Ο Γ. Σουφλιάς ώρες-ώρες φαντάζεται τον εαυτό του ως πολύ έξυπνο άτομο και νομίζει ότι μπορεί με ψευτοδιλήμματα να στριμώξει όσους πολεμούν τη δασοκτόνο πολιτική του. Κάτι τέτοιο επιχείρησε την περασμένη βδομάδα στη Βουλή, κατά τη διάρκεια συζήτησης προ ημερήσιας διάταξης, αναφερόμενος στο ζήτημα των δασικών χαρτών. «Θα σας πω ένα απλό παράδειγμα. Σύμφωνα με τις αεροφωτογραφίες του 1945, από το δομημένο τμήμα του Λεκανοπέδιου της Αττικής, ένα μεγάλο σημαντικό ποσοστό είναι δάσος. Ερωτώ, λοιπόν, ευθέως όποιον υποστηρίζει αυτή την άποψη. Θα κατεδαφίσετε αυτά τα κτίσματα;»
Με τέτοια ψευτοδιλήμματα επιχειρεί να πλασάρει την κακόφημη οριοθέτηση δασών και δασικών εκτάσεων ως διαδικασία εκπόνησης δασικών χαρτών, ώστε με βάση αυτή να προχωρήσει στον αποχαρακτηρισμό δεκάδων εκατομμυρίων στρεμμάτων δάσους και δασικών εκτάσεων. Απατάται οικτρά ο λαλίστατος σαρακατσάνος πολιτικός, αν νομίζει ότι με τέτοιας ποιότητας διλήμματα και με τα υπόλοιπα αλληλοαναιρούμενα ευτράπελά του μπορεί να μας στριμώξει. Οι σύμβουλοί του τον εξέθεσαν ανεπανόρθωτα με την ενημέρωση που του έκαναν για το ιστορικό των καταπατήσεων των δασών και των δασικών εκτάσεων στην Ελλάδα.
Γιατί το λέμε αυτό; Γιατί αν ήταν σωστά ενημερωμένος, δεν θα έλεγε ότι στην δεκαετία του ’50 έγιναν καταπατήσεις δασών και δασικών εκτάσεων. Θα ήξερε, ότι οι μεγάλες καταπατήσεις έγιναν κατά τη διάρκεια της φασιστικής δικτατορίας της 21ης Απρίλη και συνεχίστηκαν την πενταετία 1974-1979. Φυσικά, οι καταπατήσεις συνεχίζονται και μετά την ψήφιση του νόμου 998/1979, γιατί συνεχίζεται η δασοκτόνα πολιτική από τις πράσινες και μπλε κυβερνήσεις. Θα ήξερε ακόμη, ότι οι παραχωρήσεις δασών που έγιναν τη δεκαετία του ΄50 από το υπουργείο Γεωργίας ήταν περιορισμένες και είχαν γίνει για κοινωνικούς λόγους. Μετά τον πόλεμο και στη δεκαετία του ’50 γίνονταν ξυλεύσεις στα δάση στην περιφέρεια για την εξασφάλιση καυσόξυλων. Αυτό στη συνέχεια περιορίστηκε και έγινε πιο οργανωμένα η ξύλευση. Ετσι, είχαμε το φαινόμενο παραπέρα δάσωσης περιοχών και όχι ξεχερσώματα δασών και δασικών εκτάσεων για δημιουργία καλλιεργούμενων από τους αγρότες εκτάσεων. Αυτή η δάσωση αποτυπώθηκε στις αεροφωτογραφίες του ‘60. Τη δεκαετία του ’50 παρατηρήθηκε το μαζικό φαινόμενο εκατοντάδες χιλιάδες κάτοικοι (κύρια αγρότες και καταδιωκόμενοι αγωνιστές) να εγκαταλείπουν την επαρχία και να συρρέουν στην Αθήνα και στα άλλα μεγάλα αστικά κέντρα. Γι’ αυτό το λόγο δεν υπήρξε ούτε την δεκαετία του ’50 ούτε μεταγενέστερα ανάγκη ξεχερσώματος δασών και δασικών εκτάσεων για εξασφάλιση καλλιεργούμενων εκτάσεων.
Αν ήταν σωστά ενημερωμένος, δεν θα έλεγε ότι αγρότες ξεχέρσωσαν δάση και δασικές εκτάσεις για να καλλιεργήσουν τη γη και δεν θα μας έβαζε το ψευτοδίλημμα εάν θα πάρουμε κι αυτή τη γη. Τα ξεχερσώματα που έγιναν ήταν για δόμηση πολυτελέστατων βιλών και ξενοδοχείων και δεν έγιναν μόνο τις δεκαετίες του ‘50 και του ’60. Γίνονται ακόμη και σήμερα και φυσικά όχι μόνο με ξεχερσώματα. Εκμεταλλεύονται βασικά τις πυρκαγιές για την παράνομη δόμηση, αφού οι κυβερνήσεις φροντίζουν να εξαιρούν καμένες εκτάσεις από την προστασία μέσω των αποφάσεων για την κήρυξη των εκτάσεων ως αναδασωτέων.
Δεν θα έλεγε στη δευτερομιλία του να εφαρμοστούν οι αεροφωτογραφίες του ’60, όταν αυτές καταγράφουν την ίδια κατάσταση μ’ αυτή των αεροφωτογραφιών του ’45, τις οποίες χαρακτήρισε ανεφάρμοστες. Πώς είναι δυνατό να είναι εφαρμόσιμες οι αεροφωτογραφίες του ‘60 που αποτυπώνουν την ίδια κατάσταση;
Πρόσφατα αποκαλύψαμε ότι η εταιρία Κτηματολόγιο ΑΕ προκήρυξε (στις 12 Σεπτέμβρη του 2007) διαγωνισμό για τη σύνταξη ορθοφωτοχαρτών με βάση τις αεροφωτογραφίες του ‘45. Πού ήταν ο Σαρακατσάνος να «συμβουλεύσει» τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρίας να μη προκηρύξει αυτόν το διαγωνισμό;
Ο Γ. Σουφλιάς με τα ψευτοδιλήμματά του επιβεβαιώνει ότι στόχος του είναι να νομιμοποιήσει τις μαζικές καταπατήσεις δασών και δασικών εκτάσεων, που έγιναν από το 1967 μέχρι το 1979. Ως τώρα γνωρίζαμε επίσημα από τα χείλη του ότι η οριοθέτηση των δασών και των δασικών εκτάσεων είναι επιστημονική μέθοδος, ότι αυτή η εργασία είναι πρόδρομος, που θα δοθεί στη Διεύθυνση Δασικών Χαρτών, ότι υπάρχουν οι Τεχνικές Προδιαγραφές (επικυρώθηκαν με ΚΥΑ) με τις οποίες θα συνταχθούν οι δασικοί χάρτες και ότι θαχρηματοδοτηθεί μέσα από το Δ’ ΚΠΣ. Σ’ αυτό απαντούσαμε, ότι το μόνο που θα απομείνει απ’ όλη αυτή την ιστορία θα είναι οι ψευτοχάρτες του Γ. Σουφλιά. Με την απάντηση που αυτός έδωσε στη βουλή στον Α. Αλαβάνο, για το κόψιμο του μέτρου 226Β που αφορά τους δασικούς χάρτες (είπε ότι τα λεφτά για το μέτρο αυτό δε θα χαθούν, αλλά θα πάνε για άλλες δράσεις για τα δάση και ότι η οριοθέτηση θα πάει στο υπουργείο Γεωργίας «που σε τελευταία ανάλυση έχει και την ευθύνη επικύρωσης των δασικών χαρτών») μας δίνει να καταλάβουμε, ότι η κυβέρνηση δεν πρόκειται να χρηματοδοτήσει το υπουργείο Γεωργίας με τα 100 εκατ. ευρώ που απαιτούνται για τη σύνταξη των δασικών χαρτών, αλλά ότι η αρμόδια Διεύθυνση Δασικών Χαρτών θα κληθεί να επικυρώσει το τερατούργημα της Κτηματολόγιο ΑΕ, βαφτίζοντάς το δασικούς χάρτες.
Η γνωστοποίηση αυτής της τόσο δυσάρεστης είδησης για την τύχη του δασικού πλούτου της χώρας μας με τέτοιο κυνισμό από τον Γ. Σουφλιά επιβεβαιώνει τη θέση μας, ότι επιδιώχτηκε από την κυβέρνηση να κοπεί η χρηματοδότηση του μέτρου 226Β από την ΕΕ και ότι η κυβέρνηση θα παρουσιάσει την οριοθέτηση των δασών και δασικών εκτάσεων ως δασικούς χάρτες. Μια οριοθέτηση που, εκτός των άλλων, θα βασιστεί στις πρόσφατες και στις αεροφωτογραφίες του 1978. Το τελευταίο, όμως, προϋποθέτει την τροποποίηση του δασοκτόνου νόμου του ΠΑΣΟΚ (ν. 3208/2003) σε χειρότερη κατεύθυνση. Θα επιχειρήσει η κυβέρνηση να αλλάξει τουλάχιστον τη διάταξη που κάνει αναφορά σε αεροφωτογραφίες του ‘45 και του ‘60.
Αυτή η εκτίμησή μας έρχεται να δέσει με πρόσφατη πληροφορία, ότι ετοιμάζεται η σύνταξη νέου δασικού νόμου που θα τροποποιήσει τον 3208/2003.
Κάνουμε, για μια ακόμη φορά, έκκληση στους κοινωνικά σκεφτόμενους και ταξικά δρώντες δασολόγους να βγουν από το καβούκι τους για να αναπτυχθεί κίνημα υπεράσπισης του δασικού πλούτου της χώρας μας. Οι καιροί δεν περιμένουν!
