«Οι απειλές για τη θαλάσσια ασφάλεια έχουν, πράγματι, παγκόσμια διάσταση, επηρεάζοντας όλα τα έθνη, είτε είναι παράκτια είτε είναι περίκλειστα. […] Η θαλάσσια ασφάλεια συνδέεται άμεσα και στενά με τις θεμελιώδεις αξίες του ελεύθερου κόσμου. […] Ενώπιόν σας, θέλω να δεσμευτώ ότι η χώρα που έχω την τιμή να εκπροσωπώ, η Ελλάδα, θα παραμείνει «θεματοφύλακας» της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας». Ο Μητσοτάκης μιλάει σε φιέστα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη για τη θαλάσσια ασφάλεια. Πετάει μπηχτές κατά της Τουρκίας για την υπόθεση του καλώδιου ηλεκτρικής διασύνδεσης. Αλλά δεν αφήνει υπαινιγμό για τις βίαιες πειρατικές ενέργειες των σιωναζιστών του Τελ Αβίβ ενάντια σε σκάφη αλληλεγγύης που έχουν προορισμό τη Γάζα. Βίαιες πειρατικές ενέργειες που γίνονται σε διεθνή νερά. Με χρήση πολεμικών μέσων ενάντια σε επιβατικά σκάφη στα οποία επιβαίνουν άοπλοι πολίτες.
Το τελευταίο περιστατικό είναι πολύ πρόσφατο για να το ξεχάσει κανείς. Αναφερόμαστε στο στοχευμένο βομβαρδισμό από σιωναζιστικά drones του πρωραίου τμήματος και της γεννήτριας του Conscience, πλοίου του Συνασπισμού του Στολίσκου της Ελευθερίας, που θα εκτελούσε ανθρωπιστική αποστολή αλληλεγγύης προς τη Γάζα. Το σκάφος δέχτηκε την επίθεση από τα σιωναζιστικά drones, ενώ βρισκόταν σε διεθνή ύδατα, 14 ναυτικά μίλια ανοιχτά της Μάλτας. Το μπροστινό τμήμα του άρπαξε φωτιά, δημιουργήθηκε ρήγμα στην άτρακτό του και εξέπεμψε αμέσως σήμα κινδύνου SOS. Ο Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του δεν είπαν κουβέντα. Στάθηκαν στο πλευρό των σιωναζιστών και μετά απ’ αυτό το προκλητικό έγκλημα και κατά τα άλλα έχουν το θράσος να μιλούν για προστασία της ελεύθερης ναυσιπλοΐας.
Καθαρά για εσωτερική κατανάλωση
Κι εκεί που οι υπουργοί του Συμβούλιου Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ ετοιμάζονταν να συνεδριάσουν, άστραψε και βρόντησε ο Δένδιας (όχι μέσα στην αίθουσα συνεδριάσεων, δεν είναι χαζός, έξω, στο κόκκινο χαλί). Η Ουκρανία ήταν το θέμα της συνεδρίασης για τον Κανονισμό SAFE και το ReArm Europe μίλησε ο Δένδιας, εξαίροντας την προσπάθεια «να επανεξοπλιστεί η Ευρώπη ώστε να έχει τη δυνατότητα να υπερασπίσει τον εαυτό της. Να υπερασπίσει ένα χώρο Δημοκρατίας, ανθρωπίνων δικαιωμάτων, προστασίας του ανθρώπου». Και απνευστί βάρεσε την καμπάνα: «Σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει να είμαστε εξαιρετικά προσεκτικοί. Και η Ελλάδα έχει επανειλημμένως τονίσει ότι είναι απαραίτητο σε αυτό το εγχείρημα να συμμετέχουν χώρες οι οποίες σέβονται και ασπάζονται το αξιακό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν νοείται να μετέχουν αδιάκριτα στο ευρωπαϊκό εγχείρημα χώρες που απειλούν άλλες χώρες, και μάλιστα μέλη της ΕΕ, που δεν αναγνωρίζουν άλλες χώρες, και μάλιστα μέλη της ΕΕ, που δεν ασπάζονται τους ίδιους κανόνες Δημοκρατίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Και κατέληξε με μια κορόνα που έκαναν να τρίξουν τα τζάμια σε όλα τα κτίρια του κέντρου των Βρυξελλών: «Δεν μπορούμε να υπερασπίσουμε την Ευρώπη εάν ο εχθρός βρίσκεται εντός των τειχών».
Δεν κατονόμασε, βέβαια, την Τουρκία. Τη φωτογράφισε. Είναι η Τουρκία εχθρός για την ΕΕ; Να μην λέμε αστεία. Είναι η ουσία εχθρός για την Ελλάδα; Οχι, λέει ο Μητσοτάκης και ετοιμάζεται για μια ακόμα συνάντηση με τον Ερντογάν. Ναι, αλλά υπάρχει και ο Σαμαράς που ξιφούλησε κατά του yesman Μητσοτάκη. Δε θα μπορούσε ο Δένδιας ν’ αφήσει έναν απόμαχο δεξιό να του πάρει τη δόξα. Τα τελευταία χρόνια φιλοτεχνεί προσεκτικά το προφίλ του «εθνικιστικού γερακιού» και στη δεδομένη συγκυρία, μετά το «χτύπημα» Σαμαρά, κάτι έπρεπε να κάνει, για να μην τον πάρει κι αυτόν η μπάλα μαζί με τον Μητσοτάκη και τον Γεραπετρίτη. Κοντολογίς, έκανε μια δήλωση καθαρά για εσωτερική κατανάλωση και όχι γιατί πιστεύει ότι μπορεί να ανακόψει τις πρωτοβουλίες των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών στις σχέσεις με την Τουρκία.
Ονομα, παρακαλούμε
Και ξαφνικά, τα εγχώρια αστικά μίντια αγάπησαν τη Λούκα Κατσέλη και άρχισαν να της δίνουν «αέρα». Αφού μιλάει για την ενότητα της Κεντροαριστεράς και εμφανίζεται ως αναλαμβάνουσα πρωτοβουλίες, είναι να μην τη βγάλουν; Χτες βγήκε στο Πρώτο Πρόγραμμα της ΕΡΑ και ήταν σχεδόν σίγουρη ότι από Σεπτέμβρη θα υπάρξουν εξελίξεις στην Κεντροαριστερά, καθώς θ’ αρχίσουν να κατατίθενται προτάσεις. Η κουβέντα δεν μπορούσε να μην πάει και στον Τσίπρα. Θα μπορούσε να είναι μέρος της προσπάθειας, αλλά δεν είναι και απαραίτητος, είπε η κυρία Λούκα. Διότι «κάθε εποχή γεννά τον ηγέτη της»! Εμείς περιμένουμε να μας πει το όνομα του «ηγέτη της σημερινής εποχής». Να μην μιλάμε αόριστα, κυρία Λούκα.
Ο «εθνικός κοριός»
Και μιας που μιλάμε για τη νέα εποχή, να θυμίσουμε στους νεότερους, που τότε δεν είχαν γεννηθεί ή ήταν νήπια, την υπόθεση του Χρήστου Μαυρίκη, του «εθνικού κοριού», όπως είχε ονομαστεί, που πρωταγωνιστεί από χτες σε μια νέα περιπέτεια. Βρισκόμαστε τέλη ογδόντα με αρχές ενενήντα, κινητά δεν υπάρχουν τότε, ούτε ψηφιακά δίκτυα, ούτε Predator και άλλα προγράμματα ηλεκτρονικού χαφιεδισμού. Τότε όλα γίνονταν ενσύρματα. Επίσημα με παραλληλισμό των γραμμών στα κέντρα απορρήτου του ΟΤΕ, ανεπίσημα με «κοριούς» που έμπαιναν στα ΚΑΦΑΟ. Ο Μαυρίκης ήταν υπάλληλος του ΟΤΕ (μόνο;) και αποκάλυψε ότι το δεξί χέρι του πατέρα Μητσοτάκη, ο διαβόητος Γρυλλάκης, τον είχε βάλει να παρακολουθεί (με τοποθέτηση «κοριών» στα ΚΑΦΑΟ) τα τηλέφωνα του Ανδρέα Παπανδρέου, του Αντώνη Λιβάνη, των γραφείων του ΠΑΣΟΚ, αλλά και ηγετικών στελεχών της ΝΔ, όπως ο Μιλτιάδης Εβερτ και ο Γεώργιος Ράλλης. Η πλάκα είναι πως οι παρακολουθήσεις επιβεβαιώθηκαν, αλλά ποινικά την πλήρωσε ο Μαυρίκης. Με έβαλε ο Μητσοτάκης έλεγε αυτός, ο Μητσοτάκης το διέψευδε, πέντε χρόνια φυλακή ήταν η ποινή, για κακουργηματική απόπειρα εκβίασης παραβίαση απορρήτου τηλεφωνικών συνδιαλέξεων και παράνομη βία.
Μετά το θρίαμβό του το 1993, ο Α. Παπανδρέου σταμάτησε την παραπομπή του Μητσοτάκη για ποινικά αδικήματα. Για λόγους εσωτερικής ηρεμίας, όπως ειπώθηκε. Μπούρδες. Ο παμπόνηρος Ανδρέας δεν ήθελε ν’ ανοίξει μια πληγή στο σώμα του αστικού πολιτικού συστήματος. Τον Μητσοτάκη τον είχε ήδη «καθαρίσει», οπότε μια παραπομπή του δε θα έδινε επιπλέον οφέλη στο ΠΑΣΟΚ, ενώ αντίθετα θα διακινδύνευε να βγουν στη φόρα διάφορα από τη βρόμικη δράση των μυστικών υπηρεσιών. Πάντως, και τότε και τώρα, ένας Μητσοτάκης βρίσκεται πίσω από ένα σκάνδαλο υποκλοπών.
Τόσο αφελής;
Ερχόμενοι στα τωρινά, ο Χρήστος Μαυρίκης επισκέφτηκε, λέει, αρεοπαγίτη στο γραφείο του και του έδωσε μια επιστολή στην οποία του ζητούσε να παρέμβει σε εκκρεμή δικαστική υπόθεση σχετικά με τη νομιμοποίηση μεγάλης έκτασης-φιλέτο στην Αττική. Εγραφε, λέει, πως αν η υπόθεση έχει θετική έκβαση, ο Μαυρίκης θα πάρει προμήθεια 1 εκατ. ευρώ. Αφηνε δε να εννοηθεί πως και ο αρεοπαγίτης… δε θα έμενε παραπονεμένος. Ο Μαυρίκης συνελήφθη και κατηγορείται σε βαθμό κακουργήματος για δωροδοκία δικαστικού λειτουργού. Κι εμείς αναρωτιόμαστε: τόσο αφελής (για να μην πούμε… μακάκας) είναι ο Μαυρίκης που άφησε τεκμήριο της απόπειρας δωροδοκίας; Βέβαια, έχει ξανακατηγορηθεί για απόπειρα δωροδοκίας δικαστικού (της νυν προέδρου του Αρείου Πάγου, Ιωάννας Κλάπα, όταν ήταν ανακρίτρια σε υπόθεση λαθρεμπορίας πετρελαίου) και έχει καταδικαστεί σε φυλάκιση 12 μηνών. Θα περιμένουμε, λοιπόν, να δούμε την εξέλιξη και της τωρινής υπόθεσης. Μέχρι τότε, θα μείνουμε με το ερώτημα: μα είναι δυνατόν να πιστεύουν κάποιοι ότι υπάρχουν δικαστές που δωροδοκούνται; Γίνονται τέτοια πράγματα;
Nα την πάρει τη φανέλα με το 10 το παλικάρι. Για να συνεχίσει στο δρόμο του Μέσι, του Ροναλντίνιο, του Ριβάλντο, του Στόιτσκοφ, του Ρομάριο, του Εουσέμπιο, του Γκάρι Λίνεκερ, του Μαραντόνα, του Εβαρίστο, του Λάζλο Κουμπάλα (για να αναφέρουμε μόνο αυτούς που -κατά τη γνώμη μας- άξιζαν να φορέσουν το 10 της Μπάρτσα).
Για τη διοίκηση της Μπαρτσελόνα, βέβαια, όλα είναι μάρκετινγκ με σκοπό το κέρδος. Ομως, όσοι αγαπάμε το πραγματικό ποδόσφαιρο ξέρουμε ότι ειδικά αυτή τη φανέλα την έχουν φορέσει οι μεγαλύτεροι αρτίστες του ποδοσφαίρου (θα τη φορούσε και ο Κρόιφ, αλλά αυτός είχε εμμονή με το 14 και το 9) και στο πρόσωπο του πιτσιρικά μετανάστη βλέπουμε ήδη έναν αρτίστα).
Eθνική νίκη
Πριν από αρκετές δεκαετίες, στην Ηπειρο είχαμε έναν γραφικό τύπο που νόμιζε ότι είναι αθλητής στίβου αξιώσεων. Ετρεχε μεγάλες αποστάσεις κι εμείς διασκεδάζαμε, καθώς όλοι οι αθλητές είχαν τερματίσει και ο δικός μας είχε να τρέξει δυο-τρεις γύρους ακόμα, τους οποίους έκανε μέσα σε αποθέωση καζούρας. Μια φορά οι αθλητές που έτρεχαν ήταν μόνο τρεις. Ο φίλος μας τερμάτισε με τη γνωστή καθυστέρηση και μετά ανέβηκε στο βάθρο και πήρε το χάλκινο μετάλλιο. Είχε να το λέει έκτοτε, κάθε που του κάναμε καζούρα: «Εγώ πήρα χάλκινο μετάλλιο, ρε μα@@@ες». Τον θυμηθήκαμε παρακολουθώντας τον… τριήμερο γιορτασμό για την έκτη θέση που πήρε η ελληνική συμμετοχή στο ποπ πανηγυράκι της Γιουροβίζιον. Ηταν, λένε, μεγάλη εθνική επιτυχία…
Δε γράφουμε τίποτα για το «στήσιμο» με το οποίο οι σιωνιστές κατάφεραν να πάρουν την πρώτη θέση στην ψηφοφορία του κοινού, ακόμα και σε χώρες φουλ φιλο-παλαιστινιακές, όπως η Ιρλανδία και η Ισπανία! Δεν νομίζουμε ότι αμφιβάλλουν οι αναγνώστες μας γι’ αυτό. Να θυμίσουμε μόνο πως όλα τα λογισμικά παρακολούθησης και υποκλοπών είναι σιωνιστικής προέλευσης…
