Εναν μεγάλο νικητή (αποχή), τρεις μεγάλους χαμένους (ΝΔ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ), έναν μισοκερδισμένο (ΠΑΣΟΚ) και δυο κερδισμένους (ΛΑΟΣ, Οικολόγους) έβγαλε η ευρωκάλπη. Το αποτέλεσμα προσφέρεται για «πολλαπλές αναγνώσεις» και αυτό επιχείρησε να κάνει το κάθε κόμμα, όμως το μόνο σίγουρο είναι η ταραχή που επικρατεί στα κομματικά επιτελεία, άσχετα τι λένε δημόσια.
Η ΝΔ είναι αναμφισβήτητα ο μεγάλος χαμένος. Εννιάμισι μονάδες κάτω από το ποσοστό του 2007 δεν είναι το πιο απλό πράγμα του κόσμου. Αν σ’ αυτή την απόλυτη πτώση προσθέσουμε τις τεσσερισίμισι μονάδες διαφορά από το ΠΑΣΟΚ και τις σχεδόν 95.000 ψήφους με τις οποίες ενίσχυσε το σακούλι του ο Καρατζαφέρης, τότε έχουμε μια πληρέστερη εικόνα της ήττας. Οσο κι αν φαίνεται παράξενο στην αρχή, η αποχή βοήθησε όσο τίποτε άλλο τη ΝΔ. Τη βοήθησε να κρυφτεί και να κερδίσει χρόνο. Αν οι μισοί από τους 1.340.000 ψηφοφόρους της που επέλεξαν να απόσχουν ψήφιζαν άλλο κόμμα (ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ, Οικολόγοι είναι οι όμοροι χώροι), τότε τα πράγματα για τον Καραμανλή θα ήταν δραματικά. Ενώ τώρα εφηύρε τους… ψηφοφόρους σε αναμονή, που έστειλαν μήνυμα και πήρε μια ανάσα για να βγάλει το καλοκαίρι. Φυσικά, ο Καραμανλής και οι συνεργάτες του ξέρουν πως είναι μπούρδες αυτά που λένε, ότι ο λαός εγκρίνει την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης και πως οι δεξιοί έκαναν αποχή επειδή στενοχωρήθηκαν από κάποιες συμπεριφορές. Αν δεν αλλάξει οικονομική και κοινωνική πολιτική, εκλογές δεν κερδίζει, ακόμα κι αν ξεφορτωθεί όλους τους «λερωμένους» (βατοπεδινούς και σία). Η οικονομική πολιτική, όμως, δεν αλλάζει με τίποτα. Αυτή αποτελεί υποχρέωση προς το σύστημα. Ακόμα και οι εκπρόσωποι της λεγόμενης «λαϊκής δεξιάς» δεν τολμούν να προτείνουν κάτι τέτοιο και περιορίζονται κι αυτοί στο βρισίδι προς τους «σκανταλιάρηδες». Ο Καραμανλής ποντάρει μόνο στο ότι και το ΠΑΣΟΚ δεν τραβάει, γι’ αυτό και σταμάτησε την πίεση για εκλογές. Η μόνη στρατηγική που μπορεί να έχει είναι: «άσε το χρόνο να κυλά και βλέπουμε». Αν κόψει την αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ, μένει στο παιχνίδι ο ίδιος άνετα. Αλλά και να μην την κόψει, πάλι μπορεί να μείνει αν το επιλέξει.
Το ΠΑΣΟΚ υπέστη σοκ κι ας μην το ομολογεί. 850.000 ψηφοφόροι λιγότεροι από το 2007, και ποσοστό 1,5 μονάδα κάτω απ’ αυτό του 2007 και 4-5 μονάδες κάτω από το απαραίτητο για την αυτοδυναμία όριο δεν είναι ό,τι καλύτερο. Είχαν, βέβαια, έτοιμη την απάντηση (νικήσαμε, περάσαμε 4,5 μονάδες τη ΝΔ, δεν μας ενδιαφέρει η αποχή), όμως ξέρουν πολύ καλά ότι απέχουν ακόμα πολύ από την εξουσία. Το πρώτο που αποφάσισαν ο Παπανδρέου με το επιτελείο του ήταν να χαμηλώσουν τους τόνους στο αίτημα για εκλογές. Κάτι ψέλλισε ο Γιωργάκης το βράδυ των εκλογών, αλλά το έπνιξε μέσα στην υπόλοιπη φλυαρία, ενώ τις υπόλοιπες μέρες δεν επανήλθε. Η στρατηγική του ΠΑΣΟΚ δεν διαφέρει στην ουσία απ’ αυτή της ΝΔ: «Ασε το χρόνο να κυλά και την κυβέρνηση να φθείρεται, γιατί μόνο απ’ αυτή τη φθορά έχουμε ελπίδα να νικήσουμε και όχι επειδή θα εμπνεύσουμε το λαό».
Το ΚΚΕ υπέστη το σοκ της απώλειας 155.000 ψήφων (το 26,7% της εκλογικής του δύναμης του 2007), αλλά κι αυτό είχε έτοιμη την απάντηση: «Υπάρχει από το 2007 μυστικό σχέδιο για την αποδυνάμωσή μας (sic!), μας χτυπούν άγρια, αλλά εμείς αντέξαμε». Το παραμύθι μπορεί να πιάνει σε ένα μεγάλο κομμάτι του αποστεωμένου κομματικού ακροατήριου, αλλά ευρύτερα δεν μπορεί να πιάσει. Και οι ψηφοφόροι είναι ευρύτερα και όχι στο στενό κομματικό πυρήνα. Αποκομμένος ολοκληρωτικά από τις ζωντανές δυνάμεις της νεολαίας, ο Περισσός δεν έχει μεγάλα περιθώρια διόρθωσης. Το μόνο βέβαιο είναι ότι θα πάει πιο δεξιά, αναζητώντας έδαφος σ’ ένα πιο συντηρητικό ακροατήριο.
Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ υπέστη πανωλεθρία. Η πλάκα είναι πως δεν έβγαλαν ούτε τη δεύτερη έδρα, που τη θεωρούσαν σίγουρη! Το δυστύχημα γι’ αυτούς είναι πως δε μπορούν να βγουν προς τα έξω με ενιαία άποψη. Θα περάσουν μια περίοδο άγριου αλληλοφαγώματος, που μάλλον θα διαρκέσει μέχρι τις επόμενες εκλογές. Οι «ανανεωτικοί» έχουν ήδη βγάλει τα μαχαίρια, χτυπούν κι όποιον πάρει ο χάρος. Ακόμα και ο Κύρκος βγήκε από τον «τάφο» του και τα χώνει ανοιχτά σε Αλαβάνο, Τσίπρα και συμμάχους. Εδώ που τα λέμε, έχουν το δίκιο τους οι «ανανεωτικοί». Είχαν ένα μαγαζί από το 1974, του άλλαξαν κάμποσες φορές ταμπέλα και ντεκόρ και ήρθαν κάποιοι ξενομερίτες και τους το πήραν. Μόνο που αυτοί οι ξενομερίτες έχουν την πλειοψηφία, οπότε αυτοί θα πάρουν και τις αποφάσεις.
Το ΛΑΟΣ πανηγυρίζει, αλλά ο Καρατζαφέρης ξέρει (δεν είναι χτεσινός) ότι οι ψήφοι που μάζεψε είναι δανεικές. Εύκολα ήρθαν, εύκολα μπορούν να φύγουν. Καλή η θεωρία της πολυκατοικίας, αλλά δεν θα αποδίδει εσαεί. Καλά τα ρατσιστικά και ξενοφοβικά κηρύγματα, αλλά μπορούν να τα κάνουν και άλλοι. Οταν ο Καραμανλής του έκλεισε αποφασιστικά την πόρτα την επαύριο των εκλογών, έκανε την πρώτη γκάφα, καλώντας τους βουλευτές της ΝΔ να πάνε σ’ αυτόν (έως τώρα διεκήρυσσε ότι είναι αντίθετος στην αποστασία κι ότι θα δεχτεί μόνο όποιον εγκαταλείψει την έδρα).
Οι Οικολόγοι πανηγυρίζουν, αφού απέκτησαν ευρωκοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Ξέρουν καλά ότι αποτελούν «κόμμα του σωλήνα», φτιαγμένο από τα ΜΜΕ. Από το πολύ το «σπρώξιμο» και σ’ ένα κλίμα καθολικής απαξίωσης των υπόλοιπων, μετά βίας «κάθησαν» στο 3,5%, ποσοστό καθόλου ενθαρρυντικό. Με την πόλωση των εθνικών εκλογών και καθώς πια είναι γνωστοί και άρχισαν να ξεφτίζουν, εύκολα μπορούν να πέσουν κάτω από το 3%. Είναι αναγκασμένοι, λοιπόν, ν’ αρχίσουν να βλέπουν γύρω τους για συμμαχίες. Προς ΠΑΣΟΚ ή ΣΥΡΙΖΑ.
