Προσεγγίζουμε τον τριακοστό μήνα του γενοκτονικού πολέμου στον Λίβανο και την Παλαιστίνη, που διεξάγει η σιωνιστική οντότητα υπό την αιγίδα των ΗΠΑ και με την απόλυτη υποστήριξη μιας διεθνούς κοινότητας που είναι συνυπεύθυνη για τη δολοφονία μας και την απόπειρα εξόντωσής μας. Στην Παλαιστίνη, τη Συρία και τον Λίβανο, γινόμαστε μάρτυρες, μπροστά στα μάτια του κόσμου, της επέκτασης της κατοχής σε όλες τις μορφές της, ενώ τα κράτη, συμπεριλαμβανομένων των δικών μας κυβερνήσεων, συνεργάζονται στην ποινικοποίηση του δικαιώματος των λαών να αντιστέκονται και να καθορίζουν το πεπρωμένο τους, αντί να ενωθούν για να λογοδοτήσει η κατοχή και να αφοπλιστεί ώστε να ανατραπεί και να εξοντωθεί το επεκτατικό, εποικιστικό-αποικιοκρατικό σύστημα της. Αυτές οι πρακτικές δεν περιορίζονται μόνο στο Μασρέκ (σ.σ. ανατολική αραβική περιοχή που περιλαμβάνει Συρία, Λίβανο, Ιορδανία, Παλαιστίνη, Ιράκ και την αιγυπτιακή περιοχή του Σινά). Αποτελούν, αντίθετα, ένα δεσποτικό πρότυπο μέσω του οποίου η ηγεμονική αυτοκρατορία επιχειρεί να ποινικοποιήσει τα αντιστασιακά και πολιτικά απελευθερωτικά κινήματα που αντιτίθενται στη γενοκτονία και υπερασπίζονται τη γη.
Κατά την περίοδο που ψευδώς ονομάστηκε «ανακωχή» — μια μονομερής συμφωνία μεταξύ Παλαιστίνης και Λιβάνου που έθεσε τα θεμέλια για την επέκταση της κατοχής — η σιωνιστική οντότητα εξαπέλυσε πάνω από 15.000 επιθέσεις από αέρα, ξηρά και θάλασσα εναντίον μας στον Λίβανο, με αποτέλεσμα 397 μάρτυρες και πάνω από 1.102 τραυματίες. Ταυτόχρονα, υπό τις εντολές των ΗΠΑ, οι προτεραιότητες της λιβανέζικης κυβέρνησης επικεντρώθηκαν στην επίθεση στις οικογένειες των μαχητών της Αντίστασης, στην προσπάθεια αφοπλισμού τους και στην επιβολή νόμων που θα στερούσαν τον λαό από τους πόρους, την κληρονομιά και τα προσωπικά του δεδομένα, ανοίγοντας τον δρόμο για πολυεθνικές εταιρείες, βασικό εργαλείο της κατοχής.
Πριν από την τρέχουσα κλιμάκωση, οι επιθέσεις είχαν ήδη οδηγήσει στο μαρτύριο περισσότερων από 4.000 ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων 316 παιδιών και 790 γυναικών. Οι γυναίκες και τα παιδιά αποτελούσαν πάνω από το ένα τέταρτο των θυμάτων, εκ των οποίων το 51% ήταν νέοι. Οι επιθέσεις είχαν επίσης ως στόχο 11 δημοσιογράφους. 222 εργαζόμενοι στον τομέα υγείας νεκροί και 330 τραυματίες, βομβαρδίστηκαν 158 ασθενοφόρα και 57 πυροσβεστικά οχήματα, ενώ περίπου 90.076 εγκαταστάσεις υπέστησαν ζημιές, εκ των οποίων 23.489 καταστράφηκαν ολοσχερώς. Στόχοι υπήρξαν λιβανέζικα στρατιωτικά φυλάκια, δημοτικά κτίρια και νοσοκομεία (8 νοσοκομεία έκλεισαν διά της βίας και 38 υπέστησαν ζημιές). Στο στόχαστρο βρέθηκαν επίσης υπάλληλοι πολιτικής άμυνας και δήμων, ιδιαίτερα στο κέντρο Πολιτικής Άμυνας στη Βηρυτό (13 νεκροί), καθώς και εργαζόμενοι και κτίρια δήμων. Ο αριθμός των λιβανέζων κρατουμένων εκτιμάται σε 22 (11 από αυτούς συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια της χερσαίας εισβολής του 2024). Την περασμένη εβδομάδα, στην αρχή της τρέχουσας κλιμάκωσης, το Ισραήλ σκότωσε 268 μάρτυρες και προκάλεσε πρόσθετες ζημιές. Πάνω από 500.000 άνθρωποι εκτοπίστηκαν από τον Νότο, τη Βηρυτό και τα προάστια. Εχουν άμεση ανάγκη για στέγη, τροφή, νερό και άλλες υπηρεσίες, δεδομένης της απροθυμίας του κράτους να διαθέσει χρήματα για τη βοήθεια στο λαό.
Παράλληλα με την εξόντωση ανθρώπων και την καταστροφή των μέσων διαβίωσής τους, η συστηματική περιβαλλοντική καταστροφή είχε ως αποτέλεσμα την καύση περίπου 10.800 εκταρίων (108 εκατομμύρια τετραγωνικά μέτρα) λόγω οβίδων φωσφόρου και καταστροφικών αεροπορικών επιδρομών. Επιπλέον, καταστράφηκαν, κάηκαν ή κλάπηκαν πάνω από 47.000 αρχαίες ελιές, ενώ ζημιές υπέστησαν 134 εκτάρια ελαιώνων, 48 εκτάρια εσπεριδοειδών και 44 εκτάρια μπανανιών. Καταστράφηκαν 26 δημόσιοι σταθμοί άντλησης νερού, ενώ οι σταθμοί Αλ-Ουαζάνι και Μάισατ τέθηκαν εκτός λειτουργίας, στερώντας νερό από 150.000 ανθρώπους. Οι απώλειες στον τομέα νερού και άρδευσης εκτιμώνται μεταξύ 171 και 356 εκατομμυρίων δολαρίων.
Κατά την ίδια περίοδο, ο εχθρός κατέστρεψε 18 εκατομμύρια τετραγωνικά μέτρα δασών και δασικών εκτάσεων (δρύες, βελανιδιές κ.ά.), και μόλυνε τη γη με διάφορους τοξικούς και θανατηφόρους ρύπους, ψεκάζοντας ζιζανιοκτόνα και άλλες άγνωστες χημικές και βιολογικές ουσίες. Αυτοί οι ρύποι καταστρέφουν το οικοσύστημα και καθιστούν το έδαφος ακατάλληλο για γεωργία για πολλά χρόνια.
Οπως συνήθως, λαϊκές και κοινοτικές πρωτοβουλίες έχουν αρχίσει να κινητοποιούνται για παροχή βοήθειας και επίδειξη αλληλεγγύης. Ενώ αυτή η ανθρωπιστική προσέγγιση είναι εξαιρετικά σημαντική, σε έντονη αντίθεση με τον σεκταρισμό που έχει διαστρεβλώσει τη λιβανέζικη κοινωνία, είναι αδύνατο να αγνοηθεί το γεγονός ότι η σημερινή κυβέρνηση όχι μόνο ευθυγραμμίζει τη ρητορική της με τις εντολές παλαιών και νέων αποικιοκρατικών δυνάμεων, αλλά και συμμορφώνεται χωρίς αμφισβήτηση ή σκέψη για το εθνικό συμφέρον και το δικαίωμα των λιβανέζων πολιτών να αποκρούσουν τις συνεχείς επιθέσεις. Αυτό είναι ουσιώδες για την προστασία της ζωής τους και της ζωής και ασφάλειας των αγαπημένων τους και για την υπεράσπιση του δικαιώματός τους να ζουν χωρίς φόβο απέναντι σε έναν βάρβαρο εχθρό που διαπράττει θηριωδίες με ατιμωρησία.
Και τώρα, ο εχθρός ετοιμάζεται να καταλάβει τον Λίβανο, ξεκινώντας από τον Νότο, την κοιλάδα Μπεκάα και τα νότια προάστια της Βηρυτού, που υφίστανται την καθημερινή καταστροφή και τις δολοφονίες. Αυτή η επιχείρηση έρχεται στο πλαίσιο ενός σφοδρού πολέμου κατά του Ιράν και του λαού του από τον σιωνιστή εχθρό σε συμμαχία με τις Ηνωμένες Πολιτείες, που η φασιστική διοίκησή τους διακηρύσσει καθημερινά την πρόθεσή της να ελέγξει τον κόσμο και να χρησιμοποιεί εκτεταμένη βία κατά όσων δεν αποδέχονται την ηγεσία και τη ρατσιστική υπεροχή της, προειδοποιώντας για επιστροφή στις χειρότερες εποχές αποικιοκρατίας και καταπίεσης.
Αυτός ο πόλεμος εξελίσσεται παράλληλα με προσπάθειες αναδιάρθρωσης της πολιτικής οικονομίας της χώρας με τρόπους που βαθαίνουν την εξάρτηση και τις ανισότητες. Η οικονομική κρίση και η συνεχιζόμενη καταστροφή χρησιμοποιούνται για να επιταχυνθεί η νεοφιλελεύθερη αναδιάρθρωση, η ιδιωτικοποίηση δημόσιων πόρων και η μεταφορά πλούτου στα χέρια της εγχώριας ελίτ και των πολυεθνικών.
Κατά το πρώτο έτος της, η λιβανέζικη κυβέρνηση, που είχε προφανώς διοριστεί από δυτικές πρεσβείες και απεσταλμένους, άρχισε να προτείνει μια σειρά νόμων που λεηλατούν τους πόρους της χώρας, την αγροτική κληρονομιά και την οικολογική ισορροπία προς όφελος πολυεθνικών εταιριών που ευθύνονται για την κατάρρευση των συστημάτων τροφίμων παγκοσμίως. Υιοθέτησε πολιτική συλλογικής τιμωρίας κατά του λαού των περιοχών που στοχεύονταν από την κατοχή, στερώντας τους πόρους που χρειάζονται για ανάκαμψη και ανοικοδόμηση. Η υποταγή της στις αποικιοκρατικές δυνάμεις φαίνεται ότι δεν θα τελειώσει με την πρόσφατη απόφαση που στοχεύει στην ποινικοποίηση της αντίστασης, δηλαδή στην ποινικοποίηση του δικαιώματος του λαού να υπερασπιστεί τον εαυτό του απέναντι στις θεσμικές αρχές του κράτους, συμπεριλαμβανομένου του στρατού, ο οποίος με επίσημη εντολή δεν εκπληρώνει τα καθήκοντά του. Αυτή η ποινικοποίηση συνοδεύεται από οργανωμένο πόλεμο μέσων ενημέρωσης που αντικατοπτρίζει την ισραηλινο-αμερικανική προπαγάνδα κατά του δικαιώματος αυτοάμυνας και αυτοδιάθεσης, χρησιμοποιώντας απαράδεκτη ρατσιστική, σεκταριστική, ταξική, εξαιρετική και διχαστική ρητορική.
Οπως και σε προηγούμενες κρίσεις, οι εργαζόμενοι του Λιβάνου, οι μικροί αγρότες, οι εκτοπισμένες κοινότητες και οι φτωχοί των πόλεων επωμίζονται το μεγαλύτερο βάρος του πολέμου, της εκτόπισης και της ανοικοδόμησης, ενώ οι πολιτικές ελίτ και οι οικονομικοί παράγοντες αναδιατάσσουν την οικονομία ώστε να διατηρήσουν την εξουσία τους ή να την παραδώσουν στην κατοχή.
Σε αυτό το πλαίσιο και βασιζόμενοι στην ακλόνητη πίστη μας στα εγγενή δικαιώματα των λαών, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος αυτοδιάθεσης και του δικαιώματος αντίστασης, και ενόψει εξωτερικών και εσωτερικών προσπαθειών να αναγκαστεί η κοινωνία να παραδοθεί και να αποδεχτεί τη σιωνιστική ηγεμονία στην περιοχή, εμείς, οι ομάδες λαϊκής αντίστασης και δράσης στον Λίβανο, επιβεβαιώνουμε τις ακόλουθες αρχές:
● Το δικαίωμα των λαών να αντιστέκονται και να υπερασπίζονται τη γη και την κυριαρχία τους, ως εγγενές και φυσικό ανθρώπινο δικαίωμα, κατοχυρώνεται και είναι εγγυημένο από διεθνείς συμβάσεις και συνθήκες, κυρίως από τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ και τις συμφωνίες που αφορούν το δικαίωμα των λαών στην αυτοδιάθεση. Η άσκηση αυτού του δικαιώματος αποτελεί ενσάρκωση αυτών των νομικών αρχών, οι οποίες δεν υπόκεινται σε ερμηνεία ή κατάργηση από κανέναν.
● Δηλώνουμε την απόλυτη απόρριψη των τρεχουσών πολιτικών και πιέσεων που ασκεί το καθεστώς, οι οποίες στοχεύουν να περιορίσουν ή να παρακάμψουν αυτό το νόμιμο δικαίωμα. Η προστασία της εθνικής κυριαρχίας δεν επιτυγχάνεται μέσω υποχώρησης, αλλά με την τήρηση των ιστορικών και νομικών δικαιωμάτων.
Συνεπώς, απευθύνουμε μια συλλογική κραυγή και επείγουσα έκκληση προς τον λαό της χώρας, όλους τους κατοίκους του Λιβάνου και όλους τους ελεύθερους ανθρώπους παγκοσμίως, να αναλάβουν άμεση δράση υπέρ αυτής της θέσης, αντιμετωπίζοντας το σχέδιο της κυβέρνησης, της αυτοκρατορίας και της Κατοχής. Πρέπει να τεκμηριώσουμε τις παραβιάσεις και να αντισταθούμε στο μπλοκάρισμα από τα μίντια και στις εκστρατείες παραπληροφόρησης στις οποίες υπόκειται ο λαός καθώς υπερασπίζεται τη γη και τα νόμιμα δικαιώματά του. Ας κινητοποιηθούμε παγκοσμίως για να απορρίψουμε τον μηχανισμό των γενοκτονικών συστημάτων, ενώνοντας τις δυνάμεις μας όπου βρισκόμαστε για να αποδομηθεί το επεκτατικό, εποικιστικό-αποικιοκρατικό σύστημα που επιδιώκει να κυριαρχήσει στον πλανήτη μας. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την οργάνωση διαδηλώσεων και καθιστικών διαμαρτυριών μπροστά στις πρεσβείες της δύναμης κατοχής και των συνεργαζόμενων κρατών για να ενισχυθεί η φωνή της λαϊκής αντίστασης, με εκστρατείες υπογραφών για να επιβεβαιωθεί η λαϊκή υποστήριξη στο δικαίωμα υπεράσπισης της γης, με αλληλεγγύη στους εκτοπισμένους μας και με αντιμετώπιση της ιμπεριαλιστικής επίθεσης με κάθε αναγκαίο μέσο.
Απορρίπτοντας οποιονδήποτε συμβιβασμό στο δικαίωμά μας στην αυτοδιάθεση, επιβεβαιώνουμε τη δέσμευσή μας να συνεχίσουμε αυτόν τον αγώνα, βασιζόμενοι στην επίγνωση και την αλληλεγγύη του λαού για την προστασία όσων έχουν απομείνει από την εθνική μας κυριαρχία και αξιοπρέπεια. Ηρθε η ώρα οι λαοί του κόσμου να ελευθερωθούν από την αυτοκρατορία και η κυριαρχία να επιστραφεί σε όλους τους λαούς της γης!
Βηρυτός, 9 Μαρτίου 2026
Υπογράφοντες:
Αγροτικό Κίνημα στον Λίβανο
Συλλογικότητα Κοινωνικο-Οικονομικής Δράσης (SEAC)
Αραβικό Δίκτυο για την Κυριαρχία στα Τρόφιμα
Χαρτογράφηση του Σκότους
Σπόρος σε Κουτί
Μέτωπο Ελεύθερης Παλαιστίνης
Tafkik
Sikka Saida
Κίνημα Ανάπτυξης
Deyer Men Dar
Αραβικό Δίκτυο για την Κυριαρχία των Τροφίμων
Δίκτυο Siyada: για λαϊκή κυριαρχία στα συστήματα τροφίμων και τους πόρους
Aatma
Αγροτική Επιτροπή στον Δήμο Μπαχούν – Επαρχία Αλ-Μινιέ-Ντινίγια
Bladi Khadra
Πολιτιστικός Σύλλογος του Νότου – AUB
Λαϊκό Κίνημα
