Το δρόμο για τις επόμενες εκλογές στρώνει η κυβέρνηση Καραμανλή. Ετσι, μετά τις αυξήσεις στο ΕΚΑΣ και τις συντάξεις του ΟΓΑ, που ανακοίνωσε ο Καραμανλής στη ΔΕΘ, σειρά πήραν ο Αλογοσκούφης με τον Τσιτουρίδη, που ανακοίνωσαν αυξήσεις (σε δόσεις) στο επίδομα ανεργίας. Ετσι, η κυβέρνηση ολοκληρώνει την εικόνα της «κοινωνικής ευαισθησίας» της, πιάνοντας όλες τις «ευπαθείς ομάδες»: χαμηλοσυνταξιούχους και άνεργους.
Με περισσό θράσος οι δυο υπουργοί (ο Τσιτουρίδης σε κάθε κίνησή του βάζει μέσα και τον Αλογοσκούφη, για να του φτιάχνει το προφίλ) ανακοίνωσαν ότι «εξαντλούν όλα τα περιθώρια, δημοσιονομικά και άλλα»και ότι οι άνεργοι πρέπει να αισθάνονται ευτυχισμένοι (ξέχασαν, βέβαια, να πουν ότι πρόκειται για μια μικρή μόνο μερίδα των ανέργων, αυτούς που παίρνουν επίδομα ανεργίας υπό πολύ αυστηρές προϋποθέσεις και για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, ανεξάρτητα του αν θα βρουν δουλειά ή όχι). Το επίδομα θα διαμορφωθεί στα 367 ευρώ σε δυο δόσεις το 2007 και στα 404 ευρώ το 2008, έκτοτε δε θα ακολουθεί τις αυξήσεις του βασικού μισθού.
Ακόμα και ο ισχύων νόμος προβλέπει ότι το επίδομα ανεργίας πρέπει να είναι τα 2/3 του κατώτερου μισθού. Δηλαδή 67%. Ομως, με τις αυξήσεις της κυβέρνησης το 2008 θα φτάσει μόλις το 55% (δηλαδή, 12% κάτω από το ποσοστό που προβλέπει ο νόμος). Ο Τσιτουρίδης, όμως, δεν είχε κανένα πρόβλημα να πει, ότι ο νόμος 2224 του 1994 «ουδέποτε τηρήθηκε»! Χρειάζεται πραγματικά θράσος για να βγαίνει ένας υπουργός και να λέει ότι δεν εφαρμόζει ένα νόμο, επειδή δεν τον εφάρμοσαν και οι προκάτοχοί του. Παραδέχεται, δηλαδή, ότι και αυτός συνεχίζει μια παρανομία που μετράει ήδη 12 χρόνια.
Και γιατί δεν πάνε το επίδομα ανεργίας τουλάχιστον στο 67% που προβλέπει ο νόμος τους; Μήπως δεν υπάρχουν κονδύλια στον ΟΑΕΔ; Κονδύλια υπάρχουν, όμως ένα διαρκώς αυξανόμενο κομμάτι τους διατίθεται στα λεγόμενα προγράμματα ενεργητικής απασχόλησης. Δηλαδή, επιχορηγούν καπιταλιστές, με διάφορα προγράμματα που ανακοινώνονται συνέχεια, το ένα μετά το άλλο, για να προσλαμβάνουν ανέργους. Ανέργους που δε μένουν μετά στη δουλειά, γιατί σκοπός του καπιταλιστή είναι η εξασφάλιση τζάμπα εργατικής δύναμης. Εχουμε αποδείξει πολλές φορές, μέσα από επίσημα έγγραφα, ότι αυτά τα αμαρτωλά προγράμματα, με τα οποία οι καπιταλιστές ροκανίζουν τα λεφτά των ανέργων, δεν έχουν καμιά συνεισφορά στη μείωση της ανεργίας. Μια ανακύκλωση ανέργων γίνεται.
Οσο για τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, περί άλλα τυρβάζει. Η ΓΣΕΕ απαξίωσε να βγάλει μια τυπική έστω ανακοίνωση διαμαρτυρίας με την οποία να ζητήσει τουλάχιστον την εφαρμογή του νόμου. Αφησε έτσι τους υπουργούς να κάνουν δημαγωγική προπαγάνδα, εμφανιζόμενοι σαν προστάτες των ανέργων.
Περιττεύει, βέβαια, να πούμε ότι πραγματικά μέτρα προστασίας των ανέργων δεν πρόκειται να δούμε από τις κυβερνήσεις.
Από τη στιγμή που η εργατική τάξη έχει εγκαταλείψει κάθε διεκδίκηση, οι κυβερνήσεις θα παίζουν μπάλα μόνες τους. Ο κάθε Γιακουμάτος θα «μπαλαμουτιάζει» τα στοιχεία καταγραφής της ανεργίας και ο κάθε Τσιτουρίδης θα πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες.
Από τη στιγμή που η εργατική τάξη έχει εγκαταλείψει κάθε διεκδίκηση, οι κυβερνήσεις θα παίζουν μπάλα μόνες τους. Ο κάθε Γιακουμάτος θα «μπαλαμουτιάζει» τα στοιχεία καταγραφής της ανεργίας και ο κάθε Τσιτουρίδης θα πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες.
Ο ελληνικός καπιταλισμός αναπτύσσεται τα τελευταία χρόνια με ετήσιο ρυθμό γύρω στο 4% (4,1% το 2005), όμως η ανεργία δε μειώνεται, γιατί η ανάπτυξη επιτυγχάνεται μέσω της εντατικοποίησης της εργασίας. Και είναι αυτός ο λόγος που πρέπει να οδηγήσει τους εργαζόμενους σε διεκδίκηση μείωσης του ωράριου εργασίας (χωρίς καμιά μείωση αποδοχών) και ταυτόχρονα στη διεκδίκηση επιδόματος ανεργίας, ίσου τουλάχιστον με το βασικό μισθό, για κάθε άνεργο, χωρίς προϋποθέσεις, για όσο μένει άνεργος.
