Πριν καλά-καλά ξεκινήσει η τουριστική σεζόν, χάος επικρατεί στα λιμάνια της χώρας, καθώς τα σαπάκια της ακτοπλοΐας «μένουν» το ένα μετά το άλλο από μηχανές και οι επιβάτες υποβάλλονται σε αβάσταχτη ταλαιπωρία μέχρι να φτάσουν στον προορισμό τους. Ο Κεφαλογιάννης, βέβαια, ζώντας στην κοσμάρα του, εκτίθεται καθημερινά με τις παπαριές που αμολάει, γεγονός που ανάγκασε τον Καραμανλή να τον φωνάξει στο Μαξίμου και να του κάνει αυστηρές συστάσεις (ο Ρουσόπουλος φρόντισε να το μάθουν οι δημοσιογράφοι).
Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι ο Κεφαλογιάννης. Δεν έχουμε να κάνουμε απλά με έναν ανίκανο υπουργό που δε μπορεί να κουμαντάρει την κατάσταση. Οποιος και να ήταν στη θέση του τα ίδια θα είχαμε. Το πολύ-πολύ κάποιος άλλος να έκανε καλύτερο επικοινωνιακό χειρισμό. Επί της ουσίας δεν θα έκανε τίποτα, γιατί καμιά κυβέρνηση και κανένας υπουργός δεν έχει διάθεση να τα βάλει με τους γκάνγκστερ της ακτοπλοΐας, που έχουν μετατρέψει το Αιγαίο σε ξέφραγο αμπέλι και τα σαπάκια τους σε χρυσοφόρες επιχειρήσεις.
Γιατί «μένουν» από μηχανές τα βαπόρια που υποτίθεται πως μόλις έχουν βγει από την ετήσια συντήρησή τους και θα πρέπει να βγάλουν άνετα το καλοκαίρι (άντε να πάθουν καμιά ζημιά τον Αύγουστο, όταν θα έχουν καταπονηθεί από τα συνεχή ταξίδια); Οπως λένε οι ναυτεργάτες, έχουν γίνει πολλές συντηρήσεις μαϊμού, με μεταχειρισμένα και ιμιτασιόν ανταλλακτικά. Γι’ αυτό και τα βαπόρια «μένουν» στο πρώτο κιόλας ζόρι. Εμείς, βέβαια, αυτό δε μπορούμε να το ελέγξουμε, όμως μας φαίνεται πολύ πειστικό, ειδικά όταν δεν έχουμε ακούσε άλλη εξήγηση, ούτε από την κυβέρνηση ούτε από τους εφοπλιστές. Μας φαίνεται πειστικό και για έναν επιπρόσθετο λόγο. Κανένας εφοπλιστής δε θα κάνει συντήρηση σε ένα υπέργηρο πλοίο, χωρίς να έχει τη διαβεβαίωση της κυβέρνησης ότι θα αυξηθεί το όριο ηλικίας. Γιατί να πάρει το ρίσκο μιας αξιόπιστης συντήρησης σ’ ένα βαπόρι που σε ένα-δυο χρόνια θα πρέπει να αποσυρθεί βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας; Από τη στιγμή που κανείς δεν τον ελέγχει, κάνει μερικά πασαλείμματα και… όποτε αποπλεύσει. Ετσι κι αλλιώς την πελατεία την έχει εξασφαλισμένη και με εισιτήριο απελευθερωμένο πλέον.
Γι’ αυτό και ο Κεφαλογιάννης υπέκυψε και σ’ αυτό τον εκβιασμό των εφοπλιστών και τους υποσχέθηκε ότι το όριο ηλικίας θα παραταθεί και οι διάφορες «Δημητρούλες» και «Ιεράπετρες» θα μπορούν να ταλαιπωρούν τους επιβάτες για μερικά χρόνια ακόμη. Σε τροπολογία που ψηφίστηκε από την κυβερνητική πλειοψηφία προβλέπεται η δυνατότητα σύναψης 12ετών συμβάσεων για την άγονη γραμμή (εκεί είναι το ζεστό παραδάκι), με την προϋπόθεση ότι κατά την έναρξη της σύμβασης το πλοίο δεν θα έχει ηλικία μεγαλύτερη των 8 ετών. Ομως, ποιος εφοπλιστής θα πάει να δρομολογήσει καινούργιο βαπόρι στην άγονη γραμμή; Στην περίπτωση αυτή, λοιπόν, θα μπορούν να συνάπτονται και συμβάσεις μικρότερης διάρκειας, για τις οποίες ο Κεφαλογιάννης αρνήθηκη σθεναρά να βάλει όριο ηλικίας στα βαπόρια. Μετά την κοινοβουλευτική συζήτηση, είπε στους δημοσιογράφους ότι θα γίνονται μόνο μονοετείς συμβάσεις. Εστω κι έτσι, όμως, οι εφοπλιστές θα μπορούν να ρίξουν τα σαπάκια στην άγονη γραμμή (αφού στο μεταξύ καταργηθεί το όριο γήρατος) και να βάλουν τα πιο καινούργια βαπόρια στις πιο προσοδοφόρες γραμμές. Αυτό είναι το «κόλπο γκρόσο» του καλοκαιριού του 2006.
