Υποκλοπές, Τέμπη, ακρίβεια στα ύψη, Υγεία-Παιδεία- εργασιακά δικαιώμτατα στα τάρταρα, απόλυτη κάλυψη σε Αυγενάκη, Βορίδη για το πάρτι στον ΟΠΕΚΕΠΕ, Φραπέδες, Χασάπηδες, Μαγειρίες, έγκλημα στη Βιολάντα έπεσαν πολλά στο κεφάλι του Μητσοτάκη, που απελπισμένα αναζητά επικοινωνιακή διέξοδο, προσπαθώντας ν’ αλλάξει την ατζέντα.
Αρχισε, λοιπόν, την αντιδραστική, συνταγματολογική φλυαρία και έβαλε μπροστά και τον «εθνικό διάλογο» για το Εθνικό Απολυτήριο, που θα καταλήξει σε ένα προδιαγεγραμμένο αντιδραστικό αποτέλεσμα, που θα εκτινάξει τους ταξικούς φραγμούς στο Λύκειο και θα λειτουργήσει ως καρμανιόλα για την εισαγωγή στα ΑΕΙ.
Για το τελευταίο έκανε και το απαραίτητο σόου στο Μαξίμου, υπό την προεδρία του ίδιου του αυτοκρατορίσκου, με τη συμμετοχή του «ανθρώπου του προέδρου» Κωστή Χατζηδάκη και της υπουργού δήθεν Παιδείας Ζαχαράκη.
Μετά τη «σύσκεψη» ανακοινώθηκε το χρονοδιάγραμμα του «διαλόγου», οι φορείς που θα συμμετέχουν, ο πυρήνας και οι στόχοι.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΥΠΑΙΘΑ:
- Οι Πανελλαδικές Εξετάσεις δεν καταργούνται και δεν αλλάζουν στο παρόν στάδιο. Κεντρική αφετηρία του διαλόγου είναι η ανάγκη να σπάσει το μοντέλο του «όλα σε μία στιγμή», χωρίς καμία υποχώρηση στην αξιοπιστία και την ποιότητα των Πανελλαδικών Εξετάσεων.
- Οι υπό συζήτηση αλλαγές δεν αφορούν: τους μαθητές που φοιτούν σήμερα στο Λύκειο, ούτε τους μαθητές της Γ’ Γυμνασίου.
- Πρώτος ενδεχόμενος ορίζοντας εφαρμογής είναι η Α’ Λυκείου, το σχολικό έτος 2027–2028.
- Τον επιστημονικό συντονισμό θα έχει «ανεξάρτητη επιτροπή επιστημόνων», αποτελούμενη από καθηγητές Πανεπιστημίου, υπό την προεδρία του Προέδρου της Συνόδου Πρυτάνεων, που σε αυτήν τη φάση είναι ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Πειραιώς Μιχάλης Σφακιανάκης.
- Στον διάλογο συμμετέχουν, με διακριτούς ρόλους: ΙΕΠ, ΑΕΙ, κοινοβουλευτικά κόμματα, θεσμικοί και επιστημονικοί φορείς, «κοινωνικοί εταίροι», εκπαιδευτικοί και στελέχη εκπαίδευσης, μαθητές και γονείς (σ.σ. ως ο απαραίτητος μαϊδανός δημοκρατικής επίφασης).
- Τον Φεβρουάριο του 2026 θα γίνει η εκκίνηση και τον Οκτώβριο του 2026 θα υπάρχει η τελική έκθεση και ο χάρτης εφαρμογής με πιλοτικές φάσεις.
Για να δοθεί δε και η εντύπωση της σοβαρής προσπάθειας και όχι για «άρπα κόλλα δουλειά», η ανακοίνωση του ΥΠΑΙΘΑ αναφέρει ότι ο «διάλογος» θα οργανωθεί σε 5 «πυλώνες»: Εκπαιδευτικό Περιεχόμενο, Σχολική ζωή, Επιμόρφωση και Επαγγελματική Ανάπτυξη Εκπαιδευτικών, Υποδομές, Διακυβέρνηση.
Τα παραπάνω κρύβουν αβάσταχτη υποκρισία, όσον αφορά το πραγματικό τάχα ενδιαφέρον για το περιεχόμενο, τη λειτουργία, τις υποδομές του δημόσιου σχολείου και τους εκπαιδευτικούς του. Αλλωστε, είναι γνωστά:
- Οι διατυπωμένες και δημόσια προκλητικές δηλώσεις του Μητσοτάκη ότι όλα τα παιδιά δεν κάνουν για γράμματα και για σπουδές στο πανεπιστήμιο (η γνωστή του φράση για τον ψυκτικό από το Περιστέρι).
- Ο διαχωρισμός σε σχολεία για την ελίτ (Πρότυπα, Ωνάσεια, ιδιωτικά σχολεία με αβαντάζ πρόσβασης στα ιδιωτικά «πανεπιστήμια», αλλά και στα δημόσια ΑΕΙ μέσω IB) και σε σχολεία για την «πλέμπα».
- Το επανειλημμένο λίφτινγκ στην Τεχνικοεπαγγελματική Εκπαίδευση-Κατάρτιση, ώστε τα παιδιά των φτωχών λαϊκών στρωμάτων να κατευθύνονται σε αυτήν και να μην ονειρεύονται πανεπιστημιακές σπουδές.
- Η αποτυχία του πολυδιαφημισμένου «πολλαπλού βιβλίου» της κατηγοριοποίησης μαθητών-σχολικών μονάδων.
- Η απέχθεια των μαθητών για το εξεταστικοκεντρικό σχολείο της αποστήθισης, της στείρας μάθησης, το απογυμνωμένο από καλλιτεχνικά μαθήματα, κ.λπ.
- Η ανυπαρξία σοβαρής επιμόρφωσης πανεπιστημιακού επιπέδου των εκπαιδευτικών στα νέα επιστημονικά, παιδαγωγικά, διδακτικά δεδομένα.
- Η αθλιότητα και ανεπάρκεια των υλικοτεχνικών και κτιριακών υποδομών.
- Η σταθερή υποχρηματοδότηση της δημόσιας εκπαίδευσης. Η επιβολή κλίματος τρομοκρατίας, υποταγής και πειθάρχησης στους εκπαιδευτικούς (αξιολόγηση) με συνέπειες στους μαθητές και τη λειτουργία του σχολείου που ενισχύουν το κλίμα αυταρχισμού και καταστολής.
- Η εξώθηση της σχολικής μονάδας σε εμπορευματική λειτουργία με υπερεξουσίες στον διευθυντή-μάνατζερ και αξιολογητή (διακυβέρνηση).
Εκτός, όμως, από υποκρισία, οι πέντε «πυλώνες» περιγράφουν και την αφετηρία πάνω στην οποία θα πατήσουν και οι «αλλαγές» στο «νέο Λύκειο».
Προσχέδιο
Εως τώρα δεν αποκαλύπτεται το πραγματικό σχέδιο της κυβέρνησης, στο όνομα τάχα του ότι «δεν θέλουμε να προκαταλάβουμε κανέναν. Θέλουμε να ακούσουμε περισσότερο και να μιλήσουμε λιγότερο» (Μητσοτάκης στη «σύσκεψη»). Ομως, όλο αυτό το διάστημα, αφότου άρχισε η φημολογία για το Εθνικό Απολυτήριο, διαρρέονται «σκέψεις» (προφανώς από το ΥΠΑΙΘΑ), που είναι πανομοιότυπες σε όλα τα Μέσα.
Το «προσχέδιο», λοιπόν, κατά την κυβέρνηση είναι:
- Τα θέματα των προαγωγικών εξετάσεων στην Α και Β Λυκείου θα επιλέγονται 100% από την Τράπεζα Θεμάτων με κλήρωση.
- Η βαθμολόγηση των γραπτών θα γίνεται από τους διδάσκοντες του μαθήματος του Λυκείου. Ομως τα γραπτά θα ψηφιοποιούνται και θα ελέγχονται δειγματοληπτικά από εξωτερικούς βαθμολογητές.
Θα υπάρξει μηχανισμός ώστε να αποφευχθεί η «υπερβαθμολόγηση» (απόκλιση μεταξύ προφορικού και γραπτού βαθμού).
- Ο βαθμός του Εθνικού Απολυτήριου θα προκύπτει από τις επιδόσεις – μέσο βαθμό στην Α΄, Β΄ και Γ΄ Λυκείου. Θα υπάρχουν ποσοστά συμμετοχής ανά τάξη κλιμακούμενα προς τα πάνω από την Α΄ έως τη Γ΄Λυκείου.
- Ειδικές απολυτήριες εξετάσεις σε τέσσερα μαθήματα ανά επιστημονικό πεδίο. Θα διεξάγονται σε πανελλαδικό επίπεδο, όπως σήμερα οι πανελλαδικές. Οι συντελεστές βαρύτητας των μαθημάτων ανά τμήμα θα επιλέγονται από τα ΑΕΙ.
- Καταργείται η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής και θεσπίζεται η βάση του 10 για την απόκτηση του Εθνικού Απολυτήριου.
- Ο Γενικός Μέσος Ορος της βαθμολογίας για την εισαγωγή στα ΑΕΙ θα προκύπτει
α) από τον βαθμό του Εθνικού Απολυτήριου και β) από τον βαθμό στις ειδικές απολυτήριες εξετάσεις.
Βασικοί θεσμοί:
- Η Τράπεζα Θεμάτων
- Η Εθνική Αρχή Εξετάσεων
- Το Εθνικό Σώμα αξιολογητών (εκπαιδευτικοί με μεγάλη εμπειρία στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και στην εξεταστική διαδικασία)
Εκτίναξη ταξικών φραγμών
Το Εθνικό Απολυτήριο δεν είναι εφεύρεση της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Υπήρξε ως εξαγγελία από την εποχή που υπουργός Παιδείας ήταν ο Γιωργάκης Παπανδρέου και ξανασερβιρίστηκε ως ιδέα επί υπουργείας Διαμαντοπούλου. Μια παραλλαγή του ήταν και η «μεταρρύθμιση Αρσένη», που έβγαλε στο δρόμο και στις καταλήψεις χιλιάδες μαθητές, υποχρεώνοντας τις μετέπειτα κυβερνήσεις σιγά σιγά να την αποψιλώσουν και τελικά να την καταργήσουν.
Η «συνταγή» Μητσοτάκη έχει ακριβώς την ίδια φιλοσοφία με όλες τις προηγούμενες εκδοχές του και πυρήνας του είναι η μόνιμη αγωνία του συστήματος να ανακόψει δραστικά την ιστορικά διαμορφωμένη τάση της νεολαίας της εργαζόμενης κοινωνίας για πανεπιστημιακές σπουδές.
Βαδίζουμε, λοιπόν, προς ένα Λύκειο πολύ πιο σκληρό και απαιτητικό για τους μαθητές. Ενα Λύκειο-απέραντο εξεταστικό κέντρο, που θα γιγαντώσει τη μπίζνα των φροντιστηρίων, θα ευνοεί περισσότερο τα παιδιά των εχόντων υψηλό μορφωτικό, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο και θα τρομάζει τους «αδύναμους» μαθητές, στους οποίους θα προσφέρεται ως δέλεαρ η Επαγγελματική Εκπαίδευση-Κατάρτιση, εφόσον πρόκειται για παιδιά προερχόμενα από την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα (εξ ου και προηγήθηκε το νέο λίφτινγκ στην ΕΕΚ με τους νόμους Κεραμέως και Πιερρακάκη).
Οι υπόλοιποι, αριθμητικά πολύ λιγότεροι, που μετά βίας θα μπορέσουν να αποκτήσουν το Εθνικό Απολυτήριο και δεν θα έχουν τις προϋποθέσεις να διεκδικήσουν μια θέση στα ΑΕΙ -καθώς οι πανελλαδικές εξετάσεις παραμένουν και ο αριθμός εισακτέων θα μειωθεί επειδή θα καθορίζεται από τα ίδια τα Πανεπιστήμια, αλλά και από τις αναγκαστικές συγχωνεύσεις-καταργήσεις τμημάτων που θα υπάρξουν λόγω της κυλιόμενης διαγραφής των «αιώνιων φοιτητών»-, θα κατευθυνθούν στην νέα αγορά «πτυχίων» που άνοιξε με τα πανεπιστημιοποιημένα κολλέγια, με την προϋπόθεση ότι η οικογένειά τους θα μπορεί να καλύψει τα δίδακτρα.
Βαδίζουμε, δηλαδή, προς ένα σύστημα πρόσβασης περισσότερο επιλεκτικό, επειδή η κυβέρνηση και το σύστημα διαπίστωσαν πως παρόλους τους ταξικούς φραγμούς που εφάρμοσαν (μερική εφαρμογή της Τράπεζας Θεμάτων, Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής, συντελεστές βαρύτητας, επιλογή θεμάτων «διαβαθμισμένης δυσκολίας» στις πανελλαδικές, συγχωνεύσεις-καταργήσεις πανεπιστημιακών τμημάτων, μείωση αριθμού εισακτέων) το επιθυμητό αποτέλεσμα δεν ήταν το αναμενόμενο και αρκετοί υποψήφιοι συνωστίζονται στις πόρτες των δημόσιων ΑΕΙ.
Κάποιοι, μάλιστα, επιλέγουν να δώσουν και δυο και τρεις φορές πανελλαδικές, ενώ αρκετές «γκρίνιες» σημειώνονται για τα «παράδοξα» των πανελλαδικών που στερούν την είσοδο σε υψηλόβαθμες σχολές αριστούχων υποψήφιων, αποκλείουν άλλους από την επιλογή πρώτης προτίμησής τους, κλ.π. Κατακραυγή επίσης δημιουργείται και για το γεγονός ότι μεσαία και χαμηλά οικονομικά στρώματα δεν μπορούν να στηρίξουν τις σπουδές των παιδιών τους όταν αυτά πετύχουν σε τμήματα περιφερειακών ΑΕΙ. Ολα τούτα πλήττουν τον θεσμό των πανελλαδικών, αλλά προπαντός πλήττουν την εικόνα της ίδιας της κυβέρνησης, που προσδοκά τώρα που είναι με την πλάτη στον τοίχο να αλλάξει την ατζέντα μπας και γυρίσει κάπως το παιχνίδι των ψηφοφόρων.
Γι’ αυτό η κυβέρνηση και το σύστημα θέλουν να προωθήσουν το σύστημα του Εθνικού Απολυτήριου που από νωρίς, από το Λύκειο, πετάει έξω μεγάλο μέρος των μαθητών, πριν αυτό προλάβει να δημιουργήσει μέσα του στέρεα την ελπίδα για είσοδο στα πανεπιστημιακά ιδρύματα.
Γιούλα Γκεσούλη
