Οπως αναμενόταν, το δικαστήριο απέρριψε την ένσταση για κακή σύνθεσή του, με την αιτιολογία, ότι η προεπιλογή δικαστών γίνεται μόνο επειδή η δίκη θα κρατήσει πολύ, ενώ απ’ αυτή τη διαδικασία δεν παραβιάζεται η αρχή του φυσικού δικαστή.
Η δεύτερη ένσταση που υποβλήθηκε αναφέρεται στην αναρμοδιότητα του δικαστήριου. Η υπεράσπιση Τσιγαρίδα υπέβαλε την ένσταση στηρίζοντάς την στο λεγόμενο πολιτικό έγκλημα. Το σύνταγμα προβλέπει ότι τα πολιτικά αδικήματα δικάζονται από Μικρό Ορκωτό Δικαστήριο και τα αδικήματα που αποτελούν το κατηγορητήριο αυτής της δίκης είναι κατ’ εξοχήν πολιτικά αδικήματα, διότι τελέστηκαν στο πλαίσιο της δράσης μιας πολιτικής, επαναστατικής, αντικαθεστωτικής οργάνωσης.
Με μια συγκροτημένη και άρτια επιχειρηματολογημένη αγόρευση η Μαρίνα Δαλιάνη παρουσίασε όλα τα επιχειρήματα που έχουν αναπτυχθεί από τη νομική θεωρία, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά διεθνώς. Βεβαίως, όπως σημείωσε, δεν ελπίζει ότι αυτά θα γίνουν δεκτά, αφού η νομολογία στην Ελλάδα, ιδιαίτερα κατά την τελευταία επταετία των πολιτικών δικών για υποθέσεις ένοπλης επαναστατικής δράσης, είναι σταθερά απορριπτική. Η πλάκα είναι πως στην πρωτόδικη καταδικαστική απόφαση αυτής της υπόθεσης γίνεται εκτενής αναφορά στη δράση του ΕΛΑ, περιγράφεται το προφίλ της οργάνωσης με πολιτικούς όρους, όπως και οι πολιτικοί σκοποί αυτής της δράσης, αλλά κατά τα άλλα, τα αδικήματα… δεν είναι πολιτικά!
Η υπεράσπιση Κανά (Ι. Μυλωνάς) διευκρίνισε, ότι δεν υποβάλλει ένσταση στηριγμένη στο πολιτικό έγκλημα. Θεωρεί ότι το δικαστήριο είναι αναρμόδιο και η υπόθεση έπρεπε να παραπεμφθεί στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο, διότι τα αδικήματα του κατηγορητήριου (ανθρωποκτονία, έκρηξη) δικάζονται από τα ΜΟΔ και μόνο για τις συγκεκριμένες υποθέσεις γίνεται εξαίρεση, γεγονός που οδηγεί σε δυσμενέστερη μεταχείριση του κατηγορούμενου. Επίσης, επικαλέστηκε το επιχείρημα ότι οι πράξεις της παρούσας υπόθεσης έχουν γίνει πριν το 2001, που ψηφίστηκε ο τρομονόμος, και δε μπορεί να έχει ο νόμος αναδρομική εφαρμογή.
Η υπεράσπιση Αγαπίου δήλωσε, ότι δε στηρίζει την ένσταση, χωρίς ουδόλως να απαξιώνει τους ισχυρισμούς που προβλήθηκαν από τους άλλους υπερασπιστές. Ο Κ. Αγαπίου θεωρεί ότι και το παρόν δικαστήριο είναι σε θέση να δικάσει και να καταλήξει στη σωστή απόφαση.
Η Ειρ. Αθανασάκη δήλωσε ότι αφού το σύνταγμα και οι νόμοι δίνουν το δικαίωμα να δικάζονται άνθρωποι πριν τη δίκη τους (αναφορά στην τρομοϋστερία μέσω των ΜΜΕ), θα έπρεπε να έχει την εντιμότητα να φέρνει και εκπροσώπους αυτών των ανθρώπων (δηλαδή της κοινής γνώμης, που βομβαρδίστηκε με την προπαγάνδα περί ενοχής των κατηγορούμενων) στη σύνθεση του δικαστήριου.
Ο τακτικός εισαγγελέας ξεκίνησε υποστηρίζοντας ότι η διάταξη του τρομονόμου, με την οποία αφαιρέθηκε η αρμοδιότητα από το Μικτό Ορκωτό, έγινε για λόγους ταχύτερης απονομής της δικαιοσύνης! Είναι δε μια διάταξη που δεν προσκρούει σε κανένα άρθρο του συντάγματος. Δεν δίστασε να υποστηρίξει ότι η διάταξη αυτή είναι ειδική, αφορά τη δράση του «οργανωμένου εγκλήματος» και γι’ αυτό σωστά ο νομοθέτης έκρινε ότι έπρεπε να υπάρξει εξαίρεση, για λόγους προστασίας του κοινωνικού συνόλου! Εντύπωση μας προκάλεσε και πάλι η απουσία οποιασδήποτε νομικής επιχειρηματολογίας από την τοποθέτησή του. Περιέγραφε απλά αυτά που προβλέπει ο νόμος, ταυτολογώντας συνεχώς! Ακόμα και για το «πολιτικό έγκλημα» περιορίστηκε να επαναλάβει σύντομα αυτά που προβλέπει η λεγόμενη αντικειμενική θεωρία (μόνο η «εσχάτη προδοσία» είναι «πολιτικό έγκλημα»), χωρίς καμιά επιχειρηματολογία. Ηταν σαν να έλεγε, «μη μας κουράζετε, αυτό είπε ο νομοθέτης, αυτά έχουν κριθεί στις προηγούμενες δίκες, το ίδιο θα γίνει και τώρα»!
Ο αναπληρωτής εισαγγελέας ευθύς εξαρχής φρόντισε να μας πείσει ότι όση ώρα αγόρευαν οι συνήγοροι υπεράσπισης αυτός… ήταν αλλού. «Φόρτωσε» την ένσταση για το «πολιτικό έγκλημα» στην υπεράσπιση Κανά (!) και όταν η πρόεδρος παρενέβη για να του θυμίσει ότι δεν έχει υποβάλει τέτοια ένσταση ο Κανάς, το ξεπέρασε μ’ ένα «συγνώμη, λάθος κατηγορούμενος»! Από νομική επιχειρηματολογία δεν προσέφερε τίποτα και ολοκλήρωσε σε λιγότερο από πέντε λεπτά.
Η Μ. Δαλιάνη ήταν καταπέλτης στη δευτερολογία της. Απαξίωσε να απαντήσει στους εισαγγελείς, διότι δεν είπαν απολύτως τίποτα, αλλά απλώς αποκάλυψαν ότι προσκρούουν και αυτοί στα ίδια λογικά αδιέξοδα που έχουν προσκρούσει όλες οι έως τώρα δικαστικές αποφάσεις. Η συνήγορος εντόπισε μερικά απ’ αυτά τα λογικά αδιέξοδα και τα κατέδειξε με λογικά επιχειρήματα.
Ο Ι. Μυλωνάς στη δευτερολογία του ασχολήθηκε κυρίως με τον περιορισμό της υπόθεσης στο στενό ποινικό πλαίσιο της «απλής συνέργειας σε εκρήξεις κ.λπ.» και στην επίκληση ορισμένων δικονομικών κανόνων που παραβιάζονται με την εκδίκασή της από το Πενταμελές Εφετείο και όχι το ΜΟΔ που έχει την αρμοδιότητα.
Ο εισαγγελέας αισθάνθηκε την ανάγκη να δευτερολογήσει, πλην όμως δεν προσέθεσε τίποτα νέο, παρά μόνο επανέλαβε τις λίγες περιγραφές-ταυτολογίες που είχε αναφέρει και στην πρωτομιλία του. Αναγκάστηκε, όμως, να μπει στην πολιτική ουσία της υπόθεσης, δηλώνοντας ότι «είναι αδιανόητο να εκληφθούν ως πολιτικά τα εγκλήματα των τρομοκρατικών οργανώσεων, διότι αυτά στρέφονται κατά της κοινωνίας». Σε μια δε έκρηξη… δημοκρατικής ευαισθησίας, υποστήριξε το φτηνιάρικο επιχείρημα ότι τα μέσα των «τρομοκρατικών» οργανώσεων είναι απρόσφορα, διότι οδηγούν σε ενίσχυση των κατασταλτικών μηχανισμών και της καθεστηκυίας τάξης (sic!), ενώ και οι πολίτες δεν τα δέχονται (φαίνεται πως ο κ. εισαγγελέας δεν συχνάζει σε καφενεία για να ακούσει τι λέγεται, ειδικά σήμερα, από τον απλό κόσμο). Κατέληξε λέγοντας ότι δεν μπορεί να ληφθεί ως μέτρο ο κώδικας αξιών που έχουν οι οργανώσεις που αναπτύσσουν τέτοια δράση (προφανώς, πρέπει να ληφθεί ως μέτρο ο κώδικας αξιών της κυρίαρχης τάξης).
Δηκτικά η Μ. Δαλιάνη σημείωσε ότι δεν θα προσθέσει τίποτα, διότι η συζήτηση «εκτρέπεται» σε αμιγώς πολιτική και τα επιχειρήματα που εκτέθηκαν παραμένουν. Ο Ι. Μυλωνάς αναφέρθηκε σε ειδικά νομικά ζητήματα, ο εισαγγελέας τριτολόγησε και ο συνήγορος έδωσε τις απαντήσεις του.
Η συζήτηση έκλεισε με μια εκτενή, πολιτικά επιθετική δήλωση του Χρ. Τσιγαρίδα, ο οποίος την είχε γράψει και την κατέθεσε για να περιληφθεί αυτούσια στα πρακτικά. Πριν αναγνώσει τη δήλωσή του, ο Χρ. Τσιγαρίδας έκανε δυο σχόλια πάνω στα όσα είχαν πει προηγούμενα οι εισαγγελείς. Αναφερόμενος στον ισχυρισμό ότι δεν υπάρχει αποδοχή από τον κόσμο της δράσης οργανώσεων όπως ο ΕΛΑ, αναφέρθηκε στα δημοσιεύματα που έχουν υπάρξει και περιορίστηκε να θυμίσει πρωτοσέλιδο κεντρικό τίτλο της «Ελευθεροτυπίας» ύστερα από μια ενέργεια του ΕΛΑ: «Ο Ελα ξυπνάει την ΕΛΑΣ». Υπήρξε και υπάρχει λαϊκή αποδοχή της δράσης οργανώσεων όπως ο ΕΛΑ, κατέληξε. Απαντώντας στα σχετικά με τη «μη πολιτική δράση» σημείωσε: ο ΕΛΑ είχε ένα ιδεολογικοπολιτικό κείμενο. Ενα σχέδιο με στόχο τον επαναστατικό μετασχηματισμό της κοινωνίας. Το ότι δεν πέτυχε το στόχο του ή προχώρησε μόνο ένα βήμα μπροστά, ακόμα και με τη στενή αντικειμενική θεωρία οδηγεί στο «πολιτικό έγκλημα. Παραθέτουμε στη συνέχεια ολόκληρη τη δήλωση Τσιγαρίδα.
ΔΗΛΩΣΗ ΧΡΗΣΤΟΥ ΤΣΙΓΑΡΙΔΑ
19/11/2008
Αυτή η δίκη είναι δίκη του ΕΛΑ και όχι «δήθεν δίκη του ΕΛΑ» ή αυτό που λέγεται από τους ισορροπιστές, «φερόμενη ή λεγόμενη δίκη του ΕΛΑ».Γιατί όχι μόνο δικάζεται ένα μέλος του ΕΛΑ,αλλά γιατί δικάζονται οι ενέργειες και η δράση του ΕΛΑ,γιατί δικάζονται οι ιδέες και η ιστορία του ΕΛΑ.
Είπε προχθές ο συγκατηγορούμενος μου Αγαπίου,τον οποίο δεν γνωρ’ιζω όπως έχω δηλώσει πολλές φορές αλλά τον εκτιμώ για την αντιστασιακή του δράση την οποία γνωρίζω, ότι κανείς δεν πρέπει να αναφέρεται στην υπόθεση σαν «δίκη του ΕΛΑ» γιατί αυτό δημιουργεί εντυπώσεις ότι είναι ένοχος και ότι το σωστό είναι να λέγεται «δίκη των κατηγορουμένων για την υπόθεση του ΕΛΑ»,δεν έχω αντίρρηση.Μόνο που για είναι συνεπής θα έπρεπε να προτείνει να λέγεται «δίκη των τριών κατηγορουμένων για την υπόθεση του ΕΛΑ» η για να μη μπερθευτεί κανένας «δίκη των τριών
αθώων κατηγορουμένων,Αγαπίου,Αθανασάκη,Κανά για τη υπόθεση του ΕΛΑ».Οπως έγραψε ο αποκλειστικός ρεπόρτερ του Κανά στα Νέα : «αρχίζει η δίκη των τριών κατηγορουμένων για την υπόθεση του ΕΛΑ».Δεν έχω αντίρρηση .
Είπε ακόμα ότι δεν δικαζονται οι οργανώσεις,αυτονόητο αν το πάρεις κυριολεκτικά,και ότι πρέπει αυτό να γίνει στα αμφιθέατρα.Συμφωνώ και στα αμφιθέατρα όμως.
Το «βαθύ κράτος» ενδιαφέρεται να νικήσει ιδεολογικά και πολιτικά τον ΕΛΑ. Η οργάνωση, οι ιδέες της, η δράση της, η απήχηση που είχε στην κοινωνία είναι εν δυνάμει επίκίνδυνες. Πρέπει να είναι κανείς πολιτικά τυφλός για να πιστεύει ότι έστησαν αυτή τη δίκη μόνο και μόνο για να εκδικηθούν τον αντιστασιακό Αγαπίου ή την Αθανασάκη που αρνήθηκε να συνεργαστεί με το σύστημα,η τον νεοδημοκράτη κοινοτάρχη της Κιμώλου. Απλά τους χρησιμοποίησαν για να δημιουργήσουν «συμμορία», προαπαιτούμενο του τρομονόμου, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι είναι αθώοι.
Ειπώθηκε ακόμα ότι επιτέλους έχουν στα χέρια τους βεβαίωση εισαγγελέα ότι αυτή η δίκη είναι ποινική.Κατανοώ την υπερασπιστική τους γραμμή.Κατανοώ ακόμα και την ανάγκη τους την επικοινωνιακή να σας δείχνουν ότι δεν έχουν καμμία σχέση με ένα ένοχο τρομοκράτη που μιλάει πολιτικά.Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι 5 χρόνια τώρα ούτε μία καλημέρα δεν μου έχουν πεί.Φυσικά δεν αναφέρομαι σε μεθοδεύσεις σενάρια και εξόφθαλμα ανήθικες και συκοφαντικές πρακτικές.Δεν θα μιλήσω γι αυτές εκτός αν προκληθώ.Και έχω πολλά να πώ.Αλλωστε δεν αφορά όλους.
Ποινική λοιπόν η δίκη κατά τους συγκατηγορουμένους μου. Καμμία αντίρηση.
Εγώ όμως που έχω αναλάβει την πολιτική ευθύνη για την όποια συμμετοχή μου στον ΕΛΑ έχω κάθε λόγο να διεκδικώ τον τιμητικό τίτλο του «πολιτικού αδικηματία». Μετά το τέλος αυτής της δίκης ,της τελευταίας από μια σειρά δικών για επαναστατικές οργανώσεις,πρέπει να δοθει μια πολιτική μάχη για την αναγνώριση των αδικημάτων σαν πολιτικά.
Είναι όμως πολιτική αυτή η δίκη .Μήπως με βολεύει και το ισχυρίζομαι.
Ξεχάστε η αποορρίψτε ότι σας είπαν οι συνήγοροι μου.
Εσεις συμφωνείτε και δηλώνετε ότι αυτή η δίκη είναι πολιτική!
Δέστε τι γράφετε τι κάνετε τι λέτε και τι εξετάζετε σαν έδρα και στις τέσερες προηγουμενες δίκες.
Στις αποφάσεις που δημοσιεύτηκαν προηγούνται στην αρχή δοκίμια και τριακοσίων σελιδων που προσπαθούν να αντιπαρατεθούν ιδεολογικά και πολιτικά στις οργανώσεις.
Στη διάρκεια των δύο δικών που μας αφορούν συχνά πυκνά η έδρα ασχολιόταν με το ιδεολογικοπολιτικό μας κέιμενο,με τις δημοσιεύσεις, με τις προκηρύξεις της οργάνωσης,όχι με τις ενέργειες που κατηγορούμασταν ότι συμμετέχαμε.
Η πολιτική αγωγή στα 9/10 των αγορεύσεων ασχολιόταν με ιδεολογικές αντιπαραθέσεις.Ολες οι ερωτήσεις που μου έκαναν ήταν ιδεολογοκοπολιτικού περιεχομένου..Δεν μπορώ να μιλήσω για ανθρώπους που λείπουν.’όμως ο συνήγορος πολιτικής αγωγής που παρίσταται και σε αυτή τη δίκη ασχολήθηκε επί μακρόν για να αποδείξει ότι δεν έχω ιδέα από μαρξισμό,γιατί αυτός τον έχει σπουδάσει και ξέρει .Μπορεί να έχει και δίκιο αλλά τι σχέση έχει αυτό με τον μαρξισμό που ξέρω η δεν ξέρω με τα ποινικό χαρακτήρα της υπόθεσης.
Φέρανε και φέρνετε μάρτυρα κατηγορίας τον Ζήση ,πράκτορα μάρτυρα σε πολιτικές υποθέσεις όπως της ΒΕΟ,στο ειδικό δικαστήριο,σε εμάς.Δεν ήξερε κανένα από εμάς δεν ήξερε να πει τίποτε για καμμιά παραβατική πράξη που μας αποδιδόταν,μας αποκαλούσε συνεχώς τρομοκράτες έφερε τα παλιόχαρτα της ΣΤΑΖΙ,πιάστηκε πολλές φορές να ψεύδεται ασύστολα,εξαφανίστηκε στο μέσο της κατάθεσης του.Τι ήταν αυτός μάρτυρας: μάρτυρας ποινικής υπόθεσης:Ηταν ψευδομάρτυρας πολιτικής υπόθεσης.
Στη δεύτερη δίκη δεν τόλμησε να εμφανιστεί.
Τον ξανακαλείτε όμως.
Αλλά και σ’αυτή τη δίκη πριν καλα-καλά αρχίσουμε δηλώθηκε ο πολιτικός χαρακτήρας αυτής της δίκης.Τελευταία ο συνήγορος πολιτικής αγωγής είπε ευθαρσώς ότι είναι υποκρισία να αναφέρεται στο 3090 αορίστως «η φύση της υπόθεσης» Επρεπε να λέει για την τρομοκρατία.Προφανώς έχει στο μυαλό του την αναγκαιότητα να νομοθετηθούν και εδώ αντιτροκρατικές νομοθεσίες που επιτρέπουν την σύλληψη και φυλάκιση όσων γράφουν κάτι που θεωρείται συμπαθητικό η όσων υποθέτουν ότι είναι συμπαθούντες, σε κλειστές δίκες με επιλεγμένους δικαστές με μάρτυρα ένα της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας όπως γίνεται στην Αγγλία η και χωρίς δίκη όπως γίνεται στην Αμερική.
Ο δεύτερος εισαγγελέας ευθαρσώς είπε την γνώμη του,τον εκτιμώ γι αυτό πραγματικά,όταν συζητιόταν η αίτηση να μεταφερθεί η εκδίκαση της υπόθεσης στο εφετείο.Το νόημα της τοποθέτησης του όπως το αντιλήφθηκα ήταν το εξής.
«τι καθόμασαστε τώρα και συζητάτε τα επιχειρήματα των συνηγόρων υπεράσπισης,αυτοί είναι τρομοκράτες,πάει το κριτήριο της αθωότητας,το κριτήριο της ηθικής απόδειξης,το βάσανο της ανεύρεσης της αλήθειας,και αφού είναι τρομοκράτες είναι ένοχοι και άρα από τώρα επικοινωνιακά πρέπει να τους δικάσουμε στις φυλακές με εντυπωσικά μέτρα ασφαλείας για να περάσουμε το μήνυμα ότι είναι επικινδυνοι εγκληματίες.Μάλιστα επειδή ανησύχησε μη γίνει καμμιά στραβή σας τόνισε ότι και στο εφετείο τα ίδια μέτρα ασφαλείας θα πάρει που θα δηλώνουν,εν μέρει έστω,επικοινωνιακά το ίδιο πράγμα.
Αλλά και όταν μας καταδικάζετε και μας εγκλείετε στη φυλακή σαν ποινικούς αδικηματίες ξαφνικά μας μεταμορφώνετε σε πολιτικούς κρατούμενους με ειδικές συνθήκες κράτησης.
Θέλω μ’αυτή την ευκαιρία να δηλώσω την ολόπλευρη συμπαράσταση μου στο αγώνα των φυλακισμένων για δικαιώματα και αξιοπρέπεια.
Το δικαστήριο διέκοψε για την Παρασκευή.
