Οι βιομήχανοι αξιώνουν την επί της ουσίας κατάργηση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και η ΓΣΕΕ όχι μόνο δεν σηκώνεται να φύγει, αλλά συμφωνεί μαζί τους να συζητήσει το θέμα σε άλλο όργανο. Και όταν τελειώνει η σύσκεψη, ο Πολυζωγόπουλος στήνεται μπροστά στα μικρόφωνα και δηλώνει ότι «μεταξύ των κοινωνικών εταίρων υπάρχει σύγκλιση, ότι δεν αμφισβητείται το ενιαίο της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας»!
Ο ΣΕΒ είχε προαναγγείλει τη στάση του στην πρώτη συνάντηση των διαπραγματευτικών ομάδων για τη νέα ΕΓΣΣΕ. Ετσι, στη δεύτερη συνάντηση (πρώτη του νέου έτους), αποθρασυμμένοι και εκτιμώντας σωστά ως λεονταρισμούς τα όσα πομπώδη είχε πει μια μέρα πριν η συνδικαλιστική γραφειοκρατία, οι βιομήχανοι επανήλθαν με συγκεκριμένες προτάσεις. Να παγώσουν οι μισθοί στα επίπεδα του 2005 σε τέσσερις τουλάχιστον νομούς της χώρας (Ημαθίας, Καστοριάς, Φλώρινας και Δράμας), τάχα για να ανακοπεί η μετανάστευση επιχειρήσεων. Να μειωθούν κατά 50% οι ασφαλιστικές εισφορές σε κλάδους και περιοχές που αντιμετωπίζουν ψηλά ποσοστά ανεργίας, τάχα για να ενθαρρυνθούν οι προσλήψεις από τις επιχειρήσεις. Να καταργηθεί το επίδομα πολυετίας για ανέργους ηλικίας άνω των 50 ετών, τάχα για να μπορούν να βρίσκουν εργασία οι άνεργοι μεγάλης ηλικίας. Οσο για τους… προνομιούχους των υπόλοιπων νομών, η πρόταση του ΣΕΒ είναι αυξήσεις στο ύψος του προϋπολογιζόμενου πληθωρισμού (3,3%), δηλαδή κάτω από το μισό του μετριοπαθούς 7,5% που ζητάει η ΓΣΕΕ. Στο τραπέζι έριξαν ακόμα την πρόταση Γκαργκάνα για υπολογισμό των ποσοστών των αυξήσεων με βάση τον ευρωπαϊκό μέσο όρο του πληθωρισμού.
Δεν χρειάζεται, βέβαια, να κάνουμε καμιά ανάλυση για να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι οι βιομήχανοι δεν ενδιαφέρονται για τους ανέργους, αλλά για την αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης, που θα τους επιφέρει μεγαλύτερη κερδοφορία. Αυτό είναι ηλίου φαεινότερον. Το μόνο που πρέπει να συζητήσουμε είναι η στάση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας.
Μια μέρα πριν η ηγεσία της ΓΣΕΕ είχε δώσει συνέντευξη Τύπου, όπου ο Πολυζωγόπουλος φόρεσε την τραγιάσκα του εργάτη και κομπορρημονούσε, επιδιώκοντας προβολή από κάποια πάντα πρόθυμα παπαγαλάκια του εργατικού ρεπορτάζ. Την επομένη, όμως, φόρεσε κοστούμι και γραβάτα και πήγε σαν βρεγμένη γάτα στη συνάντηση με τον ΣΕΒ και τις άλλες εργοδοτικές οργανώσεις (ΕΣΕΕ και ΓΣΕΒΕΕ στάθηκαν αλληλέγγυες στον ΣΕΒ). Αντί να πάρει την αντιπροσωπεία της ΓΣΕΕ και να σηκωθεί να φύγει, τινάζοντας στον αέρα τις διαπραγματεύσεις και βάζοντας καπιταλιστές και κυβέρνηση μπροστά στις ευθύνες τους, έμεινε εκεί και έκανε… συμβιβαστικές προτάσεις, ενώ στις δηλώσεις που έγιναν στους δημοσιογράφους ήταν αυτός που προσπάθησε να υποβιβάσει το θέμα και να τα παρουσιάσει όλα εντάξει, σαν να μη τρέχει τίποτα.
Εχει σημασία να παραθέσουμε την απάντηση που έδωσε στα επίμονα δημοσιογραφικά ερωτήματα: «Θα πει κανείς, δεν υπάρχουν αυτά τα προβλήματα; (σ.σ. που θέτει ο ΣΕΒ) Και βεβαίως υπάρχουν. Γι’ αυτό και είπαμε, ότι εμείς είμαστε διατεθειμένοι στα πλαίσια και των προτάσεών μας και άλλων προβληματισμών και των προτάσεων που θα έχουν οι άλλοι, να κουβεντιάσουμε σοβαρά και να αναζητήσουμε λύσεις που θα τις υποστηρίξουμε σε τοπικό, σε περιφερειακό, σε νομαρχιακό επίπεδο ή ακόμη και σε επίπεδο επιχειρήσεων ή κλάδων τομέων δραστηριοτήτων για να μπορέσουμε εκεί που υπάρχει λύση για τη διάσωση, τη σωτηρία επιχειρήσεων, τη διάσωση θέσεων εργασίας, τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας για να αντιμετωπιστεί η ανεργία, εκεί θα δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας.
Γι’ αυτό και είπαμε και έγινε δεκτό και από τους υπόλοιπους κοινωνικούς συνομιλητές να ζητήσουμε να συγκληθεί η Εθνική Επιτροπή Απασχόλησης προκειμένου αυτά τα θέματα να τεθούν, να συζητηθούν, να βρούμε τρόπους συνεννόησης και συμφωνίας, προκειμένου να υποστηρίξουμε πολιτικές που θα αντιμετωπίζουν αυτά τα προβλήματα.
Εδώ χρειάζεται όμως η συμμετοχή και της Κυβέρνησης, η οποία έχει την κεντρική ευθύνη για τη λειτουργία της Εθνικής Επιτροπής Απασχόλησης που δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν την έχει λειτουργήσει και αυτό έχει αποβεί σε βάρος του κόσμου που ψάχνει να βρει εργασία, σε βάρος της ανάπτυξης, σε βάρος της ανταγωνιστικότητας, σε βάρος μιας σειράς ζητημάτων που έχουν να κάνουν με την αντιμετώπιση της ανεργίας ή και άλλα θέματα που έχουν να κάνουν με την ανταγωνιστικότητα κλπ.».
Ολες οι πλευρές, λοιπόν, κατέληξαν σε κοινή απόφαση να παραπέμψουν την πρόταση του ΣΕΒ στην Εθνική Επιτροπή Διαλόγου για την Απασχόληση, νομιμοποιώντας έτσι την ιταμή αξίωση του ΣΕΒ και θεωρώντας την συζητήσιμη. Ετσι, ένα θέμα που υποτίθεται ότι ήταν ταμπού για την εργατική πλευρά, το ενιαίο των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, γίνεται θέμα για διαπραγμάτευση. Μια διαπραγμάτευση από την οποία, βέβαια, μόνο η εργατική πλευρά έχει να χάσει.
Σαν έτοιμος από καιρό, κατενθουσιασμένος από τη συναινετική λύση που συμφωνήθηκε, με πρόταση της ΓΣΕΕ μάλιστα, ο υπουργός Εργασίας Π. Παναγιωτόπουλος μίλησε για διάλογο που «θα πρέπει να τον κάνουμε με εξαντλητικό τρόπο τους επόμενους μήνες» και ανακοίνωσε ότι «σύντομα θα καλέσει όλους τους κοινωνικούς εταίρους να προσέλθουν στην Επιτροπή Απασχόλησης».
Ολα είναι έτοιμα, λοιπόν, για να επανέλθουν τα διαβόητα Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης με νέα, πιο επαχθή μορφή. Οι βιομήχανοι πέτυχαν αυτό που ήθελαν. Να αρχίσουν, για πρώτη φορά μετά τη μεταπολίτευση του 1974, να συζητούνται μέτρα ακύρωσης των Συλλογικών Συμβάσεων. Αυτό είναι το πρώτο βήμα. Το επόμενο θα είναι η αναγνώριση των ατομικών συμβάσεων ως ισόκυρων και κατά παρέκκλιση των Συλλογικών. Το έχει πει ο Αλογοσκούφης, το περιλαμβάνει η κυβέρνηση στο «Εθνικό Σχέδιο Μεταρρυθμίσεων».
Η σκέψη και οι επιδιώξεις των καπιταλιστών περιγράφονται χαρακτηριστικά σε έγγραφο του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Πλεκτικής – Ετοίμου Ενδύματος Ελλάδος, του Συνδέσμου Κατασκευαστών Ετοίμου Ενδύματος και του Ελληνικού Συνδέσμου Βιοτεχνών Βιομηχάνων Υποδημάτων και Εξαγωγέων, που στάλθηκε στους προέδρους των άλλων εργοδοτικών οργανώσεων και στη ΓΣΕΕ (το αποκάλυψε ο «Ριζοσπάστης»). Ομως, μολονότι η ΓΣΕΕ είχε λάβει το συγκεκριμένο έγγραφο, δεν είπε κουβέντα στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε πριν τη συνάντηση με τον ΣΕΒ. Ηξερε, δηλαδή, πολύ καλά τι θέματα θα έθετε ο ΣΕΒ και είχε ετοιμάσει και την… εναλλακτική πρόταση, η οποία τόσο ικανοποίησε τον Κυριακόπουλο.
