«Να θυμόσαστε αυτή τη μέρα. Είναι η μέρα που το Ισραήλ αλλάζει χαρακτήρα. Ως αποτέλεσμα, μπορεί να αλλάξει επίσης το όνομά του σε Εβραϊκή Δημοκρατία του Ισραήλ, όπως η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν. Το νομοσχέδιο που ο πρωθυπουργός Βενιαμίν Νετανιάχου ζητά να περάσει υποτίθεται ότι αφορά μόνο τους νέους πολίτες που δεν είναι Εβραίοι, αλλά επηρεάζει τη μοίρα ολονών μας. Από δω και στο εξής θα ζούμε σε μία νέα, επίσημα αναγνωρισμένη, εθνοκρατική, θεοκρατική, εθνικιστική και ρατσιστική χώρα. Οποιοσδήποτε σκέφτεται ότι δεν τον επηρεάζει κάνει λάθος. Υπάρχει μια σιωπηρή πλειοψηφία που το αποδέχεται αυτό με μία ανησυχητική απάθεια σαν να λέει: “Δε με ενδιαφέρει σε ποια χώρα ζω”. Επίσης, όποιος σκέφτεται ότι ο κόσμος θα εξακολουθήσει να θεωρεί το Ισραήλ δημοκρατία, μετά από αυτό το νόμο, δεν καταλαβαίνει περί τίνος πρόκειται. Είναι ένα ακόμα βήμα που βλάπτει σοβαρά την εικόνα του Ισραήλ».
Το παραπάνω απόσπασμα γράφτηκε από το γνωστό ισραηλινό δημοσιογράφο και σχολιαστή της Χααρέτζ, Γιδεόν Λεβί, σε άρθρο της περασμένης Κυριακής (10/10) με τίτλο: «Καλωσήρθατε σε μια νέα θεοκρατία – Το εβραϊκό κράτος του Ισραήλ». Ο λόγος για το νομοσχέδιο του φασίστα υπουργού Εξωτερικών Λίμπερμαν, που εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία από το κυβερνητικό συμβούλιο (με ψήφους 22 υπέρ έναντι 8 κατά) την περασμένη Κυριακή. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, που το επόμενο διάστημα θα επιχειρηθεί να περάσει από το ισραηλινό κοινοβούλιο (Κνεσέτ), όσοι θέλουν να αποκτήσουν ισραηλινή υπηκοότητα θα πρέπει να ορκι- στούν πίστη στο «δημοκρατικό εβραϊκό κράτος»!
Αν δούμε όμως την προϊστορία του νομοσχεδίου, θα διαπιστώσουμε ότι το Ισραήλ δεν αλλάζει χαρακτήρα. Απλά εφαρμόζει με νόμο αυτό που ισχύει στην πράξη από το 2003, όταν η Κνεσέτ πέρασε «προσωρινή τροπολογία» στο νόμο περί ιθαγένειας. Τι είχε ψηφιστεί τότε; Σχεδόν τρία χρόνια μετά το ξέσπασμα της δεύτερης Ιντιφάντα, στις 31 Ιούλη του 2003, η Κνεσέτ αποφάσισε να ψηφίσει «προσωρινά» μια τροπολογία που απαγόρευε τη χορήγηση υπηκοότητας στους κατοίκους των παλαιστινιακών περιοχών, που την ζητούσαν προκειμένου Παλαιστίνιοι ή Παλαιστίνιες που δεν είχαν υπηκοότητα να μπορέσουν να ζήσουν νόμιμα στο Ισραήλ με τους συντρόφους τους που είχαν υπηκοότητα. Αντί γι’ αυτό, δινόταν άδειες διαμονής (όχι για πάνω από έξι μήνες) για συγκεκριμένο σκοπό (π.χ. για εργασία ή για θεραπεία), οι οποίες όμως χορηγούνταν μόνο από τον ίδιο το υπουργό Εσωτερικών ή το διοικητή του στρατού της συγκεκριμένης περιοχής!
Οπως αναφέρει στην ιστοσελίδα του το υπουργείο Εξωτερικών του Ισραήλ, ο «προσωρινός» νόμος επιβλήθηκε εξαιτίας της παλαιστινιακής τρομοκρατίας! Ομως, ουδέν μονιμότερον του προσωρινού. Αν και η τροπολογία προβλεπόταν να ισχύσει για ένα μόνο χρόνο, κάθε τόσο έπαιρνε παράταση. Ετσι, φτάσαμε στις 18 Ιούλη, που η Κνεσέτ πήρε απόφαση για την παράτασή της και η κυβέρνηση ενέκρινε μια προσθήκη: τη χορήγηση υπηκοότητας υπό τον όρο του όρκου πίστης στο «δημοκρατικό εβραϊκό κράτος». Σήμερα, προωθούν νομοσχέδιο για να «λύσουν» οριστικά το ζήτημα και να μην αναγκάζονται να παρατείνουν αυτή την «έκτακτη» νομοθεσία.
Ελάχιστες είναι οι φωνές αντίδρασης σε αυτό το ναζιστικό τερατούργημα που θα χωρίσει τελεσίδικα χιλιάδες παλαιστινιακές οικογένειες που ο ένας γονιός ζει στα κατεχόμενα και ο άλλος στο Ισραήλ, αν ο πρώτος δεν προδώσει την εθνική του ταυτότητα. Μια εκατοντάδα διανοουμένων διαμαρτυρήθηκε μπροστά στο κτίριο που υπογράφτηκε για πρώτη φορά η ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Ισραήλ στις 14 Μάη του 1948. Κάποιοι μίλησαν με σκληρή γλώσσα, όπως ο συγγραφέας Sefi Rachlevsky, που έκανε λόγο για «φασιστικό κράτος», ενώ ο υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων, Ισαάκ Χέρτζοκ, από το Εργατικό Κόμμα, δήλωσε στο ραδιόφωνο του στρατού ότι «υπάρχει μια μπόχα φασισμού στα όρια της ισραηλινής κοινωνίας. Η συνολική εικόνα είναι πολύ ενοχλητική και απειλεί τον δημοκρατικό χαρακτήρα του κράτους του Ισραήλ. Υπάρχει ένα τσουνάμι από μέτρα που περιορίζουν δικαιώματα… Θα πληρώσουμε βαρύ τίμημα γι αυτό» (Guardian 10/10/10). Ομως αυτά αποτελούν μάλλον την εξαίρεση στον κανόνα της απάθειας που χαρακτηρίζει την ισραηλινή κοινωνία, όπως την περιγράφει ο Γιδεόν Λεβί…
ΥΓ: Λίγο μετά την έγκριση του νομοσχεδίου από την κυβέρνηση Νετανιάχου, ο εκπρόσωπος του State Department, Φίλιπ Κρόουλι, στήριξε αυτή την απόφαση. Δηλώνοντας:«Αναγνωρίζουμε την ειδική φύση του κράτους του Ισραήλ. Είναι ένα κράτος για τον εβραϊκό λαό». Χωρίς ίχνος ντροπής, ο Κρόουλι συμπλήρωσε ότι θα πρέπει να τεθεί χρονοδιάγραμμα για να προχωρήσει και να ολοκληρωθεί η «ειρηνευτική διαδικασία» μέσα σε ένα χρόνο! Οι Αμερικάνοι το χαβά τους!
