Την Τετάρτη, σήμανε συναγερμός στο στρατόπεδο συγκέντρωσης και απέλασης «λαθρομεταναστών» της ιταλικής νήσου Λαμπεντούσα. Σύμφωνα, με τα ιταλικά ΜΜΕ, έγκλειστοι πρόσφυγες, στην πλειοψηφία τους Τυνήσιοι, προσπάθησαν να ξεφύγουν από το στρατόπεδο και δέχτηκαν τη σφοδρή επίθεση των ειδικών δυνάμεων της ιταλικής αστυνομίας. Στην προσπάθειά τους να αμυνθούν από τους ένοπλους ανθρωποφύλακες, έβαλαν φωτιά σε σκουπίδια και άλλα υλικά που βρήκαν πρόχειρα και πυρπόλησαν κτίριο του στρατοπέδου. Στη μάχη που ακολούθησε δεκάδες τραυματίστηκαν μέσα στον καπνό που γέμισε το μισό στρατόπεδο. Τελικά, η εξέγερση των φυλακισμένων μέχρι το απόγευμα της ίδιας ημέρας κατεστάλη. Την Τρίτη, 300 τυνήσιοι κρατούμενοι είχαν αρχίσει απεργία πείνας, για να διαμαρτυρηθούν για την προγραμματισμένη απέλαση 107 συμπατριωτών τους.
Η Λαμπεντούσα βρίσκεται 200 χιλιόμετρα νότια της Σικελίας και έχει επιφάνεια περίπου 20 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Οι μόνιμοι κάτοικοί της είναι 6.000. Η κοντινότερη περιοχή της Αφρικής είναι η Τυνησία, που απέχει 138 χιλιόμετρα από το νησί. Η Λαμπεντούσα είναι ο πρώτος σταθμός του επικίνδυνου ταξιδιού των προσφύγων από τη Βόρεια Αφρική προς την Ευρώπη. Αν καταφέρουν να επιζήσουν από το κύκλωμα των λαθρέμπορων, που ουκ ολίγες φορές, αφού τσεπώσουν τις οικονομίες μιας ολόκληρης ζωής, δεν διστάζουν να τους αφήσουν αβοήθητους στη θάλασσα, θα δεχτούν τη… φιλόξενη υποδοχή του ιταλικού κράτους στο στρατόπεδο συγκέντρωσης προσφύγων του νησιού. Η ιταλική κυβέρνηση έχει στοιβάξει 2.000 μετανάστες σε ένα στρατόπεδο που είχε προδιαγραφείς να «φιλοξενεί» μόλις 850.
Στις 24 Γενάρη, εκατοντάδες φυλακισμένοι πρόσφυγες είχαν αιφνιδιάσει τους φύλακές τους κατορθώνοντας να βγουν από το στρατόπεδο συγκέντρωσης και να κάνουν πορεία διαμαρτυρίας προς το δημαρχείο του νησιού, φωνάζοντας συνθήματα: «Ελευθερία, Ελευθερία, βοηθήστε μας». Το γεγονός σχολιάστηκε έντονα από τα ιταλικά ΜΜΕ και ο καβαλιέρε ρωτήθηκε για την κατάσταση που επικρατεί στο στρατόπεδο συγκέντρωσης, για να απαντήσει ότι δεν πρόκειται για στρατόπεδο συγκέντρωσης αλλά για ένα χώρο υποδοχής, που ο καθένας μπορεί να εγκαταλείψει προσωρινά και να πιει μια μπίρα στο νησί! Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι οι πρόσφυγες αναγκάζονται δια της βίας και όχι της…πειθούς να μένουν στο στρατόπεδο.
Στις 27 Γενάρη, οι κάτοικοι του νησιού προέβησαν σε γενική απεργία. Ολες οι οικονομικές δραστηριότητες του νησιού παρέλυσαν για να βγουν στο δρόμο και να διαμαρτυρηθούν ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης, που έχει στόχο να μετατρέψει το νησί τους σε ένα τεράστιο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Στα σχέδια της κυβέρνησης συγκαταλεγόταν η δημιουργία νέου στρατοπέδου συγκέντρωσης, για το γρηγορότερο ξεσκαρτάρισμα όσων ζητούσαν άσυλο και την ταχύτερη απέλασή τους από την Ιταλία στην Αφρική. Οι πρόσφυγες κατάφεραν πάλι να βγουν και να ενωθούν με τους κατοίκους, υπό τη διακριτική συνοδεία των μπάτσων αυτή τη φορά. Οι κάτοικοι μαζί με τους μετανάστες πορεύτηκαν προς το νότο του νησιού και άφησαν λουλούδια στη θάλασσα, στη μνήμη των νεκρών προσφύγων που οι αστάθμητοι παράγοντες που συνοδεύουν το μεγάλο τόλμημα της ξενιτιάς δεν τους άφησαν να φτάσουν στην Λαμπεντούσα.
Σε μια περίοδο που η οικονομική κρίση επελαύνει, που ο ρατσισμός και η ξενοφοβία κάνουν συνεχώς εμφανή τα σημάδια τους στα ανά τον κόσμο και ειδικά ανά την Ευρώπη διαμετακομιστικά κέντρα του σύγχρονου δουλεμπορίου (χαρακτηριστική η περίπτωση της Πάτρας), οι κάτοικοι της Λαμπεντούσα διάλεξαν να είναι στο πλευρό των μεταναστών. Δεν περιμένουμε να είναι η πλειοψηφία των κατοίκων του νησιού υπέρ των ανοικτών συνόρων για όλους τους μετανάστες. Σίγουρα, όμως, η στάση τους είναι καθ’ όλα ελπιδοφόρα σε μια Ιταλία που οι ρατσιστικές επιθέσεις έχουν πάρει τη μορφή επιδημίας και υιοθετούνται από το κράτος που προβαίνει στη μαζική καταστροφή καταυλισμών Ρομά.
