Μεταφορά (1988) στη μεγάλη οθόνη του ομώνυμου γνωστού μυθιστορήματος του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ, το οποίο γράφτηκε το 1925. Πρωταγωνιστής ένας αδέσποτος σκύλος, τον οποίο ένας ιδιόρρυθμος γιατρός, κάνοντάς του μεταμοσχεύσεις από το νεκρό σώμα ενός αλκοολικού, μετατρέπει σε άνθρωπο. Ο σκύλος-άνθρωπος προκαλεί μετά ένα σωρό προβλήματα στο γιατρό-δημιουργό του. Ολοι οι ήρωες της ταινίας έχουν κάτι το κωμικό, το πρωτότυπο και το αφελές. Από τη μια μεριά έχουμε τους προλετάριους μπολσεβίκους που κοιτούν να επηρεάσουν τον δημιουργημένο άνθρωπο, από την άλλη ο γιατρός που αγαπά τη μεγάλη ζωή που κάνει και τσακώνεται συνεχώς μαζί τους.
Μπορεί κανείς να εστιάσει σε διάφορα θέματα στο σουρεαλιστικό αυτό παραμύθι. Για παράδειγμα, στην πορεία της ιατρικής και τη δεοντολογία που πρέπει να τη διέπει, στο αν υπάρχουν ηθικά όρια στην επιστήμη ή τι συμβαίνει όταν ένα από τα δημιουργήματά μας παίρνει άλλη τροπή από αυτή που φανταζόμασταν ή θέλαμε να ελέγχουμε. Αν δε, στη θέση του σκύλου βάλουμε την ίδια την επανάσταση, τότε προκύπτει ένας παραλληλισμός επικίνδυνος. Αν παράλληλα λάβουμε και υπ’ όψη μας τον τρόπο παρουσίασης των μπολσεβίκων ως βαρβάρων και του γιατρού ως πολιτισμένου επιστήμονα που διακηρύσσει ότι η μόνη σωτηρία είναι να γυρίσουμε στις γνωστές αξίες και παραδόσεις που καθόριζαν τις σχέσεις των ανθρώπων, τότε θα καταλάβουμε ίσως γιατί τα έργα του αμετανόητα τσαρικού Μπουλγκάκοφ είχαν απαγορευτεί για αρκετές δεκαετίες στη Σοβιετική Ρωσία.
Ελένη Π.
