Διαβάζαμε το «Ριζοσπάστη» της περασμένης Παρασκευής (24.4.09, σελ. 15) και δεν πιστεύαμε στα μάτια μας: «ΑΠΘ-Εργαζόμενοι στις εργολαβίες: Ο αγώνας άνοιξε χαραμάδα», έγραφε ο τίτλος. Το σεμνό ρεπορτάζ αναφερόταν στην απόφαση του Πρυτανικού Συμβουλίου του ΑΠΘ να ζητήσει από την κυβέρνηση την ένταξη των εργαζόμενων στους εργολάβους καθαριότητας, στο τακτικό προσωπικό με συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου.
Αυτή η αναμφισβήτητα θετική εξέλιξη, όμως, ήρθε σαν αποτέλεσμα της πολυήμερης κατάληψης της πρυτανείας του ΑΠΘ. Είναι γνωστό ότι πρυτανεία και κυβέρνηση, με την αρωγή των ΜΜΕ, πολέμησαν αυτή την κατάληψη. Συκοφάντησαν, απείλησαν, προσπάθησαν μέχρι και συγκέντρωση ανακατάληψης να πραγματοποιήσουν, όμως δεν τους βγήκε τίποτα και στο τέλος η πρυτανεία αναγκάστηκε να πάρει μέρος σε μαζική ανοιχτή συνέλευση και εκεί να δεσμευτεί για τις διαδικασίες τις οποίες τώρα ξεκινά (και οι οποίες δεν πρέπει να θεωρούνται σίγουρες).
Στους πιο λυσσασμένους εχθρούς αυτής της κατάληψης ήταν και οι δυνάμεις του Περισσού, που κατέθεσαν το δικό τους οβολό στην προσπάθεια καταστολής της. Για παράδειγμα, στις 31 Μάρτη, στη σελ. 25 ο «Ριζοσπάστης» δημοσίευε μεγάλο θέμα με τον τίτλο: «ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ – Ενορχηστρωμένο έργο για χτύπημα στο άσυλο». Σ’ αυτό φιλοξενού-νταν ανακοίνωση της «Αχτίδας ΑΕΙ – ΤΕΙ – Ερευνας της ΚΟΘ του ΚΚΕ», που μιλούσε για «στημένο σκηνικό» στο οποίο «έχουν αναλάβει ρόλο από τη μια η Πρυτανεία του ΑΠΘ, συνεπικουρούμενη από την ηγεσία της ΠΟΣΔΕΠ που αποτελείται από δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΝ (ο πρόεδρος της ομοσπονδίας των πανεπιστημιακών απέστειλε γράμμα συμπαράστασης στον πρύτανη) και από την άλλη, ομάδες ατόμων από τους αυτοαποκαλούμενους “αντιεξουσιαστές”, το ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, τα ΕΑΑΚ, τις Αγωνιστικές Κινήσεις».
Σ’ ένα κρεσέντο παραπληροφόρησης και ψευδολογίας, το δημοσίευμα συνέχιζε: «Σημειώνουμε ότι οι ομάδες του συνονθυλεύματος “αντιεξουσιαστών” – ΕΑΑΚ – ΣΥΝ κάνουν κατάληψη διαρκείας στο κτίριο διοίκησης του ΑΠΘ (χωρίς απόφαση συλλογικών οργάνων), με αφορμή το καθεστώς των εργολαβιών στο ΑΠΘ και προπαγανδίζουν για τους εργαζόμενους των εργολάβων, την απατηλή πρόταση αντικατάστασης του καθεστώτος των “εργολάβων” από το καθεστώς της “αυτεπιστασίας”».
Την επόμενη μέρα (1.4.09, σελ. 16) επανήλθαν με νέο μεγάλο δημοσίευμα με τίτλο: «ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ: Στημένο παιχνίδι στο πνεύμα της κυρίαρχης πολιτικής». Στην πρώτη κιόλας παράγραφο διαβάζαμε: «Αποκαλύφθηκε πια το στημένο παιχνίδι που παίζεται εδώ και δυο βδομάδες στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης προς όφελος της κυρίαρχης πολιτικής, με τις κραυγές της πρυτανείας για το άσυλο από τη μια και την κατάληψη του συνονθυλεύματος “αντιεξουσιαστών” – ΕΑΑΚ – ΣΥΝ από την άλλη: Στη χτεσινή συνεδρίαση της συγκλήτου, οι υποτίθεται “αντιμαχόμενες” πλευρές τα βρήκανε, ανταλλάσσοντας προτάσεις “διαχείρισης” του προβλήματος των εργαζόμενων στους εργολάβους, στο πνεύμα πάντα της κυρίαρχης πολιτικής. Μέχρι να τα βρουν και επισήμως όμως, έπαιξαν μια χαρά το παιχνίδι τους, συκοφαντώντας τις διαδικασίες του φοιτητικού κινήματος, υπονομεύοντας μορφές πάλης, εκφυλίζοντας τελικά και οι μεν και οι δε το χαρακτήρα του ασύλου, στο αν παραβιάζεται ή όχι από την “κατάληψη” και αν θα παρέμβουν ή όχι κατασταλτικοί μηχανισμοί και εισαγγελείς. Αυτό το παιχνίδι βρήκε τη συνέχειά του χτες με καταλήψεις στις πρυτανείες των Πανεπιστημίων Αθήνας και Παντείου».
Αφού, λοιπόν, συκοφάντησαν αυτόν τον αγώνα, αφού διαστρέβλωσαν με γκεμπελικό τρόπο το περιεχόμενο και τα αιτήματά του, έρχονται τώρα να… χαιρετίσουν την πρώτη νίκη του. Χωρίς βέβαια καμιά αναφορά σ’ αυτόν τον αγώνα, αλλά «στους πολύχρονους και επίμονους αγώνες των εργαζομένων που δουλεύουν στις υπηρεσίες του ΑΠΘ μέσω εργολάβων».
Είναι αλήθεια ότι οι εργαζόμενοι στους εργολάβους στο ΑΠΘ αγωνίζονται εδώ και χρόνια. Ομως, κανένας δεν τους έδινε σημασία. Τα πάντα άλλαξαν μετά τη δολοφονική επίθεση στην Κωνσταντίνα Κούνεβα και την ανάπτυξη του κινήματος ενάντια στο δουλεμπόριο, κομμάτι του οποίου ήταν και η κατάληψη της πρυτανείας του ΑΠΘ. Σ’ αυτό το κίνημα οι δυνάμεις του Περισσού δεν έχουν καμιά συμμετοχή και όπου μπορούν το πολεμούν, όπως έκαναν στη Θεσσαλονίκη. Η αδυναμία των εργαζόμενων στις εργολαβίες του ΑΠΘ φάνηκε καθαρά στην τελευταία συνέλευσή τους (5 Απρίλη), όπου με οριακή πλειοψηφία (120 υπέρ, 102 κατά, 6 λευκά) αποφάσισαν να προχωρήσουν σε κινητοποιήσεις μετά το Πάσχα. Δεν μεμφόμαστε, ούτε βέβαια λοιδορούμε τους εργαζόμενους στους εργολάβους, όμως αυτή ήταν η κατάσταση. Είναι η κατάληψη της πρυτανείας που αποτέλεσε τον κρίσιμο, τον αποφασιστικό παράγοντα που έγειρε τη ζυγαριά και υποχρέωσε την πρυτανεία να κάνει πίσω.
Σαν κοινοί πολιτικοί αλήτες οι άνθρωποι του Περισσού κάνουν γαργάρα τα ξεράσματά τους. Με τον τρόπο που το κάνουν, κάθε νοήμων οπαδός τους μπορεί να καταλάβει ότι παραδέχονται την ήττα τους και κάνουν στροφή 180 μοιρών. Ας σκεφτεί, όμως, ο καθένας απ’ αυτούς ποια ήταν τα κίνητρα όλης αυτής της λυσσασμένης συκοφαντικής εκστρατείας. Πώς γίνεται ένα κόμμα που δηλώνει εργατικό να αρνείται να συνταχθεί μ’ έναν αγώνα που δεν γινόταν για τα κομματικά συμφέροντα κανενός, αλλά για να τερματιστεί το σύγχρονο δουλεμπόριο.
