτσι; Είναι τόσο αφελείς ο Λαφαζάνης, ο Χουντής και οι άλλοι, ώστε να πιστεύουν ότι το ΠΑΣΟΚ του 2013 θα θεριέψει όπως θέριεψε το ΠΑΣΟΚ του 1990; Δεν βλέπουν ότι πολιτικά ο Βενιζέλος και ό,τι απέμεινε από το πάλαι ποτέ κραταιό ΠΑΣΟΚ «δεν έχουν μαντίλι να κλάψουν»;
 

Μήπως οι φόβοι δεν έχουν καμιά σχέση με αναγωγές στο 1989, αλλά γνωρίζουν τίποτα τυχοδιωκτισμούς της ηγεσίας, σε συνεργασία με τον περιβόητο Διώτη, ο οποίος είχε στα χέρια του τη λίστα; Μήπως ξέρουν ότι ο Βενιζέλος δεν βαράει στα κουτουρού, όταν μιλά για υπόγειες διαδρομές Διώτη-ΣΥΡΙΖΑ και γι’ αυτό θέλουν απεμπλοκή απ’ αυτή την ιστορία;

ΥΓ. Ο Διώτης έχει ομολογήσει ότι είπε ψέματα, όμως από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει ακουστεί ακόμη κουβέντα σε βάρος του. Τυχαίο;
 

♦ Παραπάνω και από γελοίοι