► Η λαϊκή ρήση λέει «όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα τον τσιμπάν οι κότες» και η παράφρασή της «όποιος ανακατεύεται με τον επαγγελματικό αθλητισμό τον πνίγει η μπόχα των σκανδάλων». Είναι λίγο άχαρο πριν τις διακοπές να αναφερθούμε σε θέματα που αποπνέουν οσμή σκανδάλου, αλλά δε μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά.
Ας ξεκινήσουμε με το νομοθετικό έργο της κυβέρνησης. Την Τετάρτη 19/7 ψηφίστηκε στη Βουλή από τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ η τροπολογία για την κατασκευή του γηπέδου του Παναθηναϊκού στον Ελαιώνα. Είχαμε γράψει σε παλιότερο φύλλο ότι οι όροι της παραχώρησης είναι χαριστικοί και για μια ακόμη φορά η περιουσία του λαού θα δοθεί σε καπιταλιστές για να κάνουν μπίζνες και να βγάζουν φράγκα στην υγεία των κορόιδων. Μετά την παραχώρηση του γηπέδου Καραϊσκάκη στον Κόκκαλη, τα δυο μεγάλα κόμματα «ξεχρέωσαν» το γραμμάτιο προς τον Βαρδινογιάννη. Ασχολούμαστε με το θέμα γιατί, εκτός από τους καταχρηστικούς όρους της συμφωνίας, στην τροπολογία αναφέρεται ότι οι συμπληρωματικές αθλητικές εγκαταστάσεις προβλέπονται σε ποσοστό ως 17.5% επί του συνόλου (η δομήσιμη επιφάνεια θα είναι μέχρι 53.000 τετραγωνικά μέτρα), και οι εμπορικές δραστηριότητες σε ανάλογο ποσοστό 17.5%. Αν ψάξει κάποιος τους όρους της ανάλογης συμφωνίας για το γήπεδο Καραϊσκάκη, θα δει ότι σε αυτή τα αντίστοιχα ποσοστά είναι 10%. Ηδη, από την πλευρά του Κόκκαλη γίνονται προσπάθειες για να αυξηθεί το ποσοστό στο 15% και νομίζω ότι είναι απλά θέμα χρόνου να έρθει στη Βουλή τροπολογία που θα διορθώνει την «αδικία» σε βάρος του Ολυμπιακού.
Ξέρουμε ότι οι καπιταλιστές θέλουν να φτιάξουν καινούργια γήπεδα, όχι γιατί ενδιαφέρονται για την εξυπηρέτηση των φιλάθλων, αλλά γιατί τα φράγκα που κερδίζουν από την εκμετάλλευση των εμπορικών χρήσεων είναι πολλά. Σύσσωμη η οικογένεια του Παναθηναϊκού (ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ), χαιρέτησε την ψήφιση της τροπολογίας, ενώ και ο Κακλαμάνης έσπευσε να ψηφοθηρήσει χαρακτηρίζοντας το έργο ως «το μεγαλύτερο έργο που έχει γίνει ποτέ στην Αθήνα». Ακονίζουν τα δόντια τους και ετοιμάζονται να πάθουν εξάρθρωση σιαγόνων από τη μάσα και εμείς αδέλφια σφυρίζουμε αδιάφορα. Αφήστε που ορισμένοι οπαδοί του Παναθηναϊκού απαιτούν να γίνει το νέο γήπεδο, απαιτούν δηλαδή να βγουν φράγκα από την τσέπη τους και να πάνε στην τσέπη του Τζίγγερ.
Παραμένουμε στη Βουλή και από το νομοθετικό έργο περνάμε στον κοινοβουλευτικό έλεγχο. Αξίζει να διαβάσετε από τα πρακτικά της Βουλής τη συζήτηση της με αριθ. 78/48/14-6-2006 επίκαιρης ερώτησης 23 βουλευτών του ΠΑΣΟΚ με θέμα «Συστηματική ολιγωρία της Κυβέρνησης για την πάταξη φαινομένων κατασπατάλησης δημοσίου χρήματος και διαφθορά στον Οργανισμό Προγνωστικών Αγώνων Ποδοσφαίρου ΟΠΑΠ». Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ καταγγέλλουν την κυβέρνηση και ιδιαίτερα τον αρμόδιο υφυπουργό Αθλητισμού Γιώργο Ορφανό για στημένους διαγωνισμούς εκατομμύριων ευρώ, για αδιαφανείς διαδικασίες, για παράνομες αποφάσεις επιτροπών (ψήφιζαν και οι αναπληρωματικοί για να βγει το επιθυμητό αποτέλεσμα), για φωτογραφικές προκηρύξεις και αλλά παρόμοια. Η στήλη δεν έχει τη δυνατότητα να ψάξει τα στοιχεία και να αποφανθεί αν είναι πραγματικά ή κατασκευασμένα, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση. Από τον τρόπο όμως που απαντούν τόσο ο υφυπουργός Αθλητισμού όσο και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας στη συγκεκριμένη επερώτηση καταλαβαίνουμε δυο πράγματα: πρώτο, ότι κάτω από το τραπέζι δεκάδες εκατομμύρια βγαίνουν από τα ταμεία του Οργανισμού για να μπουν στις τσέπες επιτήδειων και ημετέρων και, δεύτερο, ότι στο ΠΑΣΟΚ δεν δικαιούνται για να ομιλούν, γιατί είναι οι πρώτοι διδάξαντες και επί των ημερών τους το φαγοπότι ήταν το ίδιο πλούσιο.
Βρόμα και δυσωδία αναδύεται από κάθε σελίδα των πρακτικών και δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός για να καταλάβει τι παίζεται. Αξίζει να σημειώσουμε μόνο ορισμένα στοιχεία που αποδεικνύουν το μέγεθος της σπατάλης και της διαφθοράς. Ο μηνιαίος μισθός για το διευθύνοντα σύμβουλο είναι 15.000 ευρώ και για τον πρόεδρο της ΟΠΑΠ ΑΕ 12.000 ευρώ, ενώ προβλέπεται και πριμ παραγωγικότητας που φτάνει τα 100.000 ευρώ για το 2006! Οι χορηγίες σε συλλόγους, σωματεία, ιδρύματα και λοιπές «κοινωφελείς» δυνάμεις έφτασαν το 2005 τα 66.000.000 ευρώ (για το 2006 υπήρχε πρόβλεψη για ποσό 75.000.000 ευρώ). Σε επιτροπή αξιολόγησης διαγωνισμού, δυο μέλη της επιτροπής ήταν προσωπικοί φίλοι του διευθύνοντος συμβούλου και ένας από αυτούς ήταν διευθυντικό στέλεχος σε εταιρία που η θυγατρική της κρίθηκε ανάδοχος του διαγωνισμού. Τέλος, αξίζει να σημειώσουμε ότι ο ΟΠΑΠ είναι ίσως η σημαντικότερη δημόσια επιχείρηση, αφού με βάση την εισηγητική έκθεση του 2005 για το 2004 είχε οικονομικό αποτέλεσμα 690.000.000 ευρώ, όταν το σύνολο σε όλες τις άλλες ΔΕΚΟ ήταν 559.000.000ευρώ.
Από τα παραπάνω καταλαβαίνουμε το μέγεθος της διαφθοράς και της διαπλοκής. Εχουμε αρκετές φορές τονίσει ότι γύρω από τον επαγγελματικό αθλητισμό τζογάρονται πολλά φράγκα, όμως το μέγεθος του τζίρου ξεπερνά κάθε πρόβλεψη. Από τα παραπάνω μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε τους λόγους για τους οποίους οι «ανιδιοτελείς εργάτες του ελληνικού αθλητισμού» έχουν αφιερώσει εαυτόν στην υπηρεσία του και οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας συμπλήρωναν και συμπληρώνουν η μια την άλλη με νόμους και διατάξεις, προκειμένου να μετατρέψουν τον ΟΠΑΠ σε εταιρία που προωθεί το τζόγο και βγάζει τεράστια κέρδη, τα οποία μπορούν να διαχειρίζονται κατά το δοκούν για να εξαργυρώνουν γραμμάτια και να βολεύουν ημετέρους.
►Η επιστροφή της Λάρισας στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις ήταν τραυματική τόσο για την ίδια, όσο κυρίως για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Η θεσσαλική ομάδα έχασε τη μάχη κόντρα στην τουρκική Καϊσερίσπορ, η οποία δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια μικρομεσαία ομάδα σε ένα υποβαθμισμένο πρωτάθλημα, όπως αυτό της γειτονικής χώρας. Με αφορμή το αποτέλεσμα της αναμέτρησης μπορούμε να βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα για το επίπεδο και της προοπτικές του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ας δούμε τα δεδομένα.
Η Λάρισα είναι μια ομάδα που αποτελεί ελπίδα για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Εκπροσωπεί μια γεωγραφική περιοχή της χώρας με οικονομικό ενδιαφέρον, έχει διοίκηση που αποτελείται από τεχνοκράτες και όχι από επαγγελματίες παράγοντες, ο ιδιοκτήτης της ομάδας δείχνει καπιταλιστής που έχει διάθεση να κερδίσει μέσα από τις «επενδύσεις» στο ποδόσφαιρο και όχι με τη λογική της αρπαχτής, φτιάχνει νέο σύγχρονο γήπεδο και προπονητικές εγκαταστάσεις και έχει πολλούς οπαδούς που την ακολουθούν παντού. Μετά από πολλά χρόνια επέστρεψε στην μεγάλη κατηγορία, κατάφερε αμέσως να εξασφαλίσει (έστω και έμμεσα) την συμμετοχή της στο Intertoto και ένας από τους βασικούς στόχους της ήταν μέσω αυτής της διοργάνωσης να συμμετάσχει στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Οχι μόνο δεν σνομπάρισε τη διοργάνωση, όπως έκανε πέρσι το Αιγάλεω, αλλά αντίθετα προσπάθησε, ανεπιτυχώς να «επενδύσει» σε αυτή. Ποιο είναι το τελικό συμπέρασμα; Οταν μια από τις μεγάλες ελπίδες του ελληνικού ποδοσφαίρου δε μπορεί να ξεπεράσει εμπόδια δυναμικότητας της Καϊσερίσπορ, τότε τα μαντάτα είναι άσχημα. Αντί λοιπόν να ασχολούμαστε με τις μεγάλες νίκες των ομάδων μας στα φιλικά παιχνίδια προετοιμασίας, μήπως θα έπρεπε να βρούμε τρόπους για να κλείσουμε το άνοιγμα της ψαλίδας που μας χωρίζει από τους αντιπάλους μας στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο και να προετοιμαστούμε για τις ευρωπαϊκές σφαλιάρες του χειμώνα; Οι μέχρι στιγμής εξελίξεις στο ελληνικό πρωτάθλημα μας πείθουν ότι η Λάρισα ήταν η αρχή. Οσο περνούν τα χρόνια, από τις κατραπακιές το ελληνικό ποδόσφαιρο μας θυμίζει τον Αλέκο Τζαννετάκο στις παλιές ελληνικές ταινίες.
Κος Πάπιας
ΥΓ: Γνωρίζατε αγαπητοί αναγνώστες ότι ο Ολυμπιακός έχει να σημειώσει γκολ από εκτέλεση κόρνερ στο Champions League από τον Οχτώβρη του 2000 (εκτελεστής o Ζέτεμπεργκ και σκόρερ ο Ζιοβάνι); Από τότε σε 33 παιχνίδια έχουν εκτελεστεί περισσότερα από 100 κόρνερ χωρίς επιτυχία. Είναι γνωστή σε όλους σας η οπαδική προτίμηση της στήλης και ξέρετε όλοι σας ότι καλός λόγος για τους γαύρους δεν θα βγει από το στόμα μου. Ομως, κριτική για τον τρόπο που εκτελεί ο Ολυμπιακός τα κόρνερ ομολογώ ότι δεν είχα σκεφτεί να κάνω. Αποδεικνύεται περίτρανα ότι πάντα υπάρχουν καλύτεροι και ότι όλοι μας θα πρέπει να προσπαθούμε διαρκώς να βελτιωθούμε.
