ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ πλευρά, που έχει περάσει εντελώς απαρατήρητη, περιλαμβάνει η ρύθμιση για την επιστροφή των υπέρ ΛΑΦΚΑ κρατήσεων, που αναγκάστηκε να θεσμοθετήσει η κυβέρνηση. Στην ειδική έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, που συνοδεύει κάθε νομοσχέδιο που έχει οικονομικές επιπτώσεις, διαβάζουμε ότι θα προκληθεί και «επί του προϋπολογισμού του ΙΚΑ και των άλλων Ασφαλιστικών Φορέων: εφάπαξ δαπάνη 475.000.000 ευρώ, περίπου, από την επιστροφή των παρακρατηθέντων ποσών υπέρ του ΛΑΦΚΑ, που θα κατανεμηθεί στα έτη 2006-2008 ως εξής: 135.000.000 ευρώ κατά το έτος 2006, 210.000.000 ευρώ κατά το έτος 2007, 130.000.000 ευρώ κατά το έτος 2008».
Το ΙΚΑ, λοιπόν, υποχρεώνεται να επιστρέψει ένα χοντρό κονδύλι (στα άλλα Ταμεία αντιστοιχούν μικρά ποσά). Θα παρατηρούσε κανείς, ότι πρόκειται για λεφτά που έχει πάρει από τους συνταξιούχους. Σωστά, μόνο που αυτά τα λεφτά δεν ενίσχυσαν τον προϋπολογισμό του ΙΚΑ. Δεν τα διαχειρίστηκε το ΙΚΑ αλλά οι κυβερνήσεις. Το ΙΚΑ απλά τα εμφάνιζε στον προϋπολογισμό του, με αποτέλεσμα το έλλειμμά του να φαίνεται πλασματικά μικρότερο. Τώρα, όμως, είναι υποχρεωμένο να βγάλει μέσα σε τρία χρόνια από τα ταμεία του αυτό το υπέρογκο για τα δεδομένα του ποσό, με αποτέλεσμα το έλλειμμά του να γίνει ακόμα μεγαλύτερο. Και η συνδικαλιστική γραφειοκρατία δεν λέει κουβέντα.
