«Στα μάτια των επιζώντων του σεισμού, οι ήρωες σ’ αυτή την ισοπεδωμένη κοιλάδα δεν είναι οι στρατιώτες ή τα σωστικά συνεργεία, αλλά οι αντάρτες, διαβόητοι για επιθέσεις αυτοκτονίας και απαγωγές.
Ο φονικός σεισμός των 7.6 Ρίχτερ κατέστρεψε περίπου 100 σπίτια και ένα τζαμί σ’ αυτό το χωριό (Σαλόνα) το πρωί της 8ης Οκτώβρη. Τις πρώτες έξι ώρες, οι χωρικοί, τραυματισμένοι και τρομοκρατημένοι, προσπαθούσαν μόνοι τους να σώσουν αυτούς που πέθαιναν κάτω από τα ερείπια. Τότε έφτασαν περισσότεροι από 15 μαχητές από ένα στρατόπεδο κρυμμένο στο πευκοδάσος ενός βουνού πάνω από τη Σαλόνα, φέρνοντας μαζί τους και φάρμακα.
«Αυτοί πρόσφεραν τις πρώτες βοήθειες στους τραυματισμένους, άρχισαν να μετακινούν τους παγιδευμένους κάτω από τα ερείπια, έσωσαν ανθρώπους που εμείς δεν μπορούσαμε και έπειτα έσκαψαν τάφους για τους νεκρούς», μας είπε ο χωρικός Χαϊσά Καν.
Ο πρόεδρος Περβέζ Μουσάραφ έχει επανειλημμένα διαβεβαιώσει τους Αμερικάνους και άλλους ξένους αξιωματούχους ότι έχει διαλύσει τα στρατόπεδα εκπαίδευσης των μαχητών στο πακιστανικό έδαφος. Ομως οι συνεντεύξεις τις τελευταίες μέρες με χωρικούς και μαχητές σε μερικές περιοχές της βορειοδυτικής παραμεθόριας επαρχίας και στο ελεγχόμενο από το Πακιστάν τμήμα του Κασμίρ δείχνουν ότι υπάρχει ακόμη ένα πειθαρχημένο και καλά οργανωμένο δίκτυο αντάρτικων οργανώσεων. Μερικές από τις οργανώσεις που πολεμούν την ινδική εξουσία στο κρατίδιο του Τζαμού και Κασμίρ συνδέονται με το δίκτυο της Αλ Κάιντα του Οσάμα Μπιν Λάντεν και τους Ταλιμπάν στο γειτονικό Αφγανιστάν.
Σ’ αυτή την κοιλάδα, 70 μίλια περίπου βόρεια του πακιστανικής πρωτεύουσας, οι χωρικοί λένε ότι αντάρτες από ένα στρατόπεδο των Μουτζαχεντίν Αλ Μπαντρ ήταν αυτοί που έσπευσαν να βοηθήσουν μετά το σεισμό…Στην ετήσια έκθεση του 2004 για την παγκόσμια τρομοκρατία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ αναφέρεται ότι η Αλ Μπαντρ έχει μερικές εκατοντάδες μαχητές, που κάνουν επιχειρήσεις στο Τζαμού και Κασμίρ, στο Αφγανιστάν και στο Πακιστάν….
Οι άνθρωποι που ζουν στα χωριά που είναι διάσπαρτα σ’ όλη την κοιλάδα κάτω από το στρατόπεδο λένε ότι σπάνια βλέπουν τους μαχητές, εκτός αν υπάρχει ανάγκη, οπότε κατεβαίνουν για να προσφέρουν βοήθεια. «Αυτοί είναι απασχολημένοι με τη δικιά τους δουλειά. Δεν μας ενοχλούν, αλλά πάντα μας βοηθούν όταν έχουμε ανάγκη», μας είπε ο Αμπντούλ Ρεχμάν, ένας 25χρονος χωρικός στο χωριό Μπαϊμπέλα. Το μόνο παράπονο των χωρικών για τους αντάρτες είναι ότι οι σκηνές που τους πρόσφεραν στάζουν από τα νερά της βροχής….
Σ’ αυτά τα μέρη, η Αλ Μπαντρ έχει εξαιρετική φήμη. Ο στρατός και η κυβέρνηση δεν αρέσουν στους ντόπιους. Οι χωρικοί λένε ότι οι μόνοι στρατιώτες που έχουν δει από την ημέρα του σεισμού κατευθύνονταν κάπου αλλού. «Τους κουνούσαμε τα χέρια, αλλά δεν σταμάτησαν. Τους παρακαλέσαμε να μας δώσουν μερικές σκηνές, αλλά αυτοί μας αγνόησαν», μας είπε ο Ζενάτ Καν, ένας 32χρονος στο χωριό Μπαϊμπέλα….
Δέκα μέρες μετά το σεισμό, ο στρατός, που είναι επικεφαλής της επιχείρησης ανακούφισης των πληγέντων, δεν έχει φτάσει ακόμη σε χιλιάδες χωρικούς, που είναι απομονωμένοι από τις κατολισθήσεις και τον ποταμό Νίλουμ που φουσκώνει. Ομως, ψηλά στα βουνά, οι μαχητές της εκτός νόμου οργάνωσης Jaish – e – Mohammed πηγαινοέρχονται στα λασπωμένα μονοπάτια για να προσφέρουν τρόφιμα και φάρμακα στους απελπισμένους επιβιώσαντες. Ο Μουσάραφ έθεσε εκτός νόμου την οργάνωση στις αρχές του 2002, όταν ανακοίνωσε τα πρώτα μέτρα εναντίον των μαχητικών οργανώσεων…Ενας γενειοφόρος μαχητής, που μας συστήθηκε ως Μουάζ, είπε ότι η ομάδα του από 14 μαχητές και ντόπιους οδηγούς προσφέρει βοήθεια στην πόλη Παριάν, που ισοπεδώθηκε από το σεισμό. «Είμαστε λίγοι εδώ, γιατί έχουμε σκορπιστεί σε διάφορες άλλες πληγείσες από το σεισμό περιοχές», μας είπε ο Μουάζ. Ο Ναέμ ουλ Χασάν, ένας οδηγός από τη γειτονική Πάτικα, είπε ότι έχουν πεθάνει περισσότεροι από 500 στην περιοχή, ως επί το πλείστον μαθητές, και συμπλήρωσε: «Ούτε στρατός ούτε ιατρική μονάδα έχουν φτάσει στην περιοχή μας. Παίρνουμε βοήθεια μόνο από τους Μουτζαχεντίν».
Στη Μουζαφαραμπάντ, την πρωτεύουσα του ελεγχόμενου από το Πακιστάν Κασμίρ, ο σεισμός κατέστρεψε τα γραφεία της Jamaat ud Dawa, μητρική οργάνωση της οποίας είναι η Lashkar e – Taiba, που τέθηκε εκτός νόμου το 2002. Τα μέλη της Jamaat, έστησαν ένα υπαίθριο νοσοκομείο πάνω στα ερείπια. Η δράση τους απλώνεται και σε άλλες περιοχές και, όπως μας είπαν, διαθέτουν 100 γιατρούς που περιποιούνται τους τραυματισμένους».
Τα δικά μας σχόλια περιττεύουν. Το μόνο που έχουμε να προσθέσουμε, για να υπάρχει ένα μέτρο σύγκρισης, είναι ότι η ανθρωπιστική οργάνωση Oxfam, με έδρα τη Βρετανία, την περασμένη Τετάρτη, την ημέρα της συνάντησης των δωρητριών χωρών στη Γενεύη, ανακοίνωσε ότι έχει καταβληθεί λιγότερο από το 30% των 312 εκατομμυρίων δολαρίων που υποτίθεται ότι πρέπει να συγκεντρώσει ο ΟΗΕ από τις δωρήτριες χώρες για τα θύματα του σεισμού. Οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία, η Γερμανία και η Ιταλία έχουν δώσει λιγότερο από κείνο που τους αναλογεί και άλλες, όπως το Βέλγιο, η Γαλλία, η Αυστρία, η Φιλανδία, η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ισπανία, τίποτα.
