Οι «58» οργανώνονται και απλώνονται. Συγκρότησαν και γραμματεία, στην οποία δεσπόζουν Πασόκοι και ΔΗΜΑΡίτες της μειοψηφίας, με τον απαραίτητο μαϊντανό Ν. Μπίστη μεταξύ τους. Τη Σώτη δεν την έβαλαν στη γραμματεία. Μάλλον γιατί έχει… ευαίσθητο στομάχι και αντιδρά στα «καπελώματα» τύπου Σημίτη (όχι όμως και στα «καπελώματα» τύπου Πρετεντέρη). Στόχος τους, λέει, είναι να απλωθούν σε όλη τη χώρα, μαζεύοντας υπογραφές κάτω από το κείμενό τους και οργανώνοντας συγκεντρώσεις. Ανακοίνωσαν ήδη την πρώτη για τις αρχές Νοέμβρη, στην Αθήνα φυσικά, στην οποία αναμένεται να συρρεύσει όλος ο καλός ο κόσμος.
Ο πρόεδρος Φώτης, όμως, μουλάρωσε. Οπως εξήγησε συνεντευξιαζόμενος στα «Νέα», «η ΔΗΜΑΡ έχει τη δική της πρόταση για τη συγκρότηση του προοδευτικού πόλου -του πόλου του δημοκρατικού σοσιαλισμού- και είναι ανοικτή στο δημιουργικό διάλογο για την εκπόνηση ενός εναλλακτικού σχεδίου». Ομως, «αυτό το εναλλακτικό σχέδιο έχει σαφές μέτωπο όχι μόνο με τον αριστερό λαϊκισμό, αλλά και με τις νεοφιλελεύθερες επιλογές». Ως εκ τούτου, «δεν υπάρχουν οι πολιτικές προϋποθέσεις για συνεργασίες και συμπράξεις για τις ευρωεκλογές».
Πόσο πιο καθαρά να τους τα πει;
Υπάρχει και ο πρόεδρος Ανδρέας, σάρξ εκ της σαρκός του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος προανήγγειλε ότι η «Συμφωνία για τη Νέα Ελλάδα» προτίθεται να συμπήξει κοινό μέτωπο με τη ΔΗΜΑΡ, όχι μόνο για τις ευρωεκλογές αλλά και για τις εθνικές εκλογές. Φιλόδοξος και αισιόδοξος, όπως πάντα, δήλωσε στο «Εθνος» ότι στόχος τους είναι «ο τρίτος πόλος της Κεντροαριστεράς να γίνει η τρίτη πολιτική δύναμη τους επόμενους μήνες».
Παράλληλα ζήτησε από τον πρώην φίλο και συνοδοιπόρο του Ευάγ. Βενιζέλο να ξεκαθαρίσει «εάν είναι στρατηγικής σημασίας η συμμαχία με τη ΝΔ ή η επανίδρυση της δημοκρατικής παράταξης».
Πάνω στην τούρλα του Σαββάτου, πετάχτηκε και ο Παναγιωτακόπουλος και οργάνωσε εκδήλωση στην οποία ανακοινώθηκε η μετεξέλιξη της «Αριστερής Πρωτοβουλίας» σε νέα πολιτική κίνηση υπό την επωνυμία «Νέα Αρχή». Η παρουσία δύο βουλευτών του ΠΑΣΟΚ στην εκδήλωση του Πανελληνίου, της παλιάς καραβάνας Απ. Κακλαμάνη και του Θ. Μωραΐτη δείχνει πως στη Χαρ. Τρικούπη υπάρχουν δυνάμεις που θεωρούν ότι μπορούν να σύρουν τον «πιστό Γιώργο» πίσω στο κομματικό μαντρί, από το οποίο δεν είχε απομακρυνθεί ούτε την περίοδο της «εκσυγχρονιστικής λαίλαπας» Σημίτη. «Πού θα πάει ο Παναγιωτακόπουλος;» σκέφτονται. Στον ΣΥΡΙΖΑ δεν τον θέλουν, με τον Κουβέλη και τον Λοβέρδο δεν τα 'χει καλά, γιατί να μην αποτελέσει τον αριστερό πόλο της ελληνικής «Ελιάς»; Δεν ξέρουμε αν η παρουσία του μυστακοφόρου πλέον Απ. Κακλαμάνη στο γήπεδο του Πανελληνίου έγινε σε συνεννόηση με την ηγεσία, σημειώνουμε όμως το γεγονός ότι δεν υπήρξε καμιά αποδοκιμασία της. Ούτε καν με τη μέθοδο των διαρροών.
Ετσι θα πορευτούν τους επόμενους μήνες. Με φιέστες, με μετεγγραφές και επιστροφές, με συντροφικά μαχαιρώματα και χτυπήματα κάτω από τη ζώνη, με κατευθυνόμενα γκάλοπ και ενεργή ανάμιξη των ΜΜΕ των εργολάβων. Την εργαζόμενη κοινωνία και τη νεολαία της, όμως, γιατί να την απασχολούν όλ' αυτά; Είμαστε σίγουροι ότι δε θα την απασχολήσουν. Οσο για μας, αφιερώνουμε χώρο στο σχολιασμό αυτών των κινήσεων, επειδή αποκαλύπτουν ένα μέρος της ουσίας της αστικής πολιτικής, η οποία λειτουργεί ως καλειδοσκόπιο, αναμιγνύοντας συνεχώς τα ίδια υλικά σε διαφορετικές συνθέσεις.
