Μια αναφορά του Τσίπρα, σε συνέντευξή του στους Financial Times ενάντια στη συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό «πρόγραμμα» και ενάντια γενικότερα στην εμπλοκή του ΔΝΤ στις ευρωπαϊκές υποθέσεις, τροφοδότησε νέα κύματα πολιτικής στην Ελλάδα. Ο Τσίπρας μίλησε για «μη εποικοδομητική συμπεριφορά του Ταμείου σε δημοσιονομικά θέματα» και σημείωσε: «Πιστεύουμε ότι ύστερα από έξι χρόνια χειρισμού μιας τεράστιας κρίσης, η Ευρώπη τώρα έχει τη θεσμική ικανότητα να αντιμετωπίζει με επιτυχία τα ενδοευρωπαϊκά ζητήματα».
Δεν ξέρουμε πότε δόθηκε η συνέντευξη Τσίπρα στους FT, αν δηλαδή δόθηκε την περίοδο που γίνονταν ανάλογες δηλώσεις και στην Ελλάδα, οι οποίες στη συνέχεια έγιναν γαργάρα, καθώς οι Βρυξέλλες (του Μοσκοβισί συμπεριλαμβανόμενου) θύμισαν πως η Ελλάδα έχει συμφωνήσει στη συμμετοχή του ΔΝΤ, ενώ το Βερολίνο είπε κάτι σε στιλ «ούτε να το σκέφτεστε». Δεν έχει και καμιά σημασία, όμως, τι πιστεύει ο Τσίπρας. Κανείς δε θα του ζητήσει τη γνώμη του. Η Ελλάδα όχι μόνο έχει συμφωνήσει (και η συμφωνία έχει καταγραφεί και στην απόφαση του Eurosummit στις 12-13 Ιούλη και στο Μνημόνιο-3) στη συμμετοχή του ΔΝΤ από το Μάρτη του 2016 (τότε λήγει το δεύτερο πρόγραμμα του ΔΝΤ), αλλά υποχρεώθηκε να ζητήσει εγγράφως την άμεση συμμετοχή του ΔΝΤ, με επιστολή που έστειλε ο Τσακαλώτος στη Λαγκάρντ στις 24 του περασμένου Ιούλη. Γι' αυτό και κανένας δε θα ζητήσει τη γνώμη του Τσίπρα.
Δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε αν στο πλαίσιο των διιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών στην Ευρωζώνη υπάρχει καμιά διαμάχη του Βερολίνου με άλλα κέντρα ως προς τη συμμετοχή του ΔΝΤ στις ευρωπαϊκές υποθέσεις και αν ο Τσίπρας χρησιμοποιείται σαν «λαγός». Περισσότερο φαίνεται να χρησιμοποιεί τους μύδρους κατά ΔΝΤ αποκλειστικά για εσωτερική κατανάλωση. Υποδεικνύοντας το ΔΝΤ ως τον «σκληρό» της παρέας των ιμπεριαλιστών δανειστών, ο Τσίπρας προσπαθεί να φιλοτεχνήσει για τον εαυτό του την παραπλανητική εικόνα του πρωθυπουργού που εξακολουθεί να αγωνίζεται.
Εκείνο που πρέπει να επισημανθεί είναι πως -ανεξάρτητα από τη συμμετοχή του ΔΝΤ και στο τρέχον τρίτο «πρόγραμμα» ή την παραμονή του μόνο σε ρόλο «τεχνικού συμβούλου»- η ακολουθούμενη οικονομική και κοινωνική πολιτική δεν πρόκειται ν' αλλάξει. Το τρίτο Μνημόνιο και ο οδικός του χάρτης με τα πακέτα των προαπαιτούμενων αντιλαϊκών ρυθμίσεων δεν έχουν την υπογραφή του ΔΝΤ αλλά των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών. Με ή χωρίς ΔΝΤ, η σκληρή λιτότητα, τα χαράτσια και η κινεζοποίηση θα συνεχιστούν. Αλλωστε, στις συνεδριάσεις του Eurogroup δεν κάνει ενημέρωση η Βελκουλέσκου του ΔΝΤ, αλλά ο Κοστέλο της Κομισιόν. Γι' αυτό μιλάμε για αποπροσανατολιστική παραφιλολογία του Τσίπρα και της κλίκας του.
