♦ Σταθερά από τα δεξιά
Από τα δεξιά βγήκε και πάλι το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση μετά τις ανακοινώσεις του Καραμανλή για την προώθηση της αποψίλωσης των Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων. Η τομεάρχισσα του ΠΑΣΟΚ Ε. Χριστοφιλοπούλου, αφού πέταξε τις κορόνες για «λεκτικό θράσος και ατολμία πράξης» του Καραμανλή, είπε ότι «το αίτημα του πρωθυπουργού για ταχεία τροποποίηση του καθεστώτος βαρέων και ανθυγιεινών ακούγεται πλέον σαν ανέκδοτο, όταν έχει εξαγγελθεί τουλάχιστον πεντάκις μέχρι σήμερα τόσο από τον ίδιο τον κ. Καραμανλή ή και τους υπουργούς του. Προφανώς το αίτημα για τα βαρέα και ανθυγιεινά ανασύρεται κάθε φορά που η κυβέρνηση θέλει να αναμορφώσει τη μάσκα της μεταρρύθμισης που φοράει όταν την χρειάζεται».
Δηλαδή, το ΠΑΣΟΚ κατηγορεί τη ΝΔ ότι έχει καθυστερήσει και δεν έχει προωθήσει πιο πριν αυτή την αντεργατική-αντιασφαλιστική μεταρρύθμιση, η οποία –αυτό να μην το ξεχνάμε– ξεκίνησε με τον περιβόητο αντιασφαλιστικό νόμο Ρέππα.
♦ Ρότα προς ΠΑΣΟΚ;
Και κει που λέγαμε ότι χάσαμε τον Τατού-λη, νάτος ο Πετράν με συνέντευξή του στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία». Και με άρωμα… ειδησάρας. «Θα ήταν καλύτερα με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ;», ρωτά ο δημοσιογράφος. Χωρίς ν’ απαντήσει ευθέως στην ερώτηση, ο Τατούλης απαντά ότι «η σημερινή είναι η χειρότερη κυβέρνηση που έχει περάσει την τελευταία εικοσαετία από αυτόν τον τόπο». Αρα, καλύτερα θα ήταν με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ. Στο τέλος γίνεται ο εξής αποκαλυπτικός διάλογος: «– Θα είστε υποψήφιος στις ερχόμενες εθνικές εκλογές; – Ναι. Θα είμαι. – Με ποιο κόμμα; – Θα είμαι υποψήφιος. Αυτά προς το παρόν». Ολ’ αυτά εμάς μας «μυρίζουν» παρασκηνιακή συμφωνία για υποψηφιότητα του Πετράν με το ΠΑΣΟΚ. ‘Η τουλάχιστον πρώτες παρασκηνιακές επαφές.
♦ Βολική εκλογολογία
«Από τη στιγμή την οποία το ΠΑΣΟΚ και τα άλλα κόμματα δε συναινούν στην εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, εθνικές εκλογές μπορούν να γίνουν ανά πάσα στιγμή», δήλωσε στην «Αυριανή» ο υπουργός Οικονομίας Ι. Παπαθανασίου, δίνοντας νέα τροφή στην εκλογολογία, η οποία συντηρείται από τη ΝΔ. Η δήλωση δεν επιδέχεται δεύτερη ανάγνωση: ο Καραμανλής μπορεί να κάνει εκλογές ανά πάσα στιγμή, αφού τα άλλα κόμματα θα οδηγήσουν σε εκλογές το Μάρτη. Ο Αντώναρος, που ρωτήθηκε σχετικά, πρώτα προσπάθησε να αποφύγει τη συζήτηση δηλώνοντας ότι «δεν έχει υπόψη του τη συγκεκριμένη συνέντευξη λέξη – λέξη», και στη συνέχεια το γύρισε στο «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε», δηλώνοντας ότι «εκείνο που προφανώς λέει ο υπουργός είναι πως το ΠΑΣΟΚ θέλει να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές το Μάρτιο με την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας»!
Η εκλογολογία είναι βολικότατη για τον Καραμανλή, όπως σημείωνε η «Κ» την προηγούμενη εβδομάδα. Αποπροσανατολίζει το λαό από τα πραγματικά μεγάλα προβλήματα (τα ΜΜΕ συζητούν για το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών και όχι για την ανεργία και τα αντιλαϊκά «πακέτα» που εξαπολύει η κυβέρνηση), ενώ κρατάει σε εγρήγορση τον μηχανισμό της ΝΔ και κυρίως τους βουλευτές που θέλουν να επανεκλεγούν.
♦ Ανεπιτυχής άμυνα
«Εμείς δεν έχουμε επιχειρήσεις για να κερδίζουμε. Εχουμε το τυπογραφείο, το εκδοτικό και τον σταθμό… Τα έχουμε για να μην εξαρτιόμαστε από το κεφάλαιο», δήλωσε η Αλ. Παπαρήγα στον «Κόσμο του Επενδυτή». Δηλαδή, η «Τυποεκδοτική», η μεγαλύτερη καπιταλιστική επιχείρηση στο χώρο των γραφικών τεχνών, στην οποία τυπώνονται μερικές από τις μεγαλύτερες αστικές εφημερίδες, δεν βγάζει κέρδος; Γιατί; Μήπως γιατί πληρώνει μεγάλα μεροκάματα; Μα η ίδια η Παπαρήγα έχει παραδεχτεί ότι πληρώνουν και αυτοί με βάση τις συλλογικές συμβάσεις. Οσο περισσότερο αμύνονται σ’ αυτό το θέμα οι άνθρωποι του Περισσού τόσο περισσότερο εκτίθενται. Γιατί οι επιχειρήσεις που έχουν είναι τυπικές καπιταλιστικές επιχειρήσεις και μάλιστα στο παρελθόν είχαν τόσες πολλές που τρόμαξαν να τις μοιράσουν μετά τη διάσπαση του 1990-91. Ολες οι μπίζνες των ελλήνων καπιταλιστών με τις χώρες του ανύπαρκτου γίνονταν μέσω επιχειρήσεων ιδιοκτησίας Περισσού.
♦ Γραμμάτια στη ζούλα
Στη ζούλα, διά περιφοράς και χωρίς να συγκληθεί το ΚΥΣΕΑ, παραγγέλθηκαν από τη Γαλλία και 15 ελικόπτερα Super Puma, αξίας 400 εκατομμυρίων ευρώ. Η είδηση διέρρευσε στο «Ρόιτερς», ενώ επίσημη κυβερνητική ανακοίνωση δεν εκδόθηκε. Ο λόγος προφανής. Σε μια περίοδο κρίσης, που μπαίνουν στην κλίνη του Προκρούστη ακόμα και στοιχειώδεις κοινωνικές δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού, είναι πρόκληση να δίνονται 400 εκατομμύρια, για να ξεπληρώσει ο Καραμανλής γραμμάτια προς «τον φίλο του τον Νικολά».
♦ Καρφωματάκια
Η Διαμαντοπούλου παίζει το δικό της προσωπικό παιχνίδι. Εχει φτιάξει τις διασυνδέσεις της με τα συγκροτήματα των ΜΜΕ και δεν διστάζει να διαφοροποιείται από τον Παπανδρέου, όπου βολεύει την προσωπική της στρατηγική και κυρίως τις σχέσεις της με τους συγκροτηματάρχες. Την προηγούμενη Δευτέρα, για παράδειγμα, έδωσε συνέντευξη στον «Αθήνα 9,84» και όταν ρωτήθηκε για τη συζήτηση σχετικά με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας απάντησε «δεν θα ήθελα να εμπλακώ». Την Κυριακή είχε δώσει συνέντευξη στην «Καθημερινή» και φρόντισε να καρφώσει τον Παπανδρέου θέτοντας το ρητορικό ερώτημα: «Ανεξαρτήτως της βασιμότητας των λόγων για τους οποίους το ΠΑΣΟΚ ζητά εκλογές, μήπως θα πρέπει να επανεξεταστεί η δυνατότητα της εκάστοτε αντιπολίτευσης να διακόπτει τη θητεία μιας εκλεγμένης για τετραετία κυβέρνησης, με μοχλό την ανάδειξη Προέδρου της Δημοκρατίας;».
♦ Ποιους αφορά το μπακαλορεά;
Οπου υπάρχει υποψία χρηματισμού γίνεται ντόρος. Δε θα μπορούσε, λοιπόν, ν’ αποτελέσει εξαίρεση η αποκάλυψη ότι κάποιος πούλησε θέματα των εξετάσεων του λεγόμενου Διεθνούς Απολυτήριου (μπακαλορεά). Ποιους αφορά, όμως, το μπακαλορεά; Για 2.000 αποφοίτους Λυκείου γίνεται λόγους. Πρόκειται για γόνους εύπορων οικογενειών, που φοιτούν σε ορισμένα ιδιωτικά σχολεία και ακολουθούν ένα ειδικό πρόγραμμα μαθημάτων στη Β’ και Γ’ Λυκείου, με σκοπό να πάρουν το μπακαλορεά και να πάνε σε κάποιο πανεπιστήμιο του εξωτερικού. Αγοράζουν ένα ειδικό απολυτήριο στην Ελλάδα και στη συνέχεια αγοράζουν ένα πτυχίο στο εξωτερικό. Τα φράγκα είναι πολλά, κάποια στιγμή κάποιος θα δοκίμαζε να πάρει μερικά απ’ αυτά τα φράγκα πουλώντας θέματα. Ας μην τρώμε, λοιπόν, το παραμύθι περί «εκπαιδευτικού και κοινωνικού σκανδάλου», που εντέχνως πλασάρουν τα ΜΜΕ. Σιγά μην στενοχωρηθούμε για την αγωνία (αν υπάρχει) των κωλόπαιδων της μπουρζουαζίας.
♦ Διαπιστευτήρια στην πλουτοκρατία
Το ένα μετά το άλλο τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ δίνουν τις εξετάσεις του στην πλουτοκρατία, μη τυχόν και κάποιος «βαρεμένος» καπιταλιστής θεωρήσει ότι το ΠΑΣΟΚ έχει σκοπό ν’ αλλάξει την κυρίαρχη πολιτική και να προχωρήσει σε φιλολαϊκά μέτρα. Την Κυριακή, από τις στήλες της «Καθημερινής» η Αννα Διαμαντοπούλου μιλούσε και πάλι για τετραετές πρόγραμμα σταθεροποίησης και ανάπτυξης και διαπραγμάτευση με την ΕΕ, ώστε ο στόχος για επιστροφή του ελλείμματος στο 3% του ΑΕΠ να μετατεθεί για το 2012 (η αγωνία των Πασόκων είναι μη τυχόν και προλάβει η κυβέρνηση να πάρει την παράταση που θεωρείται δεδομένη, αφού ο στόχος δεν πιάνεται με τίποτα το 2010). Είπε πολλά και διάφορα, πάντα γενικόλογα («μεταρρυθμίσεις, μείωση δαπανών, αύξηση δημοσίων επενδύσεων, ολοκληρωμένη πολιτική για τη μετανάστευση»), όταν όμως η συζήτηση ήρθε επί συγκεκριμένου θέματος, όταν ρωτήθηκε αν θα δοθεί το 7% στην Παιδεία και την έρευνα, όπως υποτίθεται ότι έχει δεσμευτεί το ΠΑΣΟΚ, απάντησε: «Η κρίση δημιουργεί νέα δεδομένα γι’ αυτό και χρειάζεται συνεχής επικαιροποίηση μέτρων και δεσμεύσεων, ποσοτική και χρονική»!
Την Τρίτη, μιλώντας στο ραδιόφωνο της ΝΕΤ, η Βάσω Παπανδρέου έδωσε με χαρακτηριστικότατο τρόπο το στίγμα της αντιπολίτευσης που ασκεί το ΠΑΣΟΚ προς την κυβέρνηση της ΝΔ: «Εγώ δεν θα ήμουν αντίθετη σε αντιλαϊκά μέτρα, εάν αυτά τα μέτρα είχαν μια λογική και είχαν κάποιο αποτέλεσμα. Μια κυβέρνηση όταν χρειαστεί πρέπει να πάρει και αντιλαϊκά λεγόμενα μέτρα. Θα πρέπει όμως να έχει ένα σχέδιο».
♦ Κερκόπορτα
Οτι εφαρμόζεται ευρέως η «εκ περιτροπής εργασία» (το τετραήμερο παραδέχτηκε για πρώτη φορά η Πετραλιά. «Υπάρχουν αρκετές επιχειρήσεις, οι οποίες έχουν κάνει χρήση αυτού του νόμου», δήλωσε, συμπληρώνοντας αμέσως πως «ό,τι γίνεται, γίνεται στο πλαίσιο του υπάρχοντος θεσμικού πλαισίου, δηλαδή το νομοθετικό πλαίσιο είναι αυτό που ισχύει». Αναφέρθηκε στο νόμο του 1998 (νόμος 2639), τον οποίο ψήφισε το ΠΑΣΟΚ με τη σύμφωνη γνώμη της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας. Βέβαια, οι καπιταλιστές, όπως συμβαίνει πάντοτε, πηγαίνουν και πέρα από τις ρυθμίσεις αυτού του νόμου, αυθαιρετώντας. Το κάνουν αυτό πρώτο γιατί ξέρουν ότι κανένας δεν πρόκειται να τους ελέγξει και δεύτερο επειδή οι εκβιασμοί τους προς τους εργαζόμενους πιάνουν τόπο, αφού ο εργαζόμενος φοβάται την απόλυση.
Ετσι γίνεται πάντοτε με τις αντεργατικές ρυθμίσεις. Υποτίθεται πως έρχονται για να βάλουν τάξη και να καταπολεμήσουν την αυθαιρεσία, στην πραγματικότητα όμως αποτελούν τις κερκόπορτες που νομιμοποιούν μια αντεργατική κατεύθυνση. Τα υπόλοιπα ξέρουν να τα κάνουν μόνοι τους οι καπιταλιστές.
♦ Η ντροπή
Οταν με κλέψαν στο Λος Αντζελες, την πόλη
των εμπορεύσιμων ονείρων, παρατήρησα
με τι τρόπο την κλοπή, που είχε γίνει από ένα πρόσφυγα
όμοιο με μένα κι αναγνώστη
όλων των ποιημάτων μου, όλο φροντίδα μυστική την κράτησα
λες και φοβόμουνα πως η ντροπή
γνωστή να γίνει θα μπορούσε, ας πούμε, στων θηρίων τον κόσμο.
Μπέρτολτ Μπρεχτ
