Η επιβάρυνση του πόσιμου νερού εξαιτίας της ρίψης βιομηχανικών αποβλήτων με ουσίες στη Βοιωτία, την Ανατολική Αττική και την Εύβοια έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Το αποδεικνύουν τα αποτελέσματα των αναλύσεων των χημικών παραμέτρων χρωμίου και νιτρικών. Για ορισμένες περιοχές του δήμου Οινοφύτων έχουμε τα παρακάτω:
Το καρκινογόνο χρώμιο έχει κάνει τόσο καιρό τη δουλειά του και το ποσοστό εμφάνισης καρκίνου στα Οινόφυτα έχει αυξηθεί πάρα πολύ σε σχέση με την υπόλοιπη χώρα. Οι κομισάριοι της Ευρωπαϊκής Ενωσης έχουν θεσπίσει ορισμένα όρια χημικών παραμέτρων τα οποία έχει υιοθετήσει και η ελληνική κυβέρνηση. Για το χρώμιο το όριο είναι 50mg/lt ενώ για τα νιτρικά 50mg/lt. Αλλά κι αυτά τα όρια είναι εγκληματικά, διότι δεν στηρίζονται στην απαίτηση για την προστασία της δημόσιας υγείας, αλλά υιοθετούνται μετά από αναλύσεις κόστους-οφέλους δηλαδή μετά από αναλύσεις για την αποκόμιση του μέγιστου κέρδους. Γι’ αυτό και εφαρμόζεται η πρακτική του ανεκτού κινδύνου.
Ετσι, θεωρείται ανεκτός ο προσδιορισμός ενός επιπέδου που η μείωση του κινδύνου είναι ανέφικτη για την αποκόμιση του κέρδους, επειδή «το κόστος για τη μείωση είναι δυσανάλογο των βελτιώσεων και του οφέλους που θα προκύψει». Ο προϋπολογισμός για την υγεία και την ασφάλεια είναι ο ελάχιστος δυνατός.
Η εφαρμογή αυτών των μεθόδων εκτίμησης του κινδύνου έχει σοβαρότατες εκπτώσεις στη δημόσια υγεία και ιδιαίτερα σε τέτοιες ομάδες του πληθυσμού όπως οι «ευαίσθητες ομάδες» (γέροντες, εγκυμονούσες, ασθενείς κ.λπ.), που αντιδρούν διαφορετικά στις τοξικές ουσίες. Τι γίνεται μ’ αυτές τις ομάδες; Στον Καιάδα, στον Καιάδα, φωνάζουν εν χωρώ κομισάριοι, καπιταλιστές και αστικές κυβερνήσεις.
Επ’ αυτού είναι χαρακτηριστική, η στάση της διευθύντριας της Διεύθυνσης Υγειονομικής Μηχανικής του υπουργείου Υγείας για τα όρια του χρωμίου στην περιοχή των Οινοφύτων. Μόλις η μέτρηση (στη θέση Λάκκα συγκεκριμένα) έδειξε τιμή κάτω από το 50, έστειλε έγγραφο με το οποίο εισηγήθηκε να δοθεί το νερό στην κατανάλωση. Μετά, θα πρέπει να γίνεται εβδομαδιαίος έλεγχος για να… διαπιστώνεται η κάθε φορά καταλληλότητα του νερού. Ακόμη και αν, ως υπόθεση εργασίας, δεχτούμε τα όρια των κομισάριων, και πάλι δεν αντέχει το παραπάνω έγγραφο. Διότι το χρώμιο όχι μόνο είναι τοξικό αλλά ανήκει και στις καρκινογόνες ουσίες που είναι «συσσωρεύσιμες». Κάθε νέα «δόση» προστίθεται στην προηγούμενη. Θα ‘πρεπε, λοιπόν, να υπολογιστεί η επίπτωση από τα προηγούμενα όρια που ήταν ανεβασμένα και μετά να προχωρήσει σε οποιαδήποτε κίνηση. Ομως, η οσφυοκαμψία και η εμμονή στη γραφειοκρατική αντιμετώπιση τόσο σοβαρών ζητημάτων επιτρέπουν αυτές τις χωρίς όρια εγκληματικές πράξεις των καπιταλιστών.
Τα όρια θα ‘πρεπε να ‘ναι στο μηδέν, αλλά αυτό είναι απαγορευτικό για τον καπιταλισμό. Η φυσική τάση του καπιταλισμού είναι να ξεπερνά κάθε όριο. Ο ελεγκτικός μηχανισμός του κράτους είναι σχεδόν ανύπαρκτος και τα πρόστιμα είναι μόνο για το «θεαθήναι». Και φυσικά ούτε σκέψη για τη διακοπή της λειτουργίας των εργοστασίων.
