Για μια ακόμη φορά, ο Περισσός επέλεξε να συμβαδίσει με τον αντιδραστικό εσμό, χτυπώντας την απεργία πείνας των 300 μεταναστών. Από τη Δευτέρα κιόλας, όταν άρχισε η προβοκατόρικη εκστρατεία, με τη δήθεν κατάληψη της Νομικής, τις δήθεν καταστροφές και τη δήθεν παρεμπόδιση της εκπαιδευτικής διαδικασίας, το Γραφείο Τύπου του Περισσού εξέδωσε μια αισχρή ανακοίνωση, με την οποία στήριζε όλη αυτή τη φασιστικού τύπου επίθεση ενάντια στους απεργούς πείνας και τους συμπαραστάτες τους.
Η ανακοίνωση ξεκινούσε ως εξής: «Αυτοί που οδήγησαν τους μετανάστες στο υπό ανακαίνιση παλιό κτήριο της Νομικής, με αυτή την ενέργεια δεν υπηρετούν τα δίκαια αιτήματα των μεταναστών – προσφύγων, αλλά τους εκθέτουν περισσότερο στη συκοφάντηση και στις απειλές αντιδραστικών κομμάτων και μηχανισμών, στην κρατική καταστολή και στους εκβιασμούς των κυκλωμάτων που τους εκμεταλλεύονται». Για τον Περισσό, 300 μετανάστες, αποφασισμένοι να κάνουν απεργία πείνας απαιτώντας νομιμοποίηση για όλους, είναι ένα κοπάδι που κάποιοι το οδηγούν όπου θέλουν. Οσο γι’ αυτούς τους κάποιους, την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης, δηλαδή, είναι το λιγότερο ανεύθυνοι τυχοδιώκτες και το περισσότερο πράκτορες, οι οποίοι, εκτός από το κακό που κάνουν στους μετανάστες, «προσφέρουν (και) υπηρεσίες στις δυνάμεις που επιθυμούν και επεξεργάζονται την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου»!
Η ανακοίνωση έκλεινε με κάλεσμα στους φοιτητές «να διεκδικήσουν την άμεση επίλυση του προβλήματος, να απορρίψουν την κατάσταση εκφυλισμού των συλλόγων τους, να προστατεύσουν το πανεπιστημιακό άσυλο από την υπονόμευση και την κατάργησή του». Στην ίδια μοίρα οι απεργοί πείνας («υπονόμευση») με την κυβέρνηση («κατάργηση»).
Αυτά τη Δευτέρα, λίγο μετά την απόφαση του ΔΣ του Συλλόγου Φοιτητών της Νομικής (με απουσία της παράταξης του Περισσού), που αποφάσιζε να καλοδεχτεί τους απεργούς πείνας μετανάστες στο άδειο παλιό κτίριο της Σχολής. Και κάμποσες ώρες μετά την απόφαση της κοσμητείας να κλείσει τη Σχολή, τάχα για λόγους υγείας. Ενώ το ΔΣ των φοιτητών κατήγγειλε την κοσμητεία για «λοκ άουτ» (με τις υπογραφές και των ΔΑΠ, ΠΑΣΠ, παρακαλώ), ο Περισσός έδινε χέρι βοήθειας στον αντιδραστικό κοσμήτορα, τον συνεργάτη του υπουργείου Μπάτσων και Καταστολής.
Την Τρίτη έδωσαν ρέστα. Με τον Σοφιανό στα κανάλια και τον «Ριζοσπάστη» να σαλπίζει από τον κύριο τίτλο της πρώτης σελίδας του, ότι κάποιοι (οι αλληλέγγυοι, δηλαδή) «εκθέτουν σε κινδύνους και απειλές τους έγκλειστους στη Νομική» και «παίζουν παιχνίδια στις πλάτες των μεταναστών»! Αντί να στηρίξουν την απεργία πείνας των 300 μεταναστών, έχυναν χολή, στηρίζοντας έτσι την επίθεση της κυβέρνησης και ολόκληρου του συστήματος, που βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη. Το ίδιο έκανε και ο Σοφιανός από το πρωινάδικο του Mega, εισπράττοντας τα εύσημα των παρουσιαστών και του υπόλοιπου αστικού εσμού. Αντί να επιτεθεί στην κυβέρνηση, επιτίθονταν στην Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης, κατηγορώντας την ότι χειραγωγεί τους μετανάστες.
Και τι δεν έλεγαν τα δημοσιεύματα στις εσωτερικές σελίδες. Για «παιχνίδια εκμετάλλευσης από διάφορες πλευρές», για «τυχοδιωκτικό παιχνίδι που αξιοποιεί τους μετανάστες για να ενταθεί η κρατική καταστολή», για θέμα ασύλου που άνοιξε και πάλι «στο οποίο συνεισέφεραν και αυτοί που οδήγησαν τους μετανάστες στο υπό ανακαίνιση κτίριο της Νομικής», για αλληλέγγυους που «συμβάλλουν αντικειμενικά σε τυχοδιωκτικά παιχνίδια σε βάρος των μεταναστών και του ασύλου» κ.λπ. κ.λπ. Το φοιτητικό μαγαζί του Περισσού υποστήριζε ότι «ευθύνη έχουν οι δυνάμεις ΣΥΝ – ΣΥΡΙΖΑ – ΕΑΑΚ, που εκθέτουν α-νεύθυνα τους μετανάστες, σε άθλιες συνθήκες, στην κρατική καταστολή, σε σχεδιασμούς αξιοποίησης του προβλήματος από δημοσιογράφους, από αντιδραστικούς μηχανισμούς, στην παραγωγή συντηρητικών αντανακλαστικών». Κατηγορούσε, δηλαδή, φοιτητικές παρατάξεις επειδή πήραν απόφαση να στηρίξουν την παρουσία των μεταναστών στη Νομική!
Το απόγευμα της ίδιας μέρας, ίσως λόγω εσωτερικών αντιδράσεων, η Παπαρήγα έκανε προσωπική δήλωση, με την οποία φαινόταν να μαζεύει τα προηγούμενα. Δεν επαναλάμβανε τα διάφορα προβοκατόρικα και καλούσε την κυβέρνηση να ικανοποιήσει τα αιτήματα των μεταναστών.
Την επόμενη μέρα, όμως, ο μεν «Ριζοσπάστης» επανερχόταν στην προβοκατορολογία, ο δε Πρωτούλης εμφανιζόταν σε πρωινάδικο και επαναλάμβανε τα ίδια, ρίχνοντας νερό στο μύλο του φασισταριού και της κυβέρνησης, που κατά τα άλλα κατέκρινε.
Απαντώντας, προφανώς, στις αντιδράσεις, κυρίως από το χώρο της νεολαίας τους, οι ηγέτες του Περισσού δημοσίευσαν την Πέμπτη ένα ασφαλίτικου τύπου μυθιστόρημα, με τίτλο «Πολλά ερωτηματικά». Σύμφωνα μ’ αυτό, «η εγκατάσταση 300 μεταναστών στη Νομική Σχολή στην Αθήνα και στο Εργατικό Κέντρο στη Θεσσαλονίκη είναι ένα γεγονός που αντικειμενικά προκαλεί πολλά ερωτηματικά». Τι προκαλεί τα ερωτηματικά; Το γεγονός ότι «αυτή η ομάδα μεταναστών ξεκίνησε συγκροτημένα και οργανωμένα» από τα Χανιά είναι ύποπτο. Λες και υπάρχει περίπτωση 300 άνθρωποι να συναποφασίσουν απεργία πείνας και να μην έχουν μια στοιχειώδη οργάνωση. Τα «ερωτηματικά» πολλαπλασιάζονται στη συνέχεια: ενώ όλα είχαν ανακοινωθεί από πριν, πώς ήταν τόσο σίγουροι ότι δεν θα αντιδράσει η Αστυνομία; (!!!) Αμέσως μετά έρχεται η στοχοποίηση ενός μέλους της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης (αυτόν βρήκαν πρόχειρο), του Ν. Γιαννόπουλου, ο οποίος το Δεκέμβρη του 2008 «με αφορμή την προβοκατόρικη δράση των κουκουλοφόρων, έγραφε στην εφημερίδα “Εποχή” της ΑΚΟΑ, συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ, τα εξής: «Η “κουκούλα” και η “πέτρα” είναι μητρικά ουσιαστικά στο λεξικό της εξέγερσης (…)»!!! Επειδή, λοιπόν, «εκείνα τα γεγονότα λειτούργησαν σαν το καλύτερο έδαφος για να ξεδιπλωθούν προβοκάτσιες ενάντια στο λαϊκό κίνημα», οι ίδιοι προβοκατόρικοι σκοποί υπηρετούνται και τώρα «και μάλιστα μπροστά στην οργάνωση της πανεργατικής απεργίας ενάντια στην αδίστακτη πολιτική κυβέρνησης – τρόικας – κεφαλαίου». Και βέβαια, «όσοι επέλεξαν τον πανεπιστημιακό χώρο, προσφέρουν –ηθελημένα ή όχι– υπηρεσίες σε εκείνες τις δυνάμεις που επιθυμούν την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου»! Συμπέρασμα: «Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι κάποιοι με αυτήν την ενέργεια δεν υπηρετούν τα δίκαια αιτήματα των μεταναστών – προσφύγων, αλλά τους εκθέτουν περισσότερο σε πολύ σοβαρές απειλές…».
Το 1973, η «Πανσπουδαστική» Νο 8, χαρακτήριζε τους φοιτητές της Νομικής, που πήγαν με πορεία από τη Σχολή τους για να κλειστούν με τους υπόλοιπους φοιτητές στο κατειλημμένο Πολυτεχνείο, «300 προβοκάτορες του Ρουφογάλη και της ΚΥΠ». Μολονότι μετά την πτώση της χούντας φρόντισαν να την εξαφανίσουν, για να μπορούν να μοστράρονται ως συμμέτοχοι σε μια εξέγερση που την είχαν συκοφαντήσει και λασπώσει, κυκλοφορούσε ευρέως και έμεινε στη σύγχρονη ιστορία ως μνημείο καταισχύνης ενός κόμματος που καπηλεύεται τον τίτλο του παλιού επαναστατικού ΚΚΕ. Στη μεταπολίτευση, την περίοδο του εργατικού και νεολαιίστικου ριζοσπαστισμού, συκοφαντούσαν κάθε κινητοποίηση που έφτανε σε σύγκρουση με την αστυνομία, ως έργο χουντικών πρακτόρων (π.χ. τις συγκρούσεις εργατών το 1976 για το νόμο 330 και των οικοδόμων την ίδια χρονιά). Το 1979 χτύπησαν με λύσσα τις καταλήψεις πανεπιστημίων, παρέα με την ΠΑΣΠ, χωρίς να τα καταφέρουν. Αυτές οι καταλήψεις, όμως, κατάφεραν για πρώτη και μοναδική μέχρι τώρα φορά να καταργήσουν ψηφισμένο από τη Βουλή νόμο (το νόμο 815). Το 1996, στην πορεία του Πολυτεχνείου, συνέλαβαν στη Σταδίου και παρέδωσαν στα ΜΑΤ δεκάδες νεαρούς διαδηλωτές. Το Δεκέμβρη του 2008, μαζί με τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το ΛΑΟΣ, προσπάθησαν να συκοφαντήσουν τη νεολαιίστικη εξέγερση. Δεν παραθέτουμε στοιχεία, γιατί τα γεγονότα είναι πρόσφατα και τα θυμόμαστε όλοι. Θυμίζουμε μόνο την περιβόητη φράση της Παπαρήγα από το βήμα της Βουλής, που χαρακτηρίζει την ουσία της πολιτικής τους: «Στη λαϊκή επανάσταση δεν θα σπάσει ούτε ένα τζάμι»!
Ακολούθησαν και τώρα τον ίδιο δρόμο, μολονότι κόπτονται υποτίθεται για τα δικαιώματα των μεταναστών και μόλις πριν από δέκα μέρες έκαναν κινητοποίηση στην Κέρκυρα για τους ναυαγούς που περισυνέλεξε και ξεφόρτωσε στο νησί ένα ολλανδέζικο φορτηγό. Με τη στάση τους ενάντια στην απεργία πείνας απέδειξαν ότι θέλουν τους μετανάστες μόνο σαν εργαλείο που θα στηρίζει τη συνδικαλιστική και κομματική πολιτική τους και όχι σαν αγωνιστές που θα διεκδικούν δικαιώματα.
Υπάρχουν κι άλλα αστικορεφορμιστικά κόμματα, όπως π.χ. ο ΣΥΝ. Δεν τολμούν, όμως, να συμπεριφερθούν με τέτοιο προβοκατόρικο τρόπο. Ο Περισσός συμπεριφέρεται σαν μια αντιδραστική αστική σέχτα, που δεν διστάζει μπροστά σε τίποτα, προκειμένου να κρατήσει μαντρωμένο τον κόσμο του.
