Βροντερό «παρών» στο πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι δηλώνει ο Δημήτρης Κουφοντίνας από την απομόνωση των ειδικών κελιών του Κορυδαλλού. Η συνέντευξή του στην «Ελευθεροτυπία» της περασμένης Πέμπτης είναι μια ανάσα σ’ ένα άνυδρο τοπίο, ένα μήνυμα αισιοδοξίας σ’ ένα σκηνικό απελπισίας και ιδιώτευσης, ένα δροσερό αεράκι που σκορπίζει τη μπόχα του συνεργατισμού, του εαυτουλισμού και της λασπολογίας.
Η εφημερίδα ήθελε νερό στο μύλο της απαξίωσης, ήθελε ξεκατίνιασμα πασπαλισμένο με πολιτική χρυσόσκονη, για να συνεχίσει αυτό που άλλοι ξεκίνησαν. Δεν τους έκανε τη χάρη. Ο Κουφοντίνας μίλησε πολιτικά και έκλεισε το θέμα των δήθεν διαφωνιών και αντιπαραθέσεων με ελάχιστες φράσεις που απέπνεαν αγωνιστική αξιοπρέπεια και επαναστατική ηθική. Κράτησε τα πολλά λόγια για τη ζοφερή παγκόσμια πραγματικότητα, αλλά και για τους σκληρούς αγώνες των καταπιεσμένων, στους οποίους βλέπει την αυγή της νίκης και όχι το σκοτάδι της ήττας. Κράτησε τα πολλά λόγια για να μιλήσει για την υπόθεση για την οποία πάλεψε, για να στοχαστεί πάνω στο παρελθόν και το μέλλον, για να δηλώσει ενεργά παρών σε μια συζήτηση ανάμεσα σε επαναστάτες, που πρέπει να γίνει με όρους πολιτικούς, με όρους κινήματος, και όχι στις αίθουσες των δικαστηρίων και στις διψασμένες για «κιτρινιά» σελίδες του αστικού τύπου.
Παρότι πρόκειται για συνέντευξη, αποτελεί ένα από κάθε άποψη σημαντικό πολιτικό κείμενο. Ενα πρελούδιο για το νέο έκτακτο δικαστήριο που επίκειται, αλλά και για τη ζωή που θα συνεχιστεί και μετά απ’ αυτό. Είναι η καλύτερη απάντηση σε όσους βυσοδομούν και προσπαθούν να λεκιάσουν ό,τι παραμένει όρθιο.
