Πανηγυρίζοντας επέστρεψε από τις Βριξέλες ο Αλογοσκούφης. Σείοντας την απόφαση του Ecofin σχετικά με το δημοσιονομικό πρόβλημα της Ελλάδας ζήτησε από τους πολιτικούς του αντιπάλους να σωπάσουν, διότι αυτός πέτυχε να «σβήσει τη ντροπή» του ΠΑΣΟΚ. Είναι, όμως, έτσι; Η ίδια η απόφαση του Ecofin διαψεύδει τον Αλογοσκούφη.
Ο Αλογοσκούφης περισσότερο απευθυνόταν στους εσωκομματικούς του αντιπάλους παρά στους Πασόκους. Απευθυνόταν σε εκείνους που τον χαρακτηρίζουν μαθητευόμενο μάγο και του καταλογίζουν ερασιτεχνισμό στην υπόθεση της οικονομικής απογραφής, που είχε σαν αποτέλεσμα να χάσει τον έλεγχο και να απελευθερώσει στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες δυνάμεις που επικρίνουν συλλήβδην τον ελληνικό καπιταλισμό και χαρακτηρίζουν την Ελλάδα κράτος απατεώνα. Οντως, το Ecofin δεν αποφάσισε τη λήψη κάποιων μέτρων σε βάρος της Ελλάδας. Δεν παραιτήθηκε, όμως, από τη δυνατότητα επιβολής κυρώσεων. Αναφέρει χαρακτηριστικά το κείμενο των συμπερασμάτων του Ecofin, όπως το διένειμε το ίδιο το ελληνικό υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών:
«Οι Υπουργοί δήλωσαν την πρόθεσή τους να επανέλθουν στα θέματα καταλογισμού ευθυνών και πιθανών μελλοντικών δράσεων, ώστε να αποτραπεί η επανάληψη ενός τέτοιου περιστατικού, με βάση έκθεση της Επιτροπής. Οι Υπουργοί εξουσιοδότησαν την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή (EFC) να εξετάσει πρτοσεκτικά αυτή την έκθεση και να αναφέρει σύντομα στο Συμβούλιο».
Αρα, το Ecofin «πιάστηκε» από την απογραφή του Αλογοσκούφη και έχει στα χέρια του έναν ωραιότατο μοχλό πίεσης, για να χορεύει στο ταψί την ελληνική κυβέρνηση σε κάθε διαπραγμάτευση που θα γίνεται από εδώ και πέρα.
Η απόφαση του Ecofin, όμως, βγάζει λάδι και το ΠΑΣΟΚ, το οποίο κατηγορήθηκε από τον Αλογοσκούφη ότι έκανε αλχημείες και «μαϊμούδεψε» τα στοιχεία για την είσοδο της Ελλάδας στην ΟΝΕ. Αναφέρει συγκεκριμένα η απόφαση:
«Η απόφαση σχετικά με την είσοδο της Ελλάδας στη ζώνη του Ευρώ τον Ιούνιο του 2000 βασίστηκε μεταξύ άλλων στα στατιστικά στοιχεία που υπέβαλαν οι ελληνικές αρχές και είχαν επικυρωθεί από την Eurostat. Οι Υπουργοί αναγνώρισαν ότι μέρος των αναθεωρήσεων απεικονίζει τις αβεβαιότητες κατά τη μετάβαση στη νέα μεθοδολογία ESA 95, η οποία εισήχθη κατά την διάρκεια της εαρινής δημοσιονομικής γνωστοποίησης το Μάρτιο του 2000. Τα αναθεωρημένα και πληρέστερα στοιχεία δείχνουν ότι τα δημοσιονομικά ελλείμματα υπερέβαιναν συνεχώς την τιμή αναφοράς. Επιπλέον, το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ αναθεωρήθηκε προς τα πάνω, δεν παρουσίασε δε επαρκή μείωση, και δεν έχει πλησιάσει το στόχο που θέτει το άρθρο 104 της Συνθήκης».
Οι υπουργοί της Ευρωζώνης δέχονται ότι εν μέρει έφταιγε το σύστημα καταγραφής και εν μέρει τα στοιχεία «μαϊμουδεύτηκαν». Το τοποθετούν έτσι γιατί ξέρουν πολύ καλά ότι και μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της ΕΕ, με πρώτη και καλύτερη την Ιταλία, έκαναν το ίδιο πράγμα για να μπουν στην ΟΝΕ και τότε όλοι έκαναν τα στραβά μάτια, γιατί αλλιώς ΟΝΕ δεν θα υπήρχε. Ετσι, οι Πασόκοι βγαίνουν εν πολλοίς λάδι (γι’ αυτό βγήκε και μίλησε ο Σημίτης που τόσο καιρό σιωπούσε), ενώ ο Αλογοσκούφης μένει έκθετος, ότι δημιούργησε ένα πρόβλημα που δεν υπήρχε καμιά ανάγκη να δημιουργηθεί.
Ομως, το πιο σημαντικό για το Ecofin είναι τι έγινε μετά την ένταξη στην ΟΝΕ και προπαντός τι γίνεται σήμερα. Αφού επισημάνουν, λοιπόν, πως και τα ελλείμματα και το χρέος παρέμειναν σταθερά πάνω από τις τιμές-στόχους του Μάαστριχτ, οι υπουργοί φτάνουν στο «διά ταύτα»:
«Είναι υψίστης σημασίας η ελληνική κυβέρνηση να συμμορφωθεί πλήρως και ταχέως προς την κατεύθυνση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, σε υποστήριξη του ενιαίου νομίσματος. Οι Υπουργοί ενθαρρύνουν τις ελληνικές αρχές να πραγματοποιήσουν την δέσμευσή τους υπό τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος και να λάβουν ικανοποιητικά διορθωτικά μέτρα. Οι Υπουργοί θα αξιολογήσουν την κατάσταση υπερβολικού ελλείμματος της Ελλάδας με την πρώτη ευκαιρία, βάσει Σύστασης της Επιτροπής».
Στη γλώσσα της διεθνούς διπλωματίας αυτό λέγεται «καθεστώς διεθνούς ελέγχου». Η ελληνική οικονομία τίθεται υπό την επιτήρηση του Ecofin και της Επιτροπής, την οποία το Ecofin καλεί να παρακολουθήσει την κατάσταση και αν δεν υπάρξει συμμόρφωση να υποβάλει Σύσταση για να ληφθούν μέτρα σε βάρος του ελληνικού κράτους.
Ο Αλογοσκούφης προσπάθησε να μετατοπίσει τη συζήτηση στο ότι το Συμβούλιο έδωσε στην Ελλάδα δυο χρόνια προθεσμία για να φέρει το έλλειμμα κάτω από 3%. Ομως, αυτό αποτελεί χαστούκι στη δική του πολιτική δέσμευση, όπως αποτυπώνεται στον κρατικό προϋπολογισμό του 2005. Η κυβέρνηση «δεσμεύτηκε» έναντι των κοινοτικών οργάνων ότι στο τέλος του 2005 το έλλειμμα θα έχει πέσει στο 2,8% από 5,3% που είναι σήμερα. Το Ecofin θεωρεί ότι αυτή η δέσμευση είναι σκέτη μπούρδα και γι’ αυτό βάζει τη διετία ως περίοδο προσαρμογής. Ο Αλογοσκούφης έφαγε το φτύσιμο και προσπαθεί να μας πείσει ότι ψιχαλίζει.
Ομως, το Ecofin δεν αφήνει στη διακριτική ευχέρεια της ελληνικής κυβέρνησης το πρόγραμμα δημοσιονομικής πειθαρχίας. Απαιτεί πλήρη και άμεση συμμόρφωση και αναθέτει στην Κομισιόν να ελέγξει την πορεία υλοποίησης της δημοσιονομικής προσαρμογής. Πόσο ήπια μπορεί να είναι αυτή η προσαρμογή; Εχουμε εμπειρία και μπορούμε να καταλάβουμε. Αλλωστε, το φορολογικό νομοσχέδιο αποτελεί το πρώτο σαφές δείγμα γραφής της κυβέρνησης Καραμανλή.
Αρκεί μόνο το φορολογικό νομοσχέδιο; Αρκούν μόνο οι ιδιωτικοποιήσεις; Αν ήταν έτσι, το πρόβλημα θα το είχε λύσει το ΠΑΣΟΚ. Επειδή την τελευταία διετία πήγε πιο χαλαρά, ενόψει εκλογών, το πρόβλημα διογκώθηκε. Αρα, μέσα στο 2005 η κυβέρνηση Καραμανλή θα αναγκαστεί να πάρει πρόσθετα μέτρα. ‘Η θα αφήσει την ΕΕ να της τα επιβάλει.
