Μαζικές διαδηλώσεις και άγριες συγκρούσεις του λαού με τα όργανα κρατικής καταστολής σημάδεψαν την επέτειο του ενός χρόνου απο την έναρξη του κινήματος της 14ης Φλεβάρη για εκδημοκρατισμό του Μπαχρέιν. Παρά το πολυήμερο όργιο κρατικής τρομοκρατίας, παρά τις προοληπτικές συλλήψεις ακτιβιστών, την απαγόρευση των διαδηλώσεων και τους αποκλεισμούς σιιτικών χωριών γύρω απο την πρωτεύ-ουσα Μάναμα, χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν με στόχο να επανακαταλάβουν την Πλατεία του Μαργαριταριού, κέντρο αγώνα του κινήματος πριν την αιματηρή κατάπνιξή του από το στρατό του Μπαχρέιν σε συνεργασία με τα υπόλοιπα αμερικανόδουλα καθεστώτα του Κόλπου (ο στρατός του Μπαχρέιν συνεργάστηκε με δυνάμεις από τη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ).
Αγνοώντας τα πασιφιστικά κηρύγματα του σεΐχη Αλί Σαλμάν, ηγέτη του μεγαλύτερου κόμματος της αντιπολίτευσης Al Wefaq, ο οποίος δήλωσε στο BBC απευθυνόμενος στους διαδηλωτές ότι «αυτό είναι ένα μη βίαιο κίνημα και θα πρέπει να συνεχίσει να είναι μη βίαιο, γιατί ο σκοπός σας είναι η δικαιοσύνη και στο τέλος θα πάρετε αυτό που θέλετε», χιλιάδες νεολαίοι συγκρούστηκαν με τους πραιτοριανούς της δυναστείας Αλ Καλίφα. Το συγκεκριμένο γεγονός καταδεικνύει το ολοένα διευρυνόμενο χάσμα μεταξύ των πιο ριζοσπαστικών κομματιών του κινήματος, που ζητούν ανατροπή του βασιλιά και εκδημοκρατισμό της χώρας, και της ηγεσίας του Al Wefaq, που περιορίζεται στο αίτημα για κάποιες συνταγματικές και πολιτικές μεταρρυθμίσεις που θα βελτιώσουν την πρόσβαση του σιιτικού πληθυσμού της χώρας σε θέσεις στον κρατικό μηχανισμό. Χαρακτηριστικά του χάσματος ανάμεσα στην ηγεσία της αντιπολίτευσης και τη νεολαία είναι τα λόγια ενός νεαρού διαδηλωτή στο Reuters: «Σεβόμαστε την αντιπολίτευση, αλλά ο καθένας πρέπει να διαλέξει το δικό του δρόμο. Ο Αλί Σαλμάν δεν ξέρει πραγματικά την κατάσταση που βιώνουμε καθημερινά».
Παρά τους ισχυρισμούς του Σαλμάν, ότι οι ειρηνικές διαμαρτυρίες φτάνουν για να ικανοποιηθούν οι διεκδικήσεις των διαδηλωτών, είναι η βίαιη τροπή που έχει πάρει το κίνημα στην παρούσα φάση η οποία έχει αναγκάσει το καθεστώς να δεσμευτεί ότι θα επαναπροσλάβει τους χιλιάδες απολυμένους δημοσίους υπαλλήλους οι οποίοι συμμετείχαν στο κίνημα της περασμένης χρονιάς, καθώς και ότι θα προχωρήσει σε κάποιες μεταρρυθμίσεις. Η τακτική συμβιβασμών και διαλόγου με το βασιλιά, που ακολουθεί το Al Wefaq, υπολείπεται των αιτημάτων του πιο δυναμικού κομματιού του κινήματος, που στρέφεται πλέον σε ηγέτες με πιο ριζοσπαστικό λόγο, όπως ο Χασάν Μουσάιμα, ο οποίος βρίσκεται φυλακισμένος απο το 2011 και καλεί για ανατροπή της δυναστείας και εγκαθίδρυση δημοκρατίας στη χώρα.
