Με την πλάτη στον τοίχο βρίσκεται η κυβέρνηση. Αυτή τη φορά οι καταγγελίες προέρχονται από ένα υψηλόβαθμο πολιτικό στέλεχος, τοποθετημένο προσωπικά από τον Καραμανλή στο συγκεκριμένο πόστο (ο Παλαιοκρασσάς παραιτήθηκε από βουλευτής για να αναλάβει πρόεδρος της ΔΕΗ) και αγγίζουν το μέγαρο Μαξίμου και υψηλόβαθμα κυβερνητικά στελέχη (Σιούφα, Αλογοσκούφη). Σύμφωνα με τα όσα είπε ο Παλαιοκρασσάς, ο Καραμανλής είναι στην καλύτερη περίπτωση βλαξ (τον κορόιδεψαν οι υπουργοί του) και στη χειρότερη συνένοχός τους.
Τα όσα λένε μέσες άκρες κυβερνητικά στελέχη για τον Παλαιοκρασσά (ότι είναι ψυχοπαθολογική περίπτωση) μάλλον σαν μπούμερανγκ γυρίζουν στο μέγαρο Μαξίμου, αφού δεν πέρασαν ούτε δυο χρόνια από τότε που ο Καραμανλής τον τοποθέτησε στο συγκεκριμένο πόστο. Και αν την έπαθε στο μεταξύ, γιατί δεν τον έδιωξε από τότε που ξέσπασε ανοιχτά η κόντρα του με τους υπουργούς; Υστερα, είναι και ο Σιούφας που έπιασε και έγραψε μια μακροσκελέστατη ανακοίνωση, για να απαντήσει βήμα προς βήμα σε όσα του καταλόγισε ο Παλαιοκρασσάς. Από τότε υπουργοί απολογούνται σε αποπεμφθέντα διοικητικά στελέχη; Οσο για το περιεχόμενο της απολογίας Σιούφα, θυμίζει απολογία επαγγελματία ποδοσφαιριστή προς τον πρόεδρο της ομάδας του και όχι τοποθέτηση πολιτικού στελέχους. Τέλος, η επωδός με την οποία τα κυβερνητικά στελέχη κλείνουν τις δηλώσεις τους («όποιος έχει στοιχεία να πάει στον εισαγγελέα») και η ενέργεια να στείλουν στον εισαγγελέα και την επιστολή παραίτησης και τη συνέντευξη Παλαιοκρασσά αποτελούν την επιτύμβια πλάκα στον «πόλεμο κατά της διαφθοράς και της διαπλοκής», τον οποίο προεκλογικά είχε κηρύξει ο Καραμανλής και τον συνέχισε και μετεκλογικά. Αυτή τη στιγμή κάνουν ό,τι έκανε το ΠΑΣΟΚ επί Σημίτη και το οποίο τότε κατήγγειλαν ως τακτική συγκάλυψης και απόσεισης των πολιτικών ευθυνών.
Ο Καραμανλής έπεσε μόνος στο λάκο που άνοιξε για το ΠΑΣΟΚ. Για να χτυπήσει το ΠΑΣΟΚ, χωρίς να θίξει τα ουσιαστικά σημεία της πολιτικής του, έγινε όμηρος ορισμένων επιχειρηματικών συμφερόντων. Πετυχαίνοντας μια άνετη νίκη στις εκλογές του 2004 και βλέποντας το ΠΑΣΟΚ να παραπαίει και να μη μπορεί να βρει την αντιπολιτευτική του ταυτότητα, πίστεψε (πιεζόμενος και απ’ αυτά τα επιχειρηματικά συμφέροντα), ότι μπορεί να γίνει ο κυρίαρχος του παιχνιδιού. Ο άνθρωπος που θα κρατάει στα χέρια του την τράπουλα και θα είναι αυτός που θα μοιρ΄ζει τα φύλλα στους παίχτες. Δεν τα λογάριασε καθόλου καλά, όμως.
Ξεκίνησε να ελέγξει τον τομέα των στρατιωτικών προμηθειών και έβαλε τον Ζορμπά στο υπουργείο Αμυνας, που άρχισε να συμπεριφέρεται ως εισαγγελέας και όχι ως πολιτικό στέλεχος που κάνει παιχνίδι με τους μεσάζοντες και τους εμπόρους όπλων. Η προσπάθεια να σύρει το ΠΑΣΟΚ «στο σκαμνί» με τις υποθέσεις των δυο οπλικών συστημάτων κατέληξε σ’ ένα μεγαλοπρεπές φιάσκο. Σήμερα, αναγκάζεται να πάρει τον Ζορμπά από το πόστο του γενικού γραμματέα προμηθειών και (για να μην τον έχει απέναντι και καταγγέλλοντα, εν είδει Παλαιοκρασσά) να τον βάλει κάπου αλλού. Γιατί ο δικομανής τέως εισαγγελέας ήταν βαρίδι στα παζάρια με τους εμπόρους όπλων, στα οποία εμπλέκονται και ζητήματα εξωτερικής πολιτικής.
Το επόμενο μεγάλο φιάσκο ήταν το ναυάγιο του «βασικού μετόχου». Με το που ψηφίστηκε ο νόμος, βιάστηκαν να στήσουν πανηγύρια όλα τα νεοδημοκρατικά στελέχη, με πρώτο τον Καραμανλή. Εκτοτε, τα μεν διπλόπιτα του Μπαϊρακτάρη του έχουν κάτσει στο λαιμό, οι δε «νταβατζήδες» του βγάζουν κοροϊδευτικά τη γλώσσα, αφού όχι μόνο έβαλε το νόμο (ξέρετε που), αλλά και αναγκάστηκε να δηλώσει υποταγή και να τους βάλει σε όλες τις δουλειές, όπως και πριν, προς μεγάλη απογοήτευση ορισμένων εργολάβων που είχαν συνδεθεί με το καραμανλικό περιβάλλον και περίμεναν να γίνουν νταβατζήδες στη θέση των νταβατζήδων.
Τότε ήταν που χάθηκε απολύτως ο έλεγχος από την κυβέρνηση. Η περίπτωση Παλαιοκρασσά είναι το ρέκβιεμ της καραμανλικής κάθαρσης και πονάει πιο πολύ, λόγω του ειδικού βάρους του στελέχους που καταγγέλλει και του τρόπου με τον οποίο επιλέχτηκε για να κουμαντάρει τη μεγαλύτερη επιχείρηση της χώρας. Ο Παλαιοκρασσάς πήγε να ξαναμοιράσει την τράπουλα στη ΔΕΗ και να στριμώξει τον Μυτιληναίο. Ορμησε ως ταύρος εν υαλοπωλείω, όμως τα γυαλικά αποδείχτηκαν ιδιατέρως ανθεκτικά και τελικά έσπασαν τα κέρατα του ταύρου. Κυβερνητικά στελέχη ψιθυρίζουν σήμερα στ’ αυτιά των δημοσιογράφων, ότι ο Παλαιοκρασσάς ενεργούσε για λογαριασμό του ομίλου Κοπελούζου. Δεν βγαίνουν, όμως, να τον καταγγείλουν δημόσια, προφανώς γιατί δεν έχουν κανένα στοιχείο. Ούτε ο Παλαιοκρασσάς έχει στοιχεία, βέβαια. Οι υποθέσεις που έστειλε στον εισαγγελέα κάποια στιγμή θα μπουν στο αρχείο, αφού τους φακέλους τους έχουν καλά δεμένους εκείνοι που τους έφτιαξαν. Μήπως η πρώτη φορά είναι που ανατίθενται προμήθειες και εργολαβίες από τη ΔΕΗ με αυτόν τον τρόπο;
Τί θα μείνει απ’ αυτή την ιστορία; Το ξέσκισμα της μάσκας του αδιάφθορου που φορούσε ο Καραμανλής και η επικράτηση του «ίδια σκατά είναι».
