Να είναι «κηδεία» ο ξεμωραμένος πορτοκαλομαλλιάς φασίστας το καταλαβαίνουμε. Δυστυχώς, η ευπρέπεια που χαρακτηρίζει τη στήλη δεν μας επιτρέπει να γράψουμε τι ακριβώς του έκαναν οι Ιρανοί, στον πόλεμο και τις διπλωματικές διαπραγματεύσεις, σε βαθμό που να μην μπορεί να «πουλήσει» τη συμφωνία σαν νίκη του. Τα παπαγαλάκια της ελληνικής ραδιοτηλεόρασης, όμως, γιατί θλίβονται το ίδιο; Πλερέζες είχαν κρεμάσει στα πρωινάδικα χτες το πρωί και παρίσταναν τις βαρυπενθούσες χήρες. Τα τίναξε ο μακαρίτης και τώρα πρέπει να καταπιούν όλες εκείνες τις μακακίες που έλεγαν τόσο καιρό τώρα. Στο μεταξύ, όσοι και όσες βλέπαμε την πραγματικότητα και υποστηρίζαμε τον δίκαιο πόλεμο του Ιράν, έχουμε μοιραστεί στα δύο. Μια μερίδα (ίσως η μεγαλύτερη) αισθάνεται ανακουφισμένη που δε θα βλέπει πλέον στην τηλεόραση τον εσμό των «διεθνολόγων», των «στρατηγικών αναλυτών» και των απόστρατων καραβανάδων-κουραμπιέδων, που με το λέιζερ στο χέρι έδειχναν στο χάρτη τα… σαρωτικά πλήγματα των αμερικανοσιωνιστών και προέβλεπαν ότι οσονούπω επέρχεται η κατάρρευση της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν. Μια άλλη μερίδα, στην οποία ανήκει και η στήλη (διατί να το κρύψωμεν άλλωστε;), αισθάνεται λυπημένη, γιατί απολάμβανε σαν γκροτέσκες φιγούρες τους άκαπνους κουραμπιέδες με το λέιζερ και το ύφος «ακούτε τι σας λέω εγώ; ναύαρχος είμαι». Ολοι αυτοί τώρα ψάχνουν τρούπα να κρυφτούν. Αυτά έχει… η ρουφιάνα η ζωή. Μια σε ανεβάζει στα σύννεφα και σε κάνει βασιλιά με σκήπτρο το λέιζερ και μια σε ρίχνει στα τάρταρα και αποκαλύπτει αυτό που πραγματικά είσαι: ένα άθλιο παπαγαλάκι του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και του σιωναζισμού.
Δημοσκοπικές ομορφιές
Γκάλοπ της ALCO (για τον Alpha). Δείτε πόσο όμορφα έχουν διατάξει τα ποσοστά των κομμάτων στην πρόθεση ψήφου:
ΝΔ 23,3%
ΕΛΑΣ 14,2%
ΠΑΣΟΚ 10,3%
Ελπίδα για τη Δημοκρατία 8,1%
Ελληνική Λύση 6,6%
ΚΚΕ 6,2%
Πλεύση Ελευθερίας 3,6%
Τα συμπεράσματα είναι εύκολα: Η ΝΔ δεν παίρνει το μπόνους, άρα αποκλείεται να σχηματίσει κυβέρνηση, ακόμα κι αν βρει συμμάχους (που δε θα βρει, γιατί κανένας δε θα θέλει να γίνει χρήσιμος ηλίθιος, όταν ξέρει ότι θα ακολουθήσουν δεύτερες εκλογές). Τσιπρόκομμα και ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ αθροιστικά βγάζουν πάνω από τη ΝΔ, το τσιπρόκομμα προηγείται καθαρά, άρα ο Τσίπρας πρέπει να ενισχυθεί στη δεύτερη κάλπη, ώστε να μπορέσει να σχηματίσει συμμαχική κυβέρνηση με ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ και ΜάρΚα, το μόρφωμα της οποίας ξεπερνά τον Βελόπουλο, εξαφανίζει τη Νίκη και απειλεί ν’ αφήσει την καρδούλα εκτός Βουλής. Το πιάσατε το… υπονούμενο. Και να μην το πιάσατε, το είπε ο Τσίπρας: « Αν μέσα σε λίγες μόνο ώρες καταφέραμε να γίνουμε αξιωματική αντιπολίτευση, σε λίγους μήνες θα καταφέρουμε να γίνουμε και κυβέρνηση με την ψήφο του ελληνικού λαού».
ΥΓ1. Μητσοτάκης γιοκ για ισχυρούς καπιταλιστικούς ομίλους.
ΥΓ2. Μην ξανακούσουμε ότι τα γκάλοπ φτιάχνουν κλίμα. Οχι, τα γκάλοπ είναι… γνήσιες αποτυπώσεις των τάσεων της συγκυρίας (καλά ντε, ένα αστείο είπαμε).
Ο Φάμελλος καρατόμησε τον Παππά από κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ και συμφώνησε με τον Ζαχαριάδη να φύγει από εκπρόσωπος Τύπου, καθήκοντα που έτσι κι αλλιώς δεν ασκούσε. Ο Ζαχαριάδης διαφώνησε με την πρόσφατη απόφαση της ΚΕ, ζητώντας «καθαρές λύσεις» (δηλαδή το διαλύουμε και παρακαλάμε τον Τσίπρα να μας πάρει), οπότε δεν μπορούμε να μιλήσουμε για καρατόμηση. Καρατόμηση είναι αυτή του Παππά που ανήκει στην τριπλέτα Πολάκης-Παππάς-Δούρου. Με τη στήριξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των συριζαίων, ο Φάμελλος θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να σπρώξει την τριπλέτα εκτός ΣΥΡΙΖΑ και μετά θα κλείσει ήσυχος το μαγαζί και θα παραδώσει τα κλειδιά στον Μιχαλάκη τον Καλογήρου.
Ροβόλα τα, ροβόλα τα…
Η Χεζμπολά κάλεσε τους εκτοπισμένους του νοτίου Λιβάνου να μην επιστρέψουν ακόμα στις εστίες τους, επειδή ο σιωναζιστικός στρατός είναι ακόμα εκεί και υπάρχει κίνδυνος να υποστούν πλήγματα. Ενα σημαντικό μέρος απ’ αυτούς, όμως, δεν κρατιέται. Με το που ανακοινώθηκε η κατάληξη Ιράν και ΗΠΑ σε Μνημόνιο Κατανόησης, άρχισαν να κατηφορίζουν προς τα χωριά, τις κωμοπόλεις και τις πόλεις του νότου. Ο φακός κατέγραψε και δυο κτηνοτρόφους που άρχισαν να ροβολάνε τα γίδια προς τα βοσκοτόπια του νότου, σαλαγώντας τα ανάμεσα στα αυτοκίνητα. Εγκωσαν τα ζωντανά στις συνθήκες των περιχώρων της Βηρυτού και πρέπει να αναπνεύσουν και πάλι τον καθαρό αέρα στα βουνά και τις λοφοσειρές του νότου.
«Επιτελικά» ξεφτιλίκια
Αντιγράφουμε από τον «Μικροπολιτικό» των «Νέων»:
«Σπάνια η ελληνική γραφειοκρατία κινείται ταχέως. Εκτός από ζητήματα που συνδέονται με κυβερνητικές τακτοποιήσεις. Εκεί Μαξίμου, Προεδρικό, υπουργεία, Βουλή και Εθνικό Τυπογραφείο πατούν γκάζι. Και όλα αυτά τα λέω για να σας παρουσιάσω πόσα ΦΕΚ χρειάστηκαν για να διοριστεί η Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου στη νέα θέση της μόνιμης υπηρεσιακής υφυπουργού Εξωτερικών και πώς η διαδικασία ξεκίνησε τα μεσάνυχτα και κατέληξε σε έναν αστραπιαίο διορισμό. Αλλωστε, η νέα θέση είχε γεννηθεί, κοπεί και ραφτεί στα μέτρα της, προκειμένου να αφεθεί ελεύθερο πεδίο για να χωρέσει στο υπουργείο και ο Τάσος Χατζηβασιλείου. Το πρώτο ΦΕΚ ήταν το μεταμεσονύχτιο «χειρουργείο» στο… επιτελικό κράτος, τον πρώτο νόμο της κυβέρνησης Μητσοτάκη, ο οποίος προέβλεπε ρητά ότι κανένα υπουργείο δεν μπορεί να διαθέτει περισσότερες από συνολικά τρεις θέσεις αναπληρωτών υπουργών και υφυπουργών. Στις 11 Ιουνίου 2026 και ώρα 00.16 θεσπίστηκε, λοιπόν, η νέα θέση του μόνιμου υπηρεσιακού υφυπουργού στο Εξωτερικών. Αλλά υπήρχε ένα μικρό, τυπικό θέμα. Η νέα διάταξη όριζε ότι για να καθίσει κανείς σε αυτή την καρέκλα, έπρεπε να είναι εν ενεργεία πρέσβης ή πρέσβης εκ προσωπικοτήτων. Η Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου δεν διέθετε εκείνη τη στιγμή αυτόν τον τίτλο. Κανένα πρόβλημα. Στις 12 Ιουνίου, στις 12.07 το μεσημέρι, εκδίδεται το ΦΕΚ με το οποίο, κατόπιν πρότασης του Γιώργου Γεραπετρίτη, η Παπαδοπούλου διορίζεται «πρέσβης εκ προσωπικοτήτων» για 24 μήνες. Το τυπικό κώλυμα εξαφανίστηκε μέσα σε ένα δευτερόλεπτο. Και τώρα, η μεγάλη κορύφωση. Μόλις δύο λεπτά αργότερα, στις 12.09, έσκασε και το τρίτο ΦΕΚ με το Προεδρικό Διάταγμα με το οποίο η Παπαδοπούλου διορίστηκε στο νέο μόνιμο πόστο και ο Χατζηβασιλείου πήρε τη θέση του απλού υφυπουργού».
Πήξαμε στους παπαρολόγους
Ο θεατρικός επιχειρηματίας, ηθοποιός και ιδρυτικό μέλος του τσιπροκόμματος, Αιμίλιος Χειλάκης: «Ο Τσίπρας είναι σαν τον πίνακα της Τζοκόντας. Απ’ όποια πλευρά και να τον κοιτάξεις, νομίζεις ότι σε κοιτάει. Είναι έτσι ζωγραφισμένος. Ο Τσίπρας νομίζεις ότι σου μιλάει, σαν να απευθύνεται σ’ εσένα. Είναι μια προσπάθεια ενός ανθρώπου που πραγματικά τον νοιάζει κάτι. Νιώθεις ότι κάτι δικό σου τον αφορά»!
Δηλαδή πώς περιμένατε να γιορτάσει τα 80ά γενέθλιά του ο ξεμωραμένος πορτοκαλομαλλιάς φασίστας; Να ζητήσει να του οργανώσουν παράσταση όπερας με τον «Ναμπούκο» του Βέρντι ή παράσταση μπαλέτου με τον «Λίμνη των Κύκνων» του Τσαϊκόφσκι. Αυτά είναι σίσι πράγματα («για αδερφές»). Ζήτησε να του οργανώσουν αγώνες UFC, ένα είδος μεικτών πολεμικών τεχνών, όπου διάφορα γομάρια «κοπανιούνται» ή κάνουν πως «κοπανιούνται». Μην σας πω ότι επιμελήθηκε ο ίδιος το πρόγραμμα. Γιατί παλιά υπήρξε και ατζέντης τέτοιων αγώνων (ή «αγώνων»), στο ξενοδοχείο-καζίνο που είχε στο Ατλάντικ Σίτι και σε άλλα ξενοδοχεία της οικογενειακής επιχείρησης. Κι είμαστε σίγουροι ότι αυτός έβαλε ένα από τα γομάρια να φωνάξει «Και τέλος, η Μισέλ Ομπάμα είναι άντρας. Εχω δίκιο, Αμερική;», αφήνοντας αποσβολωμένο τον παρουσιαστή με το μαρκούτσι που του έπαιρνε συνέντευξη πάνω στο οχτάπλευρο ρινγκ (προφανώς ο παρουσιαστής δεν ήταν ενήμερος). Είναι απαράδεκτο, λέει, ότι το έκανε στον Λευκό Οίκο. Και που θέλατε να το κάνει, στο Μαρ-α-Λάγκο; Επίσημη δεξίωση ήταν, όχι ιδιωτική. Και στον Λευκό Οίκο έχει κάνει χειρότερα πράγματα και μάλιστα σε θέματα ουσίας.
Γομάρια, γενικώς
Ο Τραμπ και το στενό του επιτελείο είναι όλοι και όλες τους γομάρια και γομάρες. Θυμεθείτε τι έγινε τις προάλλες από τον αλκοολικό υπουργό Πολέμου Πιτ Χέγκσεθ, που έκανε ομιλία για την 82η επέτειο της απόβασης στη Νορμανδία, στο Αμερικανικό Στρατιωτικό Κοιμητήριο του Κολβίλ-σιρ-Μερ, για να πει τα εξής: «Δυστυχώς σήμερα άλλες ευρωπαϊκές ακτές δέχονται επίθεση από άλλες, επικίνδυνες ιδεολογίες. Σε ακτές της Ισπανίας, της Ιταλίας, της Ελλάδας και της Βουλγαρίας φτάνουν σκάφη και άνδρες. Πότε θα κάνουν κάτι γι’ αυτή την εισβολή οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ή μήπως είναι ήδη πολύ αργά; Προσεύχομαι να μην είναι». Πέρα από την ανιστόρητη σύγκριση, αυτός νομίζει ότι στη Νορμανδία έκαναν απόβαση οι Γερμανοί και όχι οι δυτικοί σύμμαχοι! Δεν άντεξε ο άγγλος αστός ιστορικός Σάιμον Σάμα: «Πρόκειται για μια ιδιαίτερα απεχθή μορφή δημόσιου λόγου – ένα μείγμα ιστορικής αναισθησίας, κατάφωρης ανοησίας και σχεδόν κωμικής αίσθησης προσωπικής σπουδαιότητας. Σαν να είναι τρόπον τινά ανώτερη η λαϊκή οργή απέναντι στη μετανάστευση από τον αγώνα εναντίον του Τρίτου Ράιχ και σαν να δίνει αυτό το δικαίωμα σε έναν ασήμαντο ήρωα κόμικς να κάνει μαθήματα στους πραγματικούς ήρωες».
Λίγες ώρες νωρίτερα, την ίδια μέρα, ο χιλμπίλης αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς, έγραφε στο Χ ότι η δολοφονία ενός 18χρονου φοιτητή στο Σαουθάμπτον, στις αρχές Δεκέμβρης, ήταν απότοκο της μετανάστευσης! Μόνο και μόνο επειδή ο δράστης ήταν Ινδός σιχ. Ο φοιτητής θα βρισκόταν ακόμα στη ζωή, «αν οι ευρωπαϊκές ελίτ των τελευταίων γενεών είχαν αντισταθεί στην πολιτική της αυτοαπαξίωσης και στη μαζική εισροή μεταναστών, πολλοί από τους οποίους περιφρονούν τη Δύση και όσους την αγαπούν», έγραψε το γομάρι της Μοντάνα. Ομως, ο δράστης δεν είναι μετανάστης. Είναι τρίτης γενιάς παιδί μεταναστών, γεννημένος και μεγαλωμένος στη Βρετανία και βρετανός πολίτης φυσικά. Απλά ανήκει στη συγκεκριμένη θρησκευτική σέχτα, όπως εκατομμύρια βρετανοί πολίτες ανήκουν σε διάφορα θρησκευτικά δόγματα (μέχρι και ινδικής καταγωγής πρωθυπουργό είχε σχετικά πρόσφατα το Ηνωμένο Βασίλειο, τον Ρίσι Σούνακ). Ο υπουργός Δικαιοσύνης και αντιπρόεδρος της βρετανικής κυβέρνησης, Ντέιβιντ Λάμι, δήλωσε ότι επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Βανς για να του εξηγήσει ότι «κάνετε λάθος σε αυτό το θέμα». Οπως είπε, είχαν «μια ουσιαστική συζήτηση» και παραμένουν «συνάδελφοι και φίλοι»!
