Την περασμένη βδομάδα η στήλη ασχολήθηκε, με τον τρόπο που χειρίστηκαν τα επεισόδια στη Λιβαδειά ο αθλητικός τύπος και η ΠΑΕ ΑΕΚ. Οι δυο πλευρές προσπάθησαν να πείσουν την κοινή γνώμη, ότι η μοναδική λύση στο πρόβλημα της βίας στα γήπεδα, είναι η παραδειγματική τιμωρία όσων συλλαμβάνονται στα επεισόδια και η διάλυση των συνδέσμων των οργανωμένων οπαδών και είχαμε δεσμευτεί ότι θα ασχοληθούμε με το θέμα και στο σημερινό φύλλο, σχολιάζοντας τις εξελίξεις σε αυτό.
Η επιλογή της ΠΑΕ ΑΕΚ την επαύριο των γεγονότων δεν ήταν η παράδοση στους μπάτσους των ονομάτων των οπαδών της ομάδας που συμμετείχαν στα επεισόδια, αλλά η πληρωμένη καταχώρηση στον τύπο και η έκκληση στον απλό κόσμο που αγαπάει το ποδόσφαιρο, να τηλεφωνήσει και να δώσει πληροφορίες, για να συλληφθούν. Δεν θα σταθούμε στην αλητεία του προέδρου της ΠΑΕ ΑΕΚ, να μη δώσει ο ίδιος τα ονόματα στους μπάτσους, αφού είναι κοινό μυστικό ότι τα γνωρίζει, ούτε στην προσπάθειά του να νομιμοποιηθεί από την κοινωνία και τους απλούς φιλάθλους ο χαφιεδισμός (που ο λαός θεωρούσε και θεωρεί σαν μια από τις χειρότερες πράξεις), ούτε πολύ περισσότερο στην προσπάθεια κάποιων επώνυμων και με αριστερές καταβολές ΑΕΚτζήδων, που προσπαθούν να μας πείσουν για τις ανιδιοτελείς προθέσεις του κου Θεμιστοκλή Νικολαΐδη (άλλωστε όλοι αυτοί δεν εκπροσωπούν παρά μονάχα το κουφάρι τους).
Αυτό που θέλουμε να σχολιάσουμε είναι ο αρνητικός τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίστηκε η επιλογή της ΑΕΚ από την πλειοψηφία του αθλητικού τύπου, αλλά και από τις συζητήσεις που στήθηκαν στα τηλεοπτικά παράθυρα των κεντρικών δελτίων ειδήσεων σε όλα σχεδόν τα μεγάλα κανάλια. Η πλειοψηφία του εσμού, σε μια «αλλαγή» στάσης, όχι μόνο δεν στάθηκε αρωγός και συμπαραστάτης στην προσπάθεια του Νικολαΐδη, άλλα αντίθετα τον ανακάλεσε στην τάξη και απαίτησε από αυτόν να σεβαστεί τους νόμους και τα θεσμικά όργανα, εκφράζοντας ταυτόχρονα την συμπάθειά της στην προσπάθεια που κάνει να πατάξει τη βία που προέρχεται από τους οργανωμένους οπαδούς της ομάδας του.
Αν μάλιστα το κλίμα που μας μεταφέρθηκε από συντρόφους που πήγαν στο γήπεδο στον αγώνα ΑΕΚ – ΠΑΟΚ εκφράζει την πλειοψηφία του κόσμου της ΑΕΚ, τότε η στάση του εσμού γίνεται ακόμη πιο περίεργη και χρίζει μεγαλύτερης προσοχής. Σύμφωνα με αυτά που μας είπαν οι σύντροφοι, η συντριπτική πλειοψηφία των φίλων της ΑΕΚ, που ήταν στο ΟΑΚΑ την περασμένη Κυριακή, έστω και με βαριά καρδιά για τον τρόπο που χειρίστηκε την υπόθεση, έπαιρνε το μέρος του Νικολαΐδη.
Γεννιέται λοιπόν το ερώτημα, πώς είναι δυνατόν ο εσμός, τη στιγμή που η πλειοψηφία του κόσμου της ΑΕΚ στηρίζει τον πρόεδρό της, να αλλάζει γραμμή πλεύσης και να μην τον στηρίζει; Δύο είναι κατά την ταπεινή άποψη της στήλης οι βασικοί λόγοι, ο ένας κοινωνικός και ο άλλος ποδοσφαιρικός.
Η επιλογή της διοίκησης της ΑΕΚ να δώσει στη δημοσιότητα φωτογραφίες από τα επεισόδια, στις οποίες φαίνονται καθαρά τα πρόσωπα αυτών που συμμετείχαν δημιούργησε σοβαρό «θεσμικό» θέμα. Η ΠΑΕ ΑΕΚ αντικατέστησε τους μπάτσους και τους δικαστές και περιόρισε τη δυνατότητά τους να «χειριστούν» το θέμα. Μετά τη δημοσίευση των φωτογραφιών, μπάτσοι και δικαστές πρέπει άμεσα να βρουν τους υπαιτίους και να τους οδηγήσουν στο εδώλιο. Οποιαδήποτε ολιγωρία θα χρεωθεί σε αυτούς και θα μπορεί μετά ο κάθε πρόεδρος μιας ανώνυμης αθλητικής εταιρίας να επικαλείται την ανυπαρξία τους, φέρνοντας ως παράδειγμα την συγκεκριμένη περίπτωση, για να φορτώσει σε αυτούς και την ολιγωρία τους το πρόβλημα της βίας στα γήπεδα. Μέχρι τη στιγμή που έκλεισε η ύλη της «Κ» δεν είχαμε συλλήψεις οπαδών της ΑΕΚ, γεγονός που σημαίνει ότι επικοινωνιακά ο Νικολαΐδης έχει κερδίσει στα σημεία τα «θεσμικά όργανα της πολιτείας», τα οποία λάμπουν δια της ανυπαρξίας τους, όμως αυτό του δημιούργησε προβλήματα, γιατί οι μπάτσοι δέχονται να συνεργάζεται κάποιος μαζί τους, δεν δέχονται όμως να τους ξεφτιλίζουν οι συνεργάτες τους. Ετσι εξηγείται και η αρνητική για τον πρόεδρο της ΑΕΚ αντιμετώπιση των επιλογών του από τους συμμετέχοντες στα τηλεοπτικά παράθυρα των μεγάλων καναλιών.
Ο δεύτερος και ποδοσφαιρικός λόγος, που έφερε σε αντιπαράθεση τον Νικολαΐδη με την πλειοψηφία του αθλητικού τύπου, είναι, όσο και αν αυτό ακούγεται περίεργα, ότι έχει αρχίσει να δημιουργεί προβλήματα στους καπιταλιστές που «επενδύουν» στο ποδόσφαιρο. Με την «ακραί-α» πολιτική που έχει ακολουθήσει μέχρι σήμερα και σε συνδυασμό με την απροθυμία του κράτους να επιβάλει σκληρά κατασταλτικά μέτρα, έχει δημιουργήσει στην κοινή γνώμη την πεποίθηση ότι η μοναδική λύση είναι η διάλυση όλων των οργανωμένων συνδέσμων των οπαδών και αυτό δεν το θέλουν οι ιδιοκτήτες των άλλων ΠΑΕ και κυρίως ο Κόκκαλης και ο Βαρδινογιάννης. Οσοι παρακολούθησαν συστηματικά τα δημοσιεύματα του τύπου, από την επαύριο των επεισοδίων στο Περιστέρι μέχρι και αυτά της Λιβαδειάς, θα έχουν διαπιστώσει ότι ο εσμός δεν μιλάει για διάλυση αλλά για έλεγχο των οργανωμένων οπαδών. Σε αυτό το σημείο βρίσκεται το «ατόπημα» του Νικολαΐδη. Στην ΑΕΚ δεν μπορούν να ελέγξουν τους οπαδούς τους, οι οποίοι έχουν ένα πολύ οργανωμένο και πολύ πιο ανεξάρτητο από την ΠΑΕ σύστημα οργάνωσης, σε σχέση με τους «συναδέλφους» τους των άλλων ομάδων. Αυτό, σε συνδυασμό με τη χρόνια διοικητική ανυπαρξία που μάστιζε την ομάδα, τους έχει δώσει την δυνατότητα να αποτελούν ένα σημαντικό παράγοντα ελέγχου των εξελίξεων σε αυτή. Αυτή τη στιγμή αποτελούν τη μοναδική αντιπολίτευση στον Νικολαΐδη και το μοναδικό εμπόδιο στην πλήρη εφαρμογή των «επενδυτικών» του σχεδίων. Από τη στιγμή λοιπόν που δεν μπορεί να τους ελέγξει, προσπαθεί, εκμεταλλευόμενος τα επεισόδια που δημιουργεί και μερίδα από αυτούς, να διαλύσει το συνδεσμικό σύστημα.
Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα γι’ αυτόν. Η διάλυση μιας οργάνωσης όπως η Original δεν είναι εσωτερική υπόθεση της ΑΕΚ, άλλα προϋποθέτει γενικότερες εξελίξεις σε αυτό που λέμε «οργανωμένοι οπαδοί». Μια ενδεχόμενη διάλυση της Original θα πρέπει να γίνει με εφαρμογή σκληρών κατασταλτικών μέτρων από το κράτος και είναι σίγουρο ότι θα συμπαρασύρει και τους οργανωμένους των άλλων ομάδων. Αυτή την εξέλιξη όμως δεν την θέλουν και θα προσπαθήσουν να την αποτρέψουν Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός. Οπως έχουμε γράψει πολλές φορές στο παρελθόν, οι οπαδοί μιας ομάδας αποτελούν το πιο ισχυρό διαπραγματευτικό ατού του ιδιοκτήτη της στις σχέσεις του με τους άλλους καπιταλιστές και το κράτος και οι οργανωμένοι οπαδοί την αιχμή του δόρατος, τον ιδιωτικό στρατό του εκάστοτε προέδρου, συνεπώς του είναι απαραίτητοι. Αρκεί βέβαια να έχει κάνει τις απαραίτητες κινήσεις, ώστε να μπορεί να τους ελέγχει και να τους χρησιμοποιεί κατά το δοκούν. Από τη στιγμή λοιπόν που Κόκκαλης και Βαρδινογιάννης έχουν καταφέρει να ελέγχουν τους οργανωμένους οπαδούς των ομάδων τους, το ζήτημα θεωρείται ληγμένο. Για τη βία στα γήπεδα φταίει μόνο μια μικρή ομάδα «αλητών, δολοφόνων, ταραξιών, ανεγκέφαλων κλπ.», την οποία το κράτος θα πρέπει να καταστείλει και να τιμωρήσει παραδειγματικά και όχι η μεγάλη μάζα των οργανωμένων οπαδών που αγαπούν την ομάδα τους και το ποδόσφαιρο. Μοναχικός καβαλάρης, λοιπόν, ο Νικολαΐδης στη μάχη του ενάντια στην Original, για τη διάλυση των οργανωμένων οπαδών. Αλλωστε, τη ρουφιανιά πολλοί αγάπησαν, τον ρουφιάνο ουδείς.
Κος Πάπιας
ΥΓ: Δεν πρέπει να στεναχωριόμαστε, αδέλφια βάζελοι. Ας δούμε την προοπτική της ομάδας μας. Πριν μερικά χρόνια ο Ολυμπιακός πρόσφερε γκολ και θέαμα στην Ευρώπη και κατακτούσε τους τίτλους στην Ελλάδα. Μετά τις φετινές ευρωπαϊκές εμφανίσεις των πράσινων μπορούμε να ελπίζουμε σε εγχώριους τίτλους.
