Ο Δρακούλης (όνομα και πράγμα) Φουντουκάκος, πρόεδρος των εμποροβιομηχάνων της Αττικής, μίλησε ως γνήσιος εκπρόσωπος της τάξης των κεφαλαιοκρατών. Ζήτησε μια «καθαρή» ασφαλιστική μεταρρύθμιση που να περιλαμβάνει δυο βασικούς όρους: συνταξιοδότηση όλων στα 65 και ίσες συντάξεις για ίσες εισφορές.
Ο πρώτος από τους δύο όρους είναι καθαρός. Οι καπιταλιστές, συγχρονίζοντας τον βηματισμό τους με τον Γκαργκάνα και τους διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς που επίσης συμμετέχουν στον ιδεολογικό πόλεμο, ζητούν την κατάργηση των Βαριών και Ανθυγιεινών, την κατάργηση της εξαίρεσης για τις γυναίκες που έχουν πρωτομπεί στην ασφάλιση μεταξύ 1983 και 1992 και την κατάργηση κάθε άλλης ρύθμισης που επιτρέπει τη συνταξιοδότηση πριν τα 65 (ακόμα και τη συμπλήρωση 37 ετών ασφαλιστικού βίου).
Ο δεύτερος όρος θέλει κουβέντα, γιατί εμφανίζεται ως όρος κοινωνικής δικαιοσύνης. Ως όρος δήθεν υπέρ των χαμηλοσυνταξιούχων του ΙΚΑ, έναντι των «ρετιρέ» των ειδικών ταμείων και του δημοσίου. Δεν μας είπε ο Φουντουκάκος την κατεύθυνση της εξίσωσης, αν δηλαδή θα είναι προς τα κάτω ή προς τα πάνω, αλλά επ’ αυτού δεν χρειάζεται να αναρωτιόμαστε. Πρακτικοί άνθρωποι είναι οι καπιταλιστές, καταληστευμένο και καταχρεωμένο έχουν αφήσει το ΙΚΑ, δεν θα μπορούσαν λοιπόν ποτέ να φτάσουν στην… ανευθυνότητα να προτείνουν εξίσωση προς τα πάνω.
Υπάρχει, όμως, κάτι πολύ πιο σημαντικό στη διατύπωση του δόγματος «ίσες συντάξεις για ίσες εισφορές». Αυτό είναι το δόγμα των κεφαλαιοποιητικών-ανταποδοτικών συστημάτων που ισχύουν στην ιδιωτική ασφάλιση. Στην Κοινωνική Ασφάλιση ισχύουν άλλοι κανόνες, που όσο και αν έχουν αποδυναμωθεί, εξακολουθούν να τη διαχωρίζουν από την ιδιωτική. Στην ιδιωτική ασφάλιση είσαι εσύ και η εταιρία. Ατομο και εταιρία. Η κοινωνική ασφάλιση έχει συλλογικές συνιστώσες. Σε καλύπτει και σε περιπτώσεις που δεν μπορεί να σε καλύψει η ιδιωτική. Σου δίνει για παράδειγμα την κατώτερη σύνταξη με 15.000 ένσημα (13.500 παλιότερα). Εκεί ακριβώς χτυπούν οι καπιταλιστές ζητώντας την εφαρμογή του «συστήματος των ασφαλιστικών μονάδων», στο οποίο είσαι εσύ και οι μονάδες που «έπιασες» σε όλο τον παραγωγικό σου βίο.