Θα έσπευσε, άραγε, σύσσωμη η κυβέρνηση (Ρουσόπουλος -δηλαδή Καραμανλής-, Αλογοσκούφης, Δούκας) να απαλλάξει από κάθε ευθύνη και να στηρίξει πολιτικά τον γενικό γραμματέα του υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών Γ. Κουρή, αν δεν ήταν απολύτως σίγουρη ότι το πόρισμα που ετοιμάζει ο πρόεδρος της Αρχής καταπολέμησης του μαύρου χρήματος Γ. Ζορμπάς δεν θα αφήνει καμιά σκιά για τον Κουρή; Η απάντηση στο ερώτημα είναι αυτονόητα αρνητική. Ειδικά το μέγαρο Μαξίμου δεν θα έπαιρνε θέση. Ο Ρουσόπουλος δεν θα πήγαινε στο press room αλλά θα έστελνε τον Αντώναρο που σαν βράχος ακλόνητος δέχεται απαθώς τις ερωτήσεις χωρίς να απαντά σε καμία.
Θυμηθείτε πώς ξεκίνησε αυτή η ιστορία. Ο Αλογοσκούφης κάλεσε στο γραφείο του τους επικεφαλής διάφορων Αρχών, μεταξύ των οποίων και τον Ζορμπά. Κι αυτός δεν είχε κανένα πρόβλημα να πάει και να φωτογραφηθεί. Ο πρόεδρος μιας υποτιθέμενης ανεξάρτητης Αρχής, με καθήκοντα δίωξης μάλιστα, πήγε να πάρει γραμμή από αυτόν που εκ των πραγμάτων ήταν ελεγχόμενος σ’ αυτή την υπόθεση. Είχε, όμως, σύμμαχο ο Ζορμπάς τα ΜΜΕ, που του έπλεκαν συνεχώς το εγκώμιο (ο αδιάφθορος εισαγγελέας και άλλα παρόμοια γλιτσιάρικα). Ετσι, φορώντας το φωτοστέφανο του αδιάφθορου, ετοιμάζεται σε λίγες μέρες να παραδώσει το πόρισμά του, που θα βγάζει λάδι την κυβέρνηση. Το πολύ να αποδώσει ευθύνες σύμφωνα με το σχήμα που από την αρχή είχε διατυπώσει ο Αλογοσκούφης: «ανίδεες διοικήσεις Ταμείων – άπληστοι χρηματιστές».
Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι πριν βγει ο Ρουσόπουλος στο press room και προσφέρει πρωθυπουργική κάλυψη στον Κουρή, ο Αλογοσκούφης είχε ενημερώσει τον Καραμανλή για την πορεία των ερευνών της επιτροπής Ζορμπά! Τόση ανεξαρτησία πια δεν αντέχεται!
Περιττεύει, βέβαια, να σημειώσουμε ότι τα κυβερνητικά στελέχη, που έως και την περασμένη εβδομάδα απαντούσαν στερεότυπα σε κάθε σχετική ερώτηση, ότι δεν κάνουν δηλώσεις γιατί το θέμα εκκρεμεί ενώπιον της Δικαιοσύνης και διερευνάται απ’ αυτή, άλλαξαν άρδην στάση και έκαναν δηλώσεις υπέρ του Κουρή, ο οποίος μάλιστα ακόμα δεν έχει καταθέσει στον Ζορμπά. Είναι από τις περιπτώσεις που δεν τηρούνται ούτε κάποια προσχήματα, σύμφωνα με το ιδεολόγημα της «διάκρισης των εξουσιών». Και επιβεβαιώνει αυτή η στάση της κυβέρνησης, ότι «έχει δεμένο το γάιδαρό της» απ’ όλες τις πλευρές. Το κουκούλωμα, για το οποίο πυρετωδώς εργάζεται τόσο καιρό ο Αλογοσκούφης, λιγότερο στο προσκήνιο και περισσότερο στο παρασκήνιο, βρίσκεται στην τελική του φάση. Απομένει να πέσουν και τυπικά οι υπογραφές της τακτικής Δικαιοσύνης και της επιτροπής Ζορμπά.
Βασικός σταθμός στη διαδικασία κουκουλώματος ήταν η κίνηση της JP Morgan, ύστερα από παρασκηνιακή συμφωνία με τη North Asset Management του Παπαμαρκάκη, να αγοράσει αυτή το δομημένο ομόλογο από το ΤΕΑΔΥ και τα άλλα τρία Ταμεία, χωρίς να μεσολαβήσει η αντίστροφη διαδρομή της πώλησής του. Κίνηση που αποκαλύπτει ότι εμπνευστής της ιδεάς ήταν ο Αλογοσκούφης και όχι η αμερικάνικη εταιρία. Ακόμα και η αρχική πρόταση (να επαναγοραστεί το ομόλογο, αφού κάνει τον αντίστροφο κύκλο, ώστε κάθε πλευρά να εγκαταλείψει το δικό της κέρδος) ακούστηκε παράξενα.
Ηταν πρωτοφανής στα παγκόσμια χρηματιστηριακά πρακτικά, όπου η πώληση είναι πώληση και δεν τίθεται υπό την αίρεση πολιτικών εξελίξεων. Με έντεχνο τρόπο ο Αλογοσκούφης κατάφερε να την παρουσιάσει ως επιχειρηματική κίνηση μιας εταιρίας που δεν ήθελε να χάσει το κύρος της! Οταν η πρόταση κόλλησε στον Παπαμαρκάκη, που φέρεται να έχει εισπράξει τη μεγαλύτερη προμήθεια και προφανώς είναι αυτός που πλήρωσε τις περισσότερες μίζες, όλοι πίστεψαν ότι ήταν απλά ένα πυροτέχνημα, αφού το ναυάγιο ήταν βέβαιο (τα στελέχη της «Ακρόπολις», που ουσιαστικά έχει διαλυθεί, δεν ήταν κορόιδα να επιστρέψουν τις προμήθειές τους, που ήδη βρίσκονται σε ασφαλή θησαυροφυλάκια εκτός Ελλάδας). Οταν, λοιπόν, η JP Morgan επανήλθε με πρόταση να αγοράσει αυτή το ομόλογο από τα Ταμεία, χάνοντας προμήθειες τουλάχιστον 8,5 εκατ. ευρώ που έχουν δοθεί σε άλλους, φάνηκε καθαρά ότι αυτό ήταν σχέδιο της κυβέρνησης, που ήθελε να βγάλει από την πολιτική ατζέντα τις κραυγές «φέρτε πίσω τα λεφτά».
Θα πληρώσει, άραγε, τις διαφυγούσες μίζες η JPM; Πριν απαντήσουμε στο ερώτημα, ας σημειώσουμε ότι η ανακοίνωση της JPM ήρθε ελάχιστες μέρες μετά τη δήλωση Πρινιωτάκη, με την οποία κατήγγειλε ότι ανώτατα στελέχη της JPM είπαν ψέματα ότι θεωρούσαν πως το ομόλογο θα παρακρατηθεί από τη δική του εταιρία (ΝΑΜ). Γνώριζαν πού θα κατέληγε το ομόλογο, δήλωσε ο Παπαμαρκάκης και τα στελέχη της JPM έκαναν τουμπεκί ψιλοκομμένο, προφανώς επειδή ο Παπαμαρκάκης έχει στα χέρια του εσωτερική αλληλογραφία ανάμεσα στις δυο εταιρίες. Αρα, μαζί αποφάσισαν την επαναγορά, υπό την υψηλή επιστασία του Αλογοσκούφη, και με κάποιο τρόπο μοίρασαν και τη χασούρα από τις διαφυγούσες μίζες.
Χασούρα τρόπος του λέγειν. Ο ελληνικός λαός θα πληρώσει τις μίζες που ενθηλάκωσαν κάποιοι. Δεν υπήρχε περίπτωση στελέχη ενός τραπεζικού-χρηματιστηριακού κολοσσού, όπως η JPM, να δεχτούν τόσο εύκολα να χάσουν λεφτά από μια πράξη που γι’ αυτούς ήταν νόμιμη. Ειδικά όταν απέναντί τους έχουν μια κυβέρνηση που καίγεται πολιτικά να κλείσει το θέμα με επαναγορά του ομόλογου. Σε τέτοια πράγματα οι καπιταλιστές παζαρεύουν σκληρά. Αλλωστε, όλη η ζωή τους είναι ένα ατέλειωτο ανταγωνιστικό παζάρι. Πρέπει να θεωρείται βέβαιο, λοιπόν, ότι τα λεφτά τους θα τα πάρουν πίσω στο ακέραιο. Πώς; Μέσω «δουλειών» που ήδη συμφώνησαν με την κυβέρνηση.
