Δύο χιλιάδες είκοσι έξι
ατέλειωτη νύχτα, αργεί να φέξει
Τι δύο μήνες; Κανονικά δεν πρέπει να υφίσταται επίδομα ανεργίας Παύλο μου, πες ελεύθερα αυτά που σκέφτεσαι ή που σε βάζουν να λες, (νέα) δημοκρατία έχουμε…
Με ιδιαίτερη αγωνία αναμένουμε να δούμε αν τελικά θα επιτραπεί στον άρτι αποφυλακισθέντα Κασιδιάρη να μετάσχει των δημοκρατικών διαδικασιών του κράτους (τι «Ηλία ρίχ’το» και γιατί γελάτε ρε;).
Γιατί, μόνο η «γιατρός» έχει πτυχίο-μαϊμού από τη Χαβάη; Για να ψαχτούμε καλύτερα.
Ταμπουρωμένος σταθερά στο ίδιο μετερίζι
τη μια τηράει προς το ΠαΣοΚ, προς την ΕλΑΣ την άλλη
πότε το ένα πολεμάει, πότε την άλλη «βρίζει»
έτσι πρέπει να γίνεται η κάλπη σαν προβάλλει.
Σαρανταδυό αρχοντόπουλα θέλουν την ίδια κόρη
τη λυγερή, την έμορφη. Τη λένε Εξουσία
έχει μασούρια τα φλουριά, τελεί εν αφασία
μάγκες δεν την πλησιάζουνε, μονάχα κάτι φλώροι.
«Ουδέν κακόν αμπιγιέζ καλού» που λέει και η λαίδη. Επανέκαμψε ο Αλέξης και ξαναβρήκαμε τον παλιό χορηγό της στήλης Καρανίκα. Μάθαμε έτσι τη διαφορά κόμματος και μορφώματος-εκλογικού μηχανισμού, τι είναι και τι δεν είναι αριστερά, καθώς και πότε τα στελέχη είναι στην πραγματικότητα υπήκοοι. Και αναμένουμε λαμπρά συνέχεια.
Η Κίνα ετοιμάζει ανθρωποειδή ρομπότ για τα πεδία των μαχών, οι ΗΠΑ αποκάλυψαν ότι έχουν θέσει σε τροχιά όπλο στο διάστημα κι εμείς νοσταλγούμε τον «πόλεμο των άστρων» κι εκείνον τον αλλοτινό ηθοποιό-πλανητάρχη.
Ηλία πάλι σκέφτεσαι να σαλαγάς κοπάδι
αλλά μπορεί να κρύβεται κάπου ένα πηγάδι.
Καλή σχολική χρονιά είπαμε την περασμένη βδομάδα μέσω Bertolt Brecht, αλλά ας ξαναπούμε: «Και η αλήθεια είναι αυτή: σχολειό πια δεν υπάρχει. Κινείται μονάχα ακόμη ένας ανήθικος κι αρρωστημένος οργανισμός γεμάτος από δηλητήριο και παραφροσύνη, που πολύ σύντομα θα επιδράσει θανατηφόρα σ’ όλη την κατοπινή ζωή του τόπου μας. Μια σάπια και ξεχαρβαλωμένη μηχανή όπου από ανάγκη ρίχνουμε μέσα μια καθαρή κι αγνή ζωική παραγωγή –τα ευκολόπλαστα παιδιά μας- για να μας τα μεταβάλλει ύστερα από λίγα χρόνια σε μούμιες κατάξερες και φασκιωμένες ή σε κινούμενα μιάσματα ανασυρμένα σαν από τάφους…» (Μίλτος Κουντουράς – «Κλείστε τα σχολειά»).
Πού ‘ναι η ΜαρΚα; Χάθηκε! Γι’ αυτήν πια δεν ακούμε.
Μην έπαθε κατάθλιψη που πήδησε τ’ αυλάκι;
Μήπως στο παρασκήνιο κάτι ετοιμάζει πάλι;
Παιδιά, ενημερώστε μας, πάμε να τρελαθούμε!
Ο πλανήτης πεθαίνει (για την ακρίβεια καταληστεύεται, εξαντλείται και δολοφονείται από τους εχθρούς της ζωής), η Ισπανία είχε 61 μέρες καύσωνα(!), αλλά όλα βαίνουν καλώς. Δε βαριέσαι, όταν σφίξουν τα πράματα βλέπουμε, τώρα πείτε τι να ψηφίσουμε; Τους οικογενειάρχες, τους όμορφους, τους νοικοκυραίους, τους fit, τους καινοφανείς, τους κενοφανείς, ποιους;
Είναι οι ίδιοι που μας έκαναν να πιστεύουμε ότι «σοσιαλισμός» σημαίνει η ένταξη και συμμετοχή μας στα social media. Και με την ευκαιρία, η στήλη παραθέτει μια «είδηση» μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας: «Σοκ στην τοπική κοινωνία από την αποκάλυψη γονιού ότι πήγε το παιδί του στον αγιασμό του σχολείου χωρίς να ενημερώσει τα social media»…
«Κάθε εξουσία θεσπίζει ασφαλώς νόμους για το δικό της συμφέρον, η δημοκρατία δημοκρατικούς, η τυραννία τυραννικούς και οι άλλες το ίδιο. Αφού θεσπίσουν νόμους, ορίζουν πως τούτο είναι δίκαιο για τους υπηκόους τους, το δικό τους συμφέρον, και τιμωρούν αυτόν που τους παραβαίνει ως παράνομο και άδικο. Αυτό λοιπόν φίλε μου είναι που λέω, πως σε όλες τις πόλεις δίκαιο είναι το ίδιο, αυτό που είναι και το συμφέρον της άρχουσας τάξης. Αυτή λοιπόν εξουσιάζει, άρα συμβαίνει για κάθε λογικό άνθρωπο παντού το δίκαιο να είναι το ίδιο, το συμφέρον δηλαδή του ισχυρότερου» (Πλάτωνας, πριν από δεκάδες αιώνες).
Κοκκινοσκουφίτσα
