«Οι ευρωβουλευτές ζητούν τον άμεσο τερματισμό των εχθροπραξιών και καταδικάζουν τον ρόλο του Ιράν στην περιφερειακή αστάθεια». «Το ΕΚ καταδικάζει απερίφραστα τις πρωτοφανείς επιθέσεις με πυραύλους και drones από τους Χούθι κατά της Σαουδικής Αραβίας και τις στρατιωτικές τους επιχειρήσεις στην Υεμένη». «Το Κοινοβούλιο καταδικάζει επίσης τις επιθέσεις των Χούθι με πυραύλους και drones κατά του Ισραήλ και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, οι οποίες έχουν σημειωθεί κατά τα τελευταία χρόνια». «Οι δίαυλοι χρηματοδότησης των Χούθι πρέπει να εξαρθρωθούν και τα περιουσιακά τους στοιχεία να δεσμευτούν».
Τα παραπάνω είναι αποσπάσματα από Δελτίο Τύπου που εξέδωσε χτες το Ευρωκοινοβούλιο για να παρουσιάσει ψήφισμα που ενέκρινε την ίδια μέρα.
Τα ψηφίσματα του Ευρωκοινοβούλιου δεν έχουν, βέβαια, καμιά πρακτική σημασία. Δεν έχει εκτελεστικές αρμοδιότητες και μηχανισμό επιβολής των ψηφισμάτων του. Εχουν, όμως, πολιτική σημασία. Διαμορφώνουν ένα κλίμα και τροφοδοτούν τα αστικά μίντια με υλικό προπαγάνδας. Για έναν κόσμο είναι διαφορετικό να κάνει μια δήλωση η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν ή η Κά(ρ)για Κάλας και άλλο να εκδίδει ένα ψήφισμα το Ευρωκοινοβούλιο που έχει το τεκμήριο της πολυσυλλεκτικότητας και της αιρετότητας των μελών του με άμεση εκλογή.
Το συγκεκριμένο ψήφισμα είναι «μη δεσμευτικό κείμενο» και «εγκρίθηκε με ανάταση χειρός από μεγάλη πλειοψηφία ευρωβουλευτών». Είναι δηλαδή καθαρά ένα κείμενο προπαγάνδας.
Το Ευρωκοινοβούλιο παίρνει θέση σε έναν πόλεμο υπέρ της μιας πλευράς. Με τον πιο προκλητικό τρόπο που μπορεί να το κάνει. Η Σαουδική Αραβία, επικεφαλής ενός συνασπισμού έξι κρατών, εισέβαλε πριν από χρόνια στην Υεμένη και επιτέθηκε στις Ενοπλες Δυνάμεις της Υεμένης (αυτές που προβοκατόρικα αποκαλούν «Χούθι», από το όνομα του ηγέτη της Ανσαραλά), για να τσακίσει τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα ενός λαού. Στήριξε μια κυβέρνηση ανδρείκελων που δεν την εξέλεξε κανείς και υφίστατο μόνο χάρη στη στρατιωτική και οικονομική στήριξη της Σαουδικής Αραβίας και των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων.
Η Σαουδική Αραβία και οι σύμμαχοί της έπνιξαν στο αίμα την Υεμένη, ενώ ταυτόχρονα επέβαλαν αποκλεισμό για να λυγίσουν τους Υεμενίτες με την πείνα. Δεν τα κατάφεραν. Ηττήθηκαν σε όλα τα μέτωπα. Ηττήθηκαν στρατιωτικά και πολιτικά. Και η νέα εξουσία στην Υεμένη, με κέντρο την οργάνωση Ανσαραλά, κέρδισε με το σπαθί της την εγκατάστασή της στην πρωτεύουσα Σαναά, προσπαθώντας να ανορθώσει τη χώρα που ρήμαξαν οι Σαουδάραβες και οι σύμμαχοί τους, συνεπικουρούμενοι από τα αμερικάνικα και σιωναζιστικά βομβαρδιστικά.
Η νέα εξουσία της Υεμένης, από την πρώτη στιγμή του γενοκτόνου πολέμου των σιωναζιστών ενάντια στον παλαιστινιακό λαό στη Γάζα, στάθηκε έμπρακτα στο πλευρό της Παλαιστινιακής Αντίστασης, αποκλείοντας το πέρασμα πλοίων σιωνιστικών συμφερόντων από την Ερυθρά Θάλασσα και εξαπολύοντας επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους και drones ενάντια σε σιωνιστικούς στόχους. Ξέροντας ότι ο υεμενίτικος λαός θα πληρώσει βαρύ τίμημα γι’ αυτό.
Η Υεμένη υπέστη φονικούς βομβαρδισμούς από αμερικάνικα και σιωνιστικά πολεμικά αεροπλάνα, αλλά δεν έκανε πίσω. Διεκπεραίωσε μέχρι τέλους το καθήκον της έμπρακτης αλληλεγγύης. Τελευταία, προχώρησε σε στρατιωτικές κινήσεις ενάντια στις υποστηριζόμενες από τη Σαουδική Αραβία δωσιλογικές δυνάμεις της Υεμένης. Προέλασε αστραπιαία στην ακτογραμμή της Υεμένης προς το νότο. Και καθώς το σαουδαραβικό καθεστώς εξακολούθησε να πολεμά στο πλευρό των δωσιλογικών δυνάμεων, να τις στηρίζει και να τις καθοδηγεί, παρά τις προειδοποιήσεις για να αποσυρθεί, οι Ενοπλες Δυνάμεις της Υεμένης άρχισαν να χτυπούν με επιτυχία και σαουδαραβικούς στόχους, στο πλαίσιο του δίκαιου απελευθερωτικού πολέμου που διεξάγει ο υεμενίτικος λαός.
Αυτή είναι η αλήθεια που κρύβουν οι αστικές δυνάμεις του Ευρωκοινοβούλιου, αντικαθιστώντας την με γκεμπελίστικα αποφθέγματα.
Και τι να πούμε για την καταδίκη του Ιράν που υποδεικνύεται ως ένοχο για την περιφερειακή αστάθεια; Επιτέθηκε το Ιράν σε οποιαδήποτε χώρα της περιοχής; Οχι. Αντίθετα, δέχτηκε πολεμικές επιθέσεις από τους αμερικάνους ιμπεριαλιστές και τους σιωναζιστές του Τελ Αβίβ. Μία το καλοκαίρι του 2025 και μία στις 28 Φλεβάρη του 2026. Επιθέσεις απροκάλυπτες, με στόχο την ανατροπή της ιρανικής κυβέρνησης, επειδή και αυτή στέκεται αλληλέγγυα στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα των Παλαιστίνιων.
Το Ιράν δεν άντεξε απλά, αλλά αντεπιτέθηκε, διέλυσε τις αμερικάνικες βάσεις στις χώρες του Κόλπου και απέκλεισε το Στενό του Ορμούζ, διεξάγοντας έναν δίκαιο πόλεμο για την υπεράσπιση της εθνικής του ανεξαρτησίας. Αυτό ονομάζουν «πρόκληση περιφερειακής αστάθειας από το Ιράν», αντιστρέφοντας και πάλι την πραγματικότητα. Οι αμερικανοσιωνιστές επιτέθηκαν στο Ιράν, το Ιράν αμύνεται, το Ιράν φταίει!
Δε θα πούμε «ντροπή!», γιατί καμιά ντροπή δεν μπορεί να σταματήσει τους εντελώς ξεδιάντροπους. Απλά σημειώνουμε το γεγονός και πετάμε το γκεμπελίστικο ψήφισμα στα μούτρα εκείνων που καμαρώνουν για την «ευρωπαϊκή δημοκρατία».
