Για μια ακόμα φορά ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας Ν. Γκαργκάνας ανέλαβε να παίξει το ρόλο του πολιορκητικού κριού της κεφαλαιοκρατίας, δίνοντας χέρι βοήθειας στην κυβέρνηση. Κάποιος πρέπει να ρίχνει στην πιάτσα τα πιο εφιαλτικά σενάρια, για να εμφανίζεται μετά η κυβέρνηση σε ρόλο εξισορροπιστή, και ο κ. Γκαργκάνας παίζει αυτό το ρόλο με μεγάλη επιτυχία, όπως και οι προκάτοχοί του άλλωστε.
Ιδού παράδειγμα χαρακτηριστικό. Ρωτούν οι δημοσιογράφοι την άποψη του διοικητή της ΤτΕ για το ζήτημα του επιδόματος θέρμανσης, το οποίο συζητιέται και η κυβέρνηση καμώνεται πως δεν το έχει απορρίψει. Αυτός, λοιπόν, κάνει μια γκριμάτσα απαξίωσης («τί μου λέτε τώρα;») και αποφαίνεται: «Μιλάμε αν μπορούμε να επιδοτήσουμε το πετρέλαιο θέρμανσης και κανείς δεν μιλάει για την ανάγκη απεξάρτησης της ελληνικής οικονομίας από τα ενεργειακά καύσιμα».
Κατά τον κ. Γκαργκάνα επιβάλλεται να ληφθούν άμεσα πιο σκληρά αντιλαϊκά μέτρα, ώστε η δημοσιονομική προσαρμογή να είναι γρήγορη. Και ποια είναι αυτά; Οχι βέβαια, ο περιορισμός των καπιταλιστικών κερδών, για τα οποία δεν κάνει κανένα σχόλιο, αλλά ο παραπέρα περιορισμός των μισθών και η επιτάχυνση των λεγόμενων αναδιαρθρώσεων.
Η πρότασή του για τους μισθούς είναι σαφής: «Ο ρυθμός ανόδου των ονομαστικών αποδοχών να συγκλίνει σταδιακά προς το άθροισμα του ρυθμού ανόδου της παραγωγικότητας και του μέσου πληθωρισμού στη ζώνη του ευρώ, έως ότου ουσιαστικά εξαλειφθεί η διαφορά του πληθωρισμού μεταξύ Ελλάδας και ζώνη του ευρώ». Με άλλα λόγια, εισηγείται αυξήσεις μισθών κάτω από το επίπεδο του ονομαστικού πληθωρισμού.
Δεν σταματάει εδώ, όμως. Υπάρχουν περιπτώσεις που προτείνει ακόμα χειρότερα πράγματα. Τομείς της οικονομίας που αντιμετωπίζουν ανταγωνισμό από χώρες εκτός ευρωζώνης, που έχουν ιδιαίτερα χαμηλό «κόστος εργασίας», θα πρέπει να έχουν την ευκαμψία να προσαρμόσουν σε ανταγωνιστικά επίπεδα το «κόστος εργασίας». Εφερε, μάλιστα, σαν παράδειγμα τον τουρισμό, οδηγώντας μας στο συμπέρασμα ότι σ’ αυτόν τον κλάδο της οικονομίας οι μισθοί και τα μεροκάματα θα πρέπει να γίνουν επιπέδου Τουρκίας.
Σε ό,τι αφορά τις λεγόμενες αναδιαρθρώσεις, ο κ. Γκαργκάνας έψεξε την ελληνική κοινωνία, επειδή «της λείπει η αίσθηση του επείγοντος. Τόσα χρόνια έχουμε καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, η ανεργία έχει εκτιναχτεί και δεν ελέγχεται και ο Γκαργκάνας μας «τη λέει» και από πάνω ότι δεν πάμε γρήγορα! Αλλο που δεν θέλει η κυβέρνηση.
