Πάνω από 1.400 συλλήψεις έκανε η γαλλική αστυνομία (τουλάχιστον 400 την περασμένη Τρίτη) και η «Δικαιοσύνη» σέρνει στις αίθουσες των δικαστηρίων εκατοντάδες νεολαίους, στην πλειοψηφία τους μεταξύ 14 και 20 ετών. Παρολαυτά, ο κίνδυνος εξάπλωσης των συγκρούσεων εξακολουθεί να κρέμεται σαν Δαμόκλειος σπάθη πάνω από την κυβέρνηση Σαρκοζί.
Οι «αλήτες», που δεν θα πρέπει να αφεθούν ατιμώρητοι, κατά τον υπουργό Εσωτερικών Μπρις Ορτεφέ, ή αλλιώς οι «casseurs» (αυτοί δηλαδή που τα σπάνε, όρος που έχει καθιερωθεί εδώ και πάνω από μία δεκαετία στη Γαλλία) βγήκαν στους δρόμους των πόλεων και τα έκαναν γυαλιά καρφιά, σπάζοντας βιτρίνες καταστημάτων και στήνοντας οδοφράγματα. Οι σφοδρότερες συγκρούσεις έγιναν στη Ναντέρ, δυτικά του Παρισιού, ενώ συγκρούσεις μεταξύ των νεολαίων που έστηναν οδοφράγματα και πετούσαν πέτρες και των μπάτσων που πετούσαν δακρυγόνα και πλαστικές σφαίρες ξέσπασαν και στη Λιόν, τη Ναντ, τη Ρουέν και αλλού.
Το πιο ανησυχητικό για τους κρατούντες είναι το γεγονός ότι πολλοί από τους νέους που συγκρού-ονται δεν είναι «γνωστοί-άγνωστοι», αλλά παντελώς άγνωστοι. Σύμφωνα με τον Guardian, μεταξύ όσων συνέλαβε η αστυνομία στη Ναντ ήταν ένα 10χρονο αγόρι, ενώ στη Λιόν τα δύο τρίτα των νέων που συνελήφθησαν ήταν άγνωστα στην αστυνομία. Ταυτόχρονα με την καταστολή (που δεν γίνεται μόνο κατά των νεολαίων που αντιστέκονται βίαια αλλά και των απεργών που μπλοκάρουν τους δρόμους και τα διυλιστήρια), στήνεται το γνωστό θέατρο της προβοκατορολογίας. Οι βίαιες συγκρούσεις είναι εξορισμού «προβοκατόρικες», όπως σημείωσε και ο «δικός μας» ο Περισσός στο Ριζοσπάστη της περασμένης Τετάρτης: «Το κυβερνητικό “ενδιαφέρον” φυσικά δεν εμπόδισε ώστε η νεολαία να είναι ο κύριος στόχος των προβοκατόρικων προσπαθειών βίαιων συγκρούσεων». Στο δε γαλλικό κανάλι France 24, «ειδικός εργατολόγος» επιστρατεύτηκε την περασμένη Τετάρτη για να εξηγήσει πόσο κακό κάνουν οι συγκρούσεις: «Τα συνδικάτα ντροπιάζονται από αυτή τη βία, η οποία καθοδηγείται από αναρχικά στοιχεία των συνδικάτων που θέλουν να εκτροχιάσουν όσες προσπάθειες γίνονται για διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση»!
Η νεολαιίστικη αντιβία, όμως, είναι πλέον σημάδι των καιρών. Οπως σημάδι των καιρών είναι και το ότι η βία δεν εκδηλώνεται πάντα με την πρέπουσα «καθαρότητα», όπως την φαντάζονται ορισμένοι από καθέδρας «σοσιαλιστές». Οπως στο Μονπελιέ, όπου, σύμφωνα με το libcom (αναρχικό site που δημοσιεύει γεγονότα από τα κινήματα παγκόσμια), «το γραφείο του φύλακα ενός λυκείου τυλίχθηκε στις φλόγες και έσπασαν πολλά παράθυρα από 50 νεαρούς. Μια καθηγήτρια που πιθανότατα διαμαρτυρήθηκε γι’ αυτή τη λογική επίθεση, δέχτηκε μολότωφ πάνω της, χωρίς να την ακουμπήσει. Τους αποκάλεσε τρομοκράτες. Το σχολείο εκκενώθηκε». Συνεχίζοντας την ανταπόκρισή του το site αναφέρει: «Οι νεαροί επιτέθηκαν επίσης σε κολεγιόπαιδα (12-15 χρονών) και επιχείρησαν να χτυπήσουν σε άλλο σχολείο πλησιέστερα, αυτή τη φορά πηγαίνοντας στα υπνοδωμάτια και κλέβοντας ό,τι μπορούσαν. Ενα αυτοκίνητο με ένα ζευγάρι μέσα του αναποδογυρίστηκε έξω από το σχολείο και ένας οδηγός τραμ μαχαιρώθηκε στο χέρι». Ο τοπικός Τύπος βοά από καταγγελίες ενάντια στους «casseurs», τηρώντας σιγήν ιχθύος για περιστατικά βίας κατά των μαθητών από αντιδραστικούς καθηγητές.
Η προβοκατορολογία επομένως δεν είναι μόνο… ελληνικό φαινόμενο. Είναι το τελευταίο χαρτί αυτών που θέλουν να περιοριστεί η λαϊκή αγανάκτηση σε πλαίσια που δεν θα ξεπερνούν τις ανοχές του συστήματος. Για το σκοπό αυτό επιστρατεύονται ακόμα και υπαρκτές στρεβλώσεις της λαϊκής αντιβίας σε καθαρά αυτοκαταστροφική κατεύθυνση, για να στοιχειοθετηθεί η αναγκαιότητα της «πολιτικής πάλης» στα πλαίσια του συστήματος. Ομως, ούτε και σε επαναστάσεις υπήρξε ποτέ τέτοια «καθαρότητα» από τους κολασμένους που εξεγείρονταν…
