Δίκη ΣΠΦ – 8η Συνεδρίαση, Παρασκευή 2.3.12

Ο πρόεδρος άνοιξε τη συνεδρίαση καλώντας τον εισαγγελέα να τοποθετηθεί επί της τελευταίας πρότασης του συνηγόρου Φρ. Ραγκούση. Τόσο αυτός όσο και ο εισαγγελέας είχαν ξεχάσει ότι ο τελευταίος έπρεπε να τοποθετηθεί και επί της ένστασης για αοριστία του κατηγορητηρίου. Ετσι, ο εισαγγελέας δήλωσε ότι έχει αποφανθεί επί όλων των ενστάσεων και των προτάσεων, πλην αυτής για φωνοληψία των πρακτικών από τους παράγοντες της δίκης με ίδια μέσα! Το γεγονός ότι ο εισαγγελέας ξέχασε πως είχε επιφυλαχθεί και έπρεπε να τοποθετηθεί επί μιας τόσο σοβαρής ένστασης αποτελεί ένα ακόμη δείγμα γραφής για το ότι έχει καταλήξει σε καταδικαστική πρόταση και γι’ αυτό θεωρεί την ακροαματική διαδικασία σαν μια τυπική διαδικασία που απλά πρέπει να διεκπεραιωθεί.

Και για την πρόταση της υπεράσπισης για φωνοληψία των πρακτικών με ίδια μέσα ο εισαγγελέας ήταν απορριπτικός, προσθέτοντας ότι τα πρακτικά θα τηρούνται μόνο από τον γραμματέα του δικαστηρίου με ευθύνη του προέδρου. Και πάλι ξεπέρασε κάθε όριο, όπως είχε κάνει και στην περίπτωση κατακράτησης των ταυτοτήτων στην είσοδο. Με την πρότασή του θέλησε να προστατεύσει τόσο τον εαυτό του όσο και τον πρόεδρο από τις απανωτές αυθαιρεσίες τους κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Κι ακόμη να εμποδίσει να καταγραφεί αυτή η δίκη και να δοθεί έτσι η δυνατότητα να βγουν στην δημοσιότητα οι θέσεις των τεσσάρων μελών της ΣΠΦ. Και βέβαια, να δυσκολέψει το ρεπορτάζ μας, μιας και θα κινδυνεύαμε με διώξεις από την έδρα με διάφορες κατηγορίες.
 

Ο Φρ. Ραγκούσης θύμισε στον πρόεδρο, ότι στη δίκη για την απαγωγή Παναγόπουλου επιτράπηκε η μαγνητοφώνηση των πρακτικών και έτσι δημιουργήθηκε νομολογία. Εδώ έχουμε πακέτο απόρριψης, είπε, και επιφυλάσσομαι να τοποθετηθώ μετά την απόφασή σας. Ο πρόεδρος τον διέκοψε λέγοντάς του να τοποθετηθεί πριν την απόφαση του δικαστηρίου, γιατί δε θα του δώσει το λόγο μετά την λήψη της απόφασης. Ο συνήγορος του θύμισε, ότι με βάση συγκεκριμένο άρθρο του ΚΠΔ (Κώδικας Ποινικής Δικονομίας) έχει το δικαίωμα να επανέλθει μετά την απόφαση του δικαστηρίου. Τοποθετούμενος αναγκαστικά επεσήμανε ότι αν συγκρίνουμε τα πρακτικά που κρατάει ο γραμματέας του δικαστηρίου με τα πρακτικά που κρατούν ίσως κάποιοι, θα διαπιστώσουμε ότι υπάρχουν πολλές ασάφειες.
 

Το δικαστήριο, χωρίς να αποσυρθεί σε διάσκεψη, αποφάσισε την απόρριψη των τεσσάρων ενστάσεων και των δύο από τις τρεις προτάσεις, χωρίς να παρουσιάσει ούτε συνοπτική επιχειρηματολογία για τους λόγους της απόρριψης. Οσον αφορά την πρόταση για λήψη των πρακτικών με μαγνητόφωνο από τους συνηγόρους, ο πρόεδρος δήλωσε ότι το δικαστήριο δεν θα είχε αντίρρηση να κρατούνται ανεπίσημα πρακτικά με ίδια μέσα για την ενίσχυση του υπερασπιστικού έργου των συνηγόρων. Το δικαστήριο «άδειασε» τον εισαγγελέα, προφανώς για να έχει να λέει ότι παίρνει και αποφάσεις υπέρ των συνηγόρων και των κατηγορουμένων και κατά του εισαγγελέα. Και ακόμη, γιατί αντιλήφθηκε ότι, εάν έκανε δεκτή την απορριπτική πρόταση του εισαγγελέα για την καταγραφή των πρακτικών, δεν θα μπορούσε ν’ αντέξει το βάρος. Ακόμα και στις δίκες σκοπιμότητας υπάρχουν κάποια όρια νομιμοφάνειας.
 

Στη συνέχεια, ζήτησαν και πήραν με τη σειρά το λόγο οι Γ. Νικολόπουλος, Δ. Μπολάνο και Χ. Τσάκαλος.
 

Με το που πήρε το λόγο ο Γ. Νικολόπουλος και είπε τις πρώτες λέξεις («όταν οι συνήγοροί μου ζήτησαν να διακοπεί η δίκη γιατί συμμετέχουν στην αποχή των δικηγόρων, ο εισαγγελέας ξέσπασε σε παραλήρημα»), πριν καν ολοκληρώσει την πρότασή του δέχτηκε καταιγιστικά πυρά από τον πρόεδρο, που έχοντας χάσει τον έλεγχο του εαυτού του και όντας σε έξαλλη κατάσταση, πότε του έλεγε «να τελειώνουμε», πότε «ποια είναι τα αιτήματά σας» και πότε ότι γίνονται πολλές διακοπές και δεν προχωράει η δίκη, επιβεβαιώνοντας ότι το μόνο που τον απασχολεί είναι να εξασφαλίσει το fast track της διαδικασίας. Ο Γ. Νικολόπουλος, αφού επανέλαβε τη φράση «ο εισαγγελέας ξέσπασε σε παραλήρημα», θύμισε την εισαγγελική φράση ότι «θα του ζητηθεί να λογοδοτήσει επειδή οι κατηγορούμενοι είναι και κρατούμενοι και αν παρέλθει το 18μηνο θα αποφυλακιστούν». Μ’ αυτό, συνέχισε ο Γ. Νικολόπουλος, ο εισαγελέας υπονόησε, ότι θα πρέπει να τελειώνουμε τη δίκη με την καταδίκη τους. Νέα διακοπή από τον πρόεδρο: αφήστε να κρίνει το δικαστήριο τι υπονοεί ο εισαγγελέας. Ο Γ. Νικολόπουλος ολοκλήρωσε την παρέμβασή του θέτοντας το ρητορικό ερώτημα: πού είναι το περιβόητο τεκμήριο αθωότητας, και κατέληξε, λέγοντας στους δικαστές ότι είναι μεγάλοι υποκριτές, μιας και καταπατούν τους ίδιους τους τους νόμους, που οι κατηγορούμενοι δεν τους αποδεχόμαστε.
 

Ο Δ. Μπολάνο, μεταξύ των άλλων είπε στους δικαστές ότι τους πιέζουν να κάνουν μια δίκη fast track. Αν νομίζετε ότι θα ανεχόμαστε τις συνεχείς προκλήσεις σας και θα καθόμαστε με σταυρωμένα τα χέρια, είστε βαθιά γελασμένοι. Θα σας χαλάσουμε τα σχέδια, κατέληξε.
 

Ο Χ. Τσάκαλος θύμισε στο δικαστήριο ότι οι κατηγορούμενοι έχουν και το δικαίωμα να σχολιάζουν τις αποφάσεις του δικαστηρίου και γι’ αυτό η έδρα είναι υποχρεωμένη να αφήνει το σύντροφο να ολοκληρώνει χωρίς διακοπές. Από την έναρξη των διαδικασιών αυτού του στρατοδικείου, είπαμε ότι η δίκη αυτή συμβολίζει τη σύγκρουση δύο κόσμων, σημείωσε. Από τη μια είναι ο κόσμος των νόμων και της εξουσίας και από την άλλη είναι ο κόσμος της αναρχίας, που είμαστε εμείς. Συνέχισε αναδεικνύοντας τις διάφορες ταξικές πλευρές και ρόλους της αστικής δικαιοσύνης και κατέληξε με την επισήμανση ότι με το άνοιγμα άλλων 250 υποθέσεων της επαναστατικής οργάνωσης ΣΠΦ επιδιώκουν να τους κρατήσουν για πολλά χρόνια ομήρους.
 

Ο εισαγγελέας Ι. Λιακόπουλος ξαναπήρε το λόγο για να σημειώσει την… ελληνικότητά του, λέγοντας ότι αυτός ομιλεί ελληνικά και δεν συμφωνεί με τη φράση fast track, που χρησιμοποιούν διάφοροι… ψευτοκουλτουριάρηδες.
 

Ο συνήγορος Φρ. Ραγκούσης αρχικά τόνισε, ότι όσοι επικαλούνται το γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι είναι και κρατούμενοι προφανώς πιέζουν για να τελειώσει η δίκη πριν περάσει το δεκαοχτάμηνο. Σημείωσε ότι δεν είναι κομψό να ρωτιούνται οι κατηγορούμε αν συμφωνούν με τους συνηγόρους και ότι δε θα παραμείνει ανεπίσημος ο χαρακτήρας των πρακτικών που θα κρατάνε αυτοί με δικά τους μέσα, γιατί κάθε οκτώ μέρες θα ζητούν να γίνει σύγκριση αυτών των πρακτικών με τα πρακτκά που κρατάει ο γραμματέας και θ’ αποδεικνύεται έτσι, ότι μόνο τα δικά τους πρακτικά είναι έγκυρα και καταγράφουν επακριβώς την ακροαματική διαδικασία. Κατέληξε θέτοντας δύο πρόσθετα αιτήματα: Πρώτον να απορριφθούν όλες οι απορριπτικές αποφάσεις επί των ενστάσεων ως αναιτιολόγητες και δεύτερον να μην κατακρατούνται οι ταυτότητες. Συνιστούμε σ’ αυτούς που παρακολουθούν τη δίκη να μην φέρουν μαζί τους τις ταυτότητές τους, είπε.
 

Ο εισαγγελέας πρότεινε να απορριφθεί το αίτημα της μερικής ανάκλησης της απόφασης για την κατακράτηση των αστυνομικών ταυτοτήτων και το δικαστήριο αποδέχτηκε την εισήγησή του. Στο πρώτο αίτημα του συνηγόρου ο πρόεδρος, μετά από μια ολιγόλεπτη συνεδρίαση του δικαστηρίου επί της έδρας, άρχισε να απαγγέλλει μία προς μία τις αιτιολογίες των απορρίψεων των ενστάσεων (!) και έκλεισε λέγοντας «αυτά και πληρέστερα όταν πάρετε τις αποφάσεις γραπτά». Θα ήταν κωμωδία, αν δεν επρόκειτο για μια δίκη με τόσο σοβαρές κατηγορίες. Αρχικά ανακοινώνονται οι αποφάσεις αναιτιολόγητα και στη συνέχεια, μετά από αίτημα του συνηγόρου, συνεδριάζει το δικαστήριο επί της έδρας και κυριολεκτικά στο γόνατο σκαρώνει αιτιολογία των απορριπτικών αποφάσεων! Πρόκειται για ένα ακόμη δείγμα του προειλημμένου των αποφάσεων, που επιβεβαιώνει την εκτίμησή μας, ότι έχουμε να κάνουμε με μια δίκη fasttrack.

Οπως είναι γνωστό, στις 21 Σεπτέμβρη του 2009, δύο μέρες πριν οι ασφαλίτες μπουν στο σπίτι στο Χαλάνδρι, η ηγεσία της κακόφημης Αντιτρομοκρατικής είχε στείλει τρία στελέχη της να παρακολουθήσουν το σπίτι, προκειμένου να το παρουσιάσουν σαν γιάφκα της ΣΠΦ και να προετοιμάσουν τη λεγόμενη κοινή γνώμη για τις συλλήψεις που είχαν προγραμματίσει για τις επόμενες μέρες.
 

Εφτασε, λοιπόν, η ώρα να εξεταστούν στο ακροατήριο τα δύο από τα τρία στελέχη της Αντιτρομοκρατικής, οι Χ. Ξένος και Α. Σιώκας. Και όπως συμβαίνει πάντοτε, σε όλες τις πολιτικές δίκες, με όλους τους ασφαλίτες, μπάτσους, ΜΑΤάδες, ήρθαν σε πλήρη αντίθεση μ’ αυτά που είχαν καταθέσει στην προανάκριση και την κύρια ανάκριση. Αποδείχτηκε, χωρίς να υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία, ότι έχουμε να κάνουμε με κλασικούς ψευδομάρτυρες που κατέθεσαν καθ’ υπαγόρευση της ηγεσίας της Αντιτρομοκρατικής.
 

Τα στοιχεία είναι πάρα πολλά. Εμείς θα περιοριστούμε μόνο σ’ ένα. Και οι δύο αυτοί ασφαλίτες, τόσο στην προανακριτική κατάθεσή τους όσο και στην κατάθεσή τους στον ανακριτή, αναφέρουν ότι δεν είδαν κανένα άτομο να βγαίνει και να μπαίνει στο σπίτι, εκτός από έναν νεαρό που φορούσε κράνος και έριξε σκουπίδια στον κάδο. Ηρθαν, λοιπόν, τώρα και ο μεν Α. Ξένος κατέθεσε ότι «αναγνώρισε» δύο άτομα, τον Γ. Νικολόπουλο και τον Δ. Μπολάνο (τον μεν πρώτο είπε ότι τον είδε να βγαίνει με τα πόδια από το σπίτι, τον δε δεύτερο να φτάνει στο σπίτι οδηγώντας μηχανάκι, ο δε Α. Σιώκας «αναγνώρισε» τον Δ. Μπολάνο. Ενώ έγινε φανερό, ότι και οι δύο εκτελούσαν διατεταγμένη υπηρεσία, είχαν πλήρη στήριξη από τον πρόεδρο και τον εισαγγελέα. Κανένας τους δεν υπέβαλε στη βάσανο των ερωτήσεων τους δύο ψευδομάρτυρες, ζητώντας μια αληθοφανή έστω εξήγηση για το γεγονός ότι στις προδικαστικές καταθέσεις τους δεν έκαναν την παραμικρή αναφορά σε Γ. Νικολόπουλο και Δ. Μπολάνο. Ετσι απέδειξαν, ότι στην ακροαματική διαδικασία θα στηρίζουν «με χέρια και με πόδια» το κατηγορητήριο ως έχει για να πέσουν βαριές «καμπάνες».
 

Τόσο οι συνήγοροι όσο και οι κατηγορούμενοι Μ. Νικολόπουλος και Χ. Τσάκαλος ξετίναξαν τους ψευδομάρτυρες ασφαλίτες. Ο Φρ. Ραγκούσης, μάλιστα, υπέβαλε ένσταση κατά της εξέτασης του ενός ψευδομάρτυρα από τον πρόεδρο, υποχρεώνοντάς τον να επιφυλαχθεί ν’ αποφασίσει.

 

Μετά την ολοκλήρωση της εξέτασης των δύο ψευδομαρτύρων, πήρε το λόγο ο Δ. Μπολάνο και έκανε μια ολιγόλεπτη δήλωση. Ανάμεσα στ’ άλλα είπε: Οι ιδέες, οι αξίες, οι πρακτικές ενώνονται πάντα στον παρονομαστή που έχουμε θέσει ως αναρχικοί. Στον παρονομαστή της διαρκούς επίθεσης απέναντι στις δομές της κυριαρχίας. Της κυριαρχίας που σε παγκόσμιο επίπεδο εξοπλίζεται, καταστέλλει, φυλακίζει, δολοφονεί και θωρακίζεται. Που στέκεται εμπόδιο απέναντι στις επιθυμίες όλων όσων νιώθουν εχθρικά απέναντι στο υπάρχον σύστημα της εκμετάλλευσης και καταπίεσης. Συνέχισε λέγοντας: Στον αγώνα που διεξάγουμε στεκόμαστε δίπλα σ’ όλους τους αναρχικούς αγωνιστές που διώκονται στις διάφορες χώρες και στους τέσσερις αγωνιστές Μ. Τσιλιανίδη, Δ. Δημητριάδη, Σ. Τζίφκα και Γ. Σκουλούδη. Τέλος, απαιτούμε την άμεση απελευθέρωση της αναρχικής Σ. Αντωνίου που της αρνούνται την απελευθέρωση για λόγους υγείας. Ολοκλήρωσε τη δήλωσή του πετώντας «φλάιερ» στην αίθουσα και φωνάζοντας με τους συντρόφους του, κατηγορούμενους και μη, το σύνθημα: «Το πάθος για τη λευτεριά είναι δυνατότερο απ’ όλα τα κελιά».
 

Το δικαστήριο αρχικά αιφνιδιάστηκε και μετά από ολιγόλεπτη διακοπή κάλεσε μάρτυρες από την υπόθεση της έκρηξης στο σπίτι του πρώην υπουργού Χηνοφώτη. Η εξέταση των δύο αυτών μαρτύρων ήταν εντελώς τυπική και δεν συνεισέφερε τίποτα στην επιχείρηση ενοχοποίησης των κατηγορούμενων, μολονότι επιδιώχτηκε από τον πρόεδρο και τον εισαγγελέα.
 

Κατά την εξέταση του πρώτου μάρτυρα, ο πρόεδρος Χ. Βρυνιώτης επεδίωξε να δημιουργήσει ένταση, παίζοντας στην κυριολεξία με τα νεύρα και τις αντοχές των κατηγορουμένων. Διέκοψε την εξέταση του μάρτυρα και με το επιχείρημα ότι φωτογραφήθηκε το δικαστήριο κάλεσε τον επικεφαλής της φρουράς να συλλάβει άτομο από το ακροατήριο, να εκκενώσει την αίθουσα και να κατάσχει το κινητό! Η αντίδραση τόσο του κόσμου όσο και των κατηγορούμενων και των συνηγόρων επέβαλε στον πρόεδρο να πάρει πίσω αυτές τις αποφάσεις και να θεωρήσει λήξαν το θέμα.